திங்கட்கிழமை, 26 நவம்பர் 2018 13:33

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! தத்துவம் (Philosophy) 17

Written by 
Rate this item
(0 votes)

அ. முஹம்மது கான் பாகவி

அன்பார்ந்த அரபிக் கல்லூரி மாணவர்களே! மரபுவழி மத்ரசாக்களின் பாடத்திட்டத்தில் ‘தத்துவம்’ ஒரு பாடமாக வைக்கப்பட்டிருப்பதை அறிந்திருப்பீர்கள். ‘தத்துவம்’ என்பதை ‘ஃபல்ஸஃபா’ அல்லது ‘ஹிக்மத்’ என்றழைப்பர். இதைப் போதிப்பதற்காக அல்ஹதிய்யத்துஸ் ஸஅதிய்யா, அல்மைபதீ, ஸத்ரா போன்ற பாடப் புத்தகங்கள் உள்ளன.
பிரபஞ்சத்திற்கும் மனிதருக்கும் உள்ள உறவு, மனித வாழ்வின் பொருள் மற்றும் குறிக்கோள் ஆகியவை பற்றிச் சிந்தனை ரீதியாக ஆராயும் துறையே ‘தத்துவம்’ (Philosophy) எனப்படுகிறது. தத்துவக் கோட்பாடுகளை உருவாக்குபவர் ‘தத்துவ ஞானி’ (Philosopher) எனப்படுவார்.
எனினும், ‘தத்துவம்’ என்றால் என்ன என்று அனைவராலும் ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு வரையறை இலக்கணத்தைக் காண்பதில் சிக்கல் உண்டு. அடிப்படையான நம்பிக்கைகளை வெளிப்படுத்தப் பயன்படும் அடிப்படையான கருதுகோள்களைத் தர்க்கபூர்வமாக அலசி ஆராயும் துறையே ‘தத்துவ இயல்’ என்கிறார்கள் சிலர்.
மனிதனுடைய பல்வேறுபட்ட அனுபவங்களின் பிரதிபலிப்பே ‘தத்துவம்’ என்று சிலரும், மனித குலத்தின் கவனத்தை ஈர்க்கும் விஷயங்களைப் பகுத்தறிவுபூர்வமாகவும் ஒழுங்காகவும் முறையான திட்டமிட்ட வழியிலும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்துவதே ‘தத்துவம்’ என்று வேறுசிலரும் கூறுகின்றனர்.
உலகின் அனைத்துப் பெரிய சமயங்களும் தமக்குச் சார்பான சிந்தனை மரபுகளைத் தத்துவங்களாகக் கொண்டுள்ளன.
முஸ்லிம் அறிஞர்களின் விளக்கம்
எல்லாப் பொருட்களின் உருவாக்கத்திற்கும் மூல காரணமான முதல் மெய்ப்பொருளை அறிவதே ‘தத்துவம்’ (ஹிக்மத்) ஆகும். இதனால், ஒரு முழுமையான தத்துவ ஞானி (ஹகீம்) என்பவர், இந்தச் சிறப்பான கலையை நன்கு அறிந்த மனிதராக இருத்தல் அவசியம். ஏனெனில், படைப்பை அறிவதைவிட, அதற்குக் காரணமான படைப்பாளனை அறிவதே மேலான அறிவாகும். ஆக, நிறைவான அறிவு என்பது, காரணியைப் படிப்பதுதான்.
இவ்வாறு தத்துவ அறிஞர் யஅகூப் பின் இஸ்ஹாக் அல்கின்தீ (இறப்பு: ஹி-260; கி.பி. 873) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார். பிரபல தத்துவ மேதையும் பல்கலை அறிஞருமான அபூநஸ்ர் அல்ஃபாராபி (இறப்பு: ஹி-339; கி.பி. 950) அவர்கள் பின்வருமாறு இலக்கணம் கூறுவார் :
படைப்புகளைப் பற்றி உள்ளது உள்ளபடி அறிவதே ‘தத்துவம்’ ஆகும். இது நான்கு வகைப்படும். 1. இறையியல் தத்துவம் 2. இயற்பியல் தத்துவம் 3. கணக்கியல் தத்துவம் 4. தர்க்கவியல் தத்துவம்.
