ICAR (Indian Council of Agricultural Research) எனப்படும் இந்திய விவசாய ஆய்வுக்குழுமம்,…
விவசாயத்தில் ரசாயன உரங்கள் பயன்படுத்தி வருவதால் விளைபொருட்களில் ரசாயன பாதிப்பு உள்ளது. அதனால்…
உணவு உடை உறைவிடம் மூன்றும் மனித இனத்தின் அடிப்படை தேவை. அதை பூர்த்தி…
தமிழக முஸ்லிம் சமூகம் பலநூறு ஆண்டுகளாக வகித்திருந்த "சர்வதேச வணிகத்தில் முதன்மைச் சமூகம்"…

அ. முஹம்மது கான் பாகவி

அதுவென்ன சுன்னத் வல்ஜமாஅத்?
அறிவும் ஆர்வமும் மிக்க மாணவக் கண்மணிகளே! ‘அகீதா’ எனும் கொள்கைவியலைப் பயில்கையில் முக்கியமாக நீங்கள் அறிந்து அசைபோட வேண்டிய விஷயம், மாறுபட்ட சிந்தனைக் குழுக்கள் பற்றியும் சரியான சிந்தனை எது என்பது பற்றியும் ஆய்வு செய்வதுதான்.
அதுவும் மேலோட்டமாக இல்லாமல், சற்று ஆழமாகவே அறிந்துகொண்டால்தான், பாதை மாறாமல் சரியான பாதையில் செல்ல ஏதுவாயிருக்கும்; மக்களை நல்வழிப்படுத்தவும் உதவியாயிருக்கும்.
ஒரு நெடிய வரலாற்றை உடைய இஸ்லாம் போன்ற ஒரு தத்துவத்தில் -உலகளாவிய அளவில் பல மொழி, பல நிற, பல பிராந்திய மக்கள் தமது வாழ்க்கை நெறியாகக் கொண்டுள்ள ஒரு மார்க்கத்தில்- கருத்து வேறுபாடுகளும் சிந்தனை மாற்றங்களும் இருப்பது இயல்பான ஒன்றே!
இந்த வேறுபாடுகளும் வித்தியாசங்களும் பழக்கவழக்கங்களில் தொடங்கி, நம்பிக்கைகள்வரை விரவி காணப்படுவதும் சகஜமான ஒன்றுதான்.
இதைத் தத்துவப் பிழையாகக் கொள்வதைவிட, அணுகுமுறையிலும் பார்வையிலும் ஏற்பட்ட கண்ணோட்ட வேறுபாடாக எடுத்துக்கொள்வதே எதார்த்தத்திற்கு நெருக்கமான ஒரு முடிவாக இருக்கும்.
இதைவிடுத்து, ஒட்டுமொத்தக் கருத்து வேறுபாடுகளைப் புறந்தள்ளுவதோ, சிஸ்டத்தின் கோளாறு என்று சொல்லி மார்க்க அமைப்பையே குறைசொல்வதோ, ஒருவரை ஒருவர் வசைபாடியே எதிரியை வாழவைப்பதோ அறிவுடைமை ஆகாது.
ஆனால், ஒரு விஷயத்தை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். மார்க்கத்தின் மூலாதாரங்களையும் முடிவெடுப்பதற்கான அளவுகோலாக விளங்கும் தரவுகளையும் ஆராய்ந்து பார்த்து, நடுநிலையோடு நின்று சீர்தூக்கிப் பார்த்து, எந்தக் கருத்துச் சரியானது; அல்லது உகந்தது என்ற ஆய்வை மேற்கொள்வது ஒவ்வொரு குழுவினரின் கடப்பாடு ஆகும்.
நபிகளாரின் முன்னறிவிப்பு
“இஸ்ரவேலர்கள் எழுபத்து இரண்டு பிரிவினராகப் பிரிந்துபோயினர். என் சமுதாயம் எழுபத்து மூன்று பிரிவினராகப் பிரிந்துபோவர். அவர்களில் ஒரு பிரிவினர் தவிர, மற்ற அனைவரும் நரகம் செல்வர்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை அறிவித்தார்கள்.
அப்போது தோழர்கள், “அந்த ஒரு பிரிவினர் யார், அல்லாஹ்வின் தூதரே?” என வினவினர். அதற்கு நபியவர்கள், “நானும் என் தோழர்களும் எவ்வழியில் உள்ளோமோ அவ்வழி செல்பவர்கள்” என விடையளித்தார்கள். (திர்மிதீ - ஹசன் ஃகரீப்)
மற்றோர் அறிவிப்பில் காணப்படுவதாவது: இன்று நானும் என் தோழர்களும் எவ்வழியில் இருக்கிறோமோ அவ்வழியில் செல்பவர்கள். (ஹாகிம்)
நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னறிவிப்புச் செய்தபடி 73 கூட்டங்களில் ஒன்றைத் தவிர மற்றவை அனைத்தும் தவறானவை; சீர் கெட்டவை ஆகும். அதனால்தான் அவற்றின் முடிவு நரகமாகிவிட்டது. சரியானது; சீரானது ஒன்றுதான். அதனாலேயே, அது சொர்க்கம் செல்கிறது.
சீர்கெட்ட 72 கூட்டங்களுக்கு அசலாகவும் அடிப்படையாகவும் அடையாளம் காணப்பட்டவை 7 பிரிவுகளாகும்.
ஏழு பிரிவுகள், 72 கூட்டங்கள்
1. முஅதஸிலா. இவர்களின் வேறுபட்ட கொள்கைகளாவன: மனிதன்தான் தன் செயல்களைப் படைக்கிறான் (இறைவன் அல்ல). இறைவனைச் சொர்க்கத்திலும் பார்க்க முடியாது. நல்லறத்திற்கு நன்மையும் தீமைக்குத் தண்டனையும் அளிப்பது இறைவன்மீது கட்டாயம்.
இவர்களில் இருபது உட்பிரிவுகள் உள்ளனர்.
2. ஷீஆ. நபித்தோழர் அலீ பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள்மீது எல்லை கடந்த பாசம் கொண்டவர்கள். இவர்களில் 22 உட்பிரிவுகள் உள்ளனர். அலீ (ரலி) அவர்களுக்குத்தான் நபித்துவம் கிடைத்திருக்க வேண்டும்; வானவர் ஜிப்ரீல் தவறிழைத்துவிட்டார் -என்று கூறுவோரும் அவர்களில் உள்ளனர்.
நபித்தோழர்களான அலீ (ரலி), அம்மார் (ரலி), மிக்தாத் (ரலி), சல்மான் (ரலி) ஆகியோரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் காஃபிர்கள் -என்று கூறும் ராஃபிஸ்களும் அவர்களில் அடங்குவர்.
3. கவாரிஜ்கள்: இஸ்லாமிய கிலாஃபத் ஆட்சிக்கெதிராகக் கிளர்ச்சியைத் தொடங்கியவர்கள் ‘கவாரிஜ்கள்’ அல்லது ‘காரிஜிய்யாக்கள்’ என அறியப்படுகிறார்கள். தீவிரப்போக்கு கொண்ட இவர்கள், அலீ (ரலி) அவர்களையே ‘காஃபிர்’ என்று பிரகடனப்படுத்தினர். ‘அவ்வாறே, பெரும் பாவம் செய்யும் ஒவ்வொருவரும் இஸ்லாத்தைவிட்டு வெளியேறியவர்கள் என்று கருதினர்.
இருபது உட்பிரிவுகளைக் கொண்ட காரிஜிய்யாக்கள், அலீ (ரலி) உள்ளிட்ட நபித்தோழர்களைக் கடுமையாக விமர்சித்துவந்தனர்.
4. முர்ஜிஆ: இவர்கள், ஓரிறை நம்பிக்கை (ஈமான்) இருந்துவிட்டாலே போதும்; பாவங்கள் பாதிப்பை ஏற்படுத்தா என்று கூறுகிறார்கள். எப்படி, ஓரிறை மறுப்பு (குஃப்ர்) இருக்கையில் செய்யப்படும் நல்லறங்கள் பயனளிக்காதோ அப்படித்தான் இதுவும் என்பது இவர்களின் நம்பிக்கையாகும்.
முர்ஜிஆக்களில் 5 உட்பிரிவுகள் உள்ளனர்.
5. நஜ்ஜாரிய்யா: மனிதனின் செயல்கள் அல்லாஹ்வால் படைக்கப்படுபவைதான் என்று ஒப்புக்கொள்ளும் இவர்கள், முஅதஸிலாக்கள்போல், இறைவனுக்குப் பண்புகள் (ஸிஃபாத்) என்று எதுவுமில்லை என்பார்கள். அவ்வாறே, இறைமறை, இறையுரை எல்லாம் படைப்புகள் என்று ‘நஜ்ஜாரிய்யா’க்கள் கூறுவர்.
இவர்களில் 3 உட்பிரிவுகள் இருக்கின்றனர்.
6. ஜப்ரிய்யா: மனிதனுக்குச் சுய விருப்பம் என்று எதுவுமில்லை; அவன் நிர்ப்பந்தத்திற்கு ஆளாக்கப்பட்டவன் என்று இவர்கள் கூறுவர். மனிதன் நினைத்தாலும் தன் விருப்பப்படி செயல்பட இயலாது. அவன் செயலுக்கு அவன் பொறுப்பு அல்ல. இறைவன்தான் பொறுப்பு -என்று கருதும் இவர்களில் உட்பிரிவு கிடையாது.
7. முஷப்பிஹா: படைப்புகளைப் போன்றே படைப்பாளனுக்கும் முப்பரிமாண உடல் உண்டு; மற்றப் பொருட்களைப் போன்றே இறைவனும் இடத்தை அடைத்துக்கொள்ளும் சரீரம் உடையவன் என்று நம்புகிறார்கள் இவர்கள். இதனாலேயே, ‘படைப்புக்கு ஒப்பிடுவோர்’ எனும் பொருளில் ‘முஷப்பிஹா’ என இவர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர். இவர்களிலும் உட்பிரிவு இல்லை.
ஆக, முஅதஸிலா - 20 பிரிவுகள்; ஷீஆ - 22 பிரிவுகள்; காரிஜிய்யா - 20 பிரிவுகள்; முர்ஜிஆ - 5 பிரிவுகள்; நஜ்ஜாரிய்யா - 3 பிரிவுகள்; ஜப்ரிய்யா - 1 பிரிவு; முஷப்பிஹா - 1 பிரிவு.
ஆக மொத்தம் - 72 பிரிவுகள் நடுநிலை தவறிய, தீவிரப் போக்கு கொண்ட, நபி (ஸல்) அவர்களும் அவர்கள் தம் தோழர்களும் கொண்டிருந்த நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான சிந்தனை கொண்ட கூட்டங்கள் ஆவர்.
அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத்
சொர்க்கம் செல்லும் ஒரே வெற்றிக் கூட்டம் இறைத்தூதரையும் அவர்கள்தம் தோழர்களையும் நம்பிக்கையாலும் நடத்தையாலும் பின்பற்றக்கூடியவர்களே! இவர்கள்தான் நபிகளார் சுட்டிக்காட்டியபடி, “நானும் என் தோழர்களும் எவ்வழியில் உள்ளோமோ அவ்வழி செல்பவர்கள்” என்ற வரைமுறைக்கு ஏற்ப நடப்பவர்கள் ஆவர்.
‘நான் செல்லும் வழி’ என நபியவர்கள் குறிப்பிட்டதுதான், ‘சுன்னத்’ ஆகும். ‘என் தோழர்கள் சென்ற வழி’ என்பதுதான், ‘ஜமாஅத்’ ஆகும். இந்த இரண்டையும் இணைத்தே, ‘சுன்னத்தையும் ஜமாஅத்தையும் பின்பற்றுவோர்’ என்ற பொருளில் ‘அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத்’ (நபிவழி மற்றும் நபித்தோழர்கள் வழி உடையோர்) என இக்கூட்டத்தார் அறியப்படுகின்றனர்.
