தொடர் கட்டுரைகள்

தொடர் கட்டுரைகள் (56)

                                       அ. முஹம்மது கான் பாகவி

அருமையான மாணவக் கண்மணிகளே! இஸ்லாமிய வாரிசுரிமை மற்றும் பாகப்பிரிவினை சட்டம் குறித்து அறிந்து வருகிறீர்கள். இச்சட்டம் எவ்வளவு துல்லியமானது; நேர்மையானது என்பதை, ஒப்பீடு அளவில் ஆய்வு செய்தால் உங்களால் உறுதியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். இஸ்லாமிய வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில், ஆண் வாரிசுகளுக்கே முன்னுரிமையும் அதிகப் பாகமும் வழங்கப்படுகின்றன என்றும், பெண் வாரிசுகளுக்குப் பாரபட்சம் காட்டப்படுகிறது என்றும் குற்றமும் குறையும் சொல்லப்படுவதை அறிந்திருப்பீர்கள். அதற்கான தக்க விளக்கத்தை நீங்கள் அறிவது காலத்தின் கட்டாயமாகும். அதற்காகவே இக்கட்டுரை! அறியாமைக் காலம் இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அறியாமைக் காலத்தில் பெண்களைக் கொத்தடிமைகள் போல் நடத்திவந்தனர் அரபியர். திருமணம், மணவிலக்கு, சொத்துரிமை... என எதை எடுத்துக்கொண்டாலும் பெண்களை மனுஷிகளாகவே அவர்கள் மதித்ததில்லை. பெண் சிசு கொலை, பெண்ணைப் பெற்றவன் அவமானம் தாங்காமல் தலைமறைவாக வாழ்வது, கணவனை இழந்த கைம்பெண் மாதக்கணக்கில் அழுக்கோடும் அசிங்கத்தோடும் வாழ வேண்டிய பரிதாபம், கணவன் குடும்பத்தாரே அவளுக்குச் சொந்தம் கொண்டாடி அவளது வாழ்க்கையைச் சூனியமாக்குவது... எனப் பெண்ணினக் கொடுமைகளுக்கு அன்று பஞ்சமே இருந்ததில்லை.
மொத்தத்தில், பெண் இனத்தையே ஓர் அவமானச் சின்னமாகக் கருதிய இருண்ட காலத்தில்தான், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) என்ற
அற்புதமான இறைத்தூதர், இஸ்லாமிய மார்க்கத்தை அம்மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்கள். அன்னாருக்கு இறைவன் குர்ஆன் எனும் மாமறையை அருளினான். அதன் வழியில் புத்துலகிற்கு மக்களை அழைத்துச் சென்றார்கள் நபிகளார்.
அப்புத்துலகில் பெண்மைக்கு மரியாதை இருந்தது. கற்புக்குப் பாதுகாப்பு இருந்தது. தாய்மைக்கு முதலிடம் இருந்தது. பெண்ணைப் பெற்றவன், இம்மையில் மட்டுமன்றி மறுமையிலும் இறைக் கருணைக்கு உரியவன் என்று போதித்தார்கள். ‘தாயின் காலடியில் சொர்க்கம்’ என்று சொல்லி, அன்னையரின் அந்தஸ்தை வானளவிற்கு உயர்த்தினார்கள். (அஹ்மத்)
சொத்துரிமை அறியாமைக்கால அரபியர், சொத்து என்பதேஆண்களுக்கு மட்டும்தான்; ஆண்களிலும் பெரியவர்களுக்கு மட்டும்தான் என்ற தீர்க்கமான முடிவில் இருந்தார்கள். இதற்கு அவர்கள் கற்பித்த காரணம்தான் வேடிக்கையானது. ஆண்களில் பெரியவர்களாலேயே போரில் கலந்துகொள்ள முடியும்; வழிப்பறிக் கொள்ளையில் ஈடுபட முடியும்; பிறர் உடைமைகளைப் பறிக்க முடியும். இப்படி விநோதமான காரணங்களைப் பட்டியலிட்டார்கள். இதனால் பெண்களுக்குச் சொத்துரிமையை மறுத்தனர்; குழந்தைகள், பலவீனர்கள் ஆகியோருக்கும் சொத்தில் பங்கு கிடையாது என்று அறிவித்தனர்.
இந்நிலையில்தான், திருக்குர்ஆன் வாயிலாக இஸ்லாம் பாகப்பிரிவினை விதிகளை மிகத் துல்லியமாகவும் விரிவாகவும் வழங்கியது. இறந்துபோன ஒருவரின் சொத்தில், அவருடைய உறவினர்களில் யார், யாருக்கு உரிமையுண்டு; எவ்வளவு பாகம் உரிமையுண்டு; எப்போது உரிமையுண்டு என்ற விவரங்களை விலாவாரியாக எடுத்துரைத்து, அதைக் குடிமைச் சட்டமாக ஆக்கியது திருக்குர்ஆன். இது நடந்தது கி.பி. 625 வாக்கில். ஆனால், இந்தியாவில் இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் 1956இலும் கிறிஸ்தவ வாரிசுரிமைச் சட்டம் 1925இலும்தான் இயற்றப்பட்டது; அதுவும் மனிதர்களால்.
இஸ்லாமிய வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில், பொதுவானதொரு அடிப்படைக் கூறு உண்டு. இறந்துபோனவரின் சொத்தில் பங்கு பெற வேண்டுமானால், இறந்தவரின் உறவினராக இருக்க வேண்டும் என்பது நிபந்தனை. அதில் இரத்த சொந்தமும் முத்த சொந்தமும் அடங்கும். (திருமணத்தால் வரும் சொந்தமே முத்த சொந்தமாகும்.) உறவின் நெருக்கம், அந்த உறவிலும் பொருளாதாரத் தேவையின் அளவு, வாழ்க்கைச் செலவினத்தை எதிர்நோக்கியுள்ள இளைய தலைமுறையா; வாழ்க்கையின் எல்லையைத் தொட்டுவிட்ட மூத்த தலைமுறையா என்ற கண்ணோட்டம் ஆகிய அடிப்படைகளைக் கொண்டே பாகப் பிரிவினை அமையும்.
ஆக, உறவினருக்கு வாரிசுரிமை உண்டு. ஆனால், வாரிசுகளுக்குக் கிடைக்கும் பங்குகள், அவரவரின் தகுதி நிலைக்கேற்ப கூடலாம்; அல்லது குறையலாம். எல்லாருக்கும் சமமான பாகம் கிடைக்காது. தர்க்கரீதியாக அதை ஏற்கவும் முடியாது. சொத்துக்காரரின் சொந்த மகளும் தம்பியும் சமமாக முடியுமா? மகன் இல்லாதபோது தம்பிக்குச் சொத்தில் பங்கு கிடைக்கலாம். ஆனால், மகளுக்குக் கிடைக்கும் சமமான பங்கு கிடைக்காது.
அவ்வாறே, உறவுகளில் மிக நெருங்கிய உறவினர் இருக்கையில், தூரத்து உறவினருக்குச் சொத்தில் பங்கு கிடைக்காது. சொந்த மகன் இருக்கும்போது, சகோதரனுக்கோ சகோதரிக்கோ சொத்தில் பங்கு கேட்பது முறையாகாது. சகோதரன், உறவில் சற்றுத் தள்ளிப்போய்விடுகிறான் அல்லவா? அவ்வாறே, இறந்தவருக்குத் தந்தை இருக்கையில், தந்தையின் தந்தைக்கோ தந்தையின் உடன்பிறப்புகளுக்கோ பாகம் கேட்பது எந்த வகையில் நியாயம்?
மகளுக்காக வாதாடிய தாய்
அன்சாரியான உம்மு குஜ்ஜா (ரலி) என்ற தாய், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு இரண்டு பெண் குழந்தைகள். அவர்களின் தந்தை (என் கணவர்) இறந்துபோய்விட்டார். (அவருக்குச் சொத்து உள்ளது. ஆனால்,) மகள்களுக்கு ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை” என முறையிட்டார்.
அப்போதுதான் பின்வரும் வாரிசுரிமை வசனம்
அருளப்பெற்றது (இப்னு மர்தவைஹி) : தாய் தந்தையும் உறவினர்களும் விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் ஆண்களுக்குப் பங்கு உண்டு. (அவ்வாறே,) தாய் தந்தையும் உறவினர்களும் விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் பெண்களுக்கும் பங்கு உண்டு. அ(ந்தச் சொத்)து, குறைவாகவோ அதிகமாகவோ இருந்தாலும் சரியே! இது (அல்லாஹ்வால்) விதிக்கப்பட்ட பங்காகும். (4:7)
இவ்வசனம் ஆண்களைப் போன்றே, பெண்களுக்கும் அடிப்படை சொத்துரிமை வழங்குகிறது; அதைக் கட்டாயமாக்குகிறது. சொத்து சிறியதோ பெரியதோ தாய், தந்தை, உறவுக்காரர் விட்டுச்சென்ற சொத்தில் ஆண் வாரிசுக்கும் பங்கு உண்டு; பெண் வாரிசுக்கும் பங்கு உண்டு. சொத்தை விட்டுவிட்டு இறந்தவருக்கும் வாரிசுகளுக்கும் இடையே உள்ள இரத்த சொந்தம், திருமண பந்தம் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, கிடைக்கும் பங்குகளில் வித்தியாசம் இருந்தாலும் அடிப்படைச் சொத்துரிமையில் ஆணும் பெண்ணும் சமமே! (இப்னு கஸீர்) பெண்ணுக்கான சொத்துரிமையைக் குறிப்பாகச் சொல்லும் ஒரு வசனத்தின் பின்னணி பாருங்கள்:

நபித்தோழர் சஅத் பின் அர்ரபீஉ (ரலி) அவர்களின் துணைவியார் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இப்படி முறையிட்டார்: அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவ்விரு பெண் குழந்தைகளும் சஅத் பின் அர்ரபீஉ உடைய புதல்வியர். தங்களுடன் ‘உஹுத்’ போரில் கலந்துகொண்ட இவர்களின் தந்தை (சஅத்), வீரமரணம் அடைந்துவிட்டார்.
இவர்களின் செல்வம் முழுவதையும் சஅதின் சகோதரர் எடுத்துக்கொண்டார். இவர்களுக்கு எதையும் அவர் விட்டுவைக்கவில்லை. இவர்களுக்குச் செல்வம் இருந்தால்தான் திருமணம் நடக்கும். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் இதற்கு ஒரு தீர்வை அளிப்பான்” என்று கூறினார்கள். அப்போதுதான் பின்வரும் வசனம் அருளப்பெற்றது : ஓர் ஆணுக்கு இரு பெண்களின் பாகத்திற்குச் சமமான (சொத்)து கிடைக்கும் என உங்கள் பிள்ளைகள் விஷயத்தில் உங்களுக்கு அல்லாஹ் அறிவுறுத்துகின்றான். (இரண்டு, அல்லது) இரண்டுக்கு மேற்பட்ட மகள்கள் இருந்தால், (பெற்றோர்) விட்டுச்சென்ற சொத்தில் மூன்றில் இரு பாகங்கள் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். ஒரே ஒரு மகள் (மட்டும்) இருந்தால் (சொத்தில்) பாதி கிடைக்கும். (4:11) இவ்வசனம் இறங்கிய உடனேயே அவ்விருவரின் தந்தையுடைய சகோதரரை அழைத்துவரும்படி நபியவர்கள் ஆளனுப்பினார்கள். அவர் வந்ததும் அவரிடம் நபியவர்கள், ‘‘சஅதுடைய மகள்கள் இருவருக்கும் மூன்றில் இரு பாகங்களும் அவர்களின் தாய்க்கு (சஅதின் மனைவிக்கு) எட்டில் ஒரு பாகமும் கொடுத்துவிடுங்கள். மீதி உங்களுக்குரியது” என்று கூறினார்கள். (திர்மிதீ, அபூதாவூத், இப்னுமாஜா, முஸ்னது அஹ்மத்) அதாவது இறந்தவரின் மனைவிக்கும் அவருடைய மகள்களுக்கும் சொத்துரிமை மறுத்த ஆணிடம், அவர்களுக்குச் சொத்துரிமை வழங்கும்படி நபியவர்கள் ஆணையிட்டார்கள். (வரைபடம் காண்க!)பெண்ணின் ஆறு பருவங்கள் பெண்கள் அடையும் ஆறு பருவங்களிலும் அந்தந்தப் பருவங்களில் உள்ள உறவினர்களிடமிருந்து பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை கிடைக்கும் என்கிறது இஸ்லாமிய ஷரீஆ குடிமைச் சட்டம். மகள்: தாய், அல்லது தந்தை இறந்துவிட்டால், அவர்களின் சொத்தில் மகளுக்குப் பங்கு உண்டு. (மகன் இல்லாமல்) ஒரு மகள் இருந்தால், மொத்த சொத்தில் பாதி (50%) அவளுக்குச் சொந்தம். இரு மகள்களோ அதற்கு மேலோ இருந்தால், சொத்தில் மூன்றில் இரு பாகம் (66.66%) கிடைக்கும். அதை அவர்கள் சமமாகப் பிரித்துக்கொள்ள வேண்டும். மகனும் இருந்தால், அவனுக்கு இரு பங்கும் மகளுக்கு ஒரு பங்கும் கிடைக்கும்.

2. பேத்தி: சொத்துப் பிரிவினையின்போது மகன் இறந்து போயிருந்தால், மகனின் மகனுக்கும் (பேரன்) மகனின் மகளுக்கும் (பேத்தி) சொத்துரிமை உண்டு. பாகப் பிரிவினை செய்யும்போது மகள் இறந்து போயிருந்தால், மகளின் மகனுக்கும் (பேரன்) மகளின் மகளுக்கும் (பேத்தி) பங்கு கிடைக்கும். மகன் அல்லது மகளின் இடத்தை பேரனும் பேத்தியும் அடைவர்.
3. மனைவி: கணவனின் சொத்தில் மனைவிக்குப் பங்கு கிடைக்கும். குழந்தை இருந்தால், மொத்த சொத்தில் எட்டில் ஒரு பாகமும் (12.50%) குழந்தை இல்லாவிட்டால் நான்கில் ஒரு பாகமும் (25%) மனைவிக்கு உரியதாகும்.
4. தாய்: மகனோ மகளோ இறந்துபோனால், அவர்களின் சொத்தில் பெற்ற தாய்க்குப் பங்கு உண்டு. இறந்தவருக்குக் குழந்தை இருந்தால், தாய்க்கு மொத்த சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகமும் (16.66%) இறந்தவருக்குக் குழந்தை இல்லாவிட்டால் தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பாகமும் (33.33%) கிடைக்கும்.
5. சகோதரி: சகோதரன் இறந்துபோனால், அவன் விட்டுச்செல்லும் சொத்தில் சகோதரிக்கு ஒரு கட்டத்தில் பங்கு உண்டு. இறந்து
போனவருக்கு மூலவாரிசான பெற்றோரோ பெற்றோரின் பெற்றோரோ கிளைவாரிசான மக்களோ மக்களின் மக்களோ இல்லாத சந்தர்ப்பத்தில் சகோதரிக்குப் பங்கு கிடைக்கும். சகோதரி ஒருத்தி இருந்தால், மொத்த சொத்தில் பாதியும் (50%) ஒருவருக்குமேல் இருந்தால் மூன்றில் இரு பாகங்களும் (66.66%) சொத்துக் கிடைக்கும். (குர்ஆன் 4:176)
6. பாட்டி: பேரன், அல்லது பேத்தியின் சொத்தில் பாட்டிக்கும் பங்கு உண்டு. ஆனால், இறந்தவருக்குத் தாய் இல்லாதபோதுதான், தாயின் இடத்தைத் தாயின் தாய் அடைவார். (பாட்டி விவகாரத்தில் பலத்த கருத்துவேறுபாடு காணப்படுகிறது.) ஆண்-பெண் வித்தியாசம் ஏன்? முதலில் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இஸ்லாம் கூறும் பாகப்பிரிவினைச் சட்டத்தில், ஆணுக்கு இரு பங்கு; பெண்ணுக்கு ஒரு பங்கு என்பது நான்கு கட்டங்களில் மட்டுமே.
1. தாய், அல்லது தந்தையின் சொத்தில் மகன் மற்றும் மகளுக்குப் பங்கு பிரிக்கும்போது.
2. பாட்டி, அல்லது தாத்தாவின் சொத்தில் பேரன்-பேத்திக்குப் பங்கு கொடுக்கும்போது.
3. கணவன் சொத்தில் மனைவிக்கும் மனைவி சொத்தில் கணவனுக்கும் பங்கு கொடுக்கும்போது.
4. இறந்தவரின் சகோதரன் மற்றும் சகோதரிக்குப் பங்கு கிடைக்கும் கட்டத்தில்.
சில சமயங்களில் ஆண்-பெண் உறவுகளுக்குச் சமமான பங்கு அளிக்கப்படும். உதாரணமாக, இறந்துபோனவருக்கு மூலவாரிசுகளோ கிளை வாரிசுகளோ இல்லாத நிலையில் தாய்வழிச் சகோதர-சகோதரிகளுக்கு (தாய் ஒன்று; தந்தை வேறு) சொத்தில் பங்கு கிடைக்கும்.
இந்தச் சகோதர-சகோதரிகள் பலர் இருந்தால், மொத்த சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பாகம் (33.33%) கிடைக்கும். அதை அவர்கள் (ஆண்-பெண் வித்தியாசமின்றி) சமமாகத் தங்களிடையே பிரித்துக்கொள்ள வேண்டும். (குர்ஆன், 4:12)
இன்னொரு தகவல்: சில உறவுகளில் ஆணைவிடப் பெண்ணுக்குக் கூடுதல் பங்கும் கிடைப்பதுண்டு. உம்: ஒருவரின் சொத்தில் அவருடைய தந்தையைவிட மகள் கூடுதல் பங்கு பெறுகிறார். இன்னும் சில கட்டங்களில் பெண்ணுக்கு மட்டுமே பாகப்பிரிவினையில் பங்கு உண்டு; நிகரிலுள்ள ஆணுக்கு பங்கே கிடைக்காது. உம்: வரைபடம் காண்க:

கூடுதல் சுமை ஆணுக்கே!
பொதுவாக, இஸ்லாமியக் குடும்ப வாழ்க்கை அமைப்பில் ஆணுக்கே எல்லாவிதப் பொருளாதாரச் சுமையும் கடமையும் உண்டு; அல்லது கூடுதல் சுமை உண்டு. குடும்பத்தைக் கட்டிக்காத்தல், தொழில் மற்றும் வணிகத்தில் முதலீடு செய்தல், குடும்பத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்தல், தன் தேவையையும் பார்த்துக்கொண்டே, தன்னை நம்பியுள்ள மனைவி, மக்கள், பெற்றோர், சில நேரங்களில் சகோதரிகள் முதலான உறவுகளின் தேவைகளையும் கவனிக்க வேண்டிய பொருளாதார நெருக்கடியில் ஆண்மகன் உள்ளான். பெண்ணுக்கு இச்சுமைகள் இல்லை -கட்டாயக் கடமை இல்லை.பிறந்த வீட்டில் இருக்கும்வரை, பெண்ணின் எல்லாத் தேவைகளையும் தந்தை கவனித்துக்கொள்கிறார். அது அவரது கடமையும்கூட. தந்தை இல்லாத கட்டத்தில் சகோதரர்களோ நெருங்கிய வேறு உறவினர்களோ கவனித்தாக வேண்டும். புகுந்த வீட்டில், அவளுக்கு வேண்டிய நியாயமான தேவைகள் கணவனால் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். அது அவனது பொறுப்பு. கணவன் இல்லாத நிலையில் கணவன் குடும்பத்தாரோ அவளுடைய பிள்ளைகளோ அப்பெண்ணுக்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டிய கட்டாயம் உண்டு.அப்படி ஒருவருமே உதவ முன்வராவிட்டால் இஸ்லாமிய அரசு, ஆதரவற்றோருக்கான நிதியிலிருந்து நிதியுதவி அளித்தாக வேண்டும். இந்தியா போன்ற நாடுகளில், முஸ்லிம் ஜமாஅத் ஸகாத், ஸதகா போன்ற நிதிகளிலிருந்து அவளுடைய தேவைகளை நிவர்த்திக்க முன்வர வேண்டும்.
ஆக, ஒரு பெண் தன் சொந்த தேவைக்காகட்டும்! பிறர் தேவைகளுக்காகட்டும்! பொறுப்பேற்கும் கட்டாயம் இஸ்லாத்தில் இல்லை. ஆதலால், ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் - சகோதரனுக்கும் சகோதரிக்கும் ஒரேயளவிலான பொருளா
தாரத் தேவை இல்லை என்பது தெளிவு. எனவேதான், ஆணுக்கு இரு பாகம்; பெண்ணுக்கு ஒரு பாகம் என்ற கணக்கு சில கட்டங்களில் விதியாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த ஒரு பாகத்தின் வாயிலாகப் பெண், தெம்போடும் சமூக அந்தஸ்
தோடும் வாழ முடியும் என்ற நிலையை அடையலாம். நடைமுறையில் உள்ளதா? எல்லாம் சரி! குர்ஆனின் இக்கட்டளை நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறதா? முஸ்லிம் குடும்பங்களில் பெண்களுக்கு ஷரீஆ குடிமைச் சட்டப்படி சொத்துரிமை வழங்கப்
படுகிறதா? முறைப்படி பாகப்பிரிவினைவழங்கப்படுகிறதா? இக்கேள்விக்கு சமுதாயம் பதில் சொல்லியே ஆக வேண்டும்; தட்டிக்கழிக்க முடியாது. மார்க்கச் சட்டப்படி நடக்கும் இறையச்சமுள்ள குடும்பங்களில் இது முறையாகச் செயல்படுத்தப்படுவதை நாம் மறுக்கவில்லை. ஆனால், இந்தியாவில் -குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் பெரும்பாலான குடும்பங்களின் நிலை என்ன?
திருமணத்தின்போது, பெண்ணுக்கு வழங்கப்படும் சீர்வரிசை, வரதட்சிணை போன்ற -மார்க்கத்தில் இல்லாத- சடங்குகளைத் தவிர, பிறந்த வீட்டிலிருந்து வேறு என்ன சொத்துக் கிடைக்கிறது? கேட்டால், கல்யாணத்திலேயே 50 சவரன், நூறு சவரன் போட்டுவிட்டோம். மாப்பிள்ளைக்கு கார், அல்லது பைக் வாங்கிக் கொடுத்தோம். மிகச் சிலர், வீடு வாங்கிக் கொடுத்தோம். இதற்குமேல் பாகப்பிரிவினை என்ன கிடக்கிறது? என்று ஆண் வாரிசுகள் முகத்தில் அடித்தாற்போல் பதில் சொல்கிறார்கள்.
ஆரம்பமாக இதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்! வரதட்சிணை என்பது இஸ்லாத்தில் இல்லாத, வேறு கலாசாரம். இதைக் காரணம் காட்டி, மார்க்கம் கட்டாயமாக்கியுள்ள பாகப்பிரிவினையை எப்படி மறுக்கலாம்? திருமணத்தின்போது பெண்ணுக்குத் தரப்படும் பொருள் அன்பளிப்பு என்று ஒரு வாதத்திற்கு வைத்துக்கொண்டால், அன்பளிப்பைப் பேரம் பேசியோ முன்நிபந்தனை விதித்தோ வாங்கலாமா? அதற்கு அன்பளிப்பு என்றுசொல்ல முடியுமா? அவ்வாறே, அன்பளிப்பாகக் கொடுக்கப்பட்டதைப் பாகப்பிரிவினையில் கணக்கிடலாமா? தயைகூர்ந்து யோசியுங்கள்!ஆகவே, அதற்கும் பாகப்பிரிவினைக்கும் சம்பந்தமில்லை. பாகப்பிரிவினைக்கு முன்பாகக் கோடியே கொடுத்திருந்தாலும், பெண்ணுக்காகச் செலவிட்டிருந்தாலும் பாகப்பிரிவினைபங்கில் அது சேராது; சேர்க்கக் கூடாது. அப்படிப் பார்த்தால், ஆணுக்குச் செலவழிப்பதில்லையா? படிப்பு, வேலை, திருமணம்,தனிவீடு... என இலட்சக்கணக்கில் செலவழித்தும்விட்டு, பாகப்பிரிவினையின்போது சண்டைபோட்டுத் தன் பங்கை ஆண் வாரிசு வாங்குகிறானா இல்லையா? பதில் சொல்லுங்கள்!நபித்தோழர் சஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரலி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : உம்முடைய வாரிசுகளை, மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச் செல்வதை விடத் தன்னிறைவு உடையவர்களாக விட்டுச் செல்வதே சிறந்தது. (புகாரீ - 1295)