ஆனால், மத்ரசா பாடத்திட்டத்தில் இடம்பெறும் தத்துவம் (ஃபல்ஸஃபா) பண்டைய கிரேக்கத் தத்துவமாகும் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. கிரேக்கத் தத்துவத்தை இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். 1. சிந்தனைபூர்வமான தத்துவம் 2. செயல்பூர்வமான தத்துவம்.இரணடவத படம நயகளயர ஃபசன இளம  1
பொருட்கள் ஒவ்வொன்றின் மெய்மைகளை உள்ளபடி அறிவதற்கான கலையே சிந்தனைசார் தத்துவமாகும். பயிற்சிமூலம் ஆன்மாவை ஒளிரச்செய்வது தொடர்பான கலையே செயல்சார் தத்துவமாகும். பிளேட்டோ, அவர் மாணவர் அரிஸ்டாட்டில் முதலானோர் முதல்வகை தத்துவத்தைச் சார்ந்தவர்கள் ஆவர். பிளேட்டோ மாணவர்களான அவருடைய ஆதரவாளர்களின் கொள்கைதான் இரண்டாவது வகை தத்துவமாகும்.
கிரேக்கத் தத்துவங்கள்
கிரேக்கத் தத்துவத்தின் அடிப்படையே அறிவுதான். எதையும் அறிவால் மட்டுமே அணுகி, தர்க்கரீதியாக மட்டுமே நிறுவுவதுதான் அந்தத் தத்துவம். அதாவது வேதச் சான்றுகளோ மரபுக் கருத்துகளோ தத்துவம் ஆகாது; ஒரு தத்துவத்திற்குச் சான்றும் ஆகாது. அவ்வாறே, ஒரு தத்துவத்தைச் செயல்பூர்வமாக நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; வெறும் வாதப் பிரதிவாதத்தைக் கொண்டு நிரூபித்தாலே போதும் -என்பதே கிரேக்கத் தத்துவத்தின் அடிப்படை.
உதாரணமாக, “கடவுள் உண்டு” எனும் தத்துவத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். இதற்கு வேதங்கள், ஞானிகள், சமய அறிஞர்கள் ஆகியோரின் கருத்துகள் சான்றாகா. மாறாக, தர்க்கரீதியாக நிரூபிக்க வேண்டும். ‘கடவுள்’ (God) என்றுகூட அவர்கள் குறிப்பிடுவதில்லை. ‘கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய ஒன்று’ (வாஜிபுல் வுஜூத்) என்றே கடவுளைக் குறிப்பிடுவார்கள்.
அனைத்தும் -கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய பொருளல்ல; அதாவது இருக்கவும் செய்யலாம்; இல்லாமலும் இருக்கலாம் (மும்கினுல் வுஜூது)- என்ற நிலையிலேயே அனைத்துப் பொருட்களும் உள்ளன என்று வாதிட்டால், சமமான இவ்விரு நிலைகளில் ஒன்றைத் தீர்மானிக்கும் சக்தி எது? தீர்மானிக்கும் சக்தியும் இதே சமநிலையில் இருப்பின், அந்தச் சக்தியின் இருப்பை முடிவு செய்தது யார்? அதுவும் அதேபோல் இருந்தால்…? முடிவில்லாமல் போகும்.
எனவே, கட்டாயம் -எப்போதும்- இருக்க வேண்டியது என்று ஒன்று இருக்க வேண்டும். அந்தச் சக்தியே மற்ற பொருட்களின் நிலையை - அதாவது இருப்பை, அல்லது இல்லாமையை- தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் படைத்ததாக இருக்கும். அதுதான் கடவுள்.
இந்த அதிகாரம் படைத்த சக்தி (கடவுள்), ஒன்றுக்கு மேல் இருக்கக் கூடாதா என்று கேட்டால், இருக்கலாம் என்பர் கிரேக்க அறிஞர்கள். அதாவது பல தெய்வங்கள் இருக்கலாம். பல தெய்வங்களும் ஒன்றுசேர்ந்தோ சேராமலோ ஒரே மாதிரி சிந்தித்து, ஒரே மாதிரி செயல்படுவது சாத்தியம்தானே! அப்போது பல கடவுள்களிடையே மோதலுக்கு வழி இல்லைதானே! என்று திருப்பிக் கேட்கும் கிரேக்கத் தத்துவம்! ஆக, ஓரிறைக் கோட்பாடெல்லாம் அதில் இல்லை.
