பல்வேறுவகை கடல்கள் உள்ளன. அவை மாக்கடல், வளைகுடா, விரிகுடா, நீரிணை (ஜலசந்தி) என பல்வேறு பெயர்களைப் பெற்றுள்ளன. தமிழகக் கடல்களில் இவை நான்கும் உள்ளன. தெற்கெல்லையில் கிடக்கும் இந்துமாக்கடல் மிகப் பெரும் நீர்பரப்பு. அதற்கு வடக்கில் கிடக்கும் மன்னார் வளைகுடா வளைவான குடாக்கடல். குடாக்கடலைத் தாண்டி ஆழமின்றி ஆர்ப்பரிப்பு இல்லாமல் படுத்துக்கிடப்பது பாக் ஜலசந்தி, ஜலசந்தியைத் தாண்டி வடக்கில் ஆர்ப்பாட்டப் போர்ப்பாட்டுப்பாடி அலையெழுப்பிக் கொண்டிருப்பது வங்காள விரிகுடா, இது சோழமண்டலக் கடற்கரை எனவும் கூறப்படுகிறது.

இந்த நான்கு கடல் சகோதரிகளின் கரையிலிருக்கும் முக்கியபட்டினங்கள் பழம்பெரும் வரலாறுகளைப் பேசாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன. பல்லவர்களின் கோநகரான மாமல்லபுரம், சோழர்களின் முக்கிய பட்டினமான காவிரிப்பூம்பட்டினம், பாண்டியர்களின் பழம்பெரும் துறைமுகமான தொண்டிமாநகர், கொற்கை, காயல், சேரர்களின் கடற்கரைப் பட்டினங்களாகன குளச்சல், தேங்காய்ப்பட்டினம் எனத் தமிழகக் கடலோரங்கள் பல்லாயிரமாண்டுகளின் கதைகளைச் சுமந்து நிற்பவை.
இவற்றில் நாம் இப்போது தொண்டித் துறைமுகத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவிருக்கிறோம். அது நம் கருத்தில் பதியவைக்கும் சங்கதிகளைப் பற்றி புரிந்துகொள்ள விருக்கிறோம்.
இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் திருவாடானை வட்டத்திலுள்ள துறைமுகப் பட்டினமாகும் இது. தொண்டி என்பதற்கு துறை, துவாரம் என்று பொருள். ஐம்பதாண்டுகளுக்கு முன் வெளியிடப்பட்ட துளையுள்ள காலணா நாணயத்தை வடமாவட்டங்களில் தொண்டிக் காலணா என்றனர். கடலுக்கு துவாரம் போல துறைமுகம் அமைந்ததால் அதை தொண்டி என்றனர். எனவே கடல் துறையை முகத்துவாரம் எனவும் அழைத்தனர்.
கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பே கீர்த்தியோடு விளங்கிய கிழக்குக் கரையோரப்பட்டினங்களின் ராணி நகர் இது. கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டில் இங்கு சமண மதம் சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்திருந்தது. இலவோன் எனும் சமண மன்னன் தொண்டியைத் தலைநகராக்கி ஆண்டபோது மதுரையிலுள்ள மலைக்குகைகளில் சமணத் துறவிகளுக்கு படுக்கைகள் அமைத்துக் கொடுத்துள்ளான். இதைப் பற்றிய கல்வெட்டுகள் மதுரை கீழவளவு குகைப் பகுதியில் உள்ளன.
1800 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட சிலப்பதிகாரத்தில் தொண்டியைப் பற்றிய பதிவுகள் உள்ளன. அதிலுள்ள ஊர்காண் காதையில் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் நடந்த இந்திர விழாவிற்கு தொண்டியை ஆண்ட அரசரால் அகிற்கட்டைகளும் துணிமணிகளும் வாசனைப் பொருட்களும் மரக்கலங்களில் அனுப்பப்பட்ட சங்கதி பாடலாக பதிவாகியுள்ளது. ‘வங்க வீட்டத்து தொண்டியோரிட்ட அகிலும் துகிலும் ஆரமும் வாசமும்’ என்ற சொற்றொடர் தொண்டியின் பழம்பெருமையைப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.
வரலாற்று ஏடுகளிலும் இலக்கிய ஏடுகளிலும் பதிவாகியுள்ள மிகப்பழமையான துறைமுகப்பட்டினமான தொண்டிமாநகர் ஒரு நல்ல பெண்ணின் இலக்கணத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக கூறப்பட்டுள்ளது. எட்டுத் தொகை நூல்களில் ஒன்றான குறுந்தொகையின் கீழ்க்கண்ட பாடலைப் பாருங்கள்.
“வான்கடல் பரப்பில் தூவதற்கு எதிரிய
மீன்கண் டன்ன மெல்லரும்பு ஊழ்த்த முடவுமுதிர் புன்னை தடவுநிலை மாச்சினைப்
புள்ளிறை கூரும் மெல்லம் புலம்ப
நெய்தல் உன்கண் பைதல் கலுழப்
பிரிதல் எண்ணினை யாயின் நன்றும்
அரிது துற்றனையால் பெரும் உரிதினில்
கொண்டாங்குப் பெயர்தல் கொண்டலொடு
குரூ உத்திரைப் புணரி உடைதரும் எக்கர்ப்
பழந்திமில் கொன்ற புதுவலைப் பரதவர்
மோட்டுமணல் அடைகரைக் கோட்டுமீன் கொண்டி
மணங்கமழ் பாக்கத்துப் பகுக்கும்
வளங்கெழு தொண்டி யன்ன இவள் நலனே!”
(குறு, நெய்தல் – பா10)
புலவர் அம்மூவனார் கூறுகையில், அழகான உவமையைக் கையாண்டுள்ளார். அதாவது, தலைவியின் அழகுக்கு சிறுசிறு உவமைகள் கூறாமல், தொண்டி என்னும் ஊரின் மொத்த அழகையும் உவமிக்கிறார். இதன்மூலம் தலைவியின் அன்பு யாராலும் அளவிட முடியாத அளவு மிகப் பரந்துபட்டது என்பதை நுட்பமாகவும் மிக அழகாகவும் கூறியுள்ளார் (தினமணி). இது போன்ற உவமைகள் சங்கப் பாடல்களுக்கே உரிய சிறப்புகளாகும்.