திங்கட்கிழமை, 17 செப்டம்பர் 2018 10:22

தொழுகையும் இறை சிந்தனையும்

Written by

இந்த மாத இதழில், நாம் ‘தொழுகையும் ஆன்மீக
மும்’ என்ற தலைப்பின் கீழ் தொழுகையும் இறை சிந்தனையும் எவ்வாறு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை பார்ப்போம்
“என்னை நினைவு கூறும் பொருட்டு தொழுகையை நிலைநிறுத்துவீராக!’’ (20:14) இவ்வசனத்தில் நாம்
தொழுகையும் திக்ர் என்று கூறப்படும் இறை சிந்தனையும் இணைக் கப்பட்டிருப்பதை காணலாம்.
தொழுகையின் எந்த நிலையானாலும்-நின்றா
லும்,குனிந்தாலும்,சிரம்பணிந்தாலும், அமர்ந்தா லும் அது மட்டுமல்லாது தொழுகையின் போது நாம் அல் குர்ஆன் வசனங்களை ஓதுவதும் திக்ர் தான். ஆதாரம் குர் ஆனுக்கு திக்ர் என்ற ஒரு பெயரும் உண்டு. பார்க்க (15:9)
ஆக, தொழுகையின் போது நாம் செய்வது ஒன்றே ஒன்று தான், அது இறை சிந்தனையே ஆகும். ஆனால் இறை சிந்தனை என்பது தொழுகையோடு முடிந்துவிடக்கூடிய ஒன்றா? என்றால் அது தான் இல்லை. பின் வரும் இறைவசனத்தை சற்று கவனியுங்கள் : பின்னர், (ஜுமுஆ) தொழுகை நிறைவேற்றப்பட்டு விட்டதும், பூமியில் பரவிச்
சென்று அல்லாஹ்வுடைய அருளைத் தேடிக் கொள்ளுங்கள்; அன்றியும், நீங்கள் வெற்றிய டையும் பொருட்டு, அல்லாஹ்வை அதிகமதிகம் தியானம் செய்யுங்கள். (62:10)
தொழுகையை முடித்துவிட்டு பொருளீட்டச் செல்லுங்கள் என நம்மை ஊக்கப்படுத்தும் இறைவன் அதே நேரத்தில் பொருளீட்டும் போது தம்மை மறந்துவிடாமல் அதிகம் நினைவு கூருமாறு கூறுகிறான். அவ்வாறு நினைவு கூர்வதினால் வெற்றியடைவீர்கள் என்றும் வாக்களிக்கிறான்.
இவ்வசனத்திலிருந்து இறை சிந்தனை நம் வாழ்க்கையோடு பின்னிப் பிணைக்கைப்பட்டி ருப்பதை புரிந்துக் கொள்ளலாம். அவ்வாறே நாம் நமது வாழ்க்கையில் தூங்கும் போது, எழும்
போது, சாப்பிடும் போது, வீட்டினுள் நுழையும் போது, போன்ற அனைத்து வாழ்க் கைக்கு தேவையான செயல்களில் நாம் இறைவனை நினைவு கூர்வது மட்டுமல்லாமல் இன்று ஒரு விஷயம் நடந்து விட்டால் அல்ஹம்துலில்லாஹ்; நாளை ஒரு விஷயம் நடக்கவிருந்தால் இன்ஷா அல்லாஹ், ஒருவருக்கு நன்றி பாராட்டும்போது ஜசாக்கல்லாஹ்; என்று நாம் வாழ்கையில் நடைபெறக் கூடிய பல நிகழ்வின் போது அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதினால் அது வாழ்க்கைக்கு வெற்றியாக அமைகிறது.
சரி திக்ர் என்ற சொல்லிற்கான அர்த்தத்தை ‘ஷெய்ஃக்
ஹம்ஸா யூசுப் ‘அவர்கள் என்ன கூறுகிறார்கள் என்பதை பார்க்கலாம்:
திக்ர் - என்றால் நினைவூட்டுதல் என்று பொருள்!
தகர் என்றால் ஆண் மகன் என்று பொருள்!
தகர -என்றால் இடுப்பில் குத்துதல் என்று பொருள்!
இம்மூன்றுக்கும் உள்ள தொடர்பு என்ன?
திக்ர் என்பது - பிரக்ஞையற்று நிற்கின்ற ஒரு “ஆண்மகனை’’ அவனது “இடுப்பில் ஓங்கி ஒரு தட்டு தட்டி அவனை “நினைவுலகுக்குக் கொண்டு வருதல்’’ என்று பொருளாகும்!
ஆக திக்ர் என்றால் நினைவுக்கு கொண்டு வருதல்; அனால் மனிதனின் இயல்பு அவன் மறதியாளன் ஆயிற்றே! இறைவனை மறந்தால் என்ன நடக்கும்? தன்னை அறியாமலேயே அவன் பாவம் ஒன்றில் வீழ்ந்து விட வாய்ப்பு இருக்கின்றது! இறைவனை மறந்த நிலையில் தான் பாவ காரியங்கள் நடந்து விடுகின்றன.
இந்த இறை வசனத்தையும் சற்று ஆழமாக சிந்தியுங்கள் : தவிர, மானக்கேடான ஏதேனும் ஒரு செயலை அவர்கள் செய்து விட்டாலும், அல்லது
தமக்குத் தாமே தீங்கிழைத்துக் கொண்டாலும் உடனே அவர்கள் அல்லாஹ் வை நினைத்து தங்கள் பாவங்களுக்காக மன்னிப்புத் தேடுவார் கள்; அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யார் பாவங் களை மன்னிக்க முடியும்? மேலும், அவர்கள் அறிந்துகொண்டே தங்கள் (பாவ) காரியங்களில் தரிபட்டிருந்து விடமாட்டார்கள். (3:135)
ஒருவன் பாவகாரியங்களில் ஈடுபட்டு விட்டால் என்னவாகும்? அத்தோடு அவனுக்கு இறைவனின் அருட்கொடைகள் தடுக்கப்பட்டு விடும்! அருட் கொடைகள் தடுக்கப்பட்டு விட்டால் அவன் வெற்றி பெறுவது எங்ஙனம்? தடைபட்டிருக்கும் அருட்கொடைகளை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்வது எப்படி? அது பாவ மன்னிப்பின் மூலம் தான்!
எப்போது ஒருவன் பாவமன்னிப்பின் பக்கம் திரும்பு
வான்? இறைவனை நினைத்துவிடும் போது! இதனால் அவன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டு அவனுக்கு மீண்டும் இறை அருள் கிட்டுவதற்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கின்றது.
நமது வாழ்வில் சில நேரங்களில் நாம் மகிழ்ச்சி அடைகின்றோம்; சில நேரங்களில் நாம் கவலை அடைகின்றோம். ஒரு இறை நம்பிக்கையாளனைப் பொறுத்தவரை -மகிழ்ச் சியான தருணங்களில் அவன் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துகிறான். கவலையான தருணங்களில் அவன் இறை உதவி யை நாடி பொறுமையைக் கடை பிடிக்கின்றான். ஆக இரண்டு நிலைகளிலும் அவன் மன நிம்மதியுடன் தான் இருக்கின்றான்.
(நேர் வழி பெறும்) அவர்கள் எத்தகையோ ரென்
றால், அவர்கள் தாம் (முற்றிலும்) ஈமான் கொண்டவர்கள்; மேலும், அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதால் அவர்களுடைய இதயங்கள் அமைதி பெறுகின்றன; அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வது கொண்டு தான் இதயங்கள் அமைதி பெறுகின்றன என்பதை அறிந்து கொள்க! (13:28)
எனவே நமக்கு ஒரு சோதனை ஏற்படுகின்றது எனில் உடன் நாம் தொழுகையின் பக்கம் விரைந்து ஓடி வல்லோனிடம் நமது கவலையைப் பற்றி முறையிட்டுவிட்டு செய்வன திருந்தச் செய்து விட்டு -பொறுப்பை இறைவனிடம் ஒப்படைத்து விடுகிறோம்.
நமது வாழ்வு முழுவதும் இதே நிலைதான்! இதுவே ஒரு வெற்றியாளனின் நிலை ஆகும். குடும்ப வாழ்வில் பிரச்னையா? கணவனும் மனைவி
யும் சேர்ந்து இறைவனைத் தொழுது உதவி வேண்டி நின்றால் - குடும்பத்தில் மன அமைதி தானாக வரும். இது ஒரு குடும்பத்தின் வெற்றி!
அது போலவே -குழந்தை வளர்ப்பிலும் அவர்களை சிறு வயதிலிருந்தே - தொழுகைக்குப் பழக்குவதன் மூலமும், இறை உதவி குறித்து அவர்களுடன் கலந்துறவாடுவதன் மூலமும் -எந்த ஒரு சூழலையும் எதிர்கொள்ளும் குழந்தைகளை நாம் உருவாக்கிட முடியும். இதுவே குழந்தை வளர்ப்பின் வெற்றியாகும்!
ஆம்! இறை சிந்தனை வெற்றிக்கு வழி வகுக்கும்!
திக்ர் செய்வதின் நன்மைகள் குறித்து நான் சிலவற்றை இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்:
“நான் என்னை நினைவுகூரும் அடியாரோடு இருக்கின்றேன்” (புகாரி)
திக்ர் செய்பவருக்கும் திக்ர் செய்யாதவருக்கும் நபிகள் நாயகம்(ஸல்)அவர்கள் கூறும் உருவகம் இதுதான்: திக்ர் செய்பவர் உயிரோடு இருப்பவ ருக்கு சமம், திக்ர் செய்யாதவர் இறந்தவருக்கு சமம் (புகாரி,முஸ்லிம்)
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அதிகம் கூறிய
தாக அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி)அவர்கள்
அறிவிக்கிறார்கள்: எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு மெருகேற்றுதல் உண்டு, இதயத்தை மெருகேற்று வது இறை சிந்தனையே ஆகும்
இன்னும் திக்ர் செய்வதினால் விளையும் நன்மை
களை பற்றி அறிந்து கொள்ள இமாம் இப்னுல் கையும் அவர்களால் எழுதப்பட்ட ‘கிறீ-கீணீணீதீவீறீus ஷிணீஹ்ஹ்வீதீ’ என்ற நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு இணை தளத்தில் பதிவாக்கப்பட்டுள்ள 73 ஙிமீஸீமீயீவீts ஷீயீ ஞீவீளீக்ஷீ- மினீணீனீ மிதீஸீ னிணீஹ்ஹ்வீனீ (ஸிகி) என்ற தலைப்பின் கீழ் பாருங்கள்.
இப்பொழுது புரிகின்றதா இறை சிந்தனைக்கும் வெற்றிக்கும் உள்ள தொடர்பு ?
இன்ஷா அல்லாஹ் இனி நாம் நம் ஆன்மீக பயணத்தை அடுத்த இதழில் தொடர்வோம்.

திங்கட்கிழமை, 17 செப்டம்பர் 2018 10:17

கீர்த்திமிகு கிழக்கரை

Written by

வாலுக்கும் கீழுக்கும் பத்து
கீழுக்கும் ராமுக்கும் பத்து
ராமுக்கும் தேவிக்கும் பத்து
தேவிக்கும் உப்புக்கும் பத்து
உப்புக்கும் தொண்டிக்கும் பத்து
இது ஒரு நாடோடிப் பாடல். நாடோடிப் பாடல் என்றாலும் இப்பாடல் ஊர்களையும் தொலைவுகளையும் அளந்து சொல்கிறது.
வால் என்றால் வாலிநோக்கம். கீழ் என்றால் கீழக்கரை. ராம் என்றால் இராமநாதபுரம். தேவி என்றால் தேவிப்பட்டினம். உப்பு என்றால்
உப்பூர். தொண்டி என்றால் தொண்டித் துறைமுகம். இப்பாடல் இருவேறு ஊர்களுக் கிடையே உள்ள தொலைவை பத்து பத்தாக அளக்கிறது.
இப்பாடலின் கணக்குப்படி கிழக்குக் கடற்
கரை சாலையில் வாலிநோக்கத்திற்கு வடக்காக
பத்துக் கல் தொலைவிலும் இராமநாதபுரத்திற்கு தெற்காக பத்துக்கல் தொலைவிலும் தொண்
டிக்கு மிகவும் தெற்காக நாற்பது கல் தொலை விலும் கீழக்கரை இருப்பது தெளிவாகும்.
பழம்பெரும் துறைமுகப்பட்டினமான கீழக் கரைக்கும் பல பெயர்கள் இருந்துள்ளன. பவுத்திர மாணிக்கப்பட்டினம், செம்பிநாடு, நினைத்ததை முடித்தான் பட்டினம், காயற் கரை, தென்திசை, தென்காயல், வகுதை, வச்சிர
நாடு, அணித்தொகை மங்களம் என பல பெயர்களால் அழைக்கப்படும் கீழக்கரை அரபிப் பாடல்களில் “கிற்கிறா’’ எனவும் தமிழ்க் காவியங்களில் வகுதை எனவும் குறிப்பிடப்பிடுகிறது.
இவ்வூர் தோன்றிய காலம் தெரியவில்லை யென்றாலும் இதன் வரலாற்றின் வயது
ஆயிரத்துக்கும் மேலிருக்கும். பாண்டியர்களின் பழம்பெரும் துறைமுகமான கொற்கையே கீழக்கரையெனக் கூறப்படுகிறது. இத்துறை முகத்தின் வழியாக அரபுக்குதிரைகள் வந்திறங் கியிருக்கின்றன. முத்து, பவளம், வாசனைத் திரவியங்கள். அரேபியா, ரோம், கிரீஸ், சைனா ஆகிய நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதியாகியுள்ளன.
கீழக்கரை மதுரைப் பாண்டியர்களின் துறை முகமாக இருந்ததோடு அவர்கள் நாட்டைப் பிரித்து ஆண்டபோது அது தலைநகராகவும் விளங்கியிருக்கிறது.
கி.பி. 12 - ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் விக்கிரம பாண்டியன் எனும் மன்னர் கீழக்
கரையைத் தலைநகராக்கி ஆட்சி செய்துள்ளார்.
இவருடைய காலத்தில்தான் மதீனாவிலிருந்து வந்த சுல்தான் செய்யது இபுறாகீம் (ஏர்வாடி
அவுலியா) பாண்டிய மன்னனின் பங்காளி
விக்கிரம பாண்டியனை வென்று ஆட்சி அதிகாரம் பெற்றார். பின்னர் ஜடாவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் ஏர்வாடியாரை வெல்ல ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டது.
கீழக்கரை ஆட்சியாளர்களின் தலைநகராக இருந்ததற்கு அடையாளமாக கிழக்குத் தெரு
பழைய ஜூம்மா பள்ளிவாசலை அடுத்து
கோட்டைக் கொத்தளங்களின் சிதைவுகள்
இன்றும் காணப்படுகின்றன. சுரங்கப்பாதைகள் இருந்ததற்கான அடையாளங்கள் மண் மூடிப் போயுள்ளன.
பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் கீழக்கரை வந்த மார்க்கோ போலோவும் அதன் பின் இங்கு வந்த இபுனு பதூதாவும் கீழக்கரையைப் பற்றி தம் பயண நூல்களில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
கிழக்குக் கரையோரம் குடியேறிய அரபுக்கள்
வணிகர்களாக விளங்கியதோடு படையாட் சியும் செய்துள்ளனர். அரபு வம்சா வழியைச் சேர்ந்த முஸ்லிமான தகீயுத்தீன் கி.பி. 1286 - இல் பாண்டிய மன்னரின் அமைச்சராகவும் தளபதியாகவும் விளங்கியுள்ளார். இவரைப் பற்றி ‘செய்தக் காதிறு திருமண வாழ்த்து’ எனும் நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது. இவர் ‘கறுப்பாற்றுக் காவலன்’ என குறிப்பிடப்படுகிறார். இவரின்
வழித் தோன்றல்களே சீதக்காதி பரம்பரையினர்.
இந்தியாவில் இஸ்லாம் காலூன்றிய மிகப் பெரும் பழைய நகரங்களில் ஒன்று கீழக்கரை. ஆறாம் நூற்றாண்டில் வெறும் அரபு வணிகர்களாய் கீழக்கரைக்கு வந்தவர்கள் ஏழாம் நூற்றாண்டில் முஸ்லிம் வணிகர்களாய் வந்தனர். இதற்கு மிகப்பெரும் ஆதாரமாக விளங்கி வருவது பழைய ஜும்மா பள்ளி கட்டிடமாகும். இப்பள்ளிவாசல் ‘பாதன் பள்ளி’ என அழைக்கப்படுகிறது. இது பாதன் (ரழி) எனும் நபித் தோழர் கட்டியதாகும். பாதன் (ரழி) ஏமன் ஆளுநராகயிருந்து அதைத் துறந்து அழைப்புப் பணிக்காக கீழக்கரை வந்தவர்.
அண்ணலாரின் வரலாற்றில் அவர்கள் அரபகத்துக்கு அடுத்தடுத்துள்ள ஆட்சியாளர் களுக்கு அழைப்பு மடல்கள் விடுத்தது முக்கிய நிகழ்ச்சியாகும். அவ்வாறு விடுத்த அழைப்பை பாரசீக மன்னன் கிழித்துப் போட்டு விட்டு அண்ணலாரை கைது செய்து கொண்டு வரும் படிக் கட்டளையிட்டதை வரலாறு கூறுகிறது.
பாரசீக மன்னன் அப்போது ஏமனை ஆண்ட தன் ஆளுநரான பாதனுக்கே கைதாணையை அனுப்பினான். அனுப்பியவன் சில நாட் களில் தன் மகனாலேயே கொல்லப்பட பாரசீகத்தில் ஆட்சி மாற்றம்.
கட்டளையைப் பெற்ற பாதன் காலமாற்றத் தால் அண்ணலாரைச் சந்தித்து இஸ்லாத்தைத் தழுவி ஆட்சியைத் தன் மகனிடம் ஒப்படைத்து கீழக்கரை வந்து கட்டிய பள்ளிவாசல் தான் பழைய ஜும்மா பள்ளிவாசல் எனப் பரம்பரை பரம்பரையாக சொல்லப்பட்டு வருகிறது.

keelakkarai 2
சங்கு குளிப்பவர்களும் முத்துக் குளிப்பவர்களும்
மீன் பிடிப்பவர்களும் வாழ்ந்த கிழக்குத் தெருவிலேயே முதல் பள்ளிவாசல் எழுப்பப்
பட்டுள்ளது. இங்குள்ள இருபதுக்கு மேற் பட்ட பள்ளிவாசல்களில் மூன்று பள்ளிகள் கல்லுப்பள்ளிகள். கீழக்கரையின் சில பகுதி களை தொல்பொருள் துறையினர் அகழ்ந்து பார்த்தபோது பழைய சீனப் பீங்கான்கள், செப்புக் காசுகள் கிடைத்துள்ளன.
இருபதுக்கும் மேற்பட்ட பள்ளிவாசல்களில் மணிமகுடம் போன்றது வள்ளல் சீதக்காதி கட்டிய பெரிய குத்பா பள்ளிவாசல். இது நகரின் நடுவில் கட்டிடக் கலையின் கருவூலமாய் நிற்கிறது. இப்பள்ளிவாசலின் தூண்களில் பூ வேலைப்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. 1200
பூக்களுக்கு மேல் காணப்படும் பள்ளி நம்மை
பழங்காலத்துக்கே அழைத்து செல்லும். இங்குள்ள ஒவ்வொரு சின்னஞ்சிறு சிற்ப வேலையும் ஒன்றுகொன்று மாறுபட்டு கலை நயத்தோடு காணப்படுகிறது.
இப்பள்ளியின் முகப்பில் அடக்கமாகியிருக்கும் அவ்வாக்கார் மரைக்காயர் என்ற அப்துல் காதிர் மரக்காயரின் கப்ரும் கலை நயமிக்கதே. இப்பள்ளியை கட்டி முடித்தவர் இவரே.
சதகத்துல்லா அப்பா அவர்களின் அடக்க இடத்தின்மீது ஆலம்கீர் ஔரங்கசீபின் ஆணைப்படி நிர்மாணிக்கப்பட்டிருக்கும் ‘குப்பா’ ஒரே கல்லில் குடைந்தெடுக்கப்பட்ட சிற்பக்கலையின் சின்னமாக விளங்குகிறது.
கீழக்கரையில் கடல்புரம் மிகவும் வித்தியாச மானது. மன்னார் வளைகுடாவில் மிதக்கும் கடற்கரை உலகப் புகழ் பெற்றதாகும். பெரும்
பட்டினமாக இல்லாவிட்டாலும் உலகமே அறிந்த பெரும் புகழ்மிக்க பட்டினம் கீழக் கரை. இதற்கு முக்கிய காரணம் கடல் வணிகம்.
இங்கிருந்து எடுத்துச் செல்லப்பட்ட முத்துக் கள் ரோம் கிரேக்கம் வரை புகழை நாட்டின.
கீழக்கரை கிழக்கே சீனத்தையும் மேற்கே எகிப்தையும் இணைத்தது. உலக வணிகர்களின் மையப் புள்ளியாக கீழக்கரை விளங்கியது. மரக்காயர்கள் ஏற்றுமதி இறக்குமதிகள் செய்ய
கடல் தொழிலாளர்கள் சங்கு, முத்துக் குளிக்க மீனவர்கள் மீன் பிடிக்க ஓடாவிகளும் கலப் பத்தர்களும் கப்பல்களையும் தோணிகளையும் கட்டியிருக்கின்றனர்.
பெரிய தம்பி மரக்காயர் குடும்பம் பல்லாண் டுகாலமாக ஏற்றுமதி இறக்குமதியில் ஏற்றம் பெற்றிருக்கிறது. பெரிய தம்பி மரைக்கார் குடும்பத்தின் வாரிசே வள்ளல் சீதக்காதி மரக்காயர்.
பெரிய தம்பி மரக்காயரின் நிறுவனம் இலங்கைக்கு உணவுப் பொருட்களையும் துணி
மணிகளையும் ஏற்றுமதி செய்தது. அங்கிருந்து
முக்கியமாக பாக்கை இறக்குமதி செய்தது. இவர்கள் இலங்கை முதல் வங்கம் வரை கடலில் வலம் வந்தவர்கள். வள்ளல் சீதக்காதி
வழிவந்த ஹபீபு முகம்மது என்பவரின் புகழ் பெற்ற வணிகப் பெருக்கமும் கப்பல் பெருக்கமும் இவரை ‘ஹபீப் அரசர்’ என அழைக்க வைத்தன.
முஸ்லிம் வணிகர்களின் பயன்பாட்டிற்காக கல்கத்தாவிலும் ராமேஸ்வரத்திலும் ஹபீபு அரசர் சாவடிகள் கட்டி வைத்திருந்தார். கல்கத்தாவிலுள்ள ‘சோழியா மஸ்ஜித்’ இவர் கட்டியதே.
கீழக்கரையில் உள்ள ஓடக்கரைப் பள்ளிவாசல்
இவரது வழித் தோன்றல்களால் கட்டப்பட்ட தாகும். இதனை இங்கு பொறிக்கப்பட்டுள்ள கல்வெட்டு மெய்ப்பிக்கிறது. keelakkarai 10
ஹபீப் அரசரின் சகோதரர் அப்துல் காதர்
சாகிபு புதல்வர் சேக் சதக்கதுல்லா மரக்காயர் ஆகிய இருவரும் பெரும் கப்பல் வணிகர்களாய் திகழ்ந்துள்ளனர்.
இவர்களின் உறவுகள் மட்டுமின்றி மேலும்
சிலரும் திரைகடலோடி திரவியம் தேடியுள்ள னர். அகமது ஜலாலுத்தீன் மரக்காயர் ஏழு
கப்பல்களை வைத்து கடல் வணிகம் செய்துள்ளார். ‘இராஜநாயகம்’ எனும் தமிழ் நூல் புகழ்ந்து பேசும் சுல்தான் அப்துல் காதர் மரக்காயர் கப்பல் வணிகராகவும் வள்ளலாகவும் விளங்கியுள்ளார்.
மார்க்க அறிஞராய்த் திகழ்ந்த மாப்பிள்ளை லெப்பை ஆலிம் அவர்கள்கூட மிகப்பெரும்
கப்பல் வணிகராவார். இவரின் ஏற்பாட்டின் படி கீழக்கரை வந்த கப்பல்கள் சுங்க வரியோடு
அரூஸியா மதரஸாவுக்கு ஒரு ரூபாய் நன்கொடையாகவும் வழங்கின. 1802 - முதல் தொடர்ந்து இருபது ஆண்டுகாலமாக செய்யது
அப்துல் காதர் மரக்காயர் பெரும் கப்பல் வணிகராய்த் திகழ்ந்துள்ளார். காயல்பட்டினம் முதல் கல்கத்தா வரை உள்நாட்டிலும் இலங்கையிலும் இவர் கொடி கட்டிப் பறந்துள்ளார்.
முத்துக் குளித்தல், சங்கு குளித்தல் இரண்டும் கீழக்கரையின் பொருளாதாரத்தில் முக்கிய இடம் வகித்தது. அவர்கள் மன்னார் வளை
குடாவின் மகத்தான மனிதராய்த் திகழ்ந் துள்ளனர். கீழக்கரை முதல் மன்னார் நகர் வரை
அவர்கள் கால் பதித்திருந்தனர். மன்னார் மரிச்சுக்கட்டியில் தொட்டிகளில் முத்துச் சிப்பிகளை வளர்த்து எடுக்கின்றனர். தொடக்க
கால முத்துக்குளித்தலுக்கு வெற்றிகளைத் தந்தவர்கள் முஸ்லிம்களான முத்துக் குளிப்பவர்களே. கூடுதல் சிறப்பாக தோணி களின் முதலாளிகளும் குத்தகைக்காரர்களும் முஸ்லிம்களாய் இருந்ததே!
இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் முத்துக்குளிக்கும் தொழில் முற்றிலும் நசிந்து போனது. இத்தொழில் ஈடுபட்டோர் வேறு வேறு தொழில்களை நாடிச் சென்றனர். மொத்தத்தில் இப்பகுதி பொருளாதாரம் வீழ்ந்தது. உப்புக் காய்ச்சுதலிலும் உப்பு வணிகத் திலும் ஈடுபட்டிருந்த முஸ்லிம்கள் மிகப்பெரிய வெற்றிகளைப் பெற முடியவில்லை.
கடல்தான் எங்கள் வாழ்க்கை என்ற முஸ்லிம் கள் கடல் கடந்து சென்று இலங்கை நகரங்
களில் குடியேறினர். பல்வேறு குறுந்தொழில் களை மேற்கொண்டனர். கடைகள் வைத்துப் பிழைத்தனர்.
கீழக்கரைக்குக் கீர்த்தி சேர்க்கும் நிகழ்வுகள் பலவுண்டு. அவற்றில் ஒன்று பட்டத்து லெப்பை நெய்னா மரக்காயர் ஐதுரூஸ் எனும் பெயரில் பெரிய புதிய கப்பல் ஒன்றைக் கட்டி முதல் பயணமாக அக்கப்பலைப் புனித ஹஜ் யாத்திரைக்கு ஓட்டினார் என்பது.
கீழக்கரை கப்பல் கட்டும் தளமாக மட்டும் இருக்கவில்லை. கப்பல்களைப் பழுது பார்க்கும் இடமாகவும் இருந்துள்ளது. 1686 -டிசம்பர் ஒன்பதில் மதராஸ் செயிண்ட் ஜார்ஜ் கோட்டையில் நடந்த கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் கூட்டத்தில் கீழக்கரையிலுள்ள கப்பல் பழுது பார்க்கும் இடத்திற்கு ஜேம்ஸ் எனும் போர்க்கப்பலை பழுது பார்க்க அனுப்பி வைப்பது பற்றி தீர்மானிக்கப்பட்டுள்ளது.
அதே கூட்டத்தில் கீழக்கரை பெரிய தம்பி மரக்காயர் எனும் சீதக்காதியிடமிருந்து அரிசி வாங்குவதற்கும் மிளகு கொள்முதலுக்கும் ஆவன செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. (ஸிமீநீஷீக்ஷீபீs ஷீயீ திஷீக்ஷீt ஷிt. நிமீஷீக்ஷீரீமீ. ஞிவீணீக்ஷீஹ் ணீஸீபீ நீஷீஸீsuறீtணீtவீஷீஸீ தீஷீஷீளீ)
கீழக்கரை மக்கள் மிகவும் வித்தியாசமானவர்கள், மார்க்கத்தை நன்கு பேணும் அவர்கள் சுற்றுலா - கூட்டாஞ்சோறு என கொண்டாடுவர். பெருநாட்கள் முடிந்த பின் வடக்குத் தெரு பெரும் வளைவுக்குள் கூடும் ‘பெருநாள் தோப்பு’ மிகவும் கவனிக் கத்தக்கதாகும். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடும்
அக்கூடலில் நடக்கும் வணிகம் அபரிமித மானது. இலட்சக்கணக்கான தொகைக்கு வாடகைக்கு விடப்படும் கடைகளில் லட்சக்
கணக்கில் வணிகம் நடக்கும் வாய்ப்புள்ள தென்றால் கூட்டத்தை கவனித்துக் கொள் ளுங்கள். உள்ளூர் மக்களோடு சுற்றியுள்ள பல
முஸ்லிம் ஊர்களின் மக்களும் கூடும் மூன்று நாள் சங்கமம் மாநாடுகளைத் தோற்கடித்து விடும்.
சின்ன சின்னதாய் சில செய்திகளைச் சொல் கிறேன். படித்து உங்கள் வட்டங்களிலும் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்துங்கள். நவம்பர்
டிசம்பர் மாதங்களில் கீழக்கரை மேலத்தெரு குடும்பங்களில் மணவிழாக்கள் பல நடக்கும்.
பெரிய அரங்கத்தை அமைத்து பெரும் விருந்தோடு நடக்கும் திருமணச் செலவு கள் அவர்களுடையவை என்றாலும் பெருங் கொட்டகை - பேரரங்குச் செலவை மணமக்கள் வீட்டில் அனைவரும் ஏற்றுக் கொள்வார்கள்.
உள்ளுர் அயலூர் என்றில்லை வெளிநாட்டுக் காரர்களும் கலந்து கொண்டு சிறப்பிக்கும் மணவிழா மாநாடு வேறு ஊர்களில் காணப் படாத வியப்பைத் தரும் ஏற்பாடு. யார் வேண்டு மென்றாலும் வரலாம். மணவிழா விருந்தில் கலந்து கொள்ளலாம். இந்த மணவிழாவில் தம் பணியாளர் குடும்பத்து ஏழைக்குமருக்கு முதலில் மணம் முடித்துக் கொடுப்பது ஒரு சிறப்புக்குரிய செயலாகும்.
ஆறாம் நூற்றாண்டில் அரபுக்களாய் வந்தவர் கள் ஏழாம் நூற்றாண்டில் முஸ்லிம்களாக வந்து
குடியேறினர். எட்டு, ஒன்பது, பத்து, பதினொன்று, பனிரெண்டு என வந்து சென்று கொண்டிருந்தவர்கள் பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் அரபுலகத்திலிருந்து கப்பல் கப்பலாக தமிழக கடற்கரைகளுக்கு வந்தவர் கள் இங்கேயே தங்கிவிட்டார்கள். 1269 இல் மதீனாவிலிருந்து குடும்பம் குடும்பமாக கப்பல்
களில் வந்தவர்கள் காயலிலிருந்து பழவேற் காடு வரை 12 ஊர்களில் தங்கி வாழத் தொடங்கினார்கள்.
இவ்வாறு வந்து குடியேறியவர்கள் பெரும் பாலும் வாப்பா வீட்டுக்காரர்கள். இவர்கள் மணம் செய்து கொள்ளும் ஏற்பாடு வித்தியாச
மானது. இவர்களின் மணமகன் மணம் முடித்த பின் மணமகள் வீட்டுக்கே குடியேறி
விடுவர். சொத்துக்கள் அனைத்தும் பெண் களையே சேரும்.
வடக்குத் தெருவில் சில அத்தா வீட்டுக் காரர்கள் இருந்தாலும் மிகப் பல வாப்பா வீட்டுக்காரர்கள் வாழும் ஊர் இது.keelakkarai 4
1269 இல் வந்து குடியேறிய 12 ஊர்க்காரர்
களுக்கு இடையே தொடர்பு இல்லா விட்டாலும் கீழக்கரை -காயல்பட்டினம்- தொண்டித் தொடர்புகள் தொடர்கின்றன. மதீனா வம்சா வழியிலிருந்து தற்போதைய வம்சா வழிவரை குறித்து வைத்திருப்பவர்கள் மேலத்தெரு மரக்காயர்கள்.
12 ஊர்களில் கீழக்கரை, காயல்பட்டினம், அதிராம்பட்டினம் உணவுகள் முதல் தரத்தில் உள்ளன. மற்ற ஊர்களும் மோசமில்லை. வணிக முஸ்லிம்களின் சாப்பாட்டில் முதலாளி சாப்பாடு - தொழிலாளி எனப் பிரிப்பவரிடையே ஒரே சாப்பாடு வழங்குபவர்கள் கீழக்கரையினர்.
கீழக்கரையினர் இயக்கப் பற்று வைப்பார். இயக்க வெறி கொள்ளமாட்டார். வீரத்தையும் விவேகத் தையும் கலந்து செயலாற்றும் தன்மையால்தான் அவர்கள் எல்லா வகையிலும் சிறப்பு பெற்றிருக்கிறார்கள்.
தொடர்பு : 9710266971