இப்படி எதை எடுத்தாலும் வாதப்பிரதிவாத வழியிலேயே நிறுவ முனைவர் கிரேக்கத் தத்துவ ஞானிகள். வேதமோ, செயல்பூர்வ நிரூபணமோ அவர்களுக்குக் கிடையாது. சுய சிந்தனை வழியில்தான் மெய்ப்பொருள் ஒளிரும் என்பர். இதுதான், கிரேக்க - பண்டைய தத்துவமாகும்.
இதே சிந்தனைப் போக்குதான், மீண்டும் ஒருமுறை மாக்ஸ்மில்லர், ஹார்பர்ட் ஸ்பென்ஸர், ரெனிடேகார் போன்ற கிரேக்கத் தத்துவவாதிகளிடமிருந்து வெளிப்பட்டது. இதையே ‘பகுத்தறிவு வாதம்’ (Rationality) என்றும் கூறலாம். நம்பிக்கை சாராமல் அறிவால் மட்டுமே உண்மைகளை அறிய முயலும் முறை. சாக்ரடீஸ், அரிஸ்டாட்டில் ஆகியோரால் இது தோன்றியது. பின்னர் டேகார்ட் (1596-1658) போன்றோரால் திரும்பவும் இக்கோட்பாடு உயிர்பெற்றது.
கிரேக்கர்களின் கடவுள் கொள்கை
கிரேக்கர்களைப் பொறுத்த வரையில், கடவுள் நம்பிக்கை உண்டு. ஆனால், பல தெய்வக் கொள்கை கொண்டவர்கள் அவர்கள். கி.மு. 2ஆம் ஆயிரத்தாண்டு, வானத்தின் கடவுள் என அவர்கள் நம்பிய ஸீயஸை வணங்கும் முறை இருந்தது. கி.மு. 750வாக்கில்தான், கிரேக்க மதம் முறையாகத் தொடங்கியதாம்!
கடலுக்கென ஒரு கடவுள் வைத்துள்ளனர் கிரேக்கர்கள். அதன் பெயர் பொசைடன்; அவ்வாறே, அறுவடைக்கென ஒரு கடவுள்; அதன் பெயர் டெமிட்டர். திருமணத்திற்கான கடவுள் பெயர் ஹீரா.
பண்டைய கால வீரர்களும் மன்னர்களுமான ஹிரக்ளீஸ், அங்க்ளீப்பியஸ் போன்றவர்களும் அந்த மக்களால் வணங்கப்பட்டுவந்தனர்.
அணுவைப் பிளக்க முடியாதா?இரணடவத படம நயகளயர ஃபசன இளம  2
ஒரு பொருளை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு சிறியதாகப் பகுப்பதால் கிடைக்கக்கூடிய கூறுதான் ‘அணு’ (Atom) எனப்படுகிறது. மேலும், ஒரு தனிமத்தின் தனித்தன்மையை அப்படியே தக்கவைத்திருக்கும் அடிப்படைக் கூறுக்கும் ‘அணு’ என்பர்.
‘அணு’ என்பதைக் குறிக்கும் ‘Atom’ (ஆட்டம்) எனும் ஆங்கிலச் சொல், கிரேக்கச் சொல்லான ‘அட்டோமஸ்’ என்பதிலிருந்து வந்தது. ‘பிளக்க முடியாதது’ என்பது இதன் பொருள். மின்னணு (எலக்ட்ரான்), உட்கரு (Nucleus) போன்றவை கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்புவரை -அதாவது 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிவரை- அணுவைப் பிளக்க முடியாது என்றே நம்பப்பட்டுவந்தது.
ஆனால், அணுவானது, நேர் மின்னூட்டம் (Positive Charge) கொண்ட உட்கரு ஒன்றைப் பெற்றுள்ளது என்பது தற்போது தெரியவந்துள்ளது. மேலும் உட்கருவானது, அணுவின் நிறையில் 99.9% கொண்டுள்ளது. ஆனால், கன அளவில் 1014அளவே (நூறாயிரம் கோடிக் கூறுகளில் ஒன்று) உள்ளது.
உட்கருவுக்குள், நேர் மின்னூட்டம் கொண்ட புரோட்டான்கள், மின்னூட்டமில்லாத நியூட்ரான்கள் ஆகியவை காணப்படுகின்றன.