ஆக, குர்ஆன், ஹதீஸ், இஜ்மாஉ (ஜமாஅத்), சிக்கலான -புதிய- பிரச்சினைகளில் இம்மூன்றின் அடிப்படைக்கு மாற்றமில்லாமல் இமாம்களால் மேற்கொள்ளப்படும் ஆய்வு எனும் இஜ்திஹாத், அல்லது கியாஸ் ஆகியவற்றைப் பின்பற்றி ஒழுகுவோரே வெற்றிபெறும் கூட்டத்தார் ஆவர்.
இந்த சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தார்தான், இன்றைய உலக முஸ்லிம்களில் 80 விழுக்காட்டிற்கும் அதிகமானோர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. பெயரைப் போன்றே, இவர்களின் நம்பிக்கைகளும் வழிபாடுகளும் நபிவழி மற்றும் நபித்தோழர்கள், இமாம்கள் வழியை ஒட்டியதாக இருக்கும்.
சரியான கொள்கைகள்
1. ‘முஅதஸிலாக்கள்’போல், “மனிதனே தன் செயல்களைப் படைத்துக்கொள்கிறான்” என்று சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தினர் சொல்லவுமாட்டார்கள். அதற்காக “மனிதனுக்குச் சுயவிருப்பம் என்பதே கிடையாது” என்று ‘ஜப்ரிய்யாக்கள்’ வாதிடுவதைப் போன்று சொல்லவுமாட்டார்கள்.
மாறாக, மனிதனுடைய செயல்களை மட்டுமல்ல; அவன் எண்ணங்களையும்கூட இறைவனே படைக்கின்றான்; உருவாக்குகின்றான் -என்பதே சுன்னத் ஜமாஅத் முஸ்லிம்களின் நம்பிக்கையாகும். திருமறை குர்ஆன் சொல்வதுதான் இந்தக் கொள்கை.
உங்களையும் நீங்கள் செய்கின்றவற்றையும அல்லாஹ்தான் படைத்தான் (என்று இப்ராஹீம் கூறினார்). (37:96)
அல்லாஹ் நாடுவதைத் தவிர (வேறு எதையும்) நீங்கள் நாடுவதில்லை. (76:30)
அதே நேரத்தில், நன்மை அல்லது தீமையை, உயர்வு அல்லது தாழ்வை, அழுகை அல்லது புன்னகையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுய விருப்பம் மனிதனுக்கு உண்டு. இதுவும் அருள்மறை குர்ஆன் அறிவிப்பதுதான்:
அது (ஆன்மா) தேடிக்கொண்ட நன்மை அதற்கே உரியது; அது தேடிக்கொண்ட தீமையும் அதற்கே உரியது. (2:286)
மனிதக் கரங்கள் தேடிக்கொண்டதன் விளைவாகத் தரையிலும் கடலிலும் சீரழிவு தோன்றிவிட்டது. (30:41)
2. சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தாரின் மற்றொரு நடுநிலைக் கொள்கையைப் பாருங்கள். நபித்தோழர் அலீ (ரலி) அவர்களை ஷியா பிரிவினரைப் போன்று அளவுக்குமேல் உயர்த்தவுமாட்டார்கள்; காரிஜிய்யாக்கள்போல் தாழ்த்தவும்மாட்டார்கள்.
மாறாக, அலீ (ரலி) அவர்களை எந்த அளவிற்கு மதிக்கிறார்களோ, அதே அளவிற்கு அபூபக்ர் (ரலி), உமர் (ரலி) ஆகிய இருபெரும் (ஷைகைனி) நபித்தோழர்களையும் மதிப்பார்கள்; தம் குடும்பத்தாருக்குத் தனியான குர்ஆன் இருக்கிறது என்று அலீ (ரலி) அவர்களே, ஒருமுறைகூடச் சொன்னதில்லை என்பதையும் கவனத்தில் கொண்டுள்ளார்கள்.
ஆதாரபூர்வமான நபிமொழிகளைக் காணுங்கள்:
(இறைவனைத் தவிர வேறு) ஒருவரை நான் உற்ற நண்பராக ஆக்கிக்கொள்ள விரும்பியிருந்தால், அபூபக்ர் அவர்களையே ஆக்கிக்கொண்டிருப்பேன். ஆயினும், அவர் (மார்க்கத்தில்) என் சகோதரரும் (இன்பத்திலும் துன்பத்திலும்) என் தோழரும் ஆவார். (புகாரீ-3656)
உமரைப் போல் சீராகவும் உறுதியாகவும் செயல்படக்கூடிய ஒரு (அபூர்வ) தலைவரை நான் கண்டதில்லை. (புகாரீ-3682)
அலீ (ரலி) அவர்களை நோக்கி, நீங்கள் என்னைச் சேர்ந்தவர்; நான் உங்களைச் சேர்ந்தவன் -என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (புகாரீ-2699)
பொதுவாக, நபித்தோழர்கள் அனைவர்மீதும் அபரிமிதமான மதிப்பும் மரியாதையும் கொள்ள வேண்டும்; அவர்களில் யாரையும் இழிவாகக் கருதக் கூடாது; அவமரியாதையாகப் பேசக் கூடாது என்பதே சன்னி முஸ்லிம்களின் போற்றத் தக்க நம்பிக்கையாகும்.
“நபித்தோழர்கள் அனைவரும நேர்மையாளர்கள் -என்பதே அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாத்தார் கொள்கையாகும்; இறைவேதமும் நபிமொழியும் நபித்தோழர்களை -அவர்களின் குணநலன்கள், செயல்கள், தியாகங்கள் அனைத்தையும்- பாராட்டியிருப்பதே இதற்குக் காரணம்” -என இப்னு கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். (இக்த்திஸாரு உலூமில் ஹதீஸ்)
3. முர்ஜிஆக்களைப் போல் இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) மட்டும் போதும்; பாவங்களால் எந்தப் பாதிப்புமில்லை -என்று சுன்னத் ஜமாஅத் முஸ்லிம்கள் சொல்லவுமாட்டார்கள்; காரிஜிய்யாக்களைப் போல், பெரும் பாவம் செய்பவர் ‘காஃபிர்’ (இறைமறுப்பாளர்) என்று சொல்லவுமாட்டார்கள்.
மாறாக, இறைநம்பிக்கையாளர் ஒருவர் பாவம் செய்தால், அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோர வேண்டும். நாடினால் அவன் மன்னிக்கலாம். நாடினால் தண்டிக்கலாம். தண்டனைக் காலம் முடிந்தபின் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்புவான். நிரந்தர நரக வேதனை என்பது, முஃமினுக்குக் கிடையாது -என்பதே எமது கோட்பாடாகும்.
மறுமையில் நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்யும் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) தொடர்பான நீண்ட ஹதீஸ் ஒன்றில் பின்வருமாறு இடம்பெறுகிறது:
“யாருடைய உள்ளத்தில் அணுவளவு ஈமான் உள்ளதோ அவரை நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றுவீராக” என அல்லாஹ் என்னிடம் கூறுவான். (புகாரீ-7510)
இவர்களே சுன்னத் ஜமாஅத்தினர்.
ஆக, பல்வேறு தரப்பட்ட, வேறுபட்ட, வித்தியாசமான கொள்கையாளர்களுக்கு மத்தியில், இறைமறையும், இறைத்தூதரும் நபித்தோழர்களும் இமாம்களும் எந்தக் கொள்கை கோட்பாட்டைக் காட்டியுள்ளார்களோ அவற்றை ஏற்று நம்பி, செயல்படுகின்ற வெற்றிக் கூட்டமே சுன்னத் வல்ஜமாஅத் முஸ்லிம்கள் ஆவர்.
இதை விடுத்து, இன்றைய முஸ்லிம்களிடம் ஊடுருவிவிட்ட அநாசாரங்கள், மார்க்கத்தின் பெயரால் செய்யப்படும் புதுப்புது அனுஷ்டானங்கள், மூடக்கொள்கைகள் ஆகியவற்றை நம்புகின்றவர்கள்தான் அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத்தினர் என்ற முற்றிலும் தவறான கண்ணோட்டம் களையப்பட வேண்டியதாகும்.
இவற்றில் சில, ‘ஷியா’க்களிடமிருந்தும் இன்னும் சில பிற மதங்களிலிருந்தும் முஸ்லிம்களிடம் பரவியவை ஆகும்.
முஹர்ரம் மாதத்தில் பஞ்சா எடுப்பது, தீ மிதிப்பது, மார்பில் அடித்துக்கொள்வது, அதைப் புனிதமாகக் கருதுவது, பெரியார்கள் பெயரில் சந்தனக்கூடு தூக்குவது, உர்ஸ் என்ற பெயரில் நடக்கும் ஆட்டம் பாட்டங்கள், ஸஃபர் மாதத்தில் ‘ஸஃபர் கழிவு’ என்று சொல்லி நடக்கும் பித்அத்கள், திக்ர் அல்லது ஸலவாத் என்ற பெயரில் நடக்கும் குத்தாட்டம், ‘பேய்விரட்டல்’ என்று காரணம் காட்டி, போடும் பேயாட்டங்கள், பந்தக்கால் விசேஷம், திருஷ்டி கழிப்பிற்காக பூசணிக்காய் உடைத்தல், பெரியார்கள் அடக்கத் தலங்களில் நடக்கும் மயிலிறகு பூச்சு, தவாஃப், சஜ்தா… இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.
இதற்கெல்லாம் மார்க்கத்தில் இடமுண்டா? சுன்னத் வல்ஜமாஅத்தின் மூலாதாரங்களில் எதிலாவது சான்று உண்டா? இதுவெல்லாம் தடை செய்யப்பட்டுள்ள அநாசாரங்கள் என்று பிரசாரம் செய்து, தடுக்க முயல்வோரை ‘வஹ்ஹாபிகள்’ என்ற பயங்கரவாதிகள் என்று வசைபாடலாமா?
இந்த அநாகரிகங்கள் தீனின் பெயரால் நடைபெறும்போது அவை பாவச்செயல்கள் அல்லவா? பாவத்தை பாவம் என்று சொல்லாமல் அனுமதிப்பதோ, மௌனம் காப்பதோ பெருங்குற்றம் அல்லவா?
எல்லாவற்றையும்விட மிகப் பெரிய கொடுமை என்னவென்றால், இவற்றை அனுமதிப்பதுதான் அஹ்லுஸ் ஸுன்னத் வல்ஜமாஅத் கொள்கை என்று பாமரர்கள் நம்புகின்ற நிலையை உருவாக்கிவிட்டு, எதிர்ப்பவர்களைத் தீண்டத் தகாதவர்கள்போல் நடத்துவதுதான்.
இன்னொரு பக்கம், பித்அத்களைச் செய்வோர் எல்லாம் ‘இணைவைப்பாளர்கள்’ ஆவர் என்று ‘ஃபத்வா’ கொடுத்து, இஸ்லாத்திலிருந்தே வெளியேற்றும் கொடுமையும் நடக்கிறது.
மாணவக் கண்மணிகளே! இந்த விஷயத்தில் நீங்கள் மிகவும் எச்சரிக்கையோடு நடந்துகொள்ள வேண்டும். எதார்த்தம் என்ன என்பதை அறிந்து தெளிய இப்போதே உழைக்க வேண்டும்.
(சந்திப்போம்)