வியாழக்கிழமை, 16 ஆகஸ்ட் 2018 08:34

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! - 14

Written by

அ. முஹம்மது கான் பாகவி
வாரிசுகள் யார், யார்?
இறந்துபோனவரின் வாரிசுகளில் உயிரோடு இருக்கும் ஆண்களில் 15 பேரும் பெண்களில் 10 பேருமாக மொத்தம் 25 பேர் முதல் நிலை வாரிசுகள் எனும் உரிமை பெறுவார்கள்.
ஆண்களில் 15 பேர்: 1. இறந்துபோனவரின் மகன் 2. (மகன் இல்லாதபோது) மகனின் மகன் 3. தந்தை 4. (தந்தை இல்லாதபோது) தந்தையின் தந்தை 5. உடன் பிறந்த சகோதரன் 6. தந்தை வழிச் சகோதரன் 7. தாய்வழிச் சகோதரன் 8. (சகோதரன் இல்லாதபோது) உடன்பிறந்த சகோதரனின் மகன் 9. தந்தைவழிச் சகோதரனின் மகன்.
10. இறந்தவருடைய தந்தையின் உடன்பிறந்த சகோதரன் 11. தந்தையின் தந்தைவழிச் சகோதரன் 12. (தந்தையின் உடன்பிறந்த சகோதரன் இல்லாதபோது) அந்தச் சகோதரனின் மகன் 13. (தந்தையின் தந்தைவழிச் சகோதரன் இல்லாதபோது) அந்தச் சகோதரரின் மகன் 14. கணவன் 15. (அக்கால முறைப்படி, இறந்தவர் அடிமையாக இருந்து விடுதலை பெற்றவராக இருப்பின், சொந்தம் யாரும் இல்லாதபோது) விடுதலை செய்த எசமான்.
இந்தப் பதினைந்து பேருக்கும் இறந்தவரின் சொத்தில் எல்லா நேரங்களிலும் பங்கு கிடைக்கும் என எண்ணிவிடக் கூடாது. இறந்தவருக்கு மிக நெருங்கிய உறவினர் இருக்கையில், தூரத்து உறவினருக்குப் பங்கு கிடைக்காமல்போகலாம். எடுத்துக்காட்டாக, இறந்துபோன ஒருவருக்கு, மேற்சொன்ன 15 வகை உறவினர்களும் ஒருசேர இருக்கிறார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்! இறந்துபோனவரின் மகன், தந்தை, கணவன் ஆகிய மூவருக்கு மட்டுமே சொத்தில் பங்கு கிடைக்கும். மிக நெருங்கிய உறவினர்களான மகன், தந்தை ஆகியோரால் மற்ற வாரிசுகள் பங்கை இழந்துவிடுவார்கள்.
பெண் வாரிசுகளில் 10 பேர் :
1. மகள் 2. (மகன் இல்லாதபோது) மகனின் மகள் 3. தாய் 4. (தாயில்லாதபோது) தாயின் தாய் 5. தந்தையின் தாய் 6. உடன்பிறந்த சகோதரி 7. தந்தைவழிச் சகோதரி 8. தாய் வழிச் சகோதரி 9. மனைவி 10. (விடுதலை செய்த) எஜமானி.
இறந்துபோன ஒருவருக்கு இந்தப் பத்துப் பெண் உறவினரும் உள்ளனர் என்று வைத்துக்கொண்டால், அவர்களில் ஐவருக்கு மட்டுமே பாகம் கிடைக்கும். 1. மகள் 2. மகனுடைய மகள் 3. தாய் 4. மனைவி 5. உடன்பிறந்த சகோதரி. இவர்களின் காரணத்தால் மற்றவர்கள் பங்கை இழந்துவிடுவர்.
இறந்துபோன ஒருவருக்கு, இங்கு குறிப்பிடப்பட்ட 15 ஆண்களும் 10 பெண்களுமாக 25 உறவுகளும் உயிரோடு இருக்கிறார்கள் என்று வைத்துக்கொண்டால், 25 பேரில் 5 பேருக்கு மட்டுமே பாகப்பிரிவினைச் சட்டப்படி பங்கு கிடைக்கும். 1. தந்தை 2. தாய் 3. மகன் 4. மகள் 5. கணவன், அல்லது மனைவி. காரணம், சொல்லாமலே புரியும். இறந்துபோனவர் விட்டுச்சென்ற சொத்தை அனுபவிக்க, மற்றெல்லாரையும்விட இவர்களே மிகவும் அருகதை உடையவர்கள் என்பதை யாராலும் மறுக்க இயலாது.
வரிசைப்படி வாரிசுரிமை
இறந்துவிட்ட ஒருவரது சொத்துக்கு, ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வாரிசுரிமை பெறும் மூவகை உறவினர்கள் உள்ளனர். முதல் வகையினருக்கு நிர்ணயிக்கப்பட் பங்கீட்டைக் கொடுத்த பிறகு மீதியுள்ள பங்குகளையே இரண்டாம் வகையினர் பெற முடியும். முதல் இரு வகையினர் இல்லாதபோது மட்டுமே மூன்றாம் வகையினருக்குப் பங்கு கிடைக்கும்.
இந்த வகையினரையும் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் பாகங்களையும் அறிந்துவிட்டாலே, இஸ்லாமியப் பாகப்பிரிவினைச் சட்டம் ஓரளவுக்குப் புரிந்துவிடும்.
1. குறிப்பிட்ட பாகஸ்தர்கள் (அஸ்ஹாபுல் ஃபராயிள்). 2. ஆண்வழி மீதிப் பாகஸ்தர்கள் (அஸபா). 3. பெண்வழி உறவுகள் (தவுல் அர்ஹாம்).
1. அஸ்ஹாபுல் ஃபராயிள்
உறவினர்களில் யார் யாருக்கு எவ்வளவு பாகம், இறந்தவர் சொத்தில் கிடைக்கும் என இறைமறை வரையறுத்துக் கூறியிருக்கிறதோ அவர்களே ‘பாகஸ்தர்கள்’ (அஸ்ஹாபுல் ஃபராயிள்) எனப்படுவர். இப்படி ஆறு வகையான பாகங்களும் 12 வகையான உறவுகளும் திருக்குர்ஆனில் இடம்பெற்றிருப்பதைக் காணலாம்.
ஆறு வகைப் பாகங்களாவன: 1. இறந்தவர் விட்டுச்சென்ற மொத்த சொத்தில் பாதி அரை (½ - 50%) 2. கால் - நான்கில் ஒரு பாகம் (¼ - 25%) 3. அரைக்கால் - எட்டில் ஒன்று (1/8 - 12.5%) 4. மூன்றில் இரண்டு (2/3 - 66.67%). 5. மூன்றில் ஒன்று (1/3 - 33.33%). 6. ஆறில் ஒன்று (1/6 - 16.67%).
இறந்தவருடைய வாரிசுகளில் 12 பேர், இப்பாகங்களில் ஏதேனும் ஒன்றுக்கு உரிமையாளர்கள் ஆவர். ஆண்களில் நால்வரும் பெண்களில் எண்மரும் அந்தப் பாகஸ்தர்கள் ஆவர்.
ஆண் பாகஸ்தர்கள்: 1. இறந்துபோனவரின் தந்தை (Father). 2. (அவர் இல்லாதபோது) தந்தையின் தந்தை (Grand Father). 3. தாய்வழிச் சகோதரன். அதாவது இறந்தவரும் இவரும் ஒரு தாய்க்குப் பிறந்தவர்கள்; ஆனால், தந்தை வேறு (Half Brother). 4. கணவன் (Husband).
பெண் பாகஸ்தர்கள்: 1. இறந்தவருடைய மனைவி (Wife). 2. மகள் (Daughter). 3. பேத்தி (மகனின் மகள் - Grand Daughter). 4. சொந்தச் சகோதரி; அதாவது இறந்தவரும் இவரும் ஒரே தாய், தந்தைக்குப் பிறந்தவர்கள் (Full Sister). 5. தந்தை வழிச் சகோதரி; அதாவது இறந்தவரும் இவரும் ஒரே தந்தைக்குப் பிறந்தவர்கள்; ஆனால், தாய் வேறு (Half Sister). 6. தாய்வழிச் சகோதரி; அதாவது இறந்தவரும் இவரும் ஒரே தாய்க்குப் பிறந்தவர்கள்; தந்தை வேறு (Half Sister) 7. தாய் (Mother). 8. பாட்டி; அதாவது தாயின் தாய், அல்லது தந்தையின் தாய் (Grand Mother).
உதாரணத்திற்கு ஒன்று
இறந்தவருடைய தாய்க்கு மூன்று நிலைகள் உண்டு: இறந்தவருக்குப் பிள்ளை குட்டிகள் இருந்தால், மொத்த சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகம் (1/6 - 16.67%) உரியதாகும். 2. பிள்ளை குட்டிகள் இல்லாதபோது, தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பாகம் (1/3 - 33.33%) கிடைக்கும். 3. கணவன், அல்லது மனைவிக்குக் கொடுத்ததுபோக எஞ்சியுள்ள சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பாகம் (1/3 - 33.33%) தாய்க்குக் கிடைக்கும். (இந்த மூன்றாவது நிலைக்கு வரைபடம் காண்க:)
ஃபாத்திமா (100%)

கணவன் மீதி தாய் தந்தை
50% 50% 16.67% 33.33%
அதாவது ஃபாத்திமா என்ற பெண் இறந்துவிட்டார். அவருக்குக் கணவன், தாய், தந்தை ஆகிய மூன்று வாரிசுகள் உள்ளனர். இறந்தவருக்குப் பிள்ளைகள் இல்லாததால், மொத்த சொத்தில் பாதி (50%) கணவருக்குச் சேரும். மீதியுள்ள 50 சதவீதத்தில் தாய்க்கு மூன்றில் ஒரு பாகம் (16.67%) கிடைக்கும். இங்கு தந்தை ‘அஸபா’ என்பதால் மீதியான 33.33% சொத்தை எடுத்துக்கொள்வார்கள். சரியா?
2. அஸபா
இறந்தவரின் சொத்துக்கு வாரிசாகும் இரண்டாவது வகை உறவினருக்கு ‘அஸபா’ என்று பெயர். அதாவது ஆண்வழி மீதிப் பாகஸ்தர்கள். குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ள குறிப்பிட்ட பாகஸ்தர்களுக்கு உரிய பாகத்தைக் கொடுத்தபின், மீதியிருக்கும் பாகம் முழுவதற்கும் உரிமை பெறும் ஆண் வாரிசுகள்தான் ‘அஸபா’க்கள் என அறியப்படுகின்றனர். உதாரணத்திற்கு, இறந்துபோனவரின் மகன்; மகனுடன் வரும் மகள்; சகோதரன் ஆகியோரைச் சொல்லலாம்!
‘அஸபா’க்களுக்குப் பாகம் நிர்ணயிக்கப்படவில்லை. ‘அஸபா’வில் ஒருவர் மட்டும் இறந்தவருக்கு வாரிசாக இருந்தால், முழுச் சொத்திற்கும் அவரே உரிமையாளராகிவிடுவார். பாகம் நிர்ணயிக்கப்பட்டவர்கள் யாரும் இருப்பின், அவர்களுக்குரிய பாகத்தைக் கொடுத்ததுபோக மீதியுள்ள சொத்து முழுவதையும் ‘அஸபா’ வாரிசு எடுத்துக்கொள்வார்.
சில சந்தர்ப்பங்களில், முதல் வகை வாரிசுகளுக்கு (அஸ்ஹாபுல் ஃபராயிள்) சொத்தைப் பங்கிடும்போதே, சொத்து முழுவதும் தீர்ந்துவிடுவதுண்டு. அப்போது மீதிப் பாகம் இராது. இந்நிலையில், ‘அஸபா’ வாரிசுக்குப் பாகம் எதுவும் கிட்டாது.
மூவகை ‘அஸபா’ வாரிசுகள்:
(1) நேரடி அஸபா. இவர்கள் அறுவர். 1. இறந்துபோனவரின் மகன். 2. தாத்தா 3. சகோதரன் 4. சகோதரன் மகன் 5. இறந்தவருடைய தந்தையின் சகோதரன் (uncle). 6. தந்தையுடைய சகோதரனின் மகன் (Cousin).
(2) மற்றொரு உறவினரால் ‘அஸபா’வான வாரிசுகள். இவர்கள் நால்வர். 1. இறந்தவருடைய மகள்; மகனால் ‘அஸபா’ ஆவார். 2. மகன்வழிப் பேத்தி; மகன்வழிப் பேரனால் ‘அஸபா’ ஆவார். 3. சொந்தச் சகோதரி; சொந்தச் சகோதரனால் ‘அஸபா’ ஆவார். 4. தந்தைவழிச் சகோதரி. தந்தைவழிச் சகோதரனால் ‘அஸபா’ ஆவார்.
(3) மற்றோர் உறவினருடன் வருவதால் ‘அஸபா’ ஆகும் வாரிசுகள். இவர்கள் இருவர். 1. இறந்தவரின் சொந்தச் சகோதரி; மகள், அல்லது மகனுடைய மகளுடன் வரும்போது. 2. தந்தைவழிச் சகோதரி; மகள், அல்லது மகனுடைய மகளுடன் வரும்போது.
ஆக மொத்தம் ஆண்வழி மீதிப் பாகஸ்தர்களான ‘அஸபா’ வாரிசுகள் 12 பேர் (6+4+2=12) ஆவர். இவர்களுக்குக் குறிப்பிட்ட பாகம் கிடையாது; ஆயினும், குர்ஆனில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாகங்களைப் பெறும் பாகஸ்தர்களுக்குக் கொடுத்ததுபோக எஞ்சியுள்ள பாகத்தை இவர்கள் கையகப்படுத்திக்கொள்வர்.
சில உதாரணங்கள் : 1
அப்துல்லாஹ் (100%)

தந்தை தாய் மீதி மகன் மகள்
16.67% 16.67% 66.66% 44.44% 22.22%
(முதல் வகை) (முதல் வகை) (இரண்டாம் வகை) (இரண்டாம் வகை)
இதில், இறந்துபோன அப்துல்லாஹ்வுக்கு நான்கு உறவினர்கள். தந்தையும் தாயும் முதல் வகை (அஸ்ஹாபுல் ஃபராயிள்) வாரிசுகள். இவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் மொத்த சொத்தில் ஆறில் ஒரு பாகம் (1/6 - 16.66%) கிடைக்கும். இறந்தவருக்குப் பிள்ளைகள் இருப்பதால் இதுவே பெற்றோரின் பாகமாகும். இருவரின் மொத்த பாகம் நூறில் 33.34% ஆகும். மீதி 66.66% ஆகும்.
அடுத்து மகன், மகள் இருவரில் மகளும் முதல் வகை வாரிசுதான். ஆயினும், மகனின் காரணத்தால் மகள் இரண்டாம் வகை (அஸபா) வாரிசாகிவிடுவாள். எனவே, மீதியுள்ள பாகத்தை ஆணுக்கு இரு பங்கு; பெண்ணுக்கு ஒரு பங்கு என்ற விகிதத்தில் பிரித்தளிக்க வேண்டும். மீதியிருப்பது 66.66%. இதை 3ஆல் வகுத்தால் 22.22% விடையாகும். இதில் இரு மடங்கு, அதாவது 44.44% மகனுக்கும், ஒரு பாகம், அதாவது 22.22% மகளுக்கும் வழங்கப்படும்.

2 அப்துர் ரஹ்மான் (100%)

மனைவி மீதி மகன் மகள்
12.5% 87.5% 58.33% 29.17%
(முதல் வகை) (அஸபா) (அஸபா)
இங்கு இறந்துபோன அப்துர் ரஹ்மானுக்கு மனைவி இருக்கிறார். குறிப்பிட்ட பாகஸ்தரான இவருக்கு எட்டில் ஒரு பாகம் (1/8 - 12.5%) கிடைக்கும். இறந்தவருக்குப் பிள்ளைகள் இருக்கும்போது, மனைவிக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பாகம் இதுதான். நூறில் அரைக் கால் பங்கான 12.5% மனைவிக்குக் கொடுத்ததுபோக எஞ்சியுள்ளது 87.5% ஆகும். இதை மூன்றாகப் பங்கிட்டு, இரு மடங்கு 58.33% மகனுக்கும் ஒரு பாகம் 29.17% மகளுக்கும் அளிக்கப்படும்.
3. தவுல், அர்ஹாம்
இறந்தவரின் சொத்துக்கு வாரிசாகும் மூன்றாவது வகை உறவினர், பெண்வழி உறவுகள் (தவுல் அர்ஹாம்) ஆவர். முதல் இரு வகை வாரிசுகள் இல்லாதபோது மட்டுமே, இறந்தவர் சொத்தில் இவர்களுக்கு உரிமை உண்டு. இவர்கள் வாரிசுரிமை பெறும் தருணம் மிகவும் அரிது. இவர்கள் பெண்வழி உறவினர்களாவர்.
இந்த மூன்றாம் வகை உறவினர்கள் என அறுவரைக் குறிப்பிடுவர்:
1. இறந்தவருடைய மகளின் (ஆண், அல்லது பெண்) மக்கள். 2. மகன்வழிப் பேத்தியின் (ஆண், அல்லது பெண்) மக்கள். 3. சகோதரியின் மகன், அல்லது மகள். 4. இறந்தவருடைய தந்தையின் சகோதரி (அத்தை - Aunt). 5. தாய்மாமன் (Uncle) 6. தாயின் சகோதரி (Aunt).
நிர்ணயிக்கப்பட்ட பாகஸ்தர்களோ (அஸ்ஹாபுல் ஃபராயிள்), ஆண்வழி மீதிப் பாகஸ்தர்களோ (அஸபா) இறந்துபோனவருக்கு இல்லாதபோது, பெண்வழி உறவுகளான இவர்களுக்குச் சொத்தை எம்முறையில் பிரிப்பது என்பது தொடர்பாக அறிஞர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு காணப்படுகிறது. இருப்பினும் இவர்களுக்கு வாரிசுரிமை உண்டு என்பதே வலுவான கருத்தாகும்.
இவர்களில் பெண்ணோ ஆணோ ஒருவர் மட்டுமே இருந்தால், இறந்தவரின் முழுச் சொத்துக்கும் அந்த ஒருவரே வாரிசாகிவிடுவார். பலர் இருக்கையில், அவர்களின் உறவுமுறையைக் கருத்தில் கொண்டு, நெருக்கமான உறவுக்காரருக்கே முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்பர் சிலர்.
யார் மூலம் இவர்கள் வாரிசாகிறார்களோ அந்த மூல உறவுக்காரரைக் கருத்தில் கொண்டு பாகப் பிரிவினை செய்ய வேண்டும் என்பர் வேறுசிலர்.
உதாரணமாக, இறந்துபோன ஒருவருக்கு, மகள்வழிப் பேத்தியின் மகளும், தந்தைவழிச் சகோதரரின் மகளும் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். பேத்தியின் மகளுக்கே சொத்துக் கிடைக்கும். காரணம், பேத்தியின் உறவே நெருக்கமானது என்பர் சிலர்.
இல்லை; சொத்தைச் சரிபாதியாகச் பிரித்து பேத்தியின் மகளுக்கு ஒரு பாதியும் தந்தைவழிச் சகோதரன் மகளுக்கு மறுபாதியும் வழங்க வேண்டும் என்பர் மற்றச் சிலர். மகளின் இடத்தில் பேத்தியின் மகள் உள்ளார். மகள் ஒருவர் இருந்தால் மொத்தச் சொத்தில் பாதி வழங்கப்படும். அதே பாகத்தை மகளின் மகளுடைய மகளுக்கும் வழங்க வேண்டும் என்பது இவர்கள் வாதம்.
அவ்வாறே, சகோதரன் இடத்தில் சகோதரனின் மகள் இருக்கிறார். சகோதரன் ‘அஸபா’ என்ற அடிப்படையில் மீதிக்குச் சொந்தக்காரர் ஆவார். அப்படியே, சகோதரனின் மகளும் ‘அஸபா’ ஆவார் என்பதே காரணம்.
ஆக, முதல் வகை வாரிசுகள் - 12; இரண்டாம் வகை வாரிசுகள் - 12; மூன்றாம் வகை வாரிசுகள் - 6, ஆகமொத்தம் 30பேர். வரிசைக்கிரமப்படி, இவர்களில் ஒருவர்பின் ஒருவராக வாரிசு சொத்துகளை வழங்க வேண்டும் என்கிறது, இஸ்லாமிய வாரிசுரிமைச் சட்டம்.
(சந்திப்போம்)

வியாழக்கிழமை, 16 ஆகஸ்ட் 2018 06:37

மண்ணின் வரலாறு-16, தொல் புகழ் படைத்த தொண்டி - 2

Written by

மதுரையில் வாழும் ஒரு குடும்பத்தாரின் விலாசம் எட்டெழுத்துக்களைக் கொண்டது. TSNMS APM என்பதே அந்த எட்டெழுத்து. இவ்வளவு நீளமான விலாசத்தைக் கொண்டவர்கள் வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?