முதல் படம் : நியூக்ளியர்

அணுப்பிளப்பு (Nuclear Fission) என்பது, கனமான அணுக்கரு ஒன்று ஏறத்தாழ சம நிலையுள்ள இரு கூறுகளாகப் பிளக்கப்படும் நிகழ்வே ஆகும். அணுப்பிளவில், இரண்டு அல்லது மூன்று தனி நியூட்ரான்கள் வெளியிடப்படுகின்றன. இந்தத் தனி நியூட்ரான்கள் மற்ற அணுக்கருக்களைத் தாக்குவதால், சங்கிலித் தொடர் வினை எனும் அணுக்கருப் பிளவு ஏற்படுகிறது.
இந்த அணுக்கருப் பிளவால் வெளியிடப்படும் ஆற்றல், மின்சார உற்பத்திக்கும், கப்பல்கள் மற்றும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை முன்னோக்கிச் செலுத்துவதற்கும் பயன்படுகிறது. பெரிய அழிவிற்கு வழிவகுக்கும் அணு ஆயுதங்களின் ஆற்றலுக்கும் இதுவே மூலகாரணமாகிறது.

இரண்டாவது படம் நியூக்ளியர் ஃபிசன்

வாதப் பிரதிவாதம் எதற்கு?
ஆக, அணுவைப் பிளக்க முடியும் என்பது மட்டுமல்ல, பிளந்தாகிவிட்டது; பேரழிவு அணு ஆயுதங்கள்வரை அணுப் பிளவால் தயாரிக்கப்பட்டும்வருகிறது என்பது அறிவியல் அரங்கில் செயல்பூர்வமாக நிரூபணமாகிவிட்டது.
இந்நிலையில், இன்றும் மத்ரசா பாடத்திட்டத்தில் உள்ள தத்துவப் பாடப் புத்தகங்கள் சிலவற்றில், அணுவைப் பிளக்க முடியும் என்று ஒரு கட்சியும், பிளக்க முடியாது என்று ஒரு கட்சியும் விவாதம் செய்துகொண்டிருப்பதில் என்ன புண்ணியம் சொல்லுங்கள்!
பண்டைய கிரேக்கத் தத்துவத்தின்படி, அணுவைப் பிளக்க முடியாது. அதாவது இனிமேல் பகுக்க முடியாத இறுதி அணு (அல்ஜுஸ்உல்லதீ லா யத்தஜஸ்ஸா) உண்டு எனக் கிரேக்கர்கள் வாதிடுவார்கள். இதனால் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை சார்ந்த ஓர் ஆதாயம் உண்டு. உலகம் அழியாது; மறுமை வராது என்பதே அது.
ஆம்! ஒவ்வொரு பொருளையும் அழிக்க அழிக்க கடைசி அணு இருந்துகொண்டே இருக்கும். பிறகெப்படி உலகம் அடியோடு அழியும்? மறுமை நிகழும்?
இதற்கு மறுப்பாக, முஸ்லிம்கள் இஸ்லாமிய நம்பிக்கை சார்ந்து, உலகத்தை ஒரு நொடியில் முற்றாக அழித்துப்போட இறைவனால் முடியும் என்பதை தர்க்கரீதியாகப் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். தர்க்கமே தேவை இல்லை; செயல்பூர்வமான முடிவைக் காட்டினாலே போதுமல்லவா? அதையும் மறுத்தால் அணுகுண்டைக் காட்டலாமல்லவா?