பாடியவர் யாரெனத் தெரியாத நற்றினைப் பாடல் சொல்லும் தொண்டியின் சீர்த்தியைக் கேளுங்கள்.
‘கல்லென் புள்ளின் கானல்அம் தொண்டி
நெல்அரி தொழுவர் கூர்வாள் உற்றென
பல்இதழ் தயங்கிய கூம்பா நெய்தல்’
’கல்’ என ஒலிக்கும் பறவைக் கூட்டத்தையுடைய கடற்கரைச் சோலையாற் சூழ்ந்தது தொண்டு எனும் ஊர். அவ்வூர் வயலிலே நெற்கதிர் அறுக்கும் உழவரின் கூர்மையான அரிவாளால் நெய்தல் மலரும் அறுபடும்.
இலக்கியங்களிலும் வரலாற்று நூல்களிலும் ஆங்காங்கு காணப்படும் சங்கதிகள் தொண்டிமாநகரை முதன்மையான பட்டினமாக நமக்குக் காட்டுகின்றன. கிரேக்கர், ரோமர், யவனர் என மேலைநாட்டினரும் சீனர், சாவகர், சிங்களர் என கீழை நாட்டினரும் கால்பதித்த துறைமுகப்பட்டினம் தொண்டிமாநகர். இதன் கடற்கரைத் தெருவுக்குப் பெயர் ‘பன்னாட்டார் தெரு’ என்பதாகும். பல நாட்டவரும் வந்து தங்கி வணிகம் செய்த தெரு.
வாசனைப் பொருட்களும் துணிமணிகளும் ஏற்றுமதியான தொண்டிச் சீமையில்தான் கீழைத்தேச பொருட்களும் தேக்கு மரங்களும் அரபுக் குதிரைகளும் வந்திறங்கியதாக வரலாறு கூறுகின்றது. ஆண்டொன்றுக்கு 25,000 குதிரைகள் வந்திறங்கியதாக ஆவணங்கள் கூறுகின்றன.
மிடுக்காக நடைபயிலும் பெண்ணை இன்றும் தஞ்சைப் பகுதியில் தொண்டிக் குதிரை போல் நடக்கிறாள் எனக் கூறும் பழக்கம் உண்டு. இங்கு வந்து கரையேறிய பர்மாவின் தேக்கு மரங்கள்தான் செட்டிநாட்டு பங்களாக்களை அரண்மனையாக்கியுள்ளன.
தொண்டியிலிருந்து புறப்பட்ட மரக்கலங்கள் கிழக்கையும் மேற்கையும் இணைத்தன. 1940 – களில் இங்கிருந்து கப்பலில் இலங்கை செல்ல வெறும் இரண்டு ரூபாய் தான் கட்டணம். விடுதலை பெற்றபின் கள்ளத் தோணியில் பயணம் செய்ய இருபத்தைந்து ரூபாய்தான் கட்டணம். இலங்கையில் கள்ளத்தோணியருக்கு ‘மரக்கல மினுசு’ எனப் பெயர்.
தொண்டிக்கும் யாழ்ப்பாணத்துக்கும் இடையே முப்பது கல் தொலைவே உள்ளது. இவ்வூர் மக்கள் முற்காலத்தில் பாய்மரக்கப்பலேறி வைகறையில் சென்று வாணிபம் செய்து விட்டு மாலையில் ஊர் திரும்பி விடுவாராம். பயணக் கட்டணம் கால்ரூபாயாம். 1890 முதல் 1915 வரை தொண்டிக்கும் கொழும்புக்கும் நீராவிக் கப்பல் போக்குவரத்து இருந்ததாம்.
காலாதிகாலமாக இங்கு வந்து சென்று கொண்டிருந்த அரபுக்கள் இஸ்லாத்தின் வருகைக்குப் பின் – முஸ்லிம்களான பின் தொண்டித் துறைமுகத்தை வசிப்பிடமாகவும் கொண்டனர். இதை உறுதிப்படுத்துவது போல் அலைவாய்க்கரையை அடுத்து ஓடாவித் தெரு, சோனகர் தெரு, மரைக்காயர் தெரு, லெப்பைத் தெரு என தெருக்கள் பெயர் பெற்றுள்ளன.
2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக வெளிநாட்டினரின் விருப்பமுள்ள நகராக விளங்கிய தொண்டி மாநகரில் கால் வைத்துத்தான் பலரும் மதுரையை அடைந்துள்ளனர்.
பூர்வீகக் குடிகளின் கணக்கோடு இங்குள்ள மீனவப் படையாட்சிகளும் உள்ளனர். பனிரெண்டாவது நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இங்கு சோழ நாட்டுப் படைக்கும் சிங்களப் படைக்கும் போர் நடந்தனத ஆர்ப்பாக்கத்தில் காணப்படும் கல்வெட்டு ஒன்றால் அறியக்கிடைக்கிறது. போர் நடந்த போது சிங்களர் வந்து பாளையம் இறங்கிய இடமே பிற்காலத்தில் ‘புதுப்பட்டினம்’ ஆனது.
போராளிகளாய் படைகளில் ஆட்சி செய்த படையாட்சிகளே பிற்காலத்தில் போரில்லா காலத்தில் மீன்பிடித் தொழிலில் இறங்கியுள்ளனர். வாள் பிடித்த கைகள் வாள் போன்ற வாளை மீன் பிடித்துள்ளன.
ஆதிக்குடிகளோடு கடந்த 200 ஆண்டுகளுக்கு முன் இங்கு குடியேறியவர்களை அவர்களின் வீட்டுப் பெயர்கள் அடையாளம் காட்டுகின்றன. எக்க குடியார் வீடு, தெக்கத்தியார் வீடு, சேர் வாய்க்கால் வீடு, கண்ணங்குடியார் வீடு, அனுமந்தங்குடியார் வீடு, குணங்குடியார் வீடு என ஊர்ப் பெயர்களை அடையாளம் காட்டும் வீட்டுப் பெயர்கள்.