அரபுவம்சா வழி எனக்கூறும் கீழக்கரை மரைக்கார்களும் பழவேற்காடு மரைக்கார்களும் தம் நீண்ட வம்சா வழியை ஏட்டில் பதிவு செய்துள்ளனர். விலாசமாக நடைமுறையில் பயன்படுத்துவதில்லை, மதுரைக் குடும்பத்தினரோ எட்டெழுத்துக்களை ஏற்றமுடன் எடுத்துரைக்கின்றனர்.

TSNMS APM - எனும் எட்டெழுத்துக்களில் முதலெழுத்தான T - தொண்டி ராவுத்தர் என்பதே மண்ணின் வரலாற்றில் இவ்விலாசம் பேசப்படுவதற்கான காரணம்.
தொண்டி ராவுத்தரை அடுத்து வரும் சந்ததி சிக்கந்தர் - S என்பதாகும். மூன்றாம் பெயர் நெய்னா முகம்மது - N என்பதாகும். நான்காம் பெயர் மதார் முகைதீன் - M என்பதாகும். TSNM போக மீதியுள்ள விலாசங்களான SAPM நான்கு நபர்களைக் குறிக்காது. நான்கெழுத்தும் ஒருவரையே குறிக்கும். அவர் ஷேக் அஹமது பீர் முகம்மது முஸ்தபா என்பதாகும் SAPM.

இவரே முஸ்தபா ஹாஜியார் என மதுரை மாநகர் ஏற்றிப் போற்றும் கொடை வள்ளல். இவருக்கு அப்துல் லத்தீப், முகம்மது இலியாஸ், முகம்மது இத்ரீஸ், முகம்மது அப்துல்லா என நான்கு புதல்வர்களும் ஒரு புதல்வியும் உள்ளனர்.

இக்குடும்பத்தார் மதுரைப் பகுதியில் மார்க்க சமூக நலப் பகுதிகளில் சிறப்பாக ஈடுபட்டு வருகின்றனர். அல் அமீன் மேனிலைப் பள்ளி, அல் அமீன் எத்தீம் கானா, திருப்பங்குன்றதிலுள்ள ஜாமிஆ மஹ்ஸினுத்தாரைன் அரபிக் கல்லூரி இவர்களின் குடும்பப் பெயர் சொல்லும் அறக்கொடைகள். அண்மையில் மதுரையில் திறப்பு விழா கண்ட ஜமாஅத்துல் உலமா சபையின் மாநிலத் தலைமையகம் ஒங்கி நிற்கும் 13 செண்ட் நிலம் எட்டெழுத்துக்காரர்கள் கொடுத்த இடம்தான்.

தொண்டி ராவுத்தர் வம்சா வழியில் ஐந்தாவது தலைமுறையில் மதுரை கீழவெளி வீதியில் 1928 - இல் பிறந்த முஸ்தபா ஹாஜியார் 1991 - இல் மரணமடைந்தார். தொண்டிக்காரர்களே அறியாத ஒரு வம்சா வழி மதுரையில் புகழ்க்கொடி பறக்க விட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

சில குடும்பங்களை மட்டும் பார்த்தோம், இனி சில தெருக்களை மட்டும் பார்ப்போம். வானவில் போன்றது முஸ்லிம் சமுதாயம் என்றால் மிகையாகாது. பல வண்ணங்கள் கொண்ட வானவில் போல் பலதரப்பட்ட குழுக்களைக் கொண்டது அந்த சம நிலைச் சமுதாயம்.

மீன் பிடிப்பவர்கள், மீன் வியாபாரிகள், மரக்கலமோட்டிகள், கலங்கள் கட்டுவோர் எனக் கடல் புரத்தில் இருந்தால் மேற்கே மரைக்காயர்கள், மார்க்கத்தைப் போதிக்கும் லப்பைகள், பல்பொருள் வணிகர்கள் என வசிப்பர். இவர்கள் எல்லாம் முஸ்லிம்கள் என்பதால் பள்ளிவாசல்களில் வானவில் போல் இணைவர். தொண்டியின் கடல்புரத்தில் கடலோடிகள் குடியிருப்பு, அடுத்து கலங்களைக் கட்டும் ஓடாவித் தெரு, லெப்பை சாகிபு தெரு மேற்கில் தெற்கு வடக்காக பல்வேறு கச்சவடங்கள் செய்வோரின் தெருக்கள் அமைந்திருப்பதைக் காணலாம். இத்தெருக்களில் நாம் இரு தெருக்களை மட்டும் விரிந்த பார்வைக்கு எடுத்துக் கொள்வோம்.

அவை : மரைக்காயர் தெரு, ஓடாவித் தெரு. மரக்கலங்களில் உரிமையும் அவற்றில் வணிகமும் செய்தோர் மரைக்காயர் எனக் கூறப்படுகின்றனர். அவர்கள் வாழ்ந்த இடம் மரைக்காயர் தெரு. ஓடாவிகள் என்றால் படகுகளையும் தோணிகளையும் கட்டுவோர் ஆவர். ஓடம் என்ற மூலச் சொல்லிலிருந்து ஓடாவி எனும் சொல் வந்துள்ளது. அவர்கள் வாழ்ந்த தெரு, ஓடாவித் தெரு.
தொண்டியில் மட்டுமல்ல கடலோரப் பட்டினங்களில் இன்றும் ஓடாவிகள் வாழ்கின்றனர்.
சென்னைக்கு வடக்கே பழவேற்காட்டில் கூட ஓடாவிகள் உள்ளனர். இப்போது அவர்கள் மரக்கலங்களை உருவாக்கவில்லையென்றாலும் ஓடாவி எனும் பெயரால் அறியப்படுகின்றனர்.
அங்கெல்லாம் ஓடாவித் தெரு என தனித் தெருக்கள் இல்லை, அது தொண்டியில் இன்றும் உண்டு.
இங்கு ஓடாவித் தெரு இருக்க முக்கிய காரணம், முற்காலத்தில் இங்கு பெரிய அளவில் மரக்கலங்கள் கட்டப்பட்டதே. கலங்களைக் கட்டுவோர் நிறைந்திருந்ததும் கலங்களைக் கட்டுவதற்கான மரங்கள் பர்மாவிலிருந்து வந்து குவிந்திருந்ததும் கடலோசைக்குப் போட்டியாக மரச்சுத்தியலோசை எழுவதற்குரிய காரணிகளாகும்.

நாகை, நாகூர் கடலோரப்பட்டறைகளிலிருந்து கட்டப்பட்ட கலங்கள் கடற்பயணம் செய்தது போல் தொண்டிக் கடலோரங்களில் உருவாக்கப்பட்ட கலங்கள் பயணத்திற்கும் மீன்பாட்டுக்கும் பயன்பட்டிருக்கின்றன. தமிழகக் கடற்கரைகளில் கட்டப்பட்ட கலங்களை கிழக்காசிய நாடுகள் விலை கொடுத்து வாங்கியிருக்கின்றன. நம்மவர்கள் சாதாரணப் படகுகள் மட்டும் கட்டவில்லை, போர்க் கப்பல்களைக் கூட கட்டியிருக்கின்றனர். அவற்றில் நூற்றுக்கணக்கான போராளிகள் பயணம் செய்துள்ளனர்.
கப்பல்கள் கட்டுவதில் தமிழர்களின் கலை நுணுக்கத்தோடு அரபு தேசத்திலிருந்து வந்தவர்களின் கலை வண்ணமும் சேர கிழக்காசியா தமிழகத்தின் கரங்களுக்கு வந்திறக்கிறது. கங்கை கொண்டார் கடாரம் கொண்டாராக உயர வழிவகுத்திருக்கிறது.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் பழவேற்காட்டில் குடியேற்றப்பட்ட அரபு ஓடாவிகள் கட்டிய போர்க் கப்பல்களால்தான் மூன்றாம் நந்திவர்மன் என்ற பல்லவ மன்னன் சயாமைத் தன் வசப்படுத்தியிருக்கிறான். இவன் தான் ‘தெள்ளாறு எறிந்த நந்தி வர்மன்’ எனப் புகழப்படுகிறான்.
பாண்டிய மன்னன் சிரீ வல்லபனை தெள்ளாற்றில் வென்ற மூன்றாம் நந்தி வர்மன் பழையாறு பூம்புகார் என வென்று தொண்டித் துறைமுகத்திலும் தன் கொடியைப் பறக்கவிட்டதாக நந்திக் கலம்பகம் உரைக்கிறது.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு வரலாற்றில் மட்டுமல்ல அண்மைக்கால வரலாற்றில் கூட தொண்டி மாநகர் இடம் பிடித்துள்ளது. சிவகங்கையை ஆண்ட மருது பாண்டியர்கள் ஆங்கிலேயர்களுக்கு அஞ்சி தொண்டிக்கு வந்த போது மருதரசர்களால் தொண்டியில் குடியேற்றப்பட்ட காதர் மீரா அம்பலம் என்பார் வீட்டில் தஞ்சம் புகுந்தனர். அவர்களை காதர் மீரா அம்பலம் பாய்மரக்கப்பலில் ஏற்றி நடுக்கடலில் பல நாட்கள் வைத்திருந்ததாக கூறப்படுகிறது.

முஸ்லிம்கள் பெருந்தொகையாக வாழும் தொண்டியில் பல பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன. இவற்றில் கிழக்குத் தெரு பள்ளி பழமையான கல்லுப் பள்ளியாகும். கடலோரமிருந்த பழைய பள்ளியொன்று இப்போது புதிதாக ஓடாவித் தெரு பள்ளியாகியுள்ளது. தெற்குத் தெருவில் ஒரு பள்ளிவாசல் உள்ளது. வடக்குத் தெரு பள்ளி ஒரு முக்கியமான பெரிய பள்ளிவாசலாகும்.

வடக்குத் தெரு பள்ளிவாசலுக்கு வடக்கே கைக்கோளன் குளக்கரையின் தெற்கில் ஷைகு மலங்கு சாகிப் தர்கா உள்ளது. வெளிநாட்டிலிருந்தோ வெளி மாநிலத்திலிருந்தோ வந்து அழைப்புப் பணியாற்றிய இறை நேசச் செல்வர் மலங்கு சாகிப். இவரின் தர்கா கைக்கோளன் குளக்கரையில் அமைந்திருப்பதால் இப்பகுதியில் கணிசமாக கைக்கோளர்கள் - நெசவாளர்கள் வாழ்ந்ததாக உய்த்துணரலாம்.

பெரும் புலவர்களின் வம்சா வழியில் கி.பி.1845 - இல் பிறந்த ஷைகு மஸ்தான் மோன நிலையிலேயே இருந்ததால் ‘மோனகுரு மஸ்தான்’ என அழைக்கப்பட்டார். இவருடைய அடக்கத்தலம் தொண்டியம்மன் கோவிலுக்கு கிழக்கில் உள்ளது. இதை நாட்டுக்கோட்டை செட்டியார்கள் கட்டிக் கொடுத்துள்ளார்கள். ஞானக் கடலாக விளங்கிய அன்பர் எழுதிய பாடல்கள் ‘மோன குரு மஸ்தான் சாகிபு பாடல்கள்’ என நூலாக வெளி வந்துள்ளது.

ஷைகு அபூபக்கர் வலி எனும் இறைநேசச் செல்வர் கீழக்கரையில் பிறந்து தொண்டியில் மண முடித்து வாழ்ந்து நற்போதனைகள் செய்து மறைந்தவர். இவருடைய அடக்கத்தலம் தொண்டிக்குத் தெற்கில் அமைந்துள்ளது. இவரை ஆற்காடு நவாப் முகம்மதலி வாலாஜா தொண்டியில் சந்தித்துள்ளார். இவரின் பெயரை தொண்டியரோடு கீழக்கரையினரும் தம் பிள்ளைகளுக்குச் சூட்டுகின்றனர். என்றாலும் மரியாதை நிமித்தம் அப்பெயரை ‘தொண்டியப்பா’ என விளிக்கின்றனர்.
தொண்டியில் உள்ள அம்மன் கோவில் ‘தொண்டியம்மன்’ கோவில் என அழைக்கப்படுகிறது. தொண்டிப்பகுதியில் மட்டுமே தொண்டியப்பன், தொண்டிராஜ், தொண்டியம்மா எனப் பெயர்கள் உள்ளன.
சோனகர் தெருவிலுள்ள சேமலப்பா எனும் சையிது முகம்மது லப்பை அடக்கத்தலமும் ஒரு வரலாற்றுப் பதிவே. சேமலப்பா பாசிப்பட்டினம் நெய்னா முகம்மது வலியின் புதல்வர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இங்கு மேலும் சில அடக்கத்தலங்கள் உள்ளன.
மதரஸதுல் இஸ்லாமியா செயல்படாமல் போய் விட்டது. ஆயிஷத்துல் சித்தீகா, கமாலியா என மதரஸாக்கள் செயல்படுகின்றன. பெண்கள் மிகப் பெருமளவில் ஆலிமாக்களாக உருவாகும் நிலை பாராட்டுக்குரியது.
நான்கைந்து தலைமுறைகளுக்கு முன் கிழக்குக் கடற்கரை சாலையெனப் பெயர் பெற்றிருக்கும் சேது ரஸ்தா சீரான சாலையாக உருவாகும் முன் சென்னைக்கு வடக்கேயுள்ள பழவேற்காட்டிலிருந்து மாட்டுவண்டியில் பயணித்து தொண்டிக்கு வந்து அரபு மொழி கற்றிருக்கின்றனர்.
கீழக்கரை மேதை சதகத்துல்லாஹ் அப்பாவின் மாணவரான தொண்டி முகம்மது தீபிடம் கல்வி கற்க பழவேற்காடு முகம்மது ஜான் தொண்டிக்கு சென்றிருக்கிறார் எனும் தகவலை பழவேற்காடு மூத்தவர்கள் பதிவு செய்து வைத்திருக்கின்றனர்.
செய்யது முகம்மது அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியோடு அல்ஹிலால் பள்ளி இஸ்லாமிக் மாடல் ஸ்கூல், அமீர் சுல்தான் அகாடமி ஆகியவை கல்விப் பணியாற்றுகின்றன. முப்பதாயிரத்துக்கு அதிகமான மக்கள் தொகை கொண்ட தொண்டியில் கணிசமாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர்.

இடையில் தொண்டி மாநகரின் ஊராட்சி வரலாற்றைக் காண்போம். ஆங்கிலேய அரசால் 1888 - இல் தொண்டி ஊராட்சி அமைக்கப்பட்டு செயல்பட்டிருக்கிறது. தொடக்க காலத்தில் தலைவர்கள் ஆங்கிலேய அரசால் நியமிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர்.

1901 - 22 வரை பெருந்தகைகள் நல்ல பீர் மரைக்கார் - நெய்னார் லப்பை இருவரும் தலைவர்களாக இருந்துள்ளனர். அடுத்து MRM முகம்மது காசிம், MRM முகம்மது இசாக்கும் 1924 - 41 வரை MRM செய்யது முகம்மது எனும் கான் சாகிபும் தலைவர்களாகியுள்ளனர். 1951 - 56 வரை M.S.அப்துஸ்ஸலாம் தலைவராகியுள்ளார்.இவர் மக்களால் தேர்வு செய்யப்பட்டவர். இந்நால்வரும் MRM வகையறாக்கள்.
பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல்வேறு தலைவர்கள் பட்டியல் நீளும். 1996 - இல் ஜானாபா செய்னம்பு பீவி, 2006 இல் ஜனாபா மாலிக் நிஷான் (சகோ, மஹ்ரூபுல் கர்க்கியின் துணைவியார்) 2011 - இல் திருமதி புவனேஸ்வரி என பெண்களும் தலைவர்களாகியுள்ளனர். நடந்து முடிந்த ஊராட்சியின் தலைவராக இருந்தவர் சகோ, சேகு நெய்னா.

இனி பாக் ஜலசந்தி கால் நீட்டிப் படுத்துக்கிடக்கும் அலைவாய்க்கரையில் - தொண்டித் துறைமுகத்தில் அமர்ந்தபடி கண்களை மூடிக் கொண்டு கற்பனையில் மிதந்தேன். கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை பாய்மரக் கப்பல்கள், கடலோசையைத் தோற்கடிக்கும் படியாக மனிதர்களின் பேச்சுக்கள், அண்மையில் கடற்கரையில் நடந்து வரும் குதிரைகள், சேய்மையில் கடல் நீரில் மிதந்து வரும் குதிரைகள்.

கண்களைத் திறந்து மீண்டும் மூடினேன். காட்சி மாறியது. காலமும் மாறியிருந்தது. பாய்மரக்கப்பல்கள் நங்கூரமிட்டிருந்தன. குதிரைகளைக் காணோம். கலங்களில் கட்டியிழுத்து வரப்பட்டிருந்த பர்மாவின் தேக்கு மரங்கள் கரைக்கு கொண்டு வரப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. கலங்களின் மேலிருந்த அரிசி மூட்டைகள் மனிதர்களின் முதுகுகளில் அமர்ந்து கரை சேர்ந்து கொண்டிருந்தன.

சுங்க வரி செலுத்தப்பட்ட பொருட்கள் பண்டக சாலைகளுக்கும் கிட்டங்கிகளுக்கும் கொண்டு செல்லப்பட்டன. கடற்கரையின் மேற்கிலுள்ள மரவாடிகளிலும் வணிக நிலையங்களிலும் பேரங்கள் நடந்து கொண்டிருந்தன.
கண்களைத் திறந்து கசக்கி விட்டவன் மீண்டும் கண்களை மூட காலமும் காட்சிகளும் மாறியிருந்தன. மாறாதது கலங்கரை விளக்கம் மட்டுமே.
பெரிய பாய்மரக்கப்பல்களைக் காணோம். கடற்கரையில் நின்றதெல்லாம் மீன்பிடிப் படகுகளே. ஆலாக்கள் ஆங்காங்கு தென்பட காக்கைகளும் கள்ளப்பருந்துகளும் கடல், வான்பரப்பை நிரப்பிக் கொண்டிருந்தன.
கண்களைத் திறந்தபடியே காலம் மாறியதையும் புகழ்மிக்க ஒரு துறைமுகம் மீன் பிடித்துறைமுகமாகக் கூட மாறாததையும் எண்ணிப் பார்த்து விசனப்பட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.
தொண்டியின் தொல் புகழ் மீட்கப்படும், துறைமுகம் வந்தே தீரும் என கிளிப்பிள்லை போல் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்கள். நாடாளுமன்ற உறுப்பினராய் காங்கிரசார் காலம் கடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். சேது சமுத்திரத் திட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால் பாக் ஜலசந்தி ஆழமாகி விடும். இந்து மகா சமுத்திரக் கப்பல்கள் மன்னார் வளைகுடாவில் வலசை வந்து பாக் ஜலசந்தியில் பயணித்து வங்காள வளகுடாவில் வளைய வந்து கல்கத்தாவில் கரைபிடிக்கும், அப்போது தொண்டித் துறைமுகம் மாபெரும் துறைமகமாக மாற்றம் காணும் எனச் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தனர். காங்கிரசார் கண்மூடித் தூங்க மக்களும் துறைமுகங்களையே தொலைத்து விட்டார்கள்.

ஆங்கிலேயர் இருந்திருந்தால் தொண்டித் துறைமுகம் வந்திருக்கும். பட்டுக்கோட்டையிலிருந்தோ சிவகங்கையிலிருந்தோ தொண்டி மாநகருக்கு இருப்புப் பாதையும் வந்திருக்கும்.
விடுதலைப் பெற்றவுடன் ரயில்வே மந்திரியாக வந்தவர் ஓ.வி.அளகேசன் எனும் தமிழர். மற்ற மாநிலங்கள் எல்லாம் ரெட்டை ரயில் பாதை பெற்றிருக்க தமிழகம் இதுவரை ரெட்டை ரயில் பாதையை பெறவில்லை. சென்னையையும் தூத்துக்குடியையும் தவிர்த்து நீண்ட கடற்கரையைக் கொண்ட தமிழகத்தில் தேவையான வேறு துறைமுகங்கள் வரவில்லை.

நம்மை ஏமாற்றும் டெல்லிக் காரர்களை இனியும் சாதரணமாக தொண்டிக்குத் துறைமுகம் கேட்டும் பயனில்லை. திரண்டெழும் மக்கள் எழுச்சியின் மூலம் தான் நாம் நம் உரிமைகளைப் பெற முடியும். உரிமைக் குரல்கள் ஓய்ந்திருந்தால் தொண்டித் துறைமுகம் வராது. அது உப்பூர் அனல் மின் நிலையத்திற்கான நிலக்கரியைக் கொண்டு வரும் துறைமுகம் ஆகலாம். தொண்டிப் பகுதி மக்கள் எச்சரிக்கையாய் இருக்க வேண்டும். இல்லையேல் கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளின் தனியார் துறைமுகமாகி விடும்.
தொடர்புக்கு : 9710266971