சேயன் இப்ராகிம்
பன்னூலாசிரியர்ஏ.கே.ரிபாயி சாகிப்

19.02.1981 அன்று திருநெல்வேலி மாவட்டம் செங்கோட்டைக்கு அருகிலிருக்கும் மீனாட்சிபுரம் என்ற கிராமத்தில் வாழ்ந்து வந்த பட்டியலின மக்களைச் சார்ந்த 180 குடும்பத்தினர் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் இணைந்தனர். இந்நிகழ்ச்சி இந்துத்துவ சக்திகளை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. வாஜ்பாய், அத்வானி உள்ளிட்ட பி.ஜே.பியின் அகில இந்தியத் தலைவர்கள் தொடங்கி கீழ்மட்டப் பிரமுகர்கள் வரை மீனாட்சிபுரம் நோக்கிப் படையெடுத்தனர்.

முஸ்லிம்கள், பட்டியலின மக்களுக்குப் பணம் கொடுத்தும், பிரியாணி கொடுத்தும், வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு வாக்குறுதியளித்தும் மத மாற்றத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர் என்று பரப்புரையை அவர்கள் முடுக்கிவிட்டனர். ஊடகங்களும் இதனை முக்கியச் செய்தியாக வெளியிட்டுப் பரபரப்பை ஏற்படுத்தின.

திருநெல்வேலியைத் தலைமையகமாகக் கொண்டு செயல்படும் இஷாஅத்துல் இஸ்லாம் சபை இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்ட இந்த மக்களுக்கு அனைத்து விதமான உதவிகளையும் செய்தது.

இந்த மதமாற்றம் குறித்து விசாரணை நடத்துவதற்காக மத்திய அரசின் தாழ்த்தப்பட்டோர் மற்றும் பழங்குடியினர் நல ஆணையரின் உத்தரவின் பேரில் தமிழ்நாடு தாழ்த்தப்பட்டோர், பழங்குடியினர் நல இயக்குநர் கே. ஆறுமுகம், விசாரணை அதிகாரி சத்திய நாராயண மூர்த்தி, மாவட்டக் காவல் துறைக் கண்காணிப்பாளர் மற்றும் மாவட்ட வருவாய் அதிகாரி ஆகியோர் குற்றாலம் வருகை தந்தனர். அப்போது இஷா அத்துல் இஸ்லாம் சபையின் நிர்வாகிகளும் விசாரணைக்கு வருமாறு அழைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
அந்த அமைப்பின் சார்பில் ஐந்துபேர் விசாரணையில் கலந்து கொண்டனர். அதில் முன்னாள் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் ஒருவரும் இருந்தார். அவர் தான் விசாரணைக் குழுவினர் கேட்ட கேள்விகளுக்குப் பதில் அளித்தார். விசாரணைக் குழுவினர் கேட்ட கேள்விகளும் அதற்கு அவர் அளித்த பதில்களும் இதோ.....
விசாரணை அதிகாரி : உங்கள் சபையின் சார்பில் 2000 பேரை மதம் மாற்றியிருக்கிறீர்கள். அதற்கு உங்கள் பதில் என்ன?
முன்னாள் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் : இல்லை 8000 ஆயிரம் பேரை மதம் மாற்றியிருக்கிறோம்.