குணங்குடி மஸ்தான் எனப் பேசப்படும் ஞானியின் தந்தையின் ஊர் குணங்குடி; தாயாரின் ஊர் தொண்டி. இங்கு பிறந்து வளர்ந்து கீழைக்கரை அரூஸியா மதரசாவில் ஓதியவரே குணங்குடி மஸ்தான் எனும் சுல்தான் அப்துல் காதர்.
தொண்டித் துறைமுகத்தின் விரிவான வரலாறு பதிவாகாமல் இருந்தாலும் துணுக்குகளாக பல சங்கதிகள் கிடைக்கின்றன. இங்கு வந்து குடியேறிய அரபிகளில் மொரோக்காவிலிருந்து வந்து குடியேறிய சையிது லப்பை குடும்பத்தினரைப் பற்றி பன்னூலாசிரியர் தம் இஸ்லாமியக் கலை களஞ்சியத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்.
பல்வேறு கால கட்டங்களில் அரபு முஸ்லிம்கள் தொண்டியில் வந்து குடியேறியிருந்தாலும் 13 – ஆம் நூற்றாண்டில் அரபகத்திலிருந்து கப்பல் கப்பல்களாக கிழக்குக் கடற்கரைப் பட்டினங்களில் வந்து குடும்பங்களோடு குடியேறினர். அவற்றில் தொண்டியும் ஒன்று. இவர்களின் அடையாளத்தை நாம் நன்கறிவோம். இவர்கள் தம் மாப்பிள்ளைகளை வீட்டோடு வைத்துக் கொள்வர். சொத்துக்கள் யாவையும் பெண்களுக்கு மட்டும் உரியவை. பழவேற்காட்டிலிருந்து காயல்பட்டினம் வரை பனிரெண்டு பட்டினங்களில் இன்றும் அவர்கள் தனித்த அடையாளத்துடன் வாழ்கின்றனர்.
வெளிநாட்டுத் தொடர்புகள் உள்ள ஊர்களில் பர்மாக்காரர் வீடு, சிங்கப்பூரார் வீடு, பினாங்கார் வீடு, கொழும்பார் வீடு என குடும்பங்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இவற்றில் ‘சீயத்தார் வீடு’ என வீட்டுப் பெயர் இருப்பதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?
தொண்டியில் சீயத்தார் வீடு என ஒரு குடும்பத்தார் உண்டு. அதென்ன சீயத்தார். சயாம்தான் சீயமாக மாறியுள்ளது. சயாம் நாட்டில் வணிகம் செய்தவர்கள் சீயத்தார் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். சயாமின் இன்றைய பெயர் தாய்லாந்து.
இஸ்லாமியத் தமிழ்க் கவிஞர் மன்றத்தின் செயலாளராக இருந்த மதிப்பிற்குரிய கவிஞர் ‘தண்ணன்’ மூஸா அவர்களும் ஆயிஷா சித்தீகா மதரஸாவின் தாளாளர் அ.அஜ்மல்கான் அவர்களும் சீயத்தார் குடும்பத்தவரே.
சீயத்தார் வீட்டினரின் சம்பந்திகளே பிரபல குடும்பமான மு.நா.வகையறா. இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியத்தை வழங்கியவரும் பன்னூலாசிரியருமான மு.றா.மு.அப்துற்றஹீம் இலக்கியத் தொண்டின் அடையாளம்; தொண்டியின் அடையாளம்.
மு.றா.குடும்பத்தினர் அன்று முதல் இன்று வரை கல்வியில் சிறந்தவர்கள். ‘ஆசிரியர்’ என அழைக்கப்பட்ட அப்துற்-றஹீம் தம்பி முகம்மது முஸ்தபாவு எழுத்தாளரே. பிரபல வழக்கறிஞராகத் திகழ்ந்தவர் மு.றா.மு.அப்துல் கரீம். ‘கான்சாகிப்’ என அழைக்கப்பட்ட மு.றா.பீ.சையத் முகம்மது மதராஸ் ராஜதானியின் இடைக்கால சட்டமன்றத்தில் உறுப்பினராக விளங்கியவர்.
தொண்டி ஊராட்சியின் தலைவராகவும் விளங்கிய கான்சாகிப் காலத்தில் கட்டிய ஆற்றுப் பாலம் இன்றும் வலுவோடு விளங்குகின்றது. இவர் அரசு பயணியர் விடுதி கடற்கரையின் தென்பகுதியில் தொலைவில் இருந்ததால் பயணிக்க வசதியாக கடலோரச் சாலை அமைக்க ஆவன செய்தார். பிற்காலத்தில் இச்சாலைக்கு ‘பிரபாகரன் பீச்’ எனப் பெயரிடப்பட்டிருந்தது. மாண்பமை பிரபாகரன் அன்றைய முகவை மாவட்ட ஆட்சியராய் இருந்து நற்பணியாற்றியவர். இவர் கூட யாழ்ப்பாண உறவினரே.
கான்சாகிப் தம் சொந்தச் செலவில் 13 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி அமைக்கப்பட்டதே செய்யது முகம்மது மேனிலைப் பள்ளி. கிலாபத் இயக்கம், முஸ்லிம் லீக் என அரசியல் பணியாற்றிய ‘கான்சாகிப் தொண்டியின் வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைத்தவர்.’
மாவட்ட நூலக ஆணைக் குழுவின் உறுப்பினராக விளங்கிய மு.றா.மு.சையது இபுறாகீம் தனியாக ஒரு நூலகத்தை அமைத்தார். அது இன்று “வளர்பிறை நூலகம்” என்ற பெயரில் பெரும் நூலகமாக விளங்கி வருகிறது. நூலகம் கண்டவரின் புதல்வர்களில் ஒருவரான எம்.எஸ்.அப்துல் சலாம் 1960 – களில் ஊராட்சித் தலைவராக விளங்கினார்.