வெள்ளிக்கிழமை, 10 ஆகஸ்ட் 2018 06:46

முதல் தலைமுறை மனிதர்கள் 17

Written by

 - சேயன் இப்ராகிம்
சமுதாயச் சேவையாளர் கும்பகோணம் E.S.M. பக்கீர் முகம்மது சாகிப்
தமிழகத்தின் நெற்களஞ்சியமான தஞ்சை மாவட்டத்தில் முஸ்லிம்கள் கணிசமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். ‘திரை கடலோடியும் திரவியம் தேடு’ என்ற மூதுரைக்கு ஏற்ப இம்மக்கள் மலேசியா, சிங்கப்பூர், ஹாங்காங், தாய்லாந்து, வியட்நாம் ஆகிய தென்கிழக்காசிய நாடுகளுக்குச் சென்று பொருளீட்டி வருபவர்கள். அவர்களில் பலர் தாங்கள் ஈட்டிய செல்வத்தின் ஒரு பகுதியை சமய மற்றும் சமுதாயப் பணிகளுக்கு வாரி வழங்கினர். இன்றைக்கும் வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
மேலும் பல புலவர்களையும், கவிஞர்களையும், கல்வியாளர்களையும், எழுத்தாளர்களையும். புரவலர்களையும் தமிழகத்திற்குத் தந்த பெருமை இம்மாவட்ட முஸ்லிம் சமூகத்திற்குண்டு. இம் மாவட்டத்தைச் சார்ந்த அத்தகைய ஒரு சமூக சேவையாளரைப் பற்றியே இந்த இதழில் பார்க்கவிருக்கிறோம்.
தஞ்சை மாவட்டத்தின் வர்த்தக நகரம் என அறியப்படும் கும்பகோணம் காவேரிக் கரையில் அமைந்தள்ளது. கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டில் இரு சோழர்களின் தலைநகராக விளங்கியது. இதன் பழைய பெயர் பறையாழை என்பதாகும். குடந்தை என்றும் திருக்குடந்தை என்றும் இந்நகர் அழைக்கப்படுகிறது.
கும்பகோணம் என்றதும் 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை நடைபெறும் இந்து சமய மக்களின் பண்டிகையான மகாமகம் நமது நினைவிற்கு வரும். வெற்றிலை, டிகிரி காபி ஆகியனவும் நமது நினைவிற்கு வரும். கும்பகோணத்தைப் பற்றிய இந்த நினைவுகளோடு நமது நினைவுக்கு வருபவர் சமுதாயச் சேவையாளராகவும், கல்வியாளராகவும், அரசியல்வாதியாகவும் திகழ்ந்த மறைந்த இ.எஸ்.எம். பக்கீர் முகம்மது சாகிப் ஆவார்.
பிறப்பு - கல்வி - தொழில் :
ஷேக் முகையதீன் இராவுத்தர் என்பார் கும்பகோணம் பெரிய கடைத் தெருவில் ஒரு சிறிய கடை வைத்து காம்பு புகையிலை வியாபாரம் செய்து வந்தார். அப்போது வெற்றிலையுடன் புகையிலையையும் சேர்த்துப் போடுகின்ற பழக்கம் மக்களிடையே பெருமளவு இருந்து வந்தது. எனவே இவரது கடையில் நல்ல வியாபாரம் இருந்தது. நாளடைவில் இவரது கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. அவர் தனது வியாபாரத்தை அபிவிருத்தி செய்யும் நோக்கில் ஒரு புதிய உத்தியைக் கையாண்டார்.
புகையிலையை மிகச் சிறிய துண்டுகளாகக் கத்தரித்து அவற்றை பொட்டலங்களில் போட்டு விற்பனை செய்ய ஆரம்பித்தார். இந்த உத்தி வாடிக்கையாளர்களைப் பெருமளவு ஈர்த்தது. அதனால் விற்பனை அதிகரித்து வியாபாரத்தில் நல்ல லாபம் கிட்டியது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் தரமான புகையிலையை அவை விளையும் இடத்திற்கே சென்று கொள்முதல் செய்து அதனை பக்குவமான முறையில் பாடம் செய்து, மணமும் காரமும் இருப்பதற்காக சில செயற்கை சுவையூட்டிகளை அதில் சேர்த்து அதனை சிறு சிறு பொட்டலங்களில் போட்டு ‘மைதீன் புகையிலை’ என்ற லேபிலை ஒட்டி விற்பனை செய்ய ஆரம்பித்தார்.
இதற்காகத் தொழிற்சாலை ஒன்றையும் தொடங்கி அதற்க ‘மைதீன் புகையிலைக் கம்பெனி’ என்று பெயரிட்டார். காரமும், மணமும் கொண்ட இந்த மைதீன் புகையிலையின் சுவையில் மக்கள் சொக்கிப் போயினர். இந்தப் புகையிலையின் சந்தை கும்பகோணம் நகரம், தஞ்சை மாவட்டம், தமிழ் நாட்டின் பிற பகுதிகள் என நாளடைவில் விரிவடைந்தது. அன்றையத் தமிழ் நாட்டில் ஒரு முன்னணி புகையிலை வணிகராக ஷேக் முகையதீன் இராவுத்தர் திகழ்ந்தார்.
இந்தப் புகையிலை வணிகரான ஷேக் முகையதீன் இராவுத்தரின் புதல்வராக 28.04.1937 அன்று பக்கீர் முகம்மது பிறந்தார். தனது தொடக்க மற்றும் இடை நிலைக் கல்வியை கும்பகோணத்திலிருந்த நேடிவ் உயர் நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார். இவர் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே தந்தையார் ஷேக் முகையதீன் இராவுத்தர் திடீரென மரணமுற்றார். எனவே இவரது மூத்த சகோதரியின் கணவர் மைதீன் புகையிலைக் கம்பெனியின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்று சில ஆண்டுகள் நடத்தி வந்தார். பள்ளிப் படிப்பு முடிந்ததும், பக்கீர் முகம்மதுவே புகையிலைக் கம்பெனியின் முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொண்டார். அப்போது அவருக்கு வயது 18 தான். தனது கடின உழைப்பு, விடா முயற்சி, நாணயம் காரணமாக மைதீன் புகையிலைக் கம்பெனியை மேலும் வளர்ச்சிப் பாதைக்குக் கொண்டு சென்றார்.
பொதுப் பணிகள்:
கும்பகோணம் அரசு மருத்துவமனையில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த டாக்டர் ஸையது கலீலுல்லாஹ் கும்பகோணத்தை ஒட்டிய மேலக் காவிரியில் குடியிருந்து வந்தார். இஸ்லாமியப் பற்றும் பொது நல நோக்கும் கொண்ட இந்த டாக்டருடன் பக்கீர் முகம்மதுவுக்குப் பழக்கம் ஏற்பட்டது. நாளடைவில் இது நட்பாக மாறியது. டாக்டரின் தொடர்பு காரணமாக பக்கீர் முகம்மதுவுக்கும் பொதுப் பணிகளில் நாட்டமும், இஸ்லாமிய வழிமுறைகளில் நல்ல பிடிப்பும் ஏற்பட்டது.
தஞ்சை மாவட்ட முஸ்லிம்களின் கல்வி முன்னேற்றத்திற்காக ஏதேனும் செய்திட வேண்டுமென இருவரும் எண்ணினர். மாவட்டதிலுள்ள ஒருமித்த எண்ணம் கொண்ட நண்பர்களை அழைத்து ஆலோசனை நடத்தினர். அதன் விளைவாக உருவானது தான் தஞ்சை மாவட்ட முஸ்லிம் கல்விச் சங்கமாகும். பக்கீர் முகம்மது இச்சங்கத்தின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டார்.
மேலக் காவிரியில் தனது தந்தையின் நினைவாக ‘மைதீன் மதரஸா நிஸ்வான்’ என்ற பெண்கள் பள்ளிக் கூடத்தைத் அவர் தொடங்கினார். முஸ்லிம் பெண் பிள்ளைகளுக்கு மார்க்கக் கல்வியுடன் பொதுக் கல்வியையும் கற்றுக் கொடுக்கும் பள்ளியாக இது திகழ்ந்தது. இப் பள்ளியின் தாளாளராகவும் அவர் பொறுப்பில் இருந்தார். இந்தப் பள்ளி தற்போது மெட்ரிகுலேசன் பள்ளியாகத் தரம் உயர்த்தப்பட்டு நன்கு செயல்பட்டு வருகின்றது. தனது தந்தையார் பெயரில் அறக்கட்டளை ஒன்றை நிறுவி ஏழை எளிய மக்களுக்கு பல்வேறு வழிகளிலும் உதவிகள் செய்து வந்தார். தஞ்சை மாவட்ட முஸ்லிம் கல்விச் சங்கத்தால் தொடங்கப்பட்ட அல் அமீன் மெட்ரிகுலேசன் பள்ளியின் வளர்ச்சிக்காகவும் பாடுபாட்டார்.
கும்பகோணம் நகரத்திலும், மாவட்டத்தின் பிற பகுதிகளிலும் செயல்பட்டு வந்த பல்வேறு பொது நல அமைப்புகளிலும் பொறுப்புகளை வகித்து மக்கள் பணி ஆற்றியுள்ளார். அவர் அங்கம் வகித்த பொறுப்புகள்
1. கும்பகோணம் ரோட்டரி சங்கத்தின் உறுப்பினர். 1973ஆம் ஆண்டு அதன் தலைவர்
2. சென்னை காஸ்மோ பாலிடன் கிளப் உறுப்பினர்
3. மைலாப்பூர் அகாடமியின் துணைத் தலைவர்
4. கும்பகோணம் நேடிவ் மேல் நிலைப் பள்ளியின் தாளாளர்.
5. இந்திய முந்திரி வளர்ச்சி கழகத்தின் உறுப்பினர்.
சமயப் பணிகள்:
ஒரு மிகச் சிறந்த முஸ்லிமாகத் திகழ்ந்த பக்கீர் முகம்மது இஸ்லாமிய சமயம் சார்ந்த பணிகளுக்கு வாரி வழங்கினார். மேலக்காவேரியிலிருந்த பள்ளிவாசலைப் புதுப்பித்துக் கட்ட நிதி வழங்கினார். கும்பகோணம் மற்றும் தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள பல்வேறு இடங்களில் புதிய பள்ளிவாசல்கள் கட்டிடவும், பள்ளிவாசல்களை விரிவுபடுத்தவும் தாராளமாக நிதி உதவி செய்தார். அரபி மதரஸாக்களுக்கும் பெருமளவு நிதி உதவி செய்துள்ளார். 1972ஆம் ஆண்டு கும்பகோணத்தில் மீலாது மாநாடு ஒன்றினை மிகப் பெரிய அளவில் நடத்தி மக்களின் பாராட்டுதல்களைப் பெற்றார். இம் மாநாட்டையொட்டி சிறப்பு மலர் ஒன்றை வெளியிடவும் துணை நின்றார்.
அரசியல் :
இளமையிலிருந்தே காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்த அவர் அக்கட்சியில் சேர்ந்து பணியாற்றினார். காங்கிரஸ் தலைவர் கருப்பையா மூப்பனாரின் நம்பிக்கைக்குரிய சீடராக விளங்கினார். 1967 முதல் 1970ம் ஆண்டு வரை கும்பகோணம் நகரக் காங்கிரஸ் தலைவராகப் பொறுப்பு வகித்தார். அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டியின் உறுப்பினராகவும் சில ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார். மாவட்டத்தில் காங்கிரஸ் கட்சியின் வளர்ச்சிக்காகப் பெரிதும் பாடுபட்டார். இவரின் நேர்மையான கட்சிப் பணிகளுக்கு ஊக்கம் அளிக்கும் வகையில் இவரை கும்பகோணம் சட்டமன்ற மற்றும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக்கி காங்கிரஸ் கட்சி கௌரவித்தது.
1980 ஆம் ஆண்டு தமிழக சட்ட சபைக்கு நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் கும்பகோணம் சட்டமன்ற காங்கிரஸ் வேட்பாளராக இவர் அறிவிக்கப்பட்டார். (தி.மு.க காங்கிரஸ் - முஸ்லிம் லீக் கூட்டணி) இவரை எதிர்த்து அ.தி.மு.க வேட்பாளராக மறைந்த எஸ்.ஆர். இராதா களத்தில் இருந்தார். இத் தேர்தலில் பக்கீர் முகம்மது அ.தி.மு.க வேட்பாளர் எஸ்.ஆர். இராதாவை விட 9623 வாக்குகள் அதிகம் பெற்று வெற்றி பெற்றார். (பக்கீர் முகம்மது 40,034, எஸ்.இராதா 35,415) 1980ம் ஆண்டு வரை நான்காண்டுகள் சட்டமன்ற உறுப்பினராக சிறப்பாக பணியாற்றினார்.
1984 மற்றும் 1989ம் ஆண்டுகளில் பாராளுமன்றத்திற்கு நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தல்களில் பக்கீர் முகம்மது கும்பகோணம் பாராளுமன்றத் தொகுதியில் காங்கிரஸ் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். (காங்கிரஸ் - அ.தி.மு.க கூட்டணி) இந்த இரண்டு தேர்தல்களிலும் இத் தொகுதியில் இவரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டு தோல்வியைத் தழுவிய தி.மு.க வின் வேட்பாளரான கல்யாணம். இனி ஓட்டு விவரங்களைப் பார்ப்போம்
1984தேர்தல்:
இ.எஸ்.எம். பக்கீர் முகம்மது (காங்கிரஸ்) 3, 35, 033
கல்யாணம் (தி.மு.க) 2, 15, 390
1989 தேர்தல்
இ.எஸ்.எம். பக்கீர் முகம்மது (காங்கிரஸ்) 3, 52, 492
கல்யாணம் (தி.மு.க) 2, 50, 547

ஏழாண்டுகள் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த அவர் கும்பகோணம் தொகுதி வளர்ச்சிக்காக மட்டுமின்றி பல்வேறு பொதுப் பிரச்னைகளுக்காகவும் பாராளுமன்றத்தில் குரல் கொடுத்தார். பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த காலகட்டத்தில் நிதி அமைச்சகத்தின் ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினராகவும் (1985-1989) தரை வழிப் போக்குவரத்துத் துறையின் ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினராகவும் (1990) பொறுப்புகள் வகித்தார். இந்தியாவிலிருந்து புனித ஹஜ்ஜை நிறைவேற்றச் செல்லும் பயணிகளுக்கு உதவுவதற்காக அமைக்கப்பட்ட அரசு ஹஜ் நலக் குழுவின் உறுப்பினராக புனித மக்கா மற்றும் மதினா நகரங்களுக்குச் சென்று வந்தார். (1990) வியாபார விஷயமாகவும், அரசியல் விஷயமாகவும் மலேசியா, சவூதி அரேபியா, ஜப்பான், இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், ஹாங்காங் இத்தாலி ஆகிய நாடுகளுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டார்.
நல்லிணக்க நாயகர்:
பக்கீர் முகம்மது சாகிப் சமய நல்லிணக்க நாயகராகத் திகழ்ந்தார். அனைத்து சமூக மக்களிடமும் சுமுக உறவைப் பேணினார். கும்பகோணம் நகர மக்களால் பெரிதும் மதிக்கப் பெற்ற ஒரு பிரமுகராக அவர் விளங்கினார். கும்பகோணம் மகாமகம் திருவிழாவைக் காணவரும் பக்தர்களுக்கு உணவு வழங்குவதை வழங்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
தனது கம்பெனியில் பணியாற்றிய நூறுக்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்களை அன்புடனும் பரிவுடனும் நடத்தினார். சிராஜுல் மில்லத் அப்துல் ஸமது சாகிப், வடகரை பக்கர் சாகிபு, கவிஞர் சாரண பாஸ்கரன், சொல்லின் செல்வர் எம்.எம்.பீர்முகம்மது சாகிப் போன்ற சமுதாயத் தலைவர்களுடன் நெருங்கிய நட்புறவு கொண்டிருந்தார். அனைத்துத் தரப்பினரின் அன்பைப் பெற்றதன் காரணமாக சமுதாய மக்கள் இவரைத் ‘தம்பி’ என்று வாஞ்சையுடன் அழைத்தனர்.
குடும்பம்:
ஒன்பது பெண் பிள்ளைகளுக்கிடையே ஒரே ஒரு ஆண் பிள்ளை பக்கீர் முகம்மது சாகிபு. அதன் காரணமாகப் பெற்றோர்களால் செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டார். அவரது தந்தையார் சேக் முகையதீன் இராவுத்தர் காலமான போது நான்கு பெண் பிள்ளைகளுக்கு மட்டுமே திருமணம் நடந்தேறியிருந்தது. மீதி ஐந்து பெண் பிள்ளைகளுக்கும் (சகோதரிகளுக்கும்) இவரே தந்தையின் ஸ்தானத்திலிருந்து திருமணங்களை நடத்தி வைத்தார்.
பக்கீர் முகம்மது சாகிபிற்கு 21.1.1960 அன்று திருமணம் நடைபெற்றது. துணைவியார் பெயர் எம். ரஸ்யாபானு. இத்தம்பதியினருக்கு ஒரு மகன், மூன்று மகள்கள் என நான்கு பிள்ளைகள். தந்தையாரின் மறைவிற்குப் பின்னர் மகன் கலீல் ‘மைதீன் புகையிலைக் கம்பெனியை’த் திறம்பட நடத்தி வருகிறார். தந்தையாரைப் போலவே அவரும் பொதுச் சேவைகளிலும் ஈடுபட்டு வருகிறார்.
முடிவுரை:
பக்கீர் முகம்மது சாகிப் 28.01.1991 அன்று தனது 54வது வயதில் காலமானார். அப்போது அவர் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். இன்னும் பல்லாண்டுகள் வாழ்ந்து பொதுச் சேவையில் ஈடுபடுவார் என மக்கள் எதிர்பார்த்திருந்த நிலையில் அவரது அகால மரணம் அனைவரையும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அவரது ஜனாஸா நல்லடக்கத்தில் கலந்து கொண்டு சிராஜுல் மில்லத் அப்துல் சமது சாகிப் ஆற்றிய இரங்கலுரை அனைவரின் நெஞ்சங்களையும் ஈர்ப்பதாக அமைந்திருந்தது.
கும்பகோணம் பக்கீர் முகம்மது சாகிப் ஒரு மிகச் சிறந்த முஸ்லிமாக. மிகச் சிறந்த மனிதராக விளங்கினார். ‘வாழ்வை விட சாவு எல்லோருக்குமானது எல்லோரும் இறக்கிறார்கள். ஆனால் எல்லோருமே வாழ்ந்து விடுவதில்லை’ என்கிறார் அறிஞர் ஆலன் சாக்ஸ். ஆம் பக்கீர் முகம்மது சாகிப் வாழ்ந்து காட்டியவர். ‘தொண்டு செய்யாத மனித வாழ்க்கை மிருக வாழ்க்கை’ என்கிறான் வேறொரு அறிஞன். மக்கள் தொண்டு செய்தோருக்கு ஒரு போதும் மரணமில்லை. மரணத்திற்குப் பிறகும் அவர்கள் மக்களின் நெஞ்சங்களில் வாழ்வார்கள். கும்பகோணம் பக்கீர் முகம்மது சாகிபும் நமது நெஞ்சங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.
கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள ... 99767 35561

வியாழக்கிழமை, 26 ஜூலை 2018 06:43

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! 13

Written by

 அ. முஹம்மது கான் பாகவி

பாகப் பிரிவினைச் சட்டம்
ஆருயிர் மாணவச் செல்வங்களே! நீங்கள் நன்கு கற்றுத் தேற வேண்டிய கலைகளில் பாகப்பிரிவினைச் சட்டம், அல்லது வாரிசுரிமைச் சட்டமும் ஒன்றாகும். இதுவும் ஷரீஆ சட்டங்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும், அதன் முக்கியத்துவத்தைக் கருதி தனிக் கலையாகவே இது மதிக்கப்படுகிறது.
பாகப்பிரிவினைச் சட்டவியல் என்பதை, இல்முல் ஃபராயிள் (Law of Distribution of Estate) என்பர். அல்லது ‘இல்முல் மவாரீஸ்’ (வாரிசுரிமைச் சட்டவியல் - Law of Succession) என்றும் கூறுவர். அதாவது இறந்துபோன ஒருவர் சொத்துகளை விட்டுச்சென்றிருந்தால், அவருடைய வாரிசுகளில் யார் யாருக்கு எவ்வளவு பங்கு அச்சொத்துகளில் கிடைக்கும் என்று வரையறுக்கப்பட்ட சட்டத் தொகுப்பே இக்கலையாகும்.
வாரிசுரிமை என்பது, இயல்பான ஒரு நடைமுறையாகும். முற்கால, பிற்கால மனித சமுதாயங்களில் பெரும்பாலோர் இதை ஏற்று நடந்தது மட்டுமன்றி, ரஷியா தவிரவுள்ள எல்லா நாடுகளும் இன்றும் இதை ஏற்றுள்ளன. வாழ்க்கையில் கடின உழைப்புக்கு ஒரு தூண்டுகோலாகவும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதற்கு ஒரு உந்துசக்தியாகவும் வாரிசுரிமை அமைந்துள்ளது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : நீங்கள் உங்கள் வாரிசுகளை, மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச்செல்வதைவிடத் தன்னிறைவு உடையவர்களாக விட்டுச்செல்வதே சாலச்சிறந்ததாகும். (புகாரீ, முஸ்லிம்)
ஆக, உயிரோடு வாழும்போது தன்னை நம்பியுள்ள குடும்பத்தாருக்காக உழைக்க வேண்டிய மனிதன், தன் மறைவுக்குப் பிறகு அவர்கள் தன்னிறைவோடு வாழ்வதற்கான முன்னேற்பாடுகளைச் செய்துவிட்டும் செல்ல வேண்டும். அப்போதுதான், வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி அவன் விட்டுச்செல்லும் செல்வத்தை வாரிசுகள் உடைமையாக்கிக்கொண்டு நிம்மதியாக வாழ வழிபிறக்கும்.
ஷரீஆ சட்டம்
உலகிலுள்ள பாகப்பிரிவினைச் சட்டங்களிலேயே இஸ்லாமிய ஷரீஆ சட்டமே வரையறுக்கப்பட்ட, தெளிவான, நியாயமான சட்டமாகும்; வாரிசுக்கும் சொத்தை விட்டுச்சென்றவருக்கும் இடையிலான அன்பு, உடன் வாழ்தல், உதவி, பொறுப்பு, இரக்கம் ஆகிய அம்சங்களை அளவுகோல்களாகக் கொண்டு வாரிசுரிமை வழங்குவதுடன், கிடைக்கும் பங்கின் விகிதத்தை நிர்ணயிக்கவும் செய்கிறது ஷரீஆ சட்டம்.
இந்த வகையில், உறவுகளில் குறிப்பிட்ட நான்கு குழுவினருக்குப் பாகப்பிரிவினையில் பங்கு ஒதுக்கியுள்ளது ஷரீஅத். 1. இறந்தவருடனான அன்பிலும் பாசத்திலும் அதிகப் பங்கு வகிப்போர். உதாரணம்: மகன்கள். 2. வாழ்நாளில் அதிகமாக அவருடனேயே கலந்து வாழ்ந்தவர். உதாரணம்: மனைவி. 3. அவர் வாழ்ந்தபோது தமக்குப் பலமாகவும் பாதுகாப்பாகவும் கருதிய உறவுகள். உதாரணம்: சகோதரர்கள். 4. அவருக்கு யாருடன் பரஸ்பர இளைப்பாறுதலும் பரிவும் இருந்ததோ அத்தகைய மற்ற உறவினர்.
இதனால்தான், வாரிசுகளை வரிசைப்படுத்துகையில், பின்வரும் நியதியை இஸ்லாம் கவனத்தில் கொள்கிறது: இறந்தவரின் இடத்தை வாரிசு வகித்தல்; குடும்பத்தின் பெயரைக் காத்தல். இந்த அம்சங்கள் உள்ள உறவினருக்கு அவர் கடமைப்பட்டிருக்கிறார் என்பது தெளிவு.
அறியாமைக் காலம்
இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அறியாமைக் காலத்தில் மக்களின் நிலை எப்படி இருந்தது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டால்தான், இஸ்லாத்தின் வருகை எவ்வளவு பெரிய வசந்தம் என்பது புலனாகும். அன்று அந்த இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டால், அவருடைய வாரிசுகளில் வயதுக்கு வந்த ஆண்களுக்கு மட்டுமே அவரது சொத்தில் பங்கு தருவார்களாம்!
இதற்கு அவர்கள் கற்பித்த காரணம்தான் விநோதமானது. ஆம்! ஆண்களில் பருவ வயதை அடைந்த பெரியவர்கள்தான் போரைச் சந்திப்பவர்கள்; வழிப்பறி மற்றும் கொள்ளையை எதிர்கொள்பவர்கள். இவ்வாறு சொல்லி பெண்கள், குழந்தைகள், பலவீனர்கள் ஆகியோருக்குச் சொத்துரிமையை மறுத்துவந்தனர்.

inheritance
ஆனால், இஸ்லாத்தில் உறவினர்களில் ஆண்களாகட்டும பெண்களாகட்டும், ஆண்களிலேயே பெரியவர்களாகட்டும் சிறுவர்களாகட்டும் அனைவருக்கும் வாரிசுரிமை உண்டு. அதே நேரத்தில், உறவின் நெருக்கம் மற்றும் தொலைவைப் பொறுத்து, கிடைக்கும் பங்கில் வாரிசுகளிடையே ஏற்றத்தாழ்வு உண்டு.
இந்தியாவில் கிறித்தவ வாரிசுரிமைச் சட்டம் 1925இல்தான் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டமோ 1956இல்தான் பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆனால், முஸ்லிம் வாரிசுரிமைச் சட்டம் கி.பி. 625ஆம் ஆண்டுவாக்கில் திருக்குர்ஆன்மூலம் அருளப்பெற்றது. அதனை நபி (ஸல்) அவர்கள்தம் வாழ்நாளில் செயல்படுத்தினார்கள். பின்னர் நபித்தோழர்கள் தம் ஆட்சிகளில் நடைமுறைப்படுத்தினார்கள். இன்றுவரை உலக முஸ்லிம்கள் இச்சட்டத்தையே பின்பற்றிவருகிறார்கள்.
வாரிசுரிமை முதல் வசனம்
அன்சாரி நபித்தோழர் அவ்ஸ் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் ஹிஜ்ரீ 3ஆம் ஆண்டு (கி.பி. 625) நடந்த உஹுத் அறப்போரில் வீர மரணம் அடைந்தார்கள். அன்னாருக்கு உம்மு குஜ்ஜா (ரலி) என்ற துணைவியாரும் மூன்று மகள்களும் இருந்தனர். அவ்ஸ் அவர்கள் விட்டுச்சென்ற சொத்துகளை, அவருடைய தந்தையின் சகோதரர் புதல்வர்களான சுவைத், அர்ஃபஜா (ரலி) ஆகியோர் -அன்றைய வழக்கப்படி- கைப்பற்றிக்கொண்டனர். அவ்ஸின் துணைவியாருக்கோ மகள்களுக்கோ ஒன்றும் தரவில்லை.
இதுகுறித்து, உம்மு குஜ்ஜா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். உடனே அவ்விருவரையும் அழைத்து விசாரித்தபோது அவ்விருவரும், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! உம்மு குஜ்ஜாவின் குழந்தைகள் குதிரையில் ஏறப்போவதில்லை; பாரத்தைச் சுமக்கப்போவதில்லை; எதிரியைத் தாக்கப்போவதில்லை” என்று சொன்னார்கள்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “சரி! நீங்கள் செல்லலாம்! இப்பெண்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ் ஏதேனும் ஆணை பிறப்பிக்கின்றானா என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன்” என்று கூறி அனுப்பிவிட்டார்கள். அவ்வாறே அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அப்போது அருளினான்:
தாய் தந்தையும் உறவினர்களும் விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் ஆண்களுக்குப் பங்கு உண்டு. (அவ்வாறே) தாய் தந்தையும் உறவினர்களும் விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் பெண்களுக்கும் பங்கு உண்டு. அ(ந்தச் சொத்)து குறைவாகவோ, அல்லது அதிகமாகவோ இருந்தாலும் சரியே! இது, (அல்லாஹ்வால்) விதிக்கப்பட்ட பங்காகும். (4:7) (தஃப்சீர் வசீத்)
இதே காலகட்டத்தில் மற்றொரு நிகழ்ச்சி! நபித்தோழர் ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபித்தோழர் சஅத் பின் அர்ரபீஉ (ரலி) அவர்கள் ‘உஹுத்’ போரில் வீர மரணம் அடைந்த பிறகு, அவருடைய துணைவியார் இரு மகள்களை அழைத்துக்கொண்டு இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்.
“அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவ்விரு பெண்கள் சஅத் பின் அர்ரபீஉ அவர்களின் மகள்கள். சஅதோ, தங்களுடன் உஹுத் போரில் கலந்துகொண்டு வீர மரணம் அடைந்துவிட்டார். இவர்களின் தந்தையின் சகோதரர் (சஅதின் சகோதரர்) சஅத் விட்டுச்சென்ற சொத்துகளை எடுத்துக்கொண்டார். இவர்களுக்கு ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை. (உரிய) பணம் இருந்தால்தான், இவ்விருவருக்கும் திருமணம் செய்துவைக்க முடியும்” என்று முறையிட்டார்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், இதுதொடர்பாக அல்லாஹ் முடிவு செய்வான் என்று கூறிவிட்டார்கள். அப்போதுதான் பின்வரும் வசனம் அருளப்பெற்றது:
ஓர் ஆணுக்கு இரண்டு பெண்களின் பாகத்திற்கு சமமானது கிடைக்கும் என உங்கள் பிள்ளைகள் விஷயத்தில் உங்களுக்கு அல்லாஹ் அறிவுறுத்துகின்றான். (இரண்டு, அல்லது) இரண்டுக்கு மேற்பட்ட பெண்கள் இருந்தால், (பெற்றோர்) விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் மூன்றில் இரண்டு பாகங்கள் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். ஒரே ஒரு பெண் (மட்டும்) இருந்தால், (சொத்தில்) பாதி அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். (4:11)
உடனே இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், சஅத் (ரலி) அவர்களுடைய சகோதரருக்கு ஆளனுப்பி அவரை வரவழைத்தார்கள். அவர் வந்தவுடன், “நீர் சஅதுடைய இரு மகள்களுக்கும் அவரது சொத்தில் மூன்றில் இரு பாகங்களும் இப்பெண்களின் தாய்க்கு (சஅதின் மனைவிக்கு) எட்டில் ஒரு பாகமும் கொடுத்துவிடுவீராக! மீதிதான் உமக்குரியது” என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். (திர்மிதீ)
அதாவது பின்வரும் விகிதப்படி பங்கிட வேண்டும்:
சஅத் (ரலி) (100%)
________________________________________
சகோதரர் மனைவி மகள்-2
20.83% 12.50% 66.67%
(மீதி) (1/8) (2/3)