வி.அ :- 1981ல் 2000 பேரை மதம் மாற்றியிருக்கிறீர்கள்?
மு.மா.உ : 1945லேயே தெற்குப்பட்டி என்ற கிராமத்தில் 4000 பேரை மதம் மாற்றியிருக்கிறோம்.
அவரின் இந்தப் பதிலைக் கேட்டு விசாரணை அதிகாரிகள் அதிர்ந்து போயினர். மேலும் அவர் ‘எங்களிடத்தில் ஒளிவு மறைவு இல்லை. நாங்கள் யாரையும் ஆசை காட்டியோ, கட்டாயமாகவோ மதம் மாற்றுவதில்லை. மதம் மாறுவதற்காக விரும்பி வருகின்றவர்களையே நாங்கள் எங்கள் மதத்தில் சேர்த்துக் கொள்கிறோம்’ என்றும் விசாரணை அதிகாரிகளிடம் தெரிவித்தார்.

இன்னொரு விசாரணை அதிகாரி அவரிடம் ‘மதம் மாறி வந்த பட்டியலின மக்களுடன் நீங்கள் திருமண உறவுகள் வைத்துக் கொள்வீர்களா எனக் கேட்டபோது அதற்கு அவர் சிரித்துக் கொண்டே’ திருமண உறவு வைத்துக் கொள்வீர்களா என்றா கேட்கிறீர்கள்... எனக்கு ஐந்து ஆண்மக்கள் அதில் இருவர் மதம் மாறி வந்தவர்களைத் திருமணம் புரிந்துள்ளனர். ஒரு பெண் பிற்பட்ட வகுப்பிலிருந்து வந்தவர் இன்னொரு பெண் பட்டியலின வகுப்பிலிருந்து வந்தவர்’ என்று கூறினார்.
இந்தப் பதில் கேட்டு அந்த விசாரணை அதிகாரி வாயடைத்துப் போனார். அந்த மாநிலங்களவை முன்னாள் உறுப்பினர் தான் முஸ்லிம் லீக் தலைவர்களில் ஒருவரான ஏ.கே. ரிபாயி என அழைக்கப்படும் அஹமது கபீர் ரிபாயி சாகிப் என்பார் ஆகும். அவரது சேவைகளையும், சாதனைகளையும் இப்போது பார்க்க விருக்கிறோம்.

பாரம்பர்யக் குடும்பம்:
‘தென்காசி மேடை முதலாளி’ என மக்களால் வாஞ்சையுடன் அழைக்கப்பட்ட, திருநெல்வேலி முஸ்லிம் தனித் தொகுதி சட்டசபை உறுப்பினராகப் பணியாற்றிய, அகில இந்திய முஸ்லிம்லீகிலும், இ.யூ. முஸ்லிம் லீகிலும் நெல்லை மாவட்டத் தலைவராகப் பதவி வகித்த, தென்னிந்திய இஷா அத்துல் இஸ்லாம் சபையின் நிறுவனத் தலைவராக விளங்கிய மர்ஹும் மு.ந. அப்துல் ரஹ்மான் சாகிபின் மூத்த புதல்வர் தான் ஏ.கே. ரிபாயி அவர்கள்.
தென்னிந்தியாவிலேயே மிகப் பெரும் தொழில் அதிபராகவும், தென்னிந்தியாவின் வர்த்தக இளவரசர் எனப் போற்றப்பட்டவராகவும், சென்னை மாகாண அ.இ. முஸ்லிம் லீகின் தலைவராகவும், திருச்சி ஜமால் முகம்மது கல்லூரியின் நிறுவனராகவும், திகழ்ந்த மர்ஹும் எம். ஜமால் முஹம்மது சாகிபின் மூன்றாவது மகனான ஆடுதுறை அப்துல்லா சாகிபின் மூத்த மகள் பாத்திமா பீவி தான் ரிபாயி சாகிபின் தாயார் (அப்துல்லா சாகிபின் இரண்டாவது மகள் ஹமீதா தான் காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் சாகிபின் துணைவியராவார்) இத்தகைய பாரம்பர்யப் பெருமை மிக்க மு.ந. அப்துல் ரஹ்மான் - பாத்திமா பீவி தம்பதியினரின் மகனாக 17.01.1924 அன்று தஞ்சை மாவட்டம் ஆடுதுறையில் ரிபாயி சாகிப் பிறந்தார்.
தனது தொடக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை தென்காசியிலேயே கற்றுத் தேறிய ரிபாயி, திருநெல்வேலியிலுள்ள புகழ் பெற்ற மதுரைத் திரவியம் தாயுமானவர் இந்துக் கல்லூரியில் சேர்ந்து இளங்கலை (பி.ஏ) பட்டம் பெற்றார்.

அரசியல் ஈடுபாடு:
ரிபாயி சாகிபின் தந்தையார் மு.ந. அப்துல் ரகுமான் சாகிப் முஸ்லிம் லீகின் முன்னணித் தலைவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். தந்தையைப் பின்பற்றித் தனயனும் இளமைக் காலம் தொட்டே முஸ்லிம் லீகில் அங்கம் வகித்தார். முஸ்லிம் லீக் நடத்திய அனைத்து இயக்கங்களிலும் பங்கு கொண்டார். தென்காசி நகர முஸ்லிம்லீகின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டு சிறப்பான முறையில் பணியாற்றினார். 04.11.1962 அன்று திருச்சியில் நடைபெற்ற அக்கட்சியின் மாநிலப் பொதுக்குழுக் கூட்டத்தில் மாநில துணைப்பொதுச் செயலாளராகவும், 21.10.1970 அன்று குற்றாலத்தில் நடைபெற்ற பொதுக் குழுக் கூட்டத்தில் மாநிலப் பொதுச் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
சில ஆண்டுகள் கட்சியின் மாநிலப் பொருளாளராகவும் பதவி வகித்தார். நெல்லை மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் தலைவராகவும் பல ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார்.
1962 ஆம் ஆண்டு தமிழக சட்டமன்றத்திற்கும் பாராளுமன்றத்திற்கும் சேர்த்து நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் முதன் முறையாக தி.மு.கவும் இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக்கும் தொகுதி உடன்பாடு செய்து கொண்டு போட்டியிட்டன. இத் தேர்தலில் முஸ்லிம் லீகிற்கு இரண்டு பாராளுமன்றத் தொகுதிகளும் ஆறு சட்டமன்றத் தொகுதிகளும் ஒதுக்கப்பட்டன.

முஸ்லிம்லீகிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் ஒன்றான தென்காசித் தொகுதியில் இவர் முஸ்லிம்லீக் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார். இத் தொகுதியில் அன்றைய ஆளும் கட்சியான காங்கிரஸின் சார்பாக மிகப் பெரும் நிலச் சுவான்தாரரான இடைகால் ஏ.ஆர். சுப்பையா முதலியார் களத்தில் இருந்தார். போட்டி கடுமையாக இருந்தது. எனினும் இத் தொகுதியில் ரிபாயி சாகிப் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தார். காங்கிரஸ் வேட்பாளரான ஏ.ஆர். சுப்பையா முதலியார் வெற்றி பெற்றார்.
வாக்குகள் விவரம்:
ஏ.ஆர். சுப்பையா முதலியார் (காங்கிரஸ்) 29,684
ஏ.கே. ரிபாயி (முஸ்லிம் லீக், சைக்கிள் சின்னம்) - 16, 882