கல்வியைக் கண்ணெனப் போற்றிய மு.றா.வகையறா கல்வியாளர்களின் பாசறை என்றால் மிகையாகாது.
மு.றா.குடும்பத்தைப் போல் புலமைப் பெற்ற குடும்பம் கிழக்குத் தெருவிலுள்ள புலவர் குடும்பம். பாண்டித்யம் மிக்க வா.மு. முகம்மது நெய்னார் சாகிபு அவர்களின் புதல்வர்கள் ஹைதர் அலி, ஜமால் முகம்மது (கவிஞர் குணங்குடிதாசன்) ரசூல் முகைதீன், ஒய்சுல் கர்ணை வணிகம், அலுவல், அரசியல், இலக்கியம் என உயர்ந்தவர்கள். இவர்களின் வாரிசுகளும் இன்றும் கல்வியாளர்களாய்த் திகழ்கின்றனர்.
நால்வரின் மருமகனார் பந்தே நவாஸ் பள்ளியாசிரியர், ஒய்சுல் கருணையின் புதல்வி நசீமா பானு எஸ்.ஐ.இ.டி. கல்லூரியின் தமிழ்ப் பேராசிரியை. இவர்கள் குணங்குடி மஸ்தானின் தாயாதிகள்.
இடையே ஒரு பதிவு, அக்காலத்தில் தொண்டிக்கு மீலாது விழாவுக்கு வந்து சொற்பெருக்காற்றிய சதாவதானி சேகுத் தம்பி பாவலருக்கு ‘கலைக் கடல்’ – என்ற பட்டத்தை வழங்கியவர்கள் தொண்டிப் பெருங்குடி மக்களே.
தொண்டித் துறைமுகத்திலிருந்து சென்று இலங்கை திருக்கோணமலை துறைமுகத்தில் தொழில் செய்த அலித் தம்பி மரைக்காயரின் மகன் சுல்தான் அபூபக்கர் அங்கு இரண்டு பள்ளிவாசல்களைன் நிர்மாணித்து வக்பு செய்துள்ளார். கி.பி.1770 – இல் இவர் கட்டிய பெரிய திருக்கோணமலை சோனகத் தெருவில் உள்ளது. 1781 – இல் கட்டிய சிறிய பள்ளி மரைக்காயர் பள்ளி எனும் பெயரில் என்.சி.சாலையில் உள்ளது. இரு பள்ளிகளுக்கும் வருவாய் பெற சில கடைகளையும் தோட்டங்களையும் வக்பு செய்துள்ளார். இவரின் மகன் சீனித் தம்பி மரைக்காயரும் மைத்துனர் முகம்மது அலீ மரைக்காயரும் பல நல்லறங்கள் செய்துள்ளனர். பல்வேறு பகுதி மக்கள் தொண்டியில் வந்து வாழ வழி வகுத்துள்ளனர்.
தொண்டியின் சகோதர ஊரான நம்புதாழையைச் சேர்ந்த கிதுர் முகம்மது எனும் நல்லத் தம்பிப் பாவலர் தொண்டி அரசும் பொது மருத்துவமனைக்கு எதிரில் பேரும் புகழோடு வாழ்ந்தார். இலங்கை கண்டியை அடுத்த கம்பளையில் பெரும் வணிகராகத் திகழ்ந்த பாவலர் ‘இசைத்தேன்’ எனும் இசைப்பாடல் நூலை வெளியிட்டுள்ளார். ‘இசைமுரசு’ நாகூர் அனிபா தன் முதலடிகளை இவர் மூலம்தான் வைத்துள்ளார். கம்பளை, மதுரை, தொண்டி, சென்னை என பாவலரின் வாரிசுகள் வாழ்கின்றனர். பாவலரின் புதல்வர்களில் இருவர் சென்னையில் டாக்டர்களாக உள்ளனர். அவர்கள் டாக்டர் காதர் மஸ்தான், டாக்டர் அக்பர் அலீ. பாவலரின் பேரர் லியாக்கத்தலி ‘பாவலர்’ என்ற பெயருடனேயே தொண்டியில் வாழ்கின்றார்.
இன்றுள்ள மதுரை துணிக்கடைகளில் கணிசமானவை தொண்டிக்காரர்களுடையவை. தொண்டியின் ஊராட்சித் தலைவராக விளங்கிய ‘பாம்பாட்டி வீட்டு’ செய்யது அகமதுவின் புதல்வர்கள் துணி வணிகத்தில் பெரும் புள்ளிகள்.
குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபின் மாமா கட்டை ஷைகின் கோரி இங்குள்ள வாழைத் தோப்பில் உள்ளது. இவர்களின் வழியில் தோன்றிய முகம்மது அப்துல் காதர் மதுரை ‘காஜியுல் குலாத்’ ஆக அரசால் நியமிக்கப்பட்டு அங்கேயே மறைந்தார். இவரின் மகன் முகம்மது இபுறாஹீம் சாகிபு தொண்டியில் காஜியாக இருந்தார். அடுத்தும் தொண்டிக்கு காஜியாக வந்தவர் முந்தைய காஜியின் புதல்வரான முகம்மது இஸ்மாயில் சாகிபே. இவர் மாபெரும் மார்க்க மேதையுமாவார்.
நாகூரை புலவர் கோட்டை என்பர். தொண்டி புலவர் பேட்டை. இங்கு பல்வேறு எழுத்தாளுமைகள் வாழ்ந்துள்ளனர்.
உலக மாந்தர்கள் தம் பெயருக்கு முன் தந்தையின் பெயரிலுள்ள முதல் எழுத்தை விலாசமாக பதிவிடுகின்றனர். பிரான்ஸ் போன்ற சில நாடுகளில் தாயின் பெயரிலுள்ள முதல் எழுத்தைப் பதிவிடுகின்றனர். பெரும்பாலோர் ஓரெழுத்தையே பதிவிட நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார்கள் ஈரெழுத்தையும் சிலர் சித.கண.பழ. என மூன்று தலைமுறையையும் பதிவிடுகின்றனர். இவற்றைப் பின்னுக்கு கொண்டு போன ஒரு விலாசத்தை அண்மையில் நான் கண்டேன்.