இதையெல்லாம்விடப் பெரிய கொடுமை என்ன தெரியுமா? ஷியாக்களில் ‘இமாமிய்யா’ பிரிவைச் சேர்ந்தவர் ஹிஷாம் பின் ஹகம் என்பார். இவர் பல்வேறு அபத்தமான கொள்கைகள் கொண்டவர். நபிமார்கள் பாவம் செய்யலாம் -என்பது அவற்றில் ஒன்று.
அவ்வாறே, ஒரு பொருளைப் பகுத்தால், முற்றுப்பெறாதவாறு பகுப்பு போய்க்கொண்டே இருக்கும் -என்ற கொள்கையும் கொண்டிருந்தார் ஹிஷாம். இக்கொள்கையை அவர், முஅதஸிலியான இப்ராஹீம் அந்நழ்ழாம் என்பாரிடமிருந்து கற்றுக்கெண்டாராம்!
ஒரு காலத்தில், கிரேக்கத் தத்துவம் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தது. சிலர் அதைப் படித்துவிட்டு, இஸ்லாத்திற்குள் குழப்பம் விளைவிக்கத் தலைப்பட்டனர். அதனால் அவர்களுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியிருந்தது. எனவே, ஹிஜ்ரீ 7ஆம் நூற்றாண்டுவாக்கில் எழுதப்பட்ட இஸ்லாமிய நூல்களும் தர்க்கரீதியாகவும் கிரேக்கத் தத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டும் எழுதப்பட்டன.
ஆனால், இன்று கிரேக்கத் தத்துவம் செயலிழந்து பல நூறு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இன்னும் அந்தக் காலாவதியான தத்துவத்தைக் கட்டி அழ வேண்டுமா?
இன்று அரசியல், பொருளியல், இயற்பியல், அறிவியல், ஊடகவியல், மருத்துவம்… எனப் பல்துறைகளில் இஸ்லாத்திற்கெதிரான தத்துவங்கள் பல நம்மை மிரட்டும் அளவிற்குச் செல்வாக்குப் பெற்றுவிட்டன. அவற்றை இனங்காட்டி, அவற்றுக்கு மாற்றாக இஸ்லாம் கூறும் தத்துவங்களை மாணவர்களுக்குக் கற்பித்தால், இன்றைய இளம் தலைமுறை ஆலிம்கள் ஆக்கபூர்வமாகச் செயல்பட இயலுமல்லவா?
எடுத்துக்காட்டாக :
Ø அரசியலில் : மக்களாட்சி - மன்னராட்சி - இராணுவ ஆட்சி - பரம்பரை ஆட்சி…
Ø பொருளியலில்: முதலாளித்துவம் - பொதுவுடைமை - தனியார்வுடைமை - முதலீடு - உற்பத்தி - விநியோகம் - வட்டி வங்கி...
Ø இயற்பியலில் : டார்வினின் பரிணாம வளர்ச்சி தத்துவம் - வேதியியல் பொருட்கள் - தனிமங்கள் - இயற்கைப் பாதுகாப்பு…
Ø அறிவியலில் : புவி வெடிப்பு - பேரண்டக் கொள்கை - மூன்றாம் பாலினம் - தன்பாலுறவு - இயற்கை உணவுமுறை…
Ø மருத்துவம் : உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சை - செயற்கை குழாய் குழந்தை பிறப்பு - கருணைக்கொலை…
(சந்திப்போம்)

Read 26 times