பாராளுமன்ற மேலவை உறுப்பினர்:
1972 ஆம் ஆண்டு பாராளுமன்ற மாநிலங்களவைக்கு நடைபெற்ற தேர்தலில் ரிபாயி சாகிப் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராக (தி.மு.க ஆதரவுடன்) நிறுத்தப்பட்டு வெற்றி பெற்றார். ஆறு ஆண்டுகள் அவர் மாநிலங்களவை உறுப்பினராகச் சிறப்பாகச் செயல்பட்டார். அந்தக் காலகட்டத்தில் இவரையும் சேர்த்து மொத்தம் ஐந்து முஸ்லிம் லீகர்கள் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். (மற்றவர்கள் ஏ.கே.ஏ. அப்துஸ் ஸமது சாகிப், எஸ்.ஏ. காஜா முகையதீன் சாகிப் மற்றும் கேரளாவைச் சார்ந்த பி.வி. அப்துல்லா கோயா, ஹாமிதலி ஷம்னாத் ஆகியோர்) இந்த ஐவர் அடங்கிய குழுவிற்கு ஏ.கே.ஏ. அப்துஸ் ஸமது சாகிப் தலைவராக இருந்தார். தலைவர் அப்துஸ் ஸமது சாகிபுடன் இணைந்து முஸ்லிம்களின் பல்வேறு பிரச்னைகளுக்காக ரிபாயி சாகிப் குரல் கொடுத்தார். குறிப்பாக அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக் கழகத்தின் சிறுபான்மை அந்தஸ்த்தை பறிக்கக் கூடாது என்று ஆணித்தரமாக வாதிட்டார். தனது பதவிக் காலத்தில் கண்ணியத்திற்குரிய காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் சாகிப் மாநிலங்களவையிலும், பாராளுமன்றத்திலும் ஆற்றிய உரைகளைத் தொகுத்திடும் பணியில் ஈடுபட்டார்.
தென்னிந்திய இஷா அத்துல் இஸ்லாம் சபை:
பிற மதத்திலிருந்து விலகி இஸ்லாமில் இணைந்த மக்களுக்குத் தேவையான உதவிகளைச் செய்வதற்காக (கலிமா சொல்லிக் கொடுப்பது, ஆண்களுக்கு சுன்னத் செய்வது, மார்க்கக் கல்வி போதிப்பது, திருமணம் செய்விப்பது, அதற்கான செலவுகளை ஏற்பது போன்ற பணிகள்) அவரது தந்தையார் மு.ந.அ. அவர்களின் தலைமையில் தென்காசியில் ‘முஸ்லிம் பிரச்சார சபை’ என்ற அமைப்பு தொடங்கப்பட்டு செயல்பட்டு வந்தது. சென்னை மாகாணமெங்கும் இந்தப் பணிகளை விரிவு படுத்தும் நோக்கில் 1945 ஆம் ஆண்டு இதன் பெயர் தென்னிந்திய ‘இஷாஅத்துல் இஸ்லாம் சபை’ என மாற்றம் செய்யப்பட்டது.
இந்த அமைப்பு மதம் மாறிய முஸ்லிம் மக்களுக்குத் தேவையான அனைத்து உதவிகளையும் செய்து வந்தது. 19.02.1981 அன்று மீனாட்சிபுரம் கிராமத்தைச் சார்ந்த பட்டியலின சமூகத்தைச் சார்ந்த 180 குடும்பங்கள் இஸ்லாமில் இணைந்த போது மத்திய-மாநில அரசுகள் இந்த அமைப்புக்கு பெரும் நெருக்கடி கொடுத்தன. அப்போது இஷா அத்தின் தலைவராக இருந்த அவரது தம்பி ஏ. சாகுல் ஹமீது சாகிப்பிற்கு இவர் அருந்துணையாக இருந்து எதிர்ப்புகளைச் சமாளித்து வெற்றி கண்டார்.1986ஆம் ஆண்டு தலைவர் பதவியிலிருந்து ஏ. சாகுல் ஹமீது விலகியபின் அந்த சபையின் தலைவராகவும் பொறுப்பு வகித்தார். (இறக்கும் வரை அப்பொறுப்பில் நீடித்தார்).
மீனாட்சிபுரம் கிராமத்தில் மத மாற்றம் நிகழ்ந்து 10 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் சில ஆங்கில இதழ்களின் நிருபர்கள் இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறிய இம்மக்கள் ‘தலித் இஸ்லாமியர்களாகவே’ வாழ்கின்றனர் அவர்களுக்குச் சமத்துவம் கிடைக்கவில்லை என்று எழுதிய போது இவர் அந்தக் கிராமத்திற்கே சென்று ஆய்வு செய்து விரிவான அறிக்கை ஒன்று கொடுத்தார். அந்த அறிக்கையில் அக் கிராமத்தில் மதம் மாறிய முஸ்லிம்கள் அருகிலுள்ள வடகரை, அச்சன்புதூர், கடையநல்லூர், வாவா நகர், செங்கோட்டை, பண்பொழி ஆகிய ஊர்களைச் சார்ந்த பாரம்பர்ய முஸ்லிம்களுடன் திருமண உறவுகள் வைத்துக் கொண்டுள்ளதையும், மதம் மாறிய ஆண்களில் பலர் அரபி மத்ரஸாக்களில் சேர்ந்து ஓதி ஆலிம் பட்டம் பெற்றுள்ளதையும் அப்படி ஆலிம் பட்டம் பெற்றவர்கள் தமிழகத்திலுள்ள பள்ளிவாசல்களில் பேஷ் இமாமாகப் பணியாற்றி வருவதையும் புள்ளி விவரங்களுடன் எடுத்துரைத்திருந்தார். இதன் காரணமாக அந்தப் பொய்ப் பிரச்சாரம் நின்று போனது.

காயிதே மில்லத் நினைவு மலர்:
கண்ணியத்திற்குரிய காயிதே மில்லத் இஸ்மாயில் சாகிப் அவர்களின் நினைவைப் போற்றும் வண்ணம் விரிவான நினைவு மலர் ஒன்று வெளியிடப்பட வேண்டுமென்ற எண்ணம் சமுதாயப் பிரமுகர்களிடையே இருந்து வந்தது. இதனைச் செயல்படுத்துவதற்காக 6.8.85 அன்று பாளையங்கோட்டை முஸ்லிம் அனாதை இல்லத்தில் வைத்து நடைபெற்ற ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் இந்த நினைவு மலரினைத் தயாரிக்கும் பணி இவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. வீரை. அப்துல் ரகுமான் சாகிப், பேராசிரியர் கா. அப்துல் கபூர் சாகிப் உள்ளிட்ட சமுதாயப் பிரமுகர்களின் வழிகாட்டுதல்கள், ஆலோசனைகளின் அடிப்படையில் அவர் காயிதே மில்லத் அவர்களைப் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டார். மாநிலங்களவை உறுப்பினராக இருந்த போது திரட்டிவைத்திருந்த காயிதே மில்லத்தின் பாராளுமன்ற உரைகளையும் அம்மலரில் இடம் பெறச் செய்தார். 1990 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட இந்த மலர் (பெரிய அளவிலானது) காயிதே மில்லத் அவர்களின் சமூக, சமய, அரசியல் பணிகளை விளக்கிடும் ஒரு காலப்பெட்டகமாகத் திகழ்கிறது.