(அடுத்த இதழிலும் ‘தொண்டி’ தொடரும்)
தொடர்புக்கு ; 9710266971

தூத்துக்குடியில் சுட்டுக் கொலைசெய்யப்பட்டவங்களுக்குப் பிரதமர் மோடி ஏன் இரங்கல்கூட தெரிவிக்கல? அவர் தமிழர்களுக்குப்…
பிரதமர் மோடி காங்கிரஸ் இல்லாத நாட்டை உருவாக்க வேண்டும் என்று மேடை தோறும்…
எடியூரப்பாவை போல் கர்நாடக ஆளுநர் வஜுபாய் வாலாவும் ராஜினாமா செய்யலாம். இந்தியாவை விடவும்,…

வாணியம்பாடி என்றதும் அது முஸ்லிம்கள் நிறைந்து வாழும் ஊர் என்பதும், அதன் சுற்று வட்டாரத்தில் பல தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகள் உள்ளன என்பதும், நூற்றாண்டைத் தொடும் ‘இஸ்லாமியா கல்லூரி’ அங்கு இயங்கி வருகிறது என்பதும், கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் அக்கல்லூரியில் தமிழ்த் துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றினார் என்பதும் நமது நினைவிற்கு வரும். ஆனால் வாணியம்பாடி, ‘இஸ்லாமியா கல்லூரியை’த் தொடங்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்த தொழிலதிபர் மலங்கு அஹமது பாஷா பகதூர் அவர்களைப் பற்றி இன்றையத் தலைமுறையினருக்குத் தெரியுமா? சந்தேகமே!
இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்க ஆண்டுகளில் வடஆற்காடு மாவட்டத்தைச் சார்ந்த முஸ்லிம்கள் தோல் பதனிடும் தொழிலில் முன்னணிப் பங்கு வகித்தனர். மேல் விஷாரம் சி. அப்துல் ஹக்கீம் சாகிப். வாணியம்பாடி மலங்க் அஹமது பாஷா சாகிப், அப்துல் சுப்ஹான் சாகிப் உள்ளிட்ட ஏராளமான முஸ்லிம் தொழில் அதிபர்கள் இருந்தனர். இவர்கள் முஸ்லிம்களின் பொருளாதார முன்னேற்றத்திலும். கல்வி வளர்ச்சியிலும் அக்கறை கொண்டவர்களாகவும் திகழ்ந்தனர். தங்களிடமிருந்த செல்வத்தின் ஒரு பகுதியை இப்பெருமக்கள் இதற்காகச் செலவிட்டனர். அவர்களில் ஒருவர் தான் வாணியம்பாடி மலங்க் அஹமது பாஷா சாகிப்
பிறப்பு - படிப்பு:-
மலங்க் அஹமது பாஷா வாணியம்பாடியில் 17.09.1893 அன்று பிறந்தார் இவரது தந்தையார் பெயர் மலங்க் ஹயாத் அப்துல் ரகுமான் சாகிப்.

malagஇவர் சென்னையில் தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலை நடத்தி வந்தார். பாஷா சாகிப் தனது ஆரம்ப மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை சென்னை சைதாப் பேட்டையிலிருக்கும் ஆசிரியர் பயிற்சிக் கல்லூரியில் கற்றுத் தேறிய பின்னர், சென்னை தாம்பரத்திலிருக்கும் கிறிஸ்தவக் கல்லூரியில் சேர்ந்து தத்துவ இயலில் இளங்கலைப் பட்டம் (பி.ஏ) பெற்றார்.
அத்தேர்வில் அனைத்துப் பாடங்களிலும் அதிக மதிப்பெண் பெற்றமைக்காக இவருக்கு கல்லூரி நிர்வாகம் தங்க மெடல் வழங்கிப் பாராட்டியது. சென்னை மாகாணத்தில் இத்தகைய சிறப்பினைப் பெற்ற முதல் மாணவர் இவர் என்பது மட்டுமின்றி, வாணியம்பாடி முஸ்லிம் சமூகத்தின் முதல் பட்டதாரி என்ற பெருமையும் இவருக்குண்டு. இத்தகைய உயர்நிலை அடைந்ததற்காக வாணியம்பாடி முஸ்லிம் சமூகம் இவருக்குப் பாராட்டு விழா நடத்தி தனது மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது.
தொழில் துறையில்
பட்டம் பெற்றபின், அரசுப் பணியில் சேர்ந்திட இவர் ஆர்வம் காட்டவில்லை. தனது தந்தையார் சென்னை பெரிய மேட்டில் நடத்தி வந்த தோல் பதனிடும் நிறுவனமான மலங்க் ஹயாத் அன்கோவின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார். பொருளாதாரம், வணிகம், நிதி மேலாண்மை ஆகிய துறைகளில் பெற்றிருந்த அறிவு, தொழிலில் இவருக்குப் பெரிதும் துணை நின்றது. மிகப் பெரிய தொழிலதிபராக உருவெடுத்தார். சில ஆண்டுகளிலேயே மலங்கு டிரேடிங் கம்பெனி என்ற தோல் பதனிடும் நிறுவனத்தையும் தொடங்கி வெற்றிகரமாக நடத்தி வந்தார்.
தோல் பதனிடும் தொழிலில் நவீன தொழில் நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி பிற தொழிலதிபர்களுக்கு முன்னுதாரணமாகத் திகழ்ந்தார். வணிகத்தில் நாணயமிக்கவராகவும், நேர்மையானவராகவும் திகழ்ந்தார். தொழில் தர்மத்தையும், உயரிய மரபுகளையும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் வழுவாது கடைப்பிடித்து வந்தார்.
இத்தொழிலில் புதிதாக ஈடுபட்ட பல முனைவர்கள் இவரை நாடி வந்து வழிகாட்டுதல்களையும், ஆலோசனைகளையும் பெற்றுப் பயனடைந்தனர். தென்னிந்திய தோல் வணிகர் சங்க நிறுவனர்களில் ஒருவராக இவர் இருந்தார். இத்தொழிலில் பிரச்னைகள் ஏற்பட்ட போதெல்லாம் சம்பந்தப்பட்ட துறை அதிகாரிகளை அணுகி அவற்றைத் தீர்த்து வைத்தார்.
முதலாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, இந்தியாவில் தோல் பதனிடும் தொழில் மிகப் பெரிய நெருக்கடியைச் சந்தித்தது. 1923ஆம் ஆண்டு இவரது நிறுவனமும் பெரும் நட்டத்திற்கு உள்ளாகி மூடும் சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. எனினும் இவர் மனம் தளரவில்லை. காப்பீடு செய்திருந்த இம்பிரியல் வங்கியிடமிருந்து மிகப் பெரும் தொகையை ஈட்டுத் தொகையாகப் பெற்றுக் கொண்டு 1927ஆம் ஆண்டு மீண்டும் தனது வணிகத்தைத் தொடங்கினார். 1930களில் சென்னை பெரியமேடு பகுதியில் அவர்தான் முன்னணி தொழில் அதிபராக விளங்கினார். தோல் பதனிடும் தொழிலுக்குத் தேவைப்படும் ரசாயனப் பொருள்களை லண்டனிலிருந்து இறக்குமதி செய்து பிற வணிக நிறுவனங்களுக்கு மறு விற்பனை செய்தார். சிறிய தோல் நிறுவனங்களிடமிருந்து பதப்படுத்தப்படாத தோல்களை வாங்கி அவற்றை தனது நிறுவனத்தில் பதப்படுத்தும் தொழிலுக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டதோடு மட்டுமல்லாமல் பிற நிறுவனங்களுக்கும் விற்பனை செய்தார்.
தோல் பதனிடும் தொழில் சம்பந்தப்பட்ட விஷயங்களில் கொள்கை முடிவுகள் எடுக்கின்ற போது, சென்னை மாகாண அரசு இவரைக் கலந்தாலோசிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. 1937 ஆம் ஆண்டில் சென்னை மாகாணப் பிரதமராகப் பொறுப்பேற்ற சக்ரவர்த்தி இராஜகோபாலாச்சாரி, தோல் தொழிலுக்கு வணிக வரி விதிப்பது சம்பந்தமாக இவரைக் கலந்தாலோசனை செய்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. அந்த அளவுக்கு இவரது செல்வாக்கு உச்ச நிலையில் இருந்தது.
கல்வி வளர்ச்சியில்
முஸ்லிம்களின் கல்வி வளர்ச்சியில் பாஷா சாகிப் பெரிதும் நாட்டம் கொண்டிருந்தார். வாணியம்பாடி நகரில் தொடங்கப்பட்ட முஸ்லிம் கல்விச் சங்கத்தின் நிறுவன உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும், அதன் ஆயுள் கால உறுப்பினராகவும் இருந்தார். 1916 ஆம் ஆண்டு இந்தக் கல்விச் சங்கத்தின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்று திறம்படச் செயல்பட்டார். தனது ஆயுள் காலம் முழுமையும் இச்சங்கத்தில் ஏதாவது ஒரு பொறுப்பில் இருந்து பணியாற்றினார். இச்சங்கம் தான் 1918 ஆம் ஆண்டு வாணியம்பாடி நகரில் ‘இஸ்லாமியா கல்லூரி’ என்ற கல்லூரியைத் தொடங்கியது.
1919ம் ஆண்டு சென்னைப் பல்கலைக் கழகம் இக்கல்லூரிக்கு அங்கீகாரம் வழங்கியது. தமிழ் நாட்டில் முஸ்லிம்களால் தொடங்கப்பட்ட முதல் அரசு உதவி பெற்ற கல்லூரி இதுதான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. நூற்றாண்டை நெருங்கும் பாரம்பர்யச் சிறப்பு மிக்க இக்கல்லூரியில் தற்போது இரண்டாயித்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் பயின்று வருகின்றனர். இக்கல்லூரியின் தாளாளராகவும் பாஷா சாகிப் சில ஆண்டுகள் பதவி வகித்தார். தனது பதவிக் காலத்தின் போது கல்லூரியில் உருது மற்றும் இஸ்லாமிய சமய படிப்புகளைக் கொண்டு வந்தார்.
முஸ்லிம் கல்வியாளர்களால் சென்னை நகரில் தொடங்கப்பட்ட தென்னிந்திய முஸ்லிம் கல்விச் சங்கத்திலும் பாஷாசாகிப் முக்கியப் பொறுப்புகள் வகித்தார். இச்சங்கத்தின் செயலாளராக ஏழு ஆண்டுகளும். தலைவராக இரு ஆண்டுகளும் பதவி வகித்தார். சங்கத்தின் கல்விப் பணிகளுக்காக சென்னை நகரத்தின் வீதிகள் தோறும் சென்று கடை கடையாக ஏறி இறங்கி நிதி திரட்டினார். இச் சங்கம் தான் சென்னை இராயப்பேட்டையில் ‘புதுக்கல்லூரி’ என்ற புகழ் பெற்ற கல்லூரியை நடத்தி வருகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
உ.பி. மாநிலம் அலிகர் நகரில் செயல்பட்டு வரும் இந்திய முஸ்லிம்களின் முதல் பல்கலைக் கழகமான அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலைக் கழகத்திற்கும் நன்கொடை வழங்கியுள்ளார். சென்னைப் பல்கலைக் கழக செனட் உறுப்பினராகப் பொறுப்பு வகித்துக் கல்வி பணி ஆற்றியுள்ளார். ஏழை, எளிய மாணவர்கள் உயர் கல்வி பெறுவதற்குத் தாராளமாக நிதி உதவி செய்துள்ளார். படித்த இளைஞர்களை வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுமாறு ஊக்குவித்துள்ளார்.