சுருங்கக் கூறின், சஅத் (ரலி) அவர்கள் விட்டுச்சென்ற சொத்தில் சுமார் 21% மட்டுமே பெற வேண்டிய அவர் சகோதரர், ஆண் மகன் என்ற காரணத்திற்காக நூறு விழுக்காட்டையும் எடுத்துக்கொண்டார். அதில் சுமார் 79% பாகத்தைப் பெண்களாகிய மனைவிக்கும் மகள்களுக்கும் அவர் கொடுத்தாக வேண்டும் என அல்லாஹ் ஆணையிட்டான்.
மார்க்கத் தலையீடு ஏன்?
ஒருவர் தமக்குச் சொந்தமான சொத்தைத் தாம் விரும்பியவருக்கு, விரும்பிய அளவு கொடுத்துவிட்டுப்போகட்டும் என்று, பாகப்பிரிவைனை உரிமையை அவரிடமே விட்டுவிடலாமே! இதில் மார்க்கம் ஏன் தலையிட வேண்டும் என்று சிலர் எண்ணலாம்!
முதலில் ஓர் உண்மை. சொத்துக்காரருக்குச் சொத்தை அருளியது யார்? இறைவன்தானே! அப்படியானால், உண்மையான உரிமையாளன் அல்லாஹ்தான். அவன் சொல்வதன்படி நடப்பதுதான் தர்மம். அடுத்து மனிதன் வெளித்தோற்றத்தைப் பார்த்து ஏமாறும் இயல்பு உள்ளவன்; அந்தரங்கம் அறியாதவன். பாகப்பிரிவினை உரிமையை மனிதன்வசம் ஒப்படைத்தால், வெளிப்படையில் தனக்கு நெருக்கமான, விருப்பமான உறவுக்காரருக்கு முன்னுரிமை கொடுத்துவிட்டு, மற்றவர்களைப் புறந்தள்ளிவிட வாய்ப்பு அதிகம் உண்டு.
இவர் யாரை வெறுக்கிறாரோ அவர் உண்மையில் இவர்பால் அந்தரங்கத்தில் அதிக அன்பு கொண்டவராக இருந்துவிடலாம்! இவர் யாரை விரும்புகிறாரோ அந்த உறவினர் மறைமுகமாக இவருக்குப் பெரிய துரோகியாகக்கூட இருந்துவிடலாம். ஆக, யார் நமக்கு எதார்த்தத்தில் நன்மை பயப்பவர் என்பதை அறிவது எளிதன்று.
இதையே அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுவான்: உங்கள் பெற்றோர் மற்றும் உங்கள் பிள்ளைகளில் உங்களுக்குப் பலன் அளிப்பதில் யார் மிகவும் நெருக்கமானவர் என்பதை நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள். (இந்தப் பங்கீட்டு முறை) அல்லாஹ்வால் விதிக்கப்பட்டதாகும். (4:11)
பாகப்பிரிவினைக்குமுன்
இறந்துபோன ஒருவர் விட்டுச்சென்ற சொத்துக்களை, அவருடைய வாரிசுகளுக்கிடையே பங்கிடுவதற்குமுன், மேற்கொள்ள வேண்டிய பணிகள் சில உள்ளன. அக்கடன்கள், அவருடைய செல்வத்திலிருந்துதான் நிறைவேற்றப்படும்.
இவ்வகையில் நான்கு வகையான முன்கடமைகள் உள்ளன. அவையாவன:
1. ஸகாத், அடைமானம், குற்றப் பரிகாரம் போன்ற, செல்வத்தோடு நேரடி தொடர்புள்ள கடமைகள். அதாவது சொத்தை விட்டு இறந்துபோனவர், தம் வாழ்நாளில் நிறைவேற்றத் தவறிய ஸகாத், அடைமானத்தைத் திரும்பக் கொடுத்தல், குற்றத்திற்கான அபராதம் போன்றவற்றை அவருடைய சொத்திலிருந்து முதலில் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
2. அடக்கம் செய்வதற்கான செலவினம். கஃபன் (பிரேத ஆடை), அடக்கக் குழி தோண்டுவதற்கான கூலி, குளிப்பாட்டுவதற்கான செலவு ஆகியவை அவர் பணத்திலிருந்தே மேற்கொள்ளப்படும்.
3. அவர் பொறுப்பில் உள்ள நேரடிக் கடன்கள். அடைமானம் இல்லாமல் அவர் பெற்ற கடன்வகை இதில் அடங்கும்.
4. வாரிசு அல்லாத எவருக்கேனும், அல்லது எதற்கேனும் மொத்த சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பாகத்திற்குள்ளாக அவர் செய்துவிட்டுச் சென்ற ‘வஸிய்யத்’ எனும் இறுதி விருப்பம்.
இத்தனை கடமைகளையும் அவர் விட்டுச்சென்ற சொத்திலிருந்து நிறைவேற்றிய பிறகே வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி உரியவர்களுக்கு அவர்களின் பாகங்களைப் பிரித்து அளிக்க வேண்டும்.
அவ்வாறு பங்கிடுவதற்குமுன் மூன்று விஷயங்களை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். 1. சொத்துக்குரியவர் இறந்துவிட்டார் என்பது உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். 2. அவர் இறக்கும்போது வாரிசு உயிருடன் இருந்தார் என்பது உறுதியாக வேண்டும். 3. இறந்துபோன அவர் சொத்து ஏதேனும் விட்டுச்சென்றிருக்க வேண்டும்.
அத்தோடு வாரிசாக இருப்பவர், எந்த இனத்தில் வாரிசு என்பது தெளிவாக வேண்டும். 1. திருமண உறவு. இதற்குத் திருமண ஒப்பந்தம் நடந்து முடிந்திருந்தாலே போதும். 2. பெற்றோர், பிள்ளைகள், சகோதரர்கள், தந்தையின் சகோதரர்கள் ஆகிய நான்கு இனங்களில் ஒன்றாக வாரிசின் உறவு இருக்க வேண்டும்.
வாரிசுரிமை தடை
மூன்று காரணிகளில் ஒன்று இருந்தாலும் வாரிசுரிமை மறுக்கப்படும்.
1. அடிமை. (அக்கால முறைப்படியான) அடிமை ஒருவர், சுதந்திரமான தம் துணையிடமிருந்தும் உறவுகளிடமிருந்தும் வாரிசுரிமை பெற முடியாது. காரணம், அடிமைக்குச் சேரும் செல்வம் அனைத்தும் உரிமையாளரான எசமானுக்கே சொந்தமாகிவிடும்.
2. கொலை. வேண்டுமென்றோ (திட்டமிட்டோ), தவறுதலாகவோ கொலை செய்த ஒருவன், கொல்லப்பட்டவரின் சொத்துக்கு வாரிசாக முடியாது. இல்லாவிட்டால், சொத்துக்காகக் கொலை செய்யும் போக்கு அதிகமாகிவிடும்.
3. சமய வேறுபாடு. முஸ்லிமின் செல்வத்திற்கு முஸ்லிமல்லாதவர், அல்லது முஸ்லிமல்லாதவரின் சொத்துக்கு முஸ்லிம் வாரிசாக முடியாது. வாரிசுரிமைச் சட்டம் மதத்திற்கு மதம் வேறுபடலாம்; சொத்துச் சேர்க்கும் முறை, பணப் பரிவர்த்தனை போன்ற நடைமுறைகளும் வித்தியாசப்படலாம்.
முஸ்லிம் வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி சொத்தைப் பெறுவதானாலும் கொடுப்பதானாலும் இரு பக்கமும் அச்சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்டிருக்க வேண்டும். அப்படியானால், இருவரும் முஸ்லிம்களாக இருக்க வேண்டும்.

(சந்திப்போம்)

வியாழக்கிழமை, 26 ஜூலை 2018 06:30

தொல்புகழ் படைத்த தொண்டித் துறைமுகம்

Written by

பல்வேறுவகை கடல்கள் உள்ளன. அவை மாக்கடல், வளைகுடா, விரிகுடா, நீரிணை (ஜலசந்தி) என பல்வேறு பெயர்களைப் பெற்றுள்ளன. தமிழகக் கடல்களில் இவை நான்கும் உள்ளன. தெற்கெல்லையில் கிடக்கும் இந்துமாக்கடல் மிகப் பெரும் நீர்பரப்பு. அதற்கு வடக்கில் கிடக்கும் மன்னார் வளைகுடா வளைவான குடாக்கடல். குடாக்கடலைத் தாண்டி ஆழமின்றி ஆர்ப்பரிப்பு இல்லாமல் படுத்துக்கிடப்பது பாக் ஜலசந்தி, ஜலசந்தியைத் தாண்டி வடக்கில் ஆர்ப்பாட்டப் போர்ப்பாட்டுப்பாடி அலையெழுப்பிக் கொண்டிருப்பது வங்காள விரிகுடா, இது சோழமண்டலக் கடற்கரை எனவும் கூறப்படுகிறது.

இந்த நான்கு கடல் சகோதரிகளின் கரையிலிருக்கும் முக்கியபட்டினங்கள் பழம்பெரும் வரலாறுகளைப் பேசாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன. பல்லவர்களின் கோநகரான மாமல்லபுரம், சோழர்களின் முக்கிய பட்டினமான காவிரிப்பூம்பட்டினம், பாண்டியர்களின் பழம்பெரும் துறைமுகமான தொண்டிமாநகர், கொற்கை, காயல், சேரர்களின் கடற்கரைப் பட்டினங்களாகன குளச்சல், தேங்காய்ப்பட்டினம் எனத் தமிழகக் கடலோரங்கள் பல்லாயிரமாண்டுகளின் கதைகளைச் சுமந்து நிற்பவை.
இவற்றில் நாம் இப்போது தொண்டித் துறைமுகத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவிருக்கிறோம். அது நம் கருத்தில் பதியவைக்கும் சங்கதிகளைப் பற்றி புரிந்துகொள்ள விருக்கிறோம்.
இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் திருவாடானை வட்டத்திலுள்ள துறைமுகப் பட்டினமாகும் இது. தொண்டி என்பதற்கு துறை, துவாரம் என்று பொருள். ஐம்பதாண்டுகளுக்கு முன் வெளியிடப்பட்ட துளையுள்ள காலணா நாணயத்தை வடமாவட்டங்களில் தொண்டிக் காலணா என்றனர். கடலுக்கு துவாரம் போல துறைமுகம் அமைந்ததால் அதை தொண்டி என்றனர். எனவே கடல் துறையை முகத்துவாரம் எனவும் அழைத்தனர்.
கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பே கீர்த்தியோடு விளங்கிய கிழக்குக் கரையோரப்பட்டினங்களின் ராணி நகர் இது. கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டில் இங்கு சமண மதம் சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்திருந்தது. இலவோன் எனும் சமண மன்னன் தொண்டியைத் தலைநகராக்கி ஆண்டபோது மதுரையிலுள்ள மலைக்குகைகளில் சமணத் துறவிகளுக்கு படுக்கைகள் அமைத்துக் கொடுத்துள்ளான். இதைப் பற்றிய கல்வெட்டுகள் மதுரை கீழவளவு குகைப் பகுதியில் உள்ளன.
1800 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட சிலப்பதிகாரத்தில் தொண்டியைப் பற்றிய பதிவுகள் உள்ளன. அதிலுள்ள ஊர்காண் காதையில் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் நடந்த இந்திர விழாவிற்கு தொண்டியை ஆண்ட அரசரால் அகிற்கட்டைகளும் துணிமணிகளும் வாசனைப் பொருட்களும் மரக்கலங்களில் அனுப்பப்பட்ட சங்கதி பாடலாக பதிவாகியுள்ளது. ‘வங்க வீட்டத்து தொண்டியோரிட்ட அகிலும் துகிலும் ஆரமும் வாசமும்’ என்ற சொற்றொடர் தொண்டியின் பழம்பெருமையைப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.
வரலாற்று ஏடுகளிலும் இலக்கிய ஏடுகளிலும் பதிவாகியுள்ள மிகப்பழமையான துறைமுகப்பட்டினமான தொண்டிமாநகர் ஒரு நல்ல பெண்ணின் இலக்கணத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக கூறப்பட்டுள்ளது. எட்டுத் தொகை நூல்களில் ஒன்றான குறுந்தொகையின் கீழ்க்கண்ட பாடலைப் பாருங்கள்.
“வான்கடல் பரப்பில் தூவதற்கு எதிரிய
மீன்கண் டன்ன மெல்லரும்பு ஊழ்த்த முடவுமுதிர் புன்னை தடவுநிலை மாச்சினைப்
புள்ளிறை கூரும் மெல்லம் புலம்ப
நெய்தல் உன்கண் பைதல் கலுழப்
பிரிதல் எண்ணினை யாயின் நன்றும்
அரிது துற்றனையால் பெரும் உரிதினில்
கொண்டாங்குப் பெயர்தல் கொண்டலொடு
குரூ உத்திரைப் புணரி உடைதரும் எக்கர்ப்
பழந்திமில் கொன்ற புதுவலைப் பரதவர்
மோட்டுமணல் அடைகரைக் கோட்டுமீன் கொண்டி
மணங்கமழ் பாக்கத்துப் பகுக்கும்
வளங்கெழு தொண்டி யன்ன இவள் நலனே!”
(குறு, நெய்தல் – பா10)
புலவர் அம்மூவனார் கூறுகையில், அழகான உவமையைக் கையாண்டுள்ளார். அதாவது, தலைவியின் அழகுக்கு சிறுசிறு உவமைகள் கூறாமல், தொண்டி என்னும் ஊரின் மொத்த அழகையும் உவமிக்கிறார். இதன்மூலம் தலைவியின் அன்பு யாராலும் அளவிட முடியாத அளவு மிகப் பரந்துபட்டது என்பதை நுட்பமாகவும் மிக அழகாகவும் கூறியுள்ளார் (தினமணி). இது போன்ற உவமைகள் சங்கப் பாடல்களுக்கே உரிய சிறப்புகளாகும்.
பாடியவர் யாரெனத் தெரியாத நற்றினைப் பாடல் சொல்லும் தொண்டியின் சீர்த்தியைக் கேளுங்கள்.
‘கல்லென் புள்ளின் கானல்அம் தொண்டி
நெல்அரி தொழுவர் கூர்வாள் உற்றென
பல்இதழ் தயங்கிய கூம்பா நெய்தல்’
’கல்’ என ஒலிக்கும் பறவைக் கூட்டத்தையுடைய கடற்கரைச் சோலையாற் சூழ்ந்தது தொண்டு எனும் ஊர். அவ்வூர் வயலிலே நெற்கதிர் அறுக்கும் உழவரின் கூர்மையான அரிவாளால் நெய்தல் மலரும் அறுபடும்.
இலக்கியங்களிலும் வரலாற்று நூல்களிலும் ஆங்காங்கு காணப்படும் சங்கதிகள் தொண்டிமாநகரை முதன்மையான பட்டினமாக நமக்குக் காட்டுகின்றன. கிரேக்கர், ரோமர், யவனர் என மேலைநாட்டினரும் சீனர், சாவகர், சிங்களர் என கீழை நாட்டினரும் கால்பதித்த துறைமுகப்பட்டினம் தொண்டிமாநகர். இதன் கடற்கரைத் தெருவுக்குப் பெயர் ‘பன்னாட்டார் தெரு’ என்பதாகும். பல நாட்டவரும் வந்து தங்கி வணிகம் செய்த தெரு.
வாசனைப் பொருட்களும் துணிமணிகளும் ஏற்றுமதியான தொண்டிச் சீமையில்தான் கீழைத்தேச பொருட்களும் தேக்கு மரங்களும் அரபுக் குதிரைகளும் வந்திறங்கியதாக வரலாறு கூறுகின்றது. ஆண்டொன்றுக்கு 25,000 குதிரைகள் வந்திறங்கியதாக ஆவணங்கள் கூறுகின்றன.
மிடுக்காக நடைபயிலும் பெண்ணை இன்றும் தஞ்சைப் பகுதியில் தொண்டிக் குதிரை போல் நடக்கிறாள் எனக் கூறும் பழக்கம் உண்டு. இங்கு வந்து கரையேறிய பர்மாவின் தேக்கு மரங்கள்தான் செட்டிநாட்டு பங்களாக்களை அரண்மனையாக்கியுள்ளன.
தொண்டியிலிருந்து புறப்பட்ட மரக்கலங்கள் கிழக்கையும் மேற்கையும் இணைத்தன. 1940 – களில் இங்கிருந்து கப்பலில் இலங்கை செல்ல வெறும் இரண்டு ரூபாய் தான் கட்டணம். விடுதலை பெற்றபின் கள்ளத் தோணியில் பயணம் செய்ய இருபத்தைந்து ரூபாய்தான் கட்டணம். இலங்கையில் கள்ளத்தோணியருக்கு ‘மரக்கல மினுசு’ எனப் பெயர்.
தொண்டிக்கும் யாழ்ப்பாணத்துக்கும் இடையே முப்பது கல் தொலைவே உள்ளது. இவ்வூர் மக்கள் முற்காலத்தில் பாய்மரக்கப்பலேறி வைகறையில் சென்று வாணிபம் செய்து விட்டு மாலையில் ஊர் திரும்பி விடுவாராம். பயணக் கட்டணம் கால்ரூபாயாம். 1890 முதல் 1915 வரை தொண்டிக்கும் கொழும்புக்கும் நீராவிக் கப்பல் போக்குவரத்து இருந்ததாம்.
காலாதிகாலமாக இங்கு வந்து சென்று கொண்டிருந்த அரபுக்கள் இஸ்லாத்தின் வருகைக்குப் பின் – முஸ்லிம்களான பின் தொண்டித் துறைமுகத்தை வசிப்பிடமாகவும் கொண்டனர். இதை உறுதிப்படுத்துவது போல் அலைவாய்க்கரையை அடுத்து ஓடாவித் தெரு, சோனகர் தெரு, மரைக்காயர் தெரு, லெப்பைத் தெரு என தெருக்கள் பெயர் பெற்றுள்ளன.
2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக வெளிநாட்டினரின் விருப்பமுள்ள நகராக விளங்கிய தொண்டி மாநகரில் கால் வைத்துத்தான் பலரும் மதுரையை அடைந்துள்ளனர்.
பூர்வீகக் குடிகளின் கணக்கோடு இங்குள்ள மீனவப் படையாட்சிகளும் உள்ளனர். பனிரெண்டாவது நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இங்கு சோழ நாட்டுப் படைக்கும் சிங்களப் படைக்கும் போர் நடந்தனத ஆர்ப்பாக்கத்தில் காணப்படும் கல்வெட்டு ஒன்றால் அறியக்கிடைக்கிறது. போர் நடந்த போது சிங்களர் வந்து பாளையம் இறங்கிய இடமே பிற்காலத்தில் ‘புதுப்பட்டினம்’ ஆனது.
போராளிகளாய் படைகளில் ஆட்சி செய்த படையாட்சிகளே பிற்காலத்தில் போரில்லா காலத்தில் மீன்பிடித் தொழிலில் இறங்கியுள்ளனர். வாள் பிடித்த கைகள் வாள் போன்ற வாளை மீன் பிடித்துள்ளன.
ஆதிக்குடிகளோடு கடந்த 200 ஆண்டுகளுக்கு முன் இங்கு குடியேறியவர்களை அவர்களின் வீட்டுப் பெயர்கள் அடையாளம் காட்டுகின்றன. எக்க குடியார் வீடு, தெக்கத்தியார் வீடு, சேர் வாய்க்கால் வீடு, கண்ணங்குடியார் வீடு, அனுமந்தங்குடியார் வீடு, குணங்குடியார் வீடு என ஊர்ப் பெயர்களை அடையாளம் காட்டும் வீட்டுப் பெயர்கள்.
குணங்குடி மஸ்தான் எனப் பேசப்படும் ஞானியின் தந்தையின் ஊர் குணங்குடி; தாயாரின் ஊர் தொண்டி. இங்கு பிறந்து வளர்ந்து கீழைக்கரை அரூஸியா மதரசாவில் ஓதியவரே குணங்குடி மஸ்தான் எனும் சுல்தான் அப்துல் காதர்.
தொண்டித் துறைமுகத்தின் விரிவான வரலாறு பதிவாகாமல் இருந்தாலும் துணுக்குகளாக பல சங்கதிகள் கிடைக்கின்றன. இங்கு வந்து குடியேறிய அரபிகளில் மொரோக்காவிலிருந்து வந்து குடியேறிய சையிது லப்பை குடும்பத்தினரைப் பற்றி பன்னூலாசிரியர் தம் இஸ்லாமியக் கலை களஞ்சியத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்.
பல்வேறு கால கட்டங்களில் அரபு முஸ்லிம்கள் தொண்டியில் வந்து குடியேறியிருந்தாலும் 13 – ஆம் நூற்றாண்டில் அரபகத்திலிருந்து கப்பல் கப்பல்களாக கிழக்குக் கடற்கரைப் பட்டினங்களில் வந்து குடும்பங்களோடு குடியேறினர். அவற்றில் தொண்டியும் ஒன்று. இவர்களின் அடையாளத்தை நாம் நன்கறிவோம். இவர்கள் தம் மாப்பிள்ளைகளை வீட்டோடு வைத்துக் கொள்வர். சொத்துக்கள் யாவையும் பெண்களுக்கு மட்டும் உரியவை. பழவேற்காட்டிலிருந்து காயல்பட்டினம் வரை பனிரெண்டு பட்டினங்களில் இன்றும் அவர்கள் தனித்த அடையாளத்துடன் வாழ்கின்றனர்.
வெளிநாட்டுத் தொடர்புகள் உள்ள ஊர்களில் பர்மாக்காரர் வீடு, சிங்கப்பூரார் வீடு, பினாங்கார் வீடு, கொழும்பார் வீடு என குடும்பங்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இவற்றில் ‘சீயத்தார் வீடு’ என வீட்டுப் பெயர் இருப்பதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?
தொண்டியில் சீயத்தார் வீடு என ஒரு குடும்பத்தார் உண்டு. அதென்ன சீயத்தார். சயாம்தான் சீயமாக மாறியுள்ளது. சயாம் நாட்டில் வணிகம் செய்தவர்கள் சீயத்தார் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். சயாமின் இன்றைய பெயர் தாய்லாந்து.
இஸ்லாமியத் தமிழ்க் கவிஞர் மன்றத்தின் செயலாளராக இருந்த மதிப்பிற்குரிய கவிஞர் ‘தண்ணன்’ மூஸா அவர்களும் ஆயிஷா சித்தீகா மதரஸாவின் தாளாளர் அ.அஜ்மல்கான் அவர்களும் சீயத்தார் குடும்பத்தவரே.
சீயத்தார் வீட்டினரின் சம்பந்திகளே பிரபல குடும்பமான மு.நா.வகையறா. இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியத்தை வழங்கியவரும் பன்னூலாசிரியருமான மு.றா.மு.அப்துற்றஹீம் இலக்கியத் தொண்டின் அடையாளம்; தொண்டியின் அடையாளம்.
மு.றா.குடும்பத்தினர் அன்று முதல் இன்று வரை கல்வியில் சிறந்தவர்கள். ‘ஆசிரியர்’ என அழைக்கப்பட்ட அப்துற்-றஹீம் தம்பி முகம்மது முஸ்தபாவு எழுத்தாளரே. பிரபல வழக்கறிஞராகத் திகழ்ந்தவர் மு.றா.மு.அப்துல் கரீம். ‘கான்சாகிப்’ என அழைக்கப்பட்ட மு.றா.பீ.சையத் முகம்மது மதராஸ் ராஜதானியின் இடைக்கால சட்டமன்றத்தில் உறுப்பினராக விளங்கியவர்.
தொண்டி ஊராட்சியின் தலைவராகவும் விளங்கிய கான்சாகிப் காலத்தில் கட்டிய ஆற்றுப் பாலம் இன்றும் வலுவோடு விளங்குகின்றது. இவர் அரசு பயணியர் விடுதி கடற்கரையின் தென்பகுதியில் தொலைவில் இருந்ததால் பயணிக்க வசதியாக கடலோரச் சாலை அமைக்க ஆவன செய்தார். பிற்காலத்தில் இச்சாலைக்கு ‘பிரபாகரன் பீச்’ எனப் பெயரிடப்பட்டிருந்தது. மாண்பமை பிரபாகரன் அன்றைய முகவை மாவட்ட ஆட்சியராய் இருந்து நற்பணியாற்றியவர். இவர் கூட யாழ்ப்பாண உறவினரே.
கான்சாகிப் தம் சொந்தச் செலவில் 13 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி அமைக்கப்பட்டதே செய்யது முகம்மது மேனிலைப் பள்ளி. கிலாபத் இயக்கம், முஸ்லிம் லீக் என அரசியல் பணியாற்றிய ‘கான்சாகிப் தொண்டியின் வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைத்தவர்.’
மாவட்ட நூலக ஆணைக் குழுவின் உறுப்பினராக விளங்கிய மு.றா.மு.சையது இபுறாகீம் தனியாக ஒரு நூலகத்தை அமைத்தார். அது இன்று “வளர்பிறை நூலகம்” என்ற பெயரில் பெரும் நூலகமாக விளங்கி வருகிறது. நூலகம் கண்டவரின் புதல்வர்களில் ஒருவரான எம்.எஸ்.அப்துல் சலாம் 1960 – களில் ஊராட்சித் தலைவராக விளங்கினார்.
கல்வியைக் கண்ணெனப் போற்றிய மு.றா.வகையறா கல்வியாளர்களின் பாசறை என்றால் மிகையாகாது.
மு.றா.குடும்பத்தைப் போல் புலமைப் பெற்ற குடும்பம் கிழக்குத் தெருவிலுள்ள புலவர் குடும்பம். பாண்டித்யம் மிக்க வா.மு. முகம்மது நெய்னார் சாகிபு அவர்களின் புதல்வர்கள் ஹைதர் அலி, ஜமால் முகம்மது (கவிஞர் குணங்குடிதாசன்) ரசூல் முகைதீன், ஒய்சுல் கர்ணை வணிகம், அலுவல், அரசியல், இலக்கியம் என உயர்ந்தவர்கள். இவர்களின் வாரிசுகளும் இன்றும் கல்வியாளர்களாய்த் திகழ்கின்றனர்.
நால்வரின் மருமகனார் பந்தே நவாஸ் பள்ளியாசிரியர், ஒய்சுல் கருணையின் புதல்வி நசீமா பானு எஸ்.ஐ.இ.டி. கல்லூரியின் தமிழ்ப் பேராசிரியை. இவர்கள் குணங்குடி மஸ்தானின் தாயாதிகள்.
இடையே ஒரு பதிவு, அக்காலத்தில் தொண்டிக்கு மீலாது விழாவுக்கு வந்து சொற்பெருக்காற்றிய சதாவதானி சேகுத் தம்பி பாவலருக்கு ‘கலைக் கடல்’ – என்ற பட்டத்தை வழங்கியவர்கள் தொண்டிப் பெருங்குடி மக்களே.
தொண்டித் துறைமுகத்திலிருந்து சென்று இலங்கை திருக்கோணமலை துறைமுகத்தில் தொழில் செய்த அலித் தம்பி மரைக்காயரின் மகன் சுல்தான் அபூபக்கர் அங்கு இரண்டு பள்ளிவாசல்களைன் நிர்மாணித்து வக்பு செய்துள்ளார். கி.பி.1770 – இல் இவர் கட்டிய பெரிய திருக்கோணமலை சோனகத் தெருவில் உள்ளது. 1781 – இல் கட்டிய சிறிய பள்ளி மரைக்காயர் பள்ளி எனும் பெயரில் என்.சி.சாலையில் உள்ளது. இரு பள்ளிகளுக்கும் வருவாய் பெற சில கடைகளையும் தோட்டங்களையும் வக்பு செய்துள்ளார். இவரின் மகன் சீனித் தம்பி மரைக்காயரும் மைத்துனர் முகம்மது அலீ மரைக்காயரும் பல நல்லறங்கள் செய்துள்ளனர். பல்வேறு பகுதி மக்கள் தொண்டியில் வந்து வாழ வழி வகுத்துள்ளனர்.
தொண்டியின் சகோதர ஊரான நம்புதாழையைச் சேர்ந்த கிதுர் முகம்மது எனும் நல்லத் தம்பிப் பாவலர் தொண்டி அரசும் பொது மருத்துவமனைக்கு எதிரில் பேரும் புகழோடு வாழ்ந்தார். இலங்கை கண்டியை அடுத்த கம்பளையில் பெரும் வணிகராகத் திகழ்ந்த பாவலர் ‘இசைத்தேன்’ எனும் இசைப்பாடல் நூலை வெளியிட்டுள்ளார். ‘இசைமுரசு’ நாகூர் அனிபா தன் முதலடிகளை இவர் மூலம்தான் வைத்துள்ளார். கம்பளை, மதுரை, தொண்டி, சென்னை என பாவலரின் வாரிசுகள் வாழ்கின்றனர். பாவலரின் புதல்வர்களில் இருவர் சென்னையில் டாக்டர்களாக உள்ளனர். அவர்கள் டாக்டர் காதர் மஸ்தான், டாக்டர் அக்பர் அலீ. பாவலரின் பேரர் லியாக்கத்தலி ‘பாவலர்’ என்ற பெயருடனேயே தொண்டியில் வாழ்கின்றார்.
இன்றுள்ள மதுரை துணிக்கடைகளில் கணிசமானவை தொண்டிக்காரர்களுடையவை. தொண்டியின் ஊராட்சித் தலைவராக விளங்கிய ‘பாம்பாட்டி வீட்டு’ செய்யது அகமதுவின் புதல்வர்கள் துணி வணிகத்தில் பெரும் புள்ளிகள்.
குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபின் மாமா கட்டை ஷைகின் கோரி இங்குள்ள வாழைத் தோப்பில் உள்ளது. இவர்களின் வழியில் தோன்றிய முகம்மது அப்துல் காதர் மதுரை ‘காஜியுல் குலாத்’ ஆக அரசால் நியமிக்கப்பட்டு அங்கேயே மறைந்தார். இவரின் மகன் முகம்மது இபுறாஹீம் சாகிபு தொண்டியில் காஜியாக இருந்தார். அடுத்தும் தொண்டிக்கு காஜியாக வந்தவர் முந்தைய காஜியின் புதல்வரான முகம்மது இஸ்மாயில் சாகிபே. இவர் மாபெரும் மார்க்க மேதையுமாவார்.
நாகூரை புலவர் கோட்டை என்பர். தொண்டி புலவர் பேட்டை. இங்கு பல்வேறு எழுத்தாளுமைகள் வாழ்ந்துள்ளனர்.
உலக மாந்தர்கள் தம் பெயருக்கு முன் தந்தையின் பெயரிலுள்ள முதல் எழுத்தை விலாசமாக பதிவிடுகின்றனர். பிரான்ஸ் போன்ற சில நாடுகளில் தாயின் பெயரிலுள்ள முதல் எழுத்தைப் பதிவிடுகின்றனர். பெரும்பாலோர் ஓரெழுத்தையே பதிவிட நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார்கள் ஈரெழுத்தையும் சிலர் சித.கண.பழ. என மூன்று தலைமுறையையும் பதிவிடுகின்றனர். இவற்றைப் பின்னுக்கு கொண்டு போன ஒரு விலாசத்தை அண்மையில் நான் கண்டேன்.
(அடுத்த இதழிலும் ‘தொண்டி’ தொடரும்)
தொடர்புக்கு ; 9710266971