பன்னூலாசிரியர்:
ரிபாயி சாகிப் ஒரு அரசியல்வாதி மட்டுமல்ல, மிகச் சிறந்த எழுத்தாளராகவும் திகழ்ந்தார். அன்றைய கால கட்டத்தில் வெளிவந்து கொண்டிருந்த மணிவிளக்கு, முஸ்லிம் முரசு, பிறை, மறுமலர்ச்சி, மணிச்சுடர் ஆகிய இதழ்களில் சமயம், அரசியல், வரலாறு சார்ந்த ஏராளமான கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். பல சிறுகதைகளையும், நாவல்களையும் எழுதியுள்ளார். ஆங்கிலத்தில் மிகுந்த புலமை பெற்றவராகத் திகழ்ந்த அவர் ஆங்கில இதழ்களில் வெளிவந்த இஸ்லாமிய சமயம், அரசியல் சார்ந்த கட்டுரைகளைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்து வெளியிட்டார். 1948ஆம் ஆண்டு மாநில முஸ்லிம் லீகால் வார இதழாகத் தொடங்கப்பட்டு பின்னர் 1951ஆம் ஆண்டு தின இதழாக வெளிவந்த ‘முஸ்லிம்’ இதழின் துணையாசிரியராகச் சில ஆண்டுகள் பணியாற்றினார்.
1961 ஆம் ஆண்டு டிசம்பரில் மாநில முஸ்லிம் லீகின் அதிகாரப் பூர்வ வார ஏடாக தொடங்கப்பட்ட ‘உரிமைக்குரல்’ இதழின் ஆசிரியராக இவர் நியமிக்கப்பட்டார். தொடர்ந்து 12 ஆண்டுகள் அந்த பொறுப்பில் இருந்தார். இந்த இதழிலும் ஏராளமான கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். 1987 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட மணிச்சுடர் நாளிதழிலும் இணைந்து பணியாற்றினார்.
இதழ்களில் எழுதிய கட்டுரைகள் தவிர, கீழ்க்கண்ட நூல்களையும் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.
1. மக்களும் நதிகளும் (பேரா. ஹுமாயூர் கபீர் எழுதிய நூலின் மொழிபெயர்ப்பு)
2. அற்புத சாதனை (அமெரிக்க அரசியல் விமர்சனம்)
3. என்னைக் கவர்ந்த இஸ்லாம் (லியோ போர்டு வாழ்க்கை வரலாறு மொழிபெயர்ப்பு நூல்)
4. ஞானப் பெண்ணே உன்னைத்தான்
5. ஆயிரம் மலர்களே மலருங்கள் (சமூக நாவல்)
6. நாயகமே எங்கள் நபி நாயகமே
7. விஞ்ஞான ஒளியில் பைபிளும் குர்ஆனும் (மாரிஸ் புகைல் எழுதிய நூலின் மொழிபெயர்ப்பு)
8. கவ்மின் காவலர் (காயிதே மில்த் வரலாறு)
9. மைசூர் வேங்கையின் சபதம்
10. காயிதே ஆஜம் (வாழ்க்கை வரலாறு)
11. இஸ்லாமிய சிறுகதைகள் (தொகுப்பு நூல்)
12. தமிழகத்தில் இஸ்லாமியர் வரலாறு
13. 21வது நூற்றாண்டில் இஸ்லாம்
14. ஐரோப்பாவில் இஸ்லாம் மார்க்கம்
15. சமுதாய நீரோட்டத்தில் சங்கமம் (மு.ந. அப்துல் ரகுமான் வாழ்க்கை வரலாறு)
16. திருக்குர்ஆன் சிந்தனைகள்
17. ஏ.கே.ஆரின் சிறுகதைகள்
மேலும் ‘உரிமைக்குரல்’ வார இதழில் வியட்நாம் பிரச்னை குறித்து தொடர் கட்டுரை ஒன்றையும். மறுமலர்ச்சி வார இதழில் ‘குற்றவாளிக் கூண்டில் காந்திஜி’ என்ற தலைப்பில் ஒரு தொடரையும், நெல்லையிலிருந்து அவரது புதல்வர் ஹிலால் முஸ்தபாவை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவந்த ‘சகோதரத்துவக் குரல்’ என்ற மாத இதழில் ‘ஹஸினாவின் கணவர்’ என்ற நாவலையும் எழுதியுள்ளார். இவை இன்னமும் நூல்வடிவம் பெறவில்லை.
ரிபாயி சாகிப் எழுதிய நூல்களில் ‘21வது நூற்றாண்டில் இஸ்லாம்’ என்ற நூல் ஒரு மிகச் சிறந்த ஆய்வு நூலாகும். நான்கு பாகங்களைக் கொண்ட இந்நூலின் முதல் மூன்று பாகங்களில்ஸ்பெயினில் மூர்கள் நடத்திய ஆட்சியின் மாட்சி குறித்தும். மூர்களின் ஆட்சியின்போது ஏற்பட்ட கல்வி மறுமலர்ச்சி குறித்தும், சிலுவைப்போர்கள் குறித்தும். உதுமானியப் பேரரசின் சாதனைகள் குறித்தும் விரிவாக எழுதியுள்ளார். நான்காவது பாகத்தில் ஐரோப்பாவில் இஸ்லாம் வேகமாகப் பரவி வருவதையும், மிக விரைவிலேயே ஐரோப்பிய நாடுகளின் மார்க்கமாக இஸ்லாம் திகழும் என்றும் கணித்துள்ளார். அவரது இந்தக் கணிப்பு தற்போது உண்மையாகிக் கொண்டு வருகிறது.
குடும்பம்:
ரிபாயி சாகிபின் துணைவியார் பெயர் ஆமினா பீவி. இத் தம்பதியினருக்கு நத்தர் பாவாஜலால், அப்துல் ரகுமான், முகம்மது பிலால். ஹிலால் முஸ்தபா, முகம்மது இஸமாயில் ரபீக் என ஐந்து மகன்கள் உள்ளனர். மகன்களில் முஹம்மது பிலால் தவிர்த்து மற்ற நால்வரும் தற்போது சென்னையில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். நான்காவது மகனான ஹிலால் முஸ்தபா ஒரு மிகச் சிறந்த கவிஞர். நபிமார்களைப் பற்றிய இவரது புதுக்கவிதைகள் ‘பேரீச்சம் பழக் காட்டின் பிரதிநிதிகள்’ என்ற தலைப்பிலும் பல்துறை சார்ந்த கட்டுரைகள் ‘தேவையான தீர்ப்புகள்’ என்ற தலைப்பில், நூலாக வெளிவந்துள்ளன. சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ்ஸமது சாகிப் அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்டு வெளிவந்த ‘மணிவிளக்கு’ மாத இதழின் துணை ஆசிரியராகப் பல ஆண்டுகள் பணிபுரிந்துள்ளார். எங்கள் தங்கம், உஷா (நடிகர் டி. இராஜேந்தரின் மாத இதழ்) சகோதரத்துவக் குரல் ஆகிய இதழ்களின் ஆசிரியர் பொறுப்பிலும் இருந்துள்ளார்.
முடிவாக:
பன்னூலாசிரியராகத் திகழ்ந்த ஏ.கே.ரிபாயி சாகிப் அவர்கள் சமுதாயத்திற்குக் கிடைத்த ஒரு நன்முத்து என்பதில் ஐயமில்லை. தனது வாழ்க்கையின் இறுதிக் காலத்தில் அவர் கடையநல்லூருக்கு அருகிலுள்ள ‘வாவா நகரம்’ என்ற எழில் கொஞ்சும் சிற்றூரில் தங்கியிருந்து எழுத்துப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தார். சமுதாயம் மற்றும் அரசியல் பிரச்னைகளில் தன்னை நாடி வந்தவர்கட்கு தக்க வழிகாட்டுதல்கள் வழங்கி வந்தார். இறுதிவரை தென்னிந்திய இஷா அத்துல் இஸ்லாம் சபையின் பணிகளில் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருந்தார்.
1998 ஆம்ஆண்டு புனித ஹஜ் கடமையை நிறைவேற்றுவதற்காக மெக்கா சென்றிருந்த போது 21.03.1998 அன்று மாரடைப்பு காரணமாகக் காலமானார். அவரது ஜனாஸா மெக்கா நகரிலேயே நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டது.
ரிபாய் சாகிபின் சமுதாயப் பணிகள் காலத்தைக் கடந்து சமுதாய மக்களால் நினைவு கூறப்படும் என்பது திண்ணம். அவரது நூல்கள் மறு பிரசுரம் செய்யப்பட வேண்டும். அதற்கான முயற்சிகளில் அவரது புதல்வர்கள் ஈடுபடவேண்டுமென்பது நமது அவாவாகும். எல்லாம் வல்ல இறைவன் அதற்குத் துணை புரிவானாக.
ஆதார நூல்கள்:
1. சமுதாய நீரோட்டத்தில் சங்கமம் - ஏ.கே. ரிபாயி
2. முஸ்லிம் லீக் மாநாட்டு மலர்கள்
3. பிறைமேடை ஜுன் 16-30 (2016) இதழில் ஜனாப் காயல் மகபூப் எழுதிய கட்டுரை.
நன்றி... ரிபாயி சாகிப் பற்றிய தகவல்களை தந்துதவிய அவரது புதல்வர் ஹிலால் முஸ்தபா அவர்களுக்கு.
கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள ... 99767 35561

இந்திய உச்சநீதிமன்றம் மற்றும் உயர்நீதிமன்றங்களில் நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய 30 ஆண்டுகளாக(1986 முதல்) வழக்கத்தில் இருந்து வரும் கொலிஜியம் அமைப்புக்கு மாற்றாக மத்திய அரசு 2014 ஆம் ஆண்டு இயற்றிய நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்தை(National Judicial Appointment Commission-NJAC),இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தின் 5 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு 2015,அக்டோபர் 16 அன்று செல்லாது என ரத்து செய்து உத்தரவு போட்டது.5 நீதிபதிகளில் 4 நீதிபதிகள் மத்திய அரசு ஆணையத்தை எதிர்த்தும் 1 நீதிபதி ஆதரித்தும் தீர்ப்பளித்தனர்.4 நீதிபதிகள் பெரும்பான்மை என்ற எண்ணிக்கையில் மத்திய அரசு கொண்டு வந்த ஆணையம் ரத்து ஆனது.99 வது திருத்தம் மூலம் கொண்டு வரப்பட்ட இந்த அரசியலமைப்பு சட்டத்தை உச்சநீதிமன்றம் தனக்குரிய அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி ஒரு தன்னேற்பு வழக்காக எடுத்துக்கொண்டு குப்பை கூடைக்குள் வீசியது.