அரசியல் ஈடுபாடு
பாஷா சாகிப் அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகில் இணைந்து அதன் நடவடிக்கைகளில் முனைப்புடன் ஈடுபட்டார். அன்றைய சென்னை மாகாண முக்கிய முஸ்லிம் லீக் தலைவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தார். சென்னை மாநகராட்சி உறுப்பினராக 1936ம் ஆண்டுமுதல் 1941 ஆம் ஆண்டு வரை பதவி வகித்தார் (பெரியமேடு பகுதி) 1937ஆம் ஆண்டு சென்னை மாகாண சட்டசபைக்கு நடந்த தேர்தலில் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராக வடஆற்காடு மாவட்ட முஸ்லிம் தனித் தொகுதியில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார்.
1946 ஆம் ஆண்டு வரை அப்பொறுப்பில் இருந்தார். சட்ட சபையில் முஸ்லிம்களின் பல்வேறு பிரச்னைகளுக்காகக் குரல் கொடுத்தார். மக்களை அறியாமையிலிருந்தும், வறுமையிலிருந்தும் விடுவிப்பதே தனது லட்சியம் எனச் சூளுரைத்துச் செயல்பட்டார். சென்னை மாகாணத்தின் தமிழ் பகுதி முழுவதும் சுற்றுப் பயணங்கள் மேற்கொண்டு முஸ்லிம் ஜமாஅத்துகளையும், அமைப்புகளையும் சந்தித்து பிரச்னைகளைக் கேட்டறிந்தார். அவற்றின் தீர்வுக்குப் பாடுபட்டார்.
முஸ்லிம்லீக் ஜனநாயக முறைப்படி செயல்பட வேண்டுமென்பதிலும் குடும்ப அரசியல் கூடாது என்பதிலும் அவர் உறுதியாக இருந்தார். அன்றையக் கால கட்டத்தில் சென்னை மாகாண முஸ்லிம் லீகின் தலைவராகப் பொறுப்பு வகித்த ஜனாப் எம்.ஜமால் முகம்மது சாகிபுடன் அவருக்கு இணக்கமான உறவு இல்லை என்றே அரசியல் நோக்கர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
எனினும் 1940 ஆம் ஆண்டு ஜமால் முகம்மது சாகிப் மாகாணத் தலைவர் பதவியிலிருந்து விலகிய பிறகு தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அப்துல் ஹமீது கானுடன் பாஷா சாகிப் இணைந்து செயல்பட்டார். 1941ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம் லீகின் 28வது தேசிய மாநாட்டை சென்னையில் நடத்திடுமாறு அகில இந்தியத் தலைமை மாகாணத் தலைமையை கேட்டுக் கொண்டபோது, மாநிலத் தலைவர்கள் இத்தகைய பெரிய பொறுப்பை ஏற்றுத் திறம்பட நடத்திட முடியுமா என தயக்கம் காட்டினர். மாநாட்டினை வெற்றிகரமாக நடத்திட பெருமளவு தேவைப்படும் நிதியை திரட்டிட முடியுமா என்பதே அவர்களின் தயக்கத்திற்குக் காரணமாக இருந்தது. எனினும் பாஷா சாகிப் ‘எப்படியும் மாநாட்டை நடத்துவோம்.
தயக்கம் வேண்டாம்’ என மாகாணத் தலைவர்களுக்கு ஊக்க மூட்டினார். அவரே 28வது மாநாட்டின் வரவேற்புக் குழுச் செயலாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். (கட்சியின் மாகாணத் தலைவர் அப்துல் ஹமீதுகான் வரவேற்புக் குழுத் தலைவர்). சென்னை மாகாணமெங்கும் அவர் சுற்றுப்பயணம் மேற் கொண்டு மாநாட்டுச் செலவுகளுக்காக நிதி திரட்டினார். மாநாடு திட்டமிட்டபடி சென்னை நகரில் எஸ்.ஐ.ஏ.ஏ. திடலில் 1941ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 11, 12, 13,14 தேதிகளில் மிகச் சிறப்பான முறையில் நடைபெற்றது.

muthal tha
மாகணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் பல்லாயிரக்கணக்கான லீக் தொண்டர்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டனர். மாநாட்டில் தொண்டர்கள் கலந்து கொள்ள வசதியாக மாகணத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் 19 சிறப்பு ரயில்களை இரயில்வே துறை இயக்கியதாகவும், 75000 தொண்டர்கள் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டதாகவும் மாநாட்டில் நுழைவுக் கட்டணமாக ஒரு பெருந்தொகை வசூலானது என்றும் ‘மெயில்’ ஏடு குறிப்பிட்டிருந்தது. இம் மாநாட்டின் வெற்றிக்கு பாஷா சாகிப்பின் அயராத முயற்சிகளே காரணம் என்றால் அது மிகையல்ல.