வாணியம்பாடி என்றதும் அது முஸ்லிம்கள் நிறைந்து வாழும் ஊர் என்பதும், அதன் சுற்று வட்டாரத்தில் பல தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள் உள்ளன என்பதும், நூற்றாண்டைத் தொடும் ‘இஸ்லாமியா கல்லூரி’ அங்கு இயங்கி வருகிறது என்பதும், கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் அக்கல்லூரியில் தமிழ்த் துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றினார் என்பதும் நமது நினைவிற்கு வரும். ஆனால் வாணியம்பாடி, ‘இஸ்லாமியா கல்லூரியை’த் தொடங்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்த தொழிலதிபர் மலங்கு அஹமது பாஷா பகதூர் அவர்களைப் பற்றி இன்றையத் தலைமுறையினருக்குத் தெரியுமா? சந்தேகமே!
இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்க ஆண்டுகளில் வடஆற்காடு மாவட்டத்தைச் சார்ந்த முஸ்லிம்கள் தோல் பதனிடும் தொழிலில் முன்னணிப் பங்கு வகித்தனர். மேல் விஷாரம் சி. அப்துல் ஹக்கீம் சாகிப். வாணியம்பாடி மலங்க் அஹமது பாஷா சாகிப், அப்துல் சுப்ஹான் சாகிப் உள்ளிட்ட ஏராளமான முஸ்லிம் தொழில் அதிபர்கள் இருந்தனர். இவர்கள் முஸ்லிம்களின் பொருளாதார முன்னேற்றத்திலும். கல்வி வளர்ச்சியிலும் அக்கறை கொண்டவர்களாகவும் திகழ்ந்தனர். தங்களிடமிருந்த செல்வத்தின் ஒரு பகுதியை இப்பெருமக்கள் இதற்காகச் செலவிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர் தான் வாணியம்பாடி மலங்க் அஹமது பாஷா சாகிப்
பிறப்பு - படிப்பு:-
மலங்க் அஹமது பாஷா வாணியம்பாடியில் 17.09.1893 அன்று பிறந்தார் இவரது தந்தையார் பெயர் மலங்க் ஹயாத் அப்துல் ரகுமான் சாகிப்.

malagஇவர் சென்னையில் தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலை நடத்தி வந்தார். பாஷா சாகிப் தனது ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை சென்னை சைதாப் பேட்டையிலிருக்கும் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் கற்றுத் தேறிய பின்னர், சென்னை தாம்பரத்திலிருக்கும் கிறிஸ்தவக் கல்லூரியில் சேர்ந்து தத்துவ இயலில் இளங்கலைப் பட்டம் (பி.ஏ) பெற்றார்.
அத்தேர்வில் அனைத்துப் பாடங்களிலும் அதிக மதிப்பெண் பெற்றமைக்காக இவருக்கு கல்லூரி நிர்வாகம் தங்க மெடல் வழங்கிப் பாராட்டியது. சென்னை மாகாணத்தில் இத்தகைய சிறப்பினைப் பெற்ற முதல் மாணவர் இவர் என்பது மட்டுமின்றி, வாணியம்பாடி முஸ்லிம் சமூகத்தின் முதல் பட்டதாரி என்ற பெருமையும் இவருக்குண்டு. இத்தகைய உயர்நிலை அடைந்ததற்காக வாணியம்பாடி முஸ்லிம் சமூகம் இவருக்குப் பாராட்டு விழா நடத்தி தனது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது.
தொழில் துறையில்
பட்டம் பெற்றபின், அரசுப் பணியில் சேர்ந்திட இவர் ஆர்வம் காட்டவில்லை. தனது தந்தையார் சென்னை பெரிய மேட்டில் நடத்தி வந்த தோல் பதனிடும் நிறுவனமான மலங்க் ஹயாத் அன்கோவின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார். பொருளாதாரம், வணிகம், நிதி மேலாண்மை ஆகிய துறைகளில் பெற்றிருந்த அறிவு, தொழிலில் இவருக்குப் பெரிதும் துணை நின்றது. மிகப் பெரிய தொழிலதிபராக உருவெடுத்தார். சில ஆண்டுகளிலேயே மலங்கு டிரேடிங் கம்பெனி என்ற தோல் பதனிடும் நிறுவனத்தையும் தொடங்கி வெற்றிகரமாக நடத்தி வந்தார்.
தோல் பதனிடும் தொழிலில் நவீன தொழில் நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பிற தொழிலதிபர்களுக்கு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்தார். வணிகத்தில் நாணயமிக்கவராகவும், நேர்மையானவராகவும் திகழ்ந்தார். தொழில் தர்மத்தையும், உயரிய மரபுகளையும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் வழுவாது கடைப்பிடித்து வந்தார்.
இத்தொழிலில் புதிதாக ஈடுபட்ட பல முனைவர்கள் இவரை நாடி வந்து வழிகாட்டுதல்களையும், ஆலோசனைகளையும் பெற்றுப் பயனடைந்தனர். தென்னிந்திய தோல் வணிகர் சங்க நிறுவனர்களில் ஒருவராக இவர் இருந்தார். இத்தொழிலில் பிரச்னைகள் ஏற்பட்ட போதெல்லாம் சம்பந்தப்பட்ட துறை அதிகாரிகளை அணுகி அவற்றைத் தீர்த்து வைத்தார்.
முதலாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, இந்தியாவில் தோல் பதனிடும் தொழில் மிகப் பெரிய நெருக்கடியைச் சந்தித்தது. 1923ஆம் ஆண்டு இவரது நிறுவனமும் பெரும் நட்டத்திற்கு உள்ளாகி மூடும் சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. எனினும் இவர் மனம் தளரவில்லை. காப்பீடு செய்திருந்த இம்பிரியல் வங்கியிடமிருந்து மிகப் பெரும் தொகையை ஈட்டுத் தொகையாகப் பெற்றுக் கொண்டு 1927ஆம் ஆண்டு மீண்டும் தனது வணிகத்தைத் தொடங்கினார். 1930களில் சென்னை பெரியமேடு பகுதியில் அவர்தான் முன்னணி தொழில் அதிபராக விளங்கினார். தோல் பதனிடும் தொழிலுக்குத் தேவைப்படும் ரசாயனப் பொருள்களை லண்டனிலிருந்து இறக்குமதி செய்து பிற வணிக நிறுவனங்களுக்கு மறு விற்பனை செய்தார். சிறிய தோல் நிறுவனங்களிடமிருந்து பதப்படுத்தப்படாத தோல்களை வாங்கி அவற்றை தனது நிறுவனத்தில் பதப்படுத்தும் தொழிலுக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல் பிற நிறுவனங்களுக்கும் விற்பனை செய்தார்.
தோல் பதனிடும் தொழில் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களில் கொள்கை முடிவுகள் எடுக்கின்ற போது, சென்னை மாகாண அரசு இவரைக் கலந்தாலோசிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. 1937 ஆம் ஆண்டில் சென்னை மாகாணப் பிரதமராகப் பொறுப்பேற்ற சக்ரவர்த்தி இராஜகோபாலாச்சாரி, தோல் தொழிலுக்கு வணிக வரி விதிப்பது சம்பந்தமாக இவரைக் கலந்தாலோசனை செய்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. அந்த அளவுக்கு இவரது செல்வாக்கு உச்ச நிலையில் இருந்தது.
கல்வி வளர்ச்சியில்
முஸ்லிம்களின் கல்வி வளர்ச்சியில் பாஷா சாகிப் பெரிதும் நாட்டம் கொண்டிருந்தார். வாணியம்பாடி நகரில் தொடங்கப்பட்ட முஸ்லிம் கல்விச் சங்கத்தின் நிறுவன உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும், அதன் ஆயுள் கால உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1916 ஆம் ஆண்டு இந்தக் கல்விச் சங்கத்தின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்று திறம்படச் செயல்பட்டார். தனது ஆயுள் காலம் முழுமையும் இச்சங்கத்தில் ஏதாவது ஒரு பொறுப்பில் இருந்து பணியாற்றினார். இச்சங்கம் தான் 1918 ஆம் ஆண்டு வாணியம்பாடி நகரில் ‘இஸ்லாமியா கல்லூரி’ என்ற கல்லூரியைத் தொடங்கியது.
1919ம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக் கழகம் இக்கல்லூரிக்கு அங்கீகாரம் வழங்கியது. தமிழ் நாட்டில் முஸ்லிம்களால் தொடங்கப்பட்ட முதல் அரசு உதவி பெற்ற கல்லூரி இதுதான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. நூற்றாண்டை நெருங்கும் பாரம்பர்யச் சிறப்பு மிக்க இக்கல்லூரியில் தற்போது இரண்டாயித்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் பயின்று வருகின்றனர். இக்கல்லூரியின் தாளாளராகவும் பாஷா சாகிப் சில ஆண்டுகள் பதவி வகித்தார். தனது பதவிக் காலத்தின் போது கல்லூரியில் உருது மற்றும் இஸ்லாமிய சமய படிப்புகளைக் கொண்டு வந்தார்.
முஸ்லிம் கல்வியாளர்களால் சென்னை நகரில் தொடங்கப்பட்ட தென்னிந்திய முஸ்லிம் கல்விச் சங்கத்திலும் பாஷாசாகிப் முக்கியப் பொறுப்புகள் வகித்தார். இச்சங்கத்தின் செயலாளராக ஏழு ஆண்டுகளும். தலைவராக இரு ஆண்டுகளும் பதவி வகித்தார். சங்கத்தின் கல்விப் பணிகளுக்காக சென்னை நகரத்தின் வீதிகள் தோறும் சென்று கடை கடையாக ஏறி இறங்கி நிதி திரட்டினார். இச் சங்கம் தான் சென்னை இராயப்பேட்டையில் ‘புதுக்கல்லூரி’ என்ற புகழ் பெற்ற கல்லூரியை நடத்தி வருகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
உ.பி. மாநிலம் அலிகர் நகரில் செயல்பட்டு வரும் இந்திய முஸ்லிம்களின் முதல் பல்கலைக் கழகமான அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக் கழகத்திற்கும் நன்கொடை வழங்கியுள்ளார். சென்னைப் பல்கலைக் கழக செனட் உறுப்பினராகப் பொறுப்பு வகித்துக் கல்வி பணி ஆற்றியுள்ளார். ஏழை, எளிய மாணவர்கள் உயர் கல்வி பெறுவதற்குத் தாராளமாக நிதி உதவி செய்துள்ளார். படித்த இளைஞர்களை வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுமாறு ஊக்குவித்துள்ளார்.
அரசியல் ஈடுபாடு
பாஷா சாகிப் அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகில் இணைந்து அதன் நடவடிக்கைகளில் முனைப்புடன் ஈடுபட்டார். அன்றைய சென்னை மாகாண முக்கிய முஸ்லிம் லீக் தலைவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். சென்னை மாநகராட்சி உறுப்பினராக 1936ம் ஆண்டுமுதல் 1941 ஆம் ஆண்டு வரை பதவி வகித்தார் (பெரியமேடு பகுதி) 1937ஆம் ஆண்டு சென்னை மாகாண சட்டசபைக்கு நடந்த தேர்தலில் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராக வடஆற்காடு மாவட்ட முஸ்லிம் தனித் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.
1946 ஆம் ஆண்டு வரை அப்பொறுப்பில் இருந்தார். சட்ட சபையில் முஸ்லிம்களின் பல்வேறு பிரச்னைகளுக்காகக் குரல் கொடுத்தார். மக்களை அறியாமையிலிருந்தும், வறுமையிலிருந்தும் விடுவிப்பதே தனது லட்சியம் எனச் சூளுரைத்துச் செயல்பட்டார். சென்னை மாகாணத்தின் தமிழ் பகுதி முழுவதும் சுற்றுப் பயணங்கள் மேற்கொண்டு முஸ்லிம் ஜமாஅத்துகளையும், அமைப்புகளையும் சந்தித்து பிரச்னைகளைக் கேட்டறிந்தார். அவற்றின் தீர்வுக்குப் பாடுபட்டார்.
முஸ்லிம்லீக் ஜனநாயக முறைப்படி செயல்பட வேண்டுமென்பதிலும் குடும்ப அரசியல் கூடாது என்பதிலும் அவர் உறுதியாக இருந்தார். அன்றையக் கால கட்டத்தில் சென்னை மாகாண முஸ்லிம் லீகின் தலைவராகப் பொறுப்பு வகித்த ஜனாப் எம்.ஜமால் முகம்மது சாகிபுடன் அவருக்கு இணக்கமான உறவு இல்லை என்றே அரசியல் நோக்கர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
எனினும் 1940 ஆம் ஆண்டு ஜமால் முகம்மது சாகிப் மாகாணத் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகிய பிறகு தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அப்துல் ஹமீது கானுடன் பாஷா சாகிப் இணைந்து செயல்பட்டார். 1941ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம் லீகின் 28வது தேசிய மாநாட்டை சென்னையில் நடத்திடுமாறு அகில இந்தியத் தலைமை மாகாணத் தலைமையை கேட்டுக் கொண்டபோது, மாநிலத் தலைவர்கள் இத்தகைய பெரிய பொறுப்பை ஏற்றுத் திறம்பட நடத்திட முடியுமா என தயக்கம் காட்டினர். மாநாட்டினை வெற்றிகரமாக நடத்திட பெருமளவு தேவைப்படும் நிதியை திரட்டிட முடியுமா என்பதே அவர்களின் தயக்கத்திற்குக் காரணமாக இருந்தது. எனினும் பாஷா சாகிப் ‘எப்படியும் மாநாட்டை நடத்துவோம்.
தயக்கம் வேண்டாம்’ என மாகாணத் தலைவர்களுக்கு ஊக்க மூட்டினார். அவரே 28வது மாநாட்டின் வரவேற்புக் குழுச் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். (கட்சியின் மாகாணத் தலைவர் அப்துல் ஹமீதுகான் வரவேற்புக் குழுத் தலைவர்). சென்னை மாகாணமெங்கும் அவர் சுற்றுப்பயணம் மேற் கொண்டு மாநாட்டுச் செலவுகளுக்காக நிதி திரட்டினார். மாநாடு திட்டமிட்டபடி சென்னை நகரில் எஸ்.ஐ.ஏ.ஏ. திடலில் 1941ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 11, 12, 13,14 தேதிகளில் மிகச் சிறப்பான முறையில் நடைபெற்றது.

muthal tha
மாகணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் பல்லாயிரக்கணக்கான லீக் தொண்டர்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டனர். மாநாட்டில் தொண்டர்கள் கலந்து கொள்ள வசதியாக மாகணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் 19 சிறப்பு ரயில்களை இரயில்வே துறை இயக்கியதாகவும், 75000 தொண்டர்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டதாகவும் மாநாட்டில் நுழைவுக் கட்டணமாக ஒரு பெருந்தொகை வசூலானது என்றும் ‘மெயில்’ ஏடு குறிப்பிட்டிருந்தது. இம் மாநாட்டின் வெற்றிக்கு பாஷா சாகிப்பின் அயராத முயற்சிகளே காரணம் என்றால் அது மிகையல்ல.
இம் மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகின் தலைவர் காயிதே ஆஜம் ஜின்னா சாகிபின் ஆங்கில உரையை பாஷா சாகிப் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். பாகிஸ்தான் தனி நாடு கோரிக்கைக்கு, அந்நாட்டில் சேருவதற்குப் பூகோள ரீதியில் வாய்ப்பில்லாத சென்னை மாகாணம் உள்ளிட்ட பிற மாகாணங்களில் வாழும் முஸ்லிம்களும் ஆதரவு தெரிவிப்பது ஏன் என்ற கேள்வி அப்போது காங்கிரஸ் தலைவர்களாலும், தேசிய முஸ்லிம்களாலும் எழுப்பப்பட்டது இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக மாநாட்டில் வரவேற்புரையாற்றிய பாஷா சாகிப் குறிப்பிட்டதாவது.... ‘நாம் இதை இந்தியாவின் ஒட்டு மொத்தமான முஸ்லிம்களின் நோக்கில் பார்க்கிறோம். இஸ்லாத்தின் பொதுக் கொள்கையில் நம்மை ஐக்கியமாக்கிக் கொள்ளவும், இந்தியா முழுவதிலுமுள்ள முஸ்லிம்களை ஒன்றிணைக்கவும் தேவையான எந்த தியாகத்தையும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம்’
சமயத் தளத்தில்:
மலங்கு அஹமது பாஷா சாகிப் இஸ்லாத்தின் பால் மிகுந்த பற்றுறுதி கொண்டிருந்தார். சமயப் பணிகளுக்குத் தாராளமாக நிதிஉதவி செய்து வந்தார். பிற இந்திய மொழிகளில் திருக்குர்ஆனை மொழிபெயர்க்கவும், இஸ்லாமிய நூல்கள் வெளிவரவும் நிதி உதவி செய்தார். வேலூரில் செயல்பட்டு வரும் பாக்கியத்துஸ் ஸாலிஹாத் அரபிக் கல்லூரிக்கும், உ.பி. மாநிலத்திலுள்ள தேவ்பந்த் மத்ரஸாவுக்கும் தொடர்ந்து நன்கொடை வழங்கினார். தப்லீக் இயக்கத்தின் செயல்பாடுகளுக்குப் பெரிதும் துணை நின்றார். இந்து, கிறிஸ்தவ. பௌத்த சமயங்களின் வேத நூல்களையும், நீதி நூல்களையும் படித்து அச்சமயங்களின் கொள்கைகளையும், கோட்பாடுகளையும் அறிந்து வைத்திருந்தார். சமயம் சார்பான நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டு பேசுகின்ற பொழுது, பிற சமயங்களை விட எங்ஙனம் இஸ்லாம் மார்க்கம் உயர்வானது என ஒப்பீடு செய்து பேசுவார். சென்னை இராமகிருஷ்ணா மடத்தில் இஸ்லாம் குறித்து அவர் ஆற்றிய உரை ஒரு சிறு பிரசுரமாக வெளியிடப்பட்டது.
பண்பு நலன்கள்:
பாஷா சாகிப் மிகச் சிறந்த நற்பண்புகளின் உறைவிடமாகத் திகழ்ந்தார். தன்னை நாடி வந்தவர்களுக்குச் சாதி, சமய வேறுபாடின்றி உதவி செய்தார். பல ஏழைக் குமர்களின் திருமணம் நடந்தேறிடவும், அவசியத் தேவைகளுக்காக வேறு வழியின்றிக் கடன்வாங்கி அதனைச் செலுத்த முடியாமல் சிரமப்பட்டவர்களுக்கும் நிதி உதவி செய்துள்ளார். தினந்தோறும் திருக்குர்ஆன் ஓதுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். விளம்பரத்தையும், ஆடம்பரத்தையும் அவர் விரும்பமாட்டார். மிகப் பெரிய செல்வந்தராக இருந்த போதிலும் எளிய உணவுகளையே உட்கொள்வார். தரையில் தான் படுத்துறங்குவார். சென்னை மாநகராட்சி உறுப்பினராக. சட்டசபை உறுப்பினராகப் பதவி வகித்த போது தன்னை ஒரு சாதாரணச் சேவையாளராகவே காட்டிக் கொண்டார்.
குடும்பம்:
மலங்கு அஹமது பாஷா சாகிப்பிற்கு இரண்டு மகன்கள். நான்கு மகள்கள் என ஆறு மக்கள் இருந்தனர். மூத்த மகன் மலங்க் அப்துல் ரகுமானும் தந்தையார் நடத்தி வந்த ‘மலங்கு டிரேடிங் அன்கோ’ நிறுவனத்தின் பங்குதாரராக இருந்தார். தந்தையைப் போலவே பொதுப் பணிகளிலும் கல்விப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டு வந்தார். மிகச் சிறந்த புகைப்படக்கலைஞராகவும் அவர் திகழ்ந்தார்.
மலங்கு பாஷா சாகிபின் வாரிசுகள் தற்போது வாணியம்பாடி, சென்னை எனப் பல்வேறு பகுதிகளில் வசித்து வருகின்றனர்.
முடிவுரை:
சில காலம் நோய் வாய்ப்பட்டிருந்த அவர் 5.09.1947 அன்று வாணியம்பாடியில் காலமானார். அவரது இறப்பிற்கு மாகாணத்தின் முக்கிய தின, வாரஇதழ்கள் அஞ்சலி செலுத்தியிருந்தன.
3.6.1939 அன்று தொண்டியில் நடைபெற்ற தொண்டி தாலுகா முஸ்லிம்லீக் அரசியல் மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட பாஷா சாகிப்பிற்கு வாசித்தளிக்கப்பட்ட வரவேற்புப் பத்திரத்தில் ‘நம் முஸ்லிம் சமூகமானது கல்வி விஷயத்திலும், ராஜ்ஜிய விஷயத்திலும் மிகவும் பிற்போக்கடைந்து, அரசியல், பொருளாதார உரிமைகளை பகைவர்களது வலையில் சிக்கி இழக்கும் தருவாயில் இருக்குங்கால் முஸ்லிம்களின் நிலையை முன்னேற்ற விழைந்து தாங்கள் முன் வந்ததைக் கண்டு எல்லோருள்ளத்திலும் புத்துணர்ச்சி உண்டாகுமென்பது திண்ணம்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
31.5.1939 அன்று ஈரோடு மதரஸா இஸ்லாமியா சங்கத்தாரால் நடத்தப்பட்ட நிகழ்ச்சியின் போது கலந்து கொண்ட அவருக்கு ‘அன்புடன் வாசித்தளிக்கப்பட்ட’ நல் வரவேற்புத் தாளில்.. ‘சென்னை சட்ட சபையில் அங்கம் பெற்ற தினம் முதல் பொதுமக்கள் நலங்கருதி தாங்கள் ஆற்றி வரும் சமூக, தேசத் தொண்டானது வருங்காலத்திலும் இன்னும் அதி ஊக்கத்துடன் சேவை புரிவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையை ஊட்டியுள்ளதென்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது’ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இவை மலங்கு அஹமது பாஷாவின் சேவைக்கு மக்கள் அளித்த அங்கீகாரமாகும். அவரின் வாழ்க்கையில் இன்றையத் தலைமுறையினர் பின்பற்றத்தக்க அளவிற்குப் பல முன்னுதாரணங்கள் உள்ளன என்பது திண்ணம்.
நன்றி:
பாஷா சாகிப் பற்றிய தகவல் அளித்திட்ட வாணியம்பாடி இஸ்லாமியா கல்லூரி வரலாற்றுத் துறைத் தலைவர் முனைவர் அபுல் பஃஸல் மற்றும் வேதியியல் துறை பேராசிரியர் முனைவர் அபூபக்கர் சித்தீக் ஆகியோருக்கு.
கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள ... 99767 35561