மத்திய அரசு இதனை வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் வேறு ஒரு வடிவத்தில் கொண்டு வரும்.இந்த ஆணையம் சட்டமானதும் கொலிஜியம் உடனடியாக ரத்தாகி விடும். உச்சநீதிமன்றத்தின் தன்னாட்சி உரிமைகளை இந்த ஆணையம் கைப்பற்றிக் கொள்ளும்.இந்த நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்துக்கு சட்ட அமைச்சரே தலைவராக இருப்பார். சட்ட அமைச்சரின் அதிகாரத்தின் கீழ் இந்த ஆணையம் வந்து விடும்.

மத்திய அரசு பல அரசியல் சட்ட வழக்குகளை உச்சநீதிமன்றத்தில் எதிர் கொள்கிறது. அதனல், அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு வாதி ஆகிறார். உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்தின் நீதிபதிகளை தேர்வு செய்வதில் ஒரு வாதி எப்படி தலையிட முடியும்? என்கிறார் உச்சநீதிமன்ற மூத்த வழக்கறிஞர் பிஸ்வஜித் பட்டாச்சார்யா. இவர்,மத்திய அரசின் கூடுதல் தலைமை வழக்கறிஞராகவும் இருந்தவர். இந்த வழக்கில் இவரும் ஒரு மனுதாரர்.2015 கோடை விடுமுறையில் 32 நாட்கள் காலை 10:30 முதல் மாலை 04:00 மணி வரையில் இந்த வழக்கு உச்சநீதிமன்றத்தில் நடைபெற்றது.வழக்கின் முடிவில் நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையத்தை தள்ளுபடி செய்து கொலிஜியத்துக்கான அதிகாரத்தை நீதிமன்ற அமர்வு காப்பாற்றி கொண்டது.அரசு ஆணையத்தை இழந்தது.மத்திய அரசு கொண்டு வந்த ஜனநாயக விரோத சட்டங்கள் பலவற்றை கேள்வி கேட்காத உச்சநீதிமன்றம் தனது உரிமைக்கும் அதிகாரத்துக்கும் ஒரு ஆபத்து வந்துவிட்ட உடன் தானே தலையிட்டு தனது அதிகாரத்தை காப்பாற்றியது.

இந்த தீர்ப்புக்குப் பிறகு அரசுக்கும் நீதித்துறைக்குமான சிக்கல் வரலாற்று முக்கியம் கொண்ட இந்த தீர்ப்புக்கு பிறகு கடுமையானது.இந்த முடிவினை மத்திய அரசால் சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை.இந்த தீர்ப்பு வெளியாகிய பின்னர் 27 மாதங்கள் கழித்தும் நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய தேவையான நடைமுறை குறிப்பாணையை(Memorandum of Procedure) மத்திய அரசு வெளியிடாமல் நிறுத்தி வைத்தது.மத்திய அரசு தலைமை நீதிபதியை ஆலோசித்து நடைமுறை குறிப்பானையை இறுதி செய்யும் படி உச்சநீதிமன்றம் தேசிய ஆணையத்தை ரத்து செய்து இட்ட உத்தரவுடன் சேர்த்து அறிவுறுத்தியது.

இருந்தும்,மத்திய அரசு குறிப்பாணையை வெளியிடாமல் நிறுத்தி வைத்தது. குறிப்பாணை வெளியிடாமல் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பினை மீறி தனது அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய மத்திய அரசு முயல்கிறது.உச்சநீதிமன்றம் தனது பரந்த அதிகாரத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் 129, 141 மற்றும் 144 என்ற விதிகளின் கீழ் மத்திய அரசின் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு போட்டிருக்க முடியும்.இருந்தும்,மத்திய அரசை பகைத்துக் கொள்வது நல்ல விளைவுகளை தராது என்று சகித்துக் கொண்டுள்ளது.

இந்த சூழல் காரணமாக நீதித்துறையின் செயல்பாடுகளில் மந்த நிலை ஏற்பட்டு இருக்கிறது. நீதிபதிகளை நியமிப்பதில் இடையூறு ஏற்பட்டு வழக்குகள் மூச்சு திணறும் அளவுக்கு அதிகரித்து உள்ளது.உயர்நீதிமன்றங்களில் 40 விழுக்காடு பதவிகள் காலியாக இருக்கின்றன.இதில்,வழக்கு போட்டவர்கள் தான் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டு பரிதாபமாக நிற்கின்றனர்.இந்த நிலையில் தான் மத்திய அரசு நீதிமன்ற செயல்பாடுகளில் தலையிட்டு வருகிறது என்று நான்கு நீதிபதிகள் ஊடகங்களை சந்தித்து புகார் கூறினார்கள்.

தி வாஷிங்டன் போஸ்ட் என்ற நாளிதழின் இளம் செய்தியாளர் பாப் உட்வர்ட்(Bob Woodward) கார்ல் பெர்ன்ஸ்டீன் (Carl Bernstein) உடன் இணைந்து 1972 ல் அமெரிக்காவில் நடந்த வாட்டர் கேட் ஊழலை வெளிப்படுத்தினார்.இதில்,அமெரிக்க அதிபரான ரிச்சர்டு நிக்சன் பதவி விலக நேர்ந்தது.அதே போல்,அலகாபாத் உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி ஜக்மோகன் லால் சின்கா பிரதமராக இருந்த இந்திரா காந்தி நாடாளுமன்ற தேர்தலில் பெற்ற வெற்றி செல்லாது என்று தீர்ப்பளித்தார். தேர்தலில் மோசடி செய்த குற்றவாளி என்றும் தீர்ப்பளித்தார்.இந்திரா காந்தி 6 ஆண்டுகளுக்கு தேர்தலில் போட்டியிட கூடாது என்றும் தடை விதித்தார்.

இந்திரா காந்தி தனக்கு ஏற்பட்ட நெருக்கடியை சமாளிக்க இந்தியாவே நெருக்கடியில் இருப்பதாக கூறி அவசர நிலையை பிரகடனம் செய்தார்.சுதந்திர இந்தியாவில் அது முதல் முயற்சி. எனினும்,ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலும் அதற்கு முந்திய காலங்களிலும் அப்படி ஒரு நிலையை இந்தியா சந்திக்க வில்லை. அவசர நிலை அமலுக்கு வந்ததால் அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் அதிகாரமே ரத்தாகி விட்டது. நீதிமன்றத்துக்கான அதிகாரம் முடக்கப்பட்டது. இந்திய மத்திய அரசுக்கும் இந்திய நீதித்துறைக்கும நடந்த பெரிய அதிகார யுத்தமாக அது இருந்தது. அதன் பிறகு,நீதிமன்ற நியமன ஆணையத்தின் அதிகாரத்தை ரத்து செய்து உச்சநீதிமன்றம் மத்திய அரசின் அதிகாரத்தை முட்டித் தள்ளி இருக்கிறது.பத்திரிகை துறையோடும் நீதித்துறையோடும அரசு மோதும் போது அது ஒரு போராக மாறுகிறது.

1960 களிலும்,1970 களிலும் அரசியல் நீதித்துறை மீது தனது அதிகாரத்தை செலுத்தியது.அரசியல் முற்போக்கு அம்சங்களில் ஆர்வம் காட்டுவதாகவும் நீதித்துறை பிற்போக்காக இருக்கிறது என்றும் பார்க்கப்பட்டது.ஐ.சி.கோலக்நாத் மற்றும் பல நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் கடும் சட்டங்கள் இயற்றுவதில் நாடாளுமன்றத்துக்கான அதிகாரத்தை கட்டுப்படுத்தின. இந்திரா காந்தியின் இடதுசாரி தோழர்களான மோகன் குமாரமங்கலம் போன்றவர்கள் நீதித்துறையை கட்டுப்படுத்தும்(committed judiciary) தேவை உள்ளதாக வெளிப்படையாக கூறினார்கள்.

1980 களிலும்,1990 களிலும் மத்திய அரசு தனிப் பெரும் பலம் கொண்டதாக அமையவில்லை. கூட்டணி அரசுகளும் சிறுபான்மை அரசுகளும் ஏற்பட்டன.அரசு பலம் குன்றிப் போனதால் நீதித்துறை அரசு மீது தனது அதிகாரத்தை செலுத்தியது.பொது நல வழக்குகள் மீது தொடர்ச்சியாக தீர்ப்புகள் வழங்கி குடி மக்கள் உரிமைகளை பலப்படுத்தியது.தனது அதிகாரத்தையும் விரிவு படுத்தியது.அரசு அதிகாரத்தை அதிக பொறுப்புடையதாக மாற்றியது.

1973 ல்-நீதிபதிகள் ஜே.எம்.ஷெலத்(J.M.shelat),கே.எஸ்.ஹெக்டே(K.S.Hegde),ஏ.என்.குரோவர்(A.N.Grover) ஆகியோரை மீறி ஏ.என்.ரேயை(A.N.Ray) தலைமை நீதிபதியாக மத்திய அரசு நியமனம் செய்தது.இதனை தொடர்ந்து நீதிபதிகள் ராஜினாமா செய்தார்கள்.

1975 ல் ஏ.டி.எம்.ஜபல்பூர் வழக்கில் இந்திய குடி மகன் ஒருவன் அடிப்படை உரிமைகளை கேட்க நீதிமன்ற தீர்வை நாடுவதற்கு மத்திய அரசு தடை ஏற்படுத்திய போது நீதித்துறை ஒளிந்து கொண்டது.

1977 ல் எச்.ஆர்.ஹன்னா(H.R.Khanna) ஏடிஎம் ஜபல்பூர் தீர்ப்பில் முரண்பட்டார் என்பதற்காக மத்திய அரசு அவரை மீறி எம்.எச்.பேக்கை (M.H.Beg) தலைமை நீதிபதியாக அமர்த்தியது.இதனை எதிர்த்து எச்.ஆர்.கண்ணா பதவி விலகினார்.

1982 ல் நீதிபதிகள் சம்பந்தப்பட்ட முதல் வழக்கான எஸ்.பி.குப்தா வழக்கு.இந்த வழக்கில் நீதிபதிகளை நியமனம் செய்வதில் தலைமை நீதிபதியின் பரிந்துரையின் முக்கியத்துவத்தை மத்திய அரசு நிராகரிக்க முடியும் என்பதை நீதிபதி பகவதி அமர்வு ஒப்பு கொண்டது.இது, நீதிபதிகளை நியமிப்பதில் அரசு அதிகாரத்தின் ஏதேச்சதிகாரத்தை உருவாக்கியது.

1993 ல் மத்திய அரசு, உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி வி.ராமஸ்வாமிக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தை கொண்டு வந்தது.நீதிபதி ஒருவருக்கு எதிராக நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வந்த முதல் நிகழ்வும் அது தான்.ஆனால்,ஆட்சியில் இருந்த காங்கிரஸ் இதில் இருந்து விலகியதால் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் தோல்வி கண்டது.

1993 ல் Supreme Court Advocates -on-Record Association என்பது பிரபலமான வழக்கு.நீதிபதிகள் தொடர்பான இரண்டாவது வழக்கு இது.இந்த வழக்கில் தான் நீதிபதி ஜே.எஸ்.வெர்மா அமர்வு நீதிபதிகளை நியமிக்கும் உரிமையை உச்சநீதிமன்றத்துக்கு வழங்கியது.கொலிஜியம் அமைப்பை உருவாக்கவும் வழி காட்டியது.

1998 ல் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி எஸ்.பி.பரூச்சா அமர்வு ஜனாதிபதியின் கேள்வி ஒன்றுக்கு பதிலளித்த வழக்கில் கொலிஜியம் முறையை புதுப்பித்தது.அதே நேரம்,நீதிபதிகளை நியமனம் செய்யும் விவகாரம் கொலிஜியத்துக்கு தான் உண்டு என்று பரூச்சா அமர்வு உறுதிபட கூறியது.

2009 ல் மத்திய அரசு உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி சௌமித்ரா சென்னை பதவி நீக்கம் செய்ய மேலவையில் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் கொண்டு வந்தது.கீழவையில் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் வரும் முன்னரே சௌமித்ரா சென் பதவி விலகினார்.

2014 ல் நாடாளுமன்றம் நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணைய சட்டத்தை நிறைவேற்றியது.இந்த ஆணையத்தின் படி நீதிபதிகளை தேர்ந்தெடுக்க ஒரு குழு உருவாக்கப்படும்.இந்த குழுவில் நீதித்துறை,சட்டத்துறை மற்றும் அரசு துறை சேர்ந்தவர்கள் இடம் பெறுவார்கள்.

2015 ல் உச்சநீதிமன்றம், நீதிபதிகள் நியமன தேசிய ஆணையம் அரசியல் சட்டத்துக்கு விரோதமானது என்று கூறி தள்ளுபடி செய்தது. கொலிஜியம் முறையை மீண்டும் உறுதி செய்து, நீதிபதிகளை நியமனம் செய்ய ஒரு புதிய நடைமுறையையும் சுட்டிக் காட்டியது.இப்போது இது தான் நடைமுறையில் இருக்கிறது.

2018 ல் 4 மூத்த நீதிபதிகள் ஊடகங்கள் முன்பு தலைமை நீதிபதி தீபக் மிஸ்ரா மீது ஊழல் புகார்களை வைத்து உச்சநீதிமன்றத்துக்குள் நடக்கும் தில்லுமுல்லுகளை போட்டுடைத்தனர்.

1960 கள் மற்றும் 1970 களில் நீதித்துறை மீது அரசியல் அழுத்தம் இருந்தது.அரசு மற்றும் நீதித்துறைக்கு இடையான கொள்கை முரண்கள் துருத்தி நின்றன.நீதித்துறை பழமைவாத போக்குள்ளதாகவும் அரசியல்துறை முற்போக்கு நோக்கம் கொண்டதாகவும் கூறப்பட்டது. ஐ.சி.கோலக்நாத் மற்றும் இதர தீர்ப்புகள், கடுமையான சட்டங்களை இயற்றவிடாமல் நாடாளுமன்றத்தின் அதிகாரத்தை முடக்கின. இந்திரா காந்தி காலத்தில் இடதுசாரி கொள்கையுடைய மோகன் குமார மங்கலம் போன்றவர்கள் நிதித்துறையை அரசின் கட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும் என்று வெளிப்படையாக பேசினார்கள்.

1980 களுக்கும் 1990 களுக்கும் மத்தியில் இந்தியாவில் கூட்டணி அரசுகளும் சிறுபான்மை அரசுகளும் அமைந்து மத்திய அரசு நெகிழ்வாக இருந்து.இந்த சந்தர்ப்பத்தில் இந்திய நீதித்துறை தன்னை வலிமை படுத்திக் கொண்டது. தொடர்ச்சியான பொது நல வழக்குகள் மூலம் நீதித்துறை குடி மக்கள் உரிமைகளை விரிவு படுத்தியது.தனது அதிகாரத்தையும் ஆழப்படுத்திக் கொண்டது. அரசின் மீது அதிக சுமைகளை ஏற்றியது.

1990 களின் பிற்பகுதியிலும் 2000 ஆம் ஆண்டுகளின் முற்பகுதியிலும் நீதிமன்ற கடுமையை நெகிழச் செய்ய வேண்டும் என்ற பேச்சு கனமாக எழுந்தது. அரசின் சமூக நலத் திட்டங்கள்(உ.ம்: இட ஒதுக்கீடு,கல்லூரி மாணவர் சேர்க்கை வழக்குகள்); சுற்று சூழல்( உ.ம்: கடற்புற மேலாண்மை, டீசல் வாகனங்களுக்கு கட்டுப்பாடு) சட்ட அவையில் மூக்கை நுழைப்பது( நம்பிக்கை தீர்மானம் கோருவதில் நாடாளுமன்றம் மற்றும் சட்ட மன்றங்களுக்கு உத்தரவு போடுவது) ஆகியவற்றில் நீதிமன்றம் தனது கொள்கையை திணிக்கிறது என்று நீதிமன்றத்தின் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டது.

ஓரினச்சேர்க்கைக்கு தண்டனை அளிக்கும் சட்டப் பிரிவு 377 ஐ நீக்கம் செய்ய அரசு மறுத்த போது, முற்போக்குவாதிகள் கேட்டுக் கொண்ட போதிலும் நீதிமன்றம் தலையிட மறுத்தது. (இப்போது மாற்றிக் கொண்டது தனிக் கதை). பல்வேறு மாநிலங்களின் உயர்நீதிமன்றங்கள் மற்றும் உச்சநீதிமன்றம் நீதிபதிகள் மீது தொடர்ந்து கூறப்படும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் நீதித்துறையை கட்டுப்படுத்தும் பலத்தை நாடாளுமன்றத்துக்கு கொடுத்திருக்கிறது.

இந்திய இஸ்லாமியர்களுக்கான ஆளுமைகள் என்றாலே அது மதிப்பிற்குரிய மவுலானா அபுல் கலாம் ஆசாத்தும்,…
-கான் பாகவி பள்ளி, கல்லூரி தேர்வுகள் முடிந்து விடுமுறை ஆரம்பமாகிவிட்டது. சிறையிலிருந்து விடுபட்ட…