இம் மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகின் தலைவர் காயிதே ஆஜம் ஜின்னா சாகிபின் ஆங்கில உரையை பாஷா சாகிப் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். பாகிஸ்தான் தனி நாடு கோரிக்கைக்கு, அந்நாட்டில் சேருவதற்குப் பூகோள ரீதியில் வாய்ப்பில்லாத சென்னை மாகாணம் உள்ளிட்ட பிற மாகாணங்களில் வாழும் முஸ்லிம்களும் ஆதரவு தெரிவிப்பது ஏன் என்ற கேள்வி அப்போது காங்கிரஸ் தலைவர்களாலும், தேசிய முஸ்லிம்களாலும் எழுப்பப்பட்டது இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக மாநாட்டில் வரவேற்புரையாற்றிய பாஷா சாகிப் குறிப்பிட்டதாவது.... ‘நாம் இதை இந்தியாவின் ஒட்டு மொத்தமான முஸ்லிம்களின் நோக்கில் பார்க்கிறோம். இஸ்லாத்தின் பொதுக் கொள்கையில் நம்மை ஐக்கியமாக்கிக் கொள்ளவும், இந்தியா முழுவதிலுமுள்ள முஸ்லிம்களை ஒன்றிணைக்கவும் தேவையான எந்த தியாகத்தையும் செய்யத் தயாராக இருக்கிறோம்’
சமயத் தளத்தில்:
மலங்கு அஹமது பாஷா சாகிப் இஸ்லாத்தின் பால் மிகுந்த பற்றுறுதி கொண்டிருந்தார். சமயப் பணிகளுக்குத் தாராளமாக நிதிஉதவி செய்து வந்தார். பிற இந்திய மொழிகளில் திருக்குர்ஆனை மொழிபெயர்க்கவும், இஸ்லாமிய நூல்கள் வெளிவரவும் நிதி உதவி செய்தார். வேலூரில் செயல்பட்டு வரும் பாக்கியத்துஸ் ஸாலிஹாத் அரபிக் கல்லூரிக்கும், உ.பி. மாநிலத்திலுள்ள தேவ்பந்த் மத்ரஸாவுக்கும் தொடர்ந்து நன்கொடை வழங்கினார். தப்லீக் இயக்கத்தின் செயல்பாடுகளுக்குப் பெரிதும் துணை நின்றார். இந்து, கிறிஸ்தவ. பௌத்த சமயங்களின் வேத நூல்களையும், நீதி நூல்களையும் படித்து அச்சமயங்களின் கொள்கைகளையும், கோட்பாடுகளையும் அறிந்து வைத்திருந்தார். சமயம் சார்பான நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டு பேசுகின்ற பொழுது, பிற சமயங்களை விட எங்ஙனம் இஸ்லாம் மார்க்கம் உயர்வானது என ஒப்பீடு செய்து பேசுவார். சென்னை இராமகிருஷ்ணா மடத்தில் இஸ்லாம் குறித்து அவர் ஆற்றிய உரை ஒரு சிறு பிரசுரமாக வெளியிடப்பட்டது.
பண்பு நலன்கள்:
பாஷா சாகிப் மிகச் சிறந்த நற்பண்புகளின் உறைவிடமாகத் திகழ்ந்தார். தன்னை நாடி வந்தவர்களுக்குச் சாதி, சமய வேறுபாடின்றி உதவி செய்தார். பல ஏழைக் குமர்களின் திருமணம் நடந்தேறிடவும், அவசியத் தேவைகளுக்காக வேறு வழியின்றிக் கடன்வாங்கி அதனைச் செலுத்த முடியாமல் சிரமப்பட்டவர்களுக்கும் நிதி உதவி செய்துள்ளார். தினந்தோறும் திருக்குர்ஆன் ஓதுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். விளம்பரத்தையும், ஆடம்பரத்தையும் அவர் விரும்பமாட்டார். மிகப் பெரிய செல்வந்தராக இருந்த போதிலும் எளிய உணவுகளையே உட்கொள்வார். தரையில் தான் படுத்துறங்குவார். சென்னை மாநகராட்சி உறுப்பினராக. சட்டசபை உறுப்பினராகப் பதவி வகித்த போது தன்னை ஒரு சாதாரணச் சேவையாளராகவே காட்டிக் கொண்டார்.
குடும்பம்:
மலங்கு அஹமது பாஷா சாகிப்பிற்கு இரண்டு மகன்கள். நான்கு மகள்கள் என ஆறு மக்கள் இருந்தனர். மூத்த மகன் மலங்க் அப்துல் ரகுமானும் தந்தையார் நடத்தி வந்த ‘மலங்கு டிரேடிங் அன்கோ’ நிறுவனத்தின் பங்குதாரராக இருந்தார். தந்தையைப் போலவே பொதுப் பணிகளிலும் கல்விப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டு வந்தார். மிகச் சிறந்த புகைப்படக்கலைஞராகவும் அவர் திகழ்ந்தார்.
மலங்கு பாஷா சாகிபின் வாரிசுகள் தற்போது வாணியம்பாடி, சென்னை எனப் பல்வேறு பகுதிகளில் வசித்து வருகின்றனர்.
முடிவுரை:
சில காலம் நோய் வாய்ப்பட்டிருந்த அவர் 5.09.1947 அன்று வாணியம்பாடியில் காலமானார். அவரது இறப்பிற்கு மாகாணத்தின் முக்கிய தின, வாரஇதழ்கள் அஞ்சலி செலுத்தியிருந்தன.
3.6.1939 அன்று தொண்டியில் நடைபெற்ற தொண்டி தாலுகா முஸ்லிம்லீக் அரசியல் மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட பாஷா சாகிப்பிற்கு வாசித்தளிக்கப்பட்ட வரவேற்புப் பத்திரத்தில் ‘நம் முஸ்லிம் சமூகமானது கல்வி விஷயத்திலும், ராஜ்ஜிய விஷயத்திலும் மிகவும் பிற்போக்கடைந்து, அரசியல், பொருளாதார உரிமைகளை பகைவர்களது வலையில் சிக்கி இழக்கும் தருவாயில் இருக்குங்கால் முஸ்லிம்களின் நிலையை முன்னேற்ற விழைந்து தாங்கள் முன் வந்ததைக் கண்டு எல்லோருள்ளத்திலும் புத்துணர்ச்சி உண்டாகுமென்பது திண்ணம்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
31.5.1939 அன்று ஈரோடு மதரஸா இஸ்லாமியா சங்கத்தாரால் நடத்தப்பட்ட நிகழ்ச்சியின் போது கலந்து கொண்ட அவருக்கு ‘அன்புடன் வாசித்தளிக்கப்பட்ட’ நல் வரவேற்புத் தாளில்.. ‘சென்னை சட்ட சபையில் அங்கம் பெற்ற தினம் முதல் பொதுமக்கள் நலங்கருதி தாங்கள் ஆற்றி வரும் சமூக, தேசத் தொண்டானது வருங்காலத்திலும் இன்னும் அதி ஊக்கத்துடன் சேவை புரிவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையை ஊட்டியுள்ளதென்பதை எவராலும் மறுக்க முடியாது’ என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இவை மலங்கு அஹமது பாஷாவின் சேவைக்கு மக்கள் அளித்த அங்கீகாரமாகும். அவரின் வாழ்க்கையில் இன்றையத் தலைமுறையினர் பின்பற்றத்தக்க அளவிற்குப் பல முன்னுதாரணங்கள் உள்ளன என்பது திண்