சனிக்கிழமை, 19 மே 2018 09:55

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! 12

Written by

அ. முஹம்மது கான் பாகவி

அதுவென்ன சுன்னத் வல்ஜமாஅத்?
அறிவும் ஆர்வமும் மிக்க மாணவக் கண்மணிகளே! ‘அகீதா’ எனும் கொள்கைவியலைப் பயில்கையில் முக்கியமாக நீங்கள் அறிந்து அசைபோட வேண்டிய விஷயம், மாறுபட்ட சிந்தனைக் குழுக்கள் பற்றியும் சரியான சிந்தனை எது என்பது பற்றியும் ஆய்வு செய்வதுதான்.
அதுவும் மேலோட்டமாக இல்லாமல், சற்று ஆழமாகவே அறிந்துகொண்டால்தான், பாதை மாறாமல் சரியான பாதையில் செல்ல ஏதுவாயிருக்கும்; மக்களை நல்வழிப்படுத்தவும் உதவியாயிருக்கும்.
ஒரு நெடிய வரலாற்றை உடைய இஸ்லாம் போன்ற ஒரு தத்துவத்தில் -உலகளாவிய அளவில் பல மொழி, பல நிற, பல பிராந்திய மக்கள் தமது வாழ்க்கை நெறியாகக் கொண்டுள்ள ஒரு மார்க்கத்தில்- கருத்து வேறுபாடுகளும் சிந்தனை மாற்றங்களும் இருப்பது இயல்பான ஒன்றே!
இந்த வேறுபாடுகளும் வித்தியாசங்களும் பழக்கவழக்கங்களில் தொடங்கி, நம்பிக்கைகள்வரை விரவி காணப்படுவதும் சகஜமான ஒன்றுதான்.
இதைத் தத்துவப் பிழையாகக் கொள்வதைவிட, அணுகுமுறையிலும் பார்வையிலும் ஏற்பட்ட கண்ணோட்ட வேறுபாடாக எடுத்துக்கொள்வதே எதார்த்தத்திற்கு நெருக்கமான ஒரு முடிவாக இருக்கும்.
இதைவிடுத்து, ஒட்டுமொத்தக் கருத்து வேறுபாடுகளைப் புறந்தள்ளுவதோ, சிஸ்டத்தின் கோளாறு என்று சொல்லி மார்க்க அமைப்பையே குறைசொல்வதோ, ஒருவரை ஒருவர் வசைபாடியே எதிரியை வாழவைப்பதோ அறிவுடைமை ஆகாது.
ஆனால், ஒரு விஷயத்தை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். மார்க்கத்தின் மூலாதாரங்களையும் முடிவெடுப்பதற்கான அளவுகோலாக விளங்கும் தரவுகளையும் ஆராய்ந்து பார்த்து, நடுநிலையோடு நின்று சீர்தூக்கிப் பார்த்து, எந்தக் கருத்துச் சரியானது; அல்லது உகந்தது என்ற ஆய்வை மேற்கொள்வது ஒவ்வொரு குழுவினரின் கடப்பாடு ஆகும்.
நபிகளாரின் முன்னறிவிப்பு
“இஸ்ரவேலர்கள் எழுபத்து இரண்டு பிரிவினராகப் பிரிந்துபோயினர். என் சமுதாயம் எழுபத்து மூன்று பிரிவினராகப் பிரிந்துபோவர். அவர்களில் ஒரு பிரிவினர் தவிர, மற்ற அனைவரும் நரகம் செல்வர்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை அறிவித்தார்கள்.
அப்போது தோழர்கள், “அந்த ஒரு பிரிவினர் யார், அல்லாஹ்வின் தூதரே?” என வினவினர். அதற்கு நபியவர்கள், “நானும் என் தோழர்களும் எவ்வழியில் உள்ளோமோ அவ்வழி செல்பவர்கள்” என விடையளித்தார்கள். (திர்மிதீ - ஹசன் ஃகரீப்)
மற்றோர் அறிவிப்பில் காணப்படுவதாவது: இன்று நானும் என் தோழர்களும் எவ்வழியில் இருக்கிறோமோ அவ்வழியில் செல்பவர்கள். (ஹாகிம்)
நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னறிவிப்புச் செய்தபடி 73 கூட்டங்களில் ஒன்றைத் தவிர மற்றவை அனைத்தும் தவறானவை; சீர் கெட்டவை ஆகும். அதனால்தான் அவற்றின் முடிவு நரகமாகிவிட்டது. சரியானது; சீரானது ஒன்றுதான். அதனாலேயே, அது சொர்க்கம் செல்கிறது.
சீர்கெட்ட 72 கூட்டங்களுக்கு அசலாகவும் அடிப்படையாகவும் அடையாளம் காணப்பட்டவை 7 பிரிவுகளாகும்.
ஏழு பிரிவுகள், 72 கூட்டங்கள்
1. முஅதஸிலா. இவர்களின் வேறுபட்ட கொள்கைகளாவன: மனிதன்தான் தன் செயல்களைப் படைக்கிறான் (இறைவன் அல்ல). இறைவனைச் சொர்க்கத்திலும் பார்க்க முடியாது. நல்லறத்திற்கு நன்மையும் தீமைக்குத் தண்டனையும் அளிப்பது இறைவன்மீது கட்டாயம்.
இவர்களில் இருபது உட்பிரிவுகள் உள்ளனர்.
2. ஷீஆ. நபித்தோழர் அலீ பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள்மீது எல்லை கடந்த பாசம் கொண்டவர்கள். இவர்களில் 22 உட்பிரிவுகள் உள்ளனர். அலீ (ரலி) அவர்களுக்குத்தான் நபித்துவம் கிடைத்திருக்க வேண்டும்; வானவர் ஜிப்ரீல் தவறிழைத்துவிட்டார் -என்று கூறுவோரும் அவர்களில் உள்ளனர்.
நபித்தோழர்களான அலீ (ரலி), அம்மார் (ரலி), மிக்தாத் (ரலி), சல்மான் (ரலி) ஆகியோரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் காஃபிர்கள் -என்று கூறும் ராஃபிஸ்களும் அவர்களில் அடங்குவர்.
3. கவாரிஜ்கள்: இஸ்லாமிய கிலாஃபத் ஆட்சிக்கெதிராகக் கிளர்ச்சியைத் தொடங்கியவர்கள் ‘கவாரிஜ்கள்’ அல்லது ‘காரிஜிய்யாக்கள்’ என அறியப்படுகிறார்கள். தீவிரப்போக்கு கொண்ட இவர்கள், அலீ (ரலி) அவர்களையே ‘காஃபிர்’ என்று பிரகடனப்படுத்தினர். ‘அவ்வாறே, பெரும் பாவம் செய்யும் ஒவ்வொருவரும் இஸ்லாத்தைவிட்டு வெளியேறியவர்கள் என்று கருதினர்.
இருபது உட்பிரிவுகளைக் கொண்ட காரிஜிய்யாக்கள், அலீ (ரலி) உள்ளிட்ட நபித்தோழர்களைக் கடுமையாக விமர்சித்துவந்தனர்.
4. முர்ஜிஆ: இவர்கள், ஓரிறை நம்பிக்கை (ஈமான்) இருந்துவிட்டாலே போதும்; பாவங்கள் பாதிப்பை ஏற்படுத்தா என்று கூறுகிறார்கள். எப்படி, ஓரிறை மறுப்பு (குஃப்ர்) இருக்கையில் செய்யப்படும் நல்லறங்கள் பயனளிக்காதோ அப்படித்தான் இதுவும் என்பது இவர்களின் நம்பிக்கையாகும்.
முர்ஜிஆக்களில் 5 உட்பிரிவுகள் உள்ளனர்.
5. நஜ்ஜாரிய்யா: மனிதனின் செயல்கள் அல்லாஹ்வால் படைக்கப்படுபவைதான் என்று ஒப்புக்கொள்ளும் இவர்கள், முஅதஸிலாக்கள்போல், இறைவனுக்குப் பண்புகள் (ஸிஃபாத்) என்று எதுவுமில்லை என்பார்கள். அவ்வாறே, இறைமறை, இறையுரை எல்லாம் படைப்புகள் என்று ‘நஜ்ஜாரிய்யா’க்கள் கூறுவர்.
இவர்களில் 3 உட்பிரிவுகள் இருக்கின்றனர்.
6. ஜப்ரிய்யா: மனிதனுக்குச் சுய விருப்பம் என்று எதுவுமில்லை; அவன் நிர்ப்பந்தத்திற்கு ஆளாக்கப்பட்டவன் என்று இவர்கள் கூறுவர். மனிதன் நினைத்தாலும் தன் விருப்பப்படி செயல்பட இயலாது. அவன் செயலுக்கு அவன் பொறுப்பு அல்ல. இறைவன்தான் பொறுப்பு -என்று கருதும் இவர்களில் உட்பிரிவு கிடையாது.
7. முஷப்பிஹா: படைப்புகளைப் போன்றே படைப்பாளனுக்கும் முப்பரிமாண உடல் உண்டு; மற்றப் பொருட்களைப் போன்றே இறைவனும் இடத்தை அடைத்துக்கொள்ளும் சரீரம் உடையவன் என்று நம்புகிறார்கள் இவர்கள். இதனாலேயே, ‘படைப்புக்கு ஒப்பிடுவோர்’ எனும் பொருளில் ‘முஷப்பிஹா’ என இவர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர். இவர்களிலும் உட்பிரிவு இல்லை.
ஆக, முஅதஸிலா - 20 பிரிவுகள்; ஷீஆ - 22 பிரிவுகள்; காரிஜிய்யா - 20 பிரிவுகள்; முர்ஜிஆ - 5 பிரிவுகள்; நஜ்ஜாரிய்யா - 3 பிரிவுகள்; ஜப்ரிய்யா - 1 பிரிவு; முஷப்பிஹா - 1 பிரிவு.
ஆக மொத்தம் - 72 பிரிவுகள் நடுநிலை தவறிய, தீவிரப் போக்கு கொண்ட, நபி (ஸல்) அவர்களும் அவர்கள் தம் தோழர்களும் கொண்டிருந்த நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான சிந்தனை கொண்ட கூட்டங்கள் ஆவர்.
அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத்
சொர்க்கம் செல்லும் ஒரே வெற்றிக் கூட்டம் இறைத்தூதரையும் அவர்கள்தம் தோழர்களையும் நம்பிக்கையாலும் நடத்தையாலும் பின்பற்றக்கூடியவர்களே! இவர்கள்தான் நபிகளார் சுட்டிக்காட்டியபடி, “நானும் என் தோழர்களும் எவ்வழியில் உள்ளோமோ அவ்வழி செல்பவர்கள்” என்ற வரைமுறைக்கு ஏற்ப நடப்பவர்கள் ஆவர்.
‘நான் செல்லும் வழி’ என நபியவர்கள் குறிப்பிட்டதுதான், ‘சுன்னத்’ ஆகும். ‘என் தோழர்கள் சென்ற வழி’ என்பதுதான், ‘ஜமாஅத்’ ஆகும். இந்த இரண்டையும் இணைத்தே, ‘சுன்னத்தையும் ஜமாஅத்தையும் பின்பற்றுவோர்’ என்ற பொருளில் ‘அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத்’ (நபிவழி மற்றும் நபித்தோழர்கள் வழி உடையோர்) என இக்கூட்டத்தார் அறியப்படுகின்றனர்.
ஆக, குர்ஆன், ஹதீஸ், இஜ்மாஉ (ஜமாஅத்), சிக்கலான -புதிய- பிரச்சினைகளில் இம்மூன்றின் அடிப்படைக்கு மாற்றமில்லாமல் இமாம்களால் மேற்கொள்ளப்படும் ஆய்வு எனும் இஜ்திஹாத், அல்லது கியாஸ் ஆகியவற்றைப் பின்பற்றி ஒழுகுவோரே வெற்றிபெறும் கூட்டத்தார் ஆவர்.
இந்த சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தார்தான், இன்றைய உலக முஸ்லிம்களில் 80 விழுக்காட்டிற்கும் அதிகமானோர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. பெயரைப் போன்றே, இவர்களின் நம்பிக்கைகளும் வழிபாடுகளும் நபிவழி மற்றும் நபித்தோழர்கள், இமாம்கள் வழியை ஒட்டியதாக இருக்கும்.
சரியான கொள்கைகள்
1. ‘முஅதஸிலாக்கள்’போல், “மனிதனே தன் செயல்களைப் படைத்துக்கொள்கிறான்” என்று சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தினர் சொல்லவுமாட்டார்கள். அதற்காக “மனிதனுக்குச் சுயவிருப்பம் என்பதே கிடையாது” என்று ‘ஜப்ரிய்யாக்கள்’ வாதிடுவதைப் போன்று சொல்லவுமாட்டார்கள்.
மாறாக, மனிதனுடைய செயல்களை மட்டுமல்ல; அவன் எண்ணங்களையும்கூட இறைவனே படைக்கின்றான்; உருவாக்குகின்றான் -என்பதே சுன்னத் ஜமாஅத் முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கையாகும். திருமறை குர்ஆன் சொல்வதுதான் இந்தக் கொள்கை.
உங்களையும் நீங்கள் செய்கின்றவற்றையும அல்லாஹ்தான் படைத்தான் (என்று இப்ராஹீம் கூறினார்). (37:96)
அல்லாஹ் நாடுவதைத் தவிர (வேறு எதையும்) நீங்கள் நாடுவதில்லை. (76:30)
அதே நேரத்தில், நன்மை அல்லது தீமையை, உயர்வு அல்லது தாழ்வை, அழுகை அல்லது புன்னகையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுய விருப்பம் மனிதனுக்கு உண்டு. இதுவும் அருள்மறை குர்ஆன் அறிவிப்பதுதான்:
அது (ஆன்மா) தேடிக்கொண்ட நன்மை அதற்கே உரியது; அது தேடிக்கொண்ட தீமையும் அதற்கே உரியது. (2:286)
மனிதக் கரங்கள் தேடிக்கொண்டதன் விளைவாகத் தரையிலும் கடலிலும் சீரழிவு தோன்றிவிட்டது. (30:41)
2. சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தாரின் மற்றொரு நடுநிலைக் கொள்கையைப் பாருங்கள். நபித்தோழர் அலீ (ரலி) அவர்களை ஷியா பிரிவினரைப் போன்று அளவுக்குமேல் உயர்த்தவுமாட்டார்கள்; காரிஜிய்யாக்கள்போல் தாழ்த்தவும்மாட்டார்கள்.
மாறாக, அலீ (ரலி) அவர்களை எந்த அளவிற்கு மதிக்கிறார்களோ, அதே அளவிற்கு அபூபக்ர் (ரலி), உமர் (ரலி) ஆகிய இருபெரும் (ஷைகைனி) நபித்தோழர்களையும் மதிப்பார்கள்; தம் குடும்பத்தாருக்குத் தனியான குர்ஆன் இருக்கிறது என்று அலீ (ரலி) அவர்களே, ஒருமுறைகூடச் சொன்னதில்லை என்பதையும் கவனத்தில் கொண்டுள்ளார்கள்.
ஆதாரபூர்வமான நபிமொழிகளைக் காணுங்கள்:
(இறைவனைத் தவிர வேறு) ஒருவரை நான் உற்ற நண்பராக ஆக்கிக்கொள்ள விரும்பியிருந்தால், அபூபக்ர் அவர்களையே ஆக்கிக்கொண்டிருப்பேன். ஆயினும், அவர் (மார்க்கத்தில்) என் சகோதரரும் (இன்பத்திலும் துன்பத்திலும்) என் தோழரும் ஆவார். (புகாரீ-3656)
உமரைப் போல் சீராகவும் உறுதியாகவும் செயல்படக்கூடிய ஒரு (அபூர்வ) தலைவரை நான் கண்டதில்லை. (புகாரீ-3682)
அலீ (ரலி) அவர்களை நோக்கி, நீங்கள் என்னைச் சேர்ந்தவர்; நான் உங்களைச் சேர்ந்தவன் -என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (புகாரீ-2699)
பொதுவாக, நபித்தோழர்கள் அனைவர்மீதும் அபரிமிதமான மதிப்பும் மரியாதையும் கொள்ள வேண்டும்; அவர்களில் யாரையும் இழிவாகக் கருதக் கூடாது; அவமரியாதையாகப் பேசக் கூடாது என்பதே சன்னி முஸ்லிம்களின் போற்றத் தக்க நம்பிக்கையாகும்.
“நபித்தோழர்கள் அனைவரும நேர்மையாளர்கள் -என்பதே அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாத்தார் கொள்கையாகும்; இறைவேதமும் நபிமொழியும் நபித்தோழர்களை -அவர்களின் குணநலன்கள், செயல்கள், தியாகங்கள் அனைத்தையும்- பாராட்டியிருப்பதே இதற்குக் காரணம்” -என இப்னு கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். (இக்த்திஸாரு உலூமில் ஹதீஸ்)
3. முர்ஜிஆக்களைப் போல் இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) மட்டும் போதும்; பாவங்களால் எந்தப் பாதிப்புமில்லை -என்று சுன்னத் ஜமாஅத் முஸ்லிம்கள் சொல்லவுமாட்டார்கள்; காரிஜிய்யாக்களைப் போல், பெரும் பாவம் செய்பவர் ‘காஃபிர்’ (இறைமறுப்பாளர்) என்று சொல்லவுமாட்டார்கள்.
மாறாக, இறைநம்பிக்கையாளர் ஒருவர் பாவம் செய்தால், அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோர வேண்டும். நாடினால் அவன் மன்னிக்கலாம். நாடினால் தண்டிக்கலாம். தண்டனைக் காலம் முடிந்தபின் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்புவான். நிரந்தர நரக வேதனை என்பது, முஃமினுக்குக் கிடையாது -என்பதே எமது கோட்பாடாகும்.
மறுமையில் நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்யும் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) தொடர்பான நீண்ட ஹதீஸ் ஒன்றில் பின்வருமாறு இடம்பெறுகிறது:
“யாருடைய உள்ளத்தில் அணுவளவு ஈமான் உள்ளதோ அவரை நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றுவீராக” என அல்லாஹ் என்னிடம் கூறுவான். (புகாரீ-7510)
இவர்களே சுன்னத் ஜமாஅத்தினர்.
ஆக, பல்வேறு தரப்பட்ட, வேறுபட்ட, வித்தியாசமான கொள்கையாளர்களுக்கு மத்தியில், இறைமறையும், இறைத்தூதரும் நபித்தோழர்களும் இமாம்களும் எந்தக் கொள்கை கோட்பாட்டைக் காட்டியுள்ளார்களோ அவற்றை ஏற்று நம்பி, செயல்படுகின்ற வெற்றிக் கூட்டமே சுன்னத் வல்ஜமாஅத் முஸ்லிம்கள் ஆவர்.
இதை விடுத்து, இன்றைய முஸ்லிம்களிடம் ஊடுருவிவிட்ட அநாசாரங்கள், மார்க்கத்தின் பெயரால் செய்யப்படும் புதுப்புது அனுஷ்டானங்கள், மூடக்கொள்கைகள் ஆகியவற்றை நம்புகின்றவர்கள்தான் அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத்தினர் என்ற முற்றிலும் தவறான கண்ணோட்டம் களையப்பட வேண்டியதாகும்.
இவற்றில் சில, ‘ஷியா’க்களிடமிருந்தும் இன்னும் சில பிற மதங்களிலிருந்தும் முஸ்லிம்களிடம் பரவியவை ஆகும்.
முஹர்ரம் மாதத்தில் பஞ்சா எடுப்பது, தீ மிதிப்பது, மார்பில் அடித்துக்கொள்வது, அதைப் புனிதமாகக் கருதுவது, பெரியார்கள் பெயரில் சந்தனக்கூடு தூக்குவது, உர்ஸ் என்ற பெயரில் நடக்கும் ஆட்டம் பாட்டங்கள், ஸஃபர் மாதத்தில் ‘ஸஃபர் கழிவு’ என்று சொல்லி நடக்கும் பித்அத்கள், திக்ர் அல்லது ஸலவாத் என்ற பெயரில் நடக்கும் குத்தாட்டம், ‘பேய்விரட்டல்’ என்று காரணம் காட்டி, போடும் பேயாட்டங்கள், பந்தக்கால் விசேஷம், திருஷ்டி கழிப்பிற்காக பூசணிக்காய் உடைத்தல், பெரியார்கள் அடக்கத் தலங்களில் நடக்கும் மயிலிறகு பூச்சு, தவாஃப், சஜ்தா… இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.
இதற்கெல்லாம் மார்க்கத்தில் இடமுண்டா? சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தின் மூலாதாரங்களில் எதிலாவது சான்று உண்டா? இதுவெல்லாம் தடை செய்யப்பட்டுள்ள அநாசாரங்கள் என்று பிரசாரம் செய்து, தடுக்க முயல்வோரை ‘வஹ்ஹாபிகள்’ என்ற பயங்கரவாதிகள் என்று வசைபாடலாமா?
இந்த அநாகரிகங்கள் தீனின் பெயரால் நடைபெறும்போது அவை பாவச்செயல்கள் அல்லவா? பாவத்தை பாவம் என்று சொல்லாமல் அனுமதிப்பதோ, மௌனம் காப்பதோ பெருங்குற்றம் அல்லவா?
எல்லாவற்றையும்விட மிகப் பெரிய கொடுமை என்னவென்றால், இவற்றை அனுமதிப்பதுதான் அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத் கொள்கை என்று பாமரர்கள் நம்புகின்ற நிலையை உருவாக்கிவிட்டு, எதிர்ப்பவர்களைத் தீண்டத் தகாதவர்கள்போல் நடத்துவதுதான்.
இன்னொரு பக்கம், பித்அத்களைச் செய்வோர் எல்லாம் ‘இணைவைப்பாளர்கள்’ ஆவர் என்று ‘ஃபத்வா’ கொடுத்து, இஸ்லாத்திலிருந்தே வெளியேற்றும் கொடுமையும் நடக்கிறது.
மாணவக் கண்மணிகளே! இந்த விஷயத்தில் நீங்கள் மிகவும் எச்சரிக்கையோடு நடந்துகொள்ள வேண்டும். எதார்த்தம் என்ன என்பதை அறிந்து தெளிய இப்போதே உழைக்க வேண்டும்.
(சந்திப்போம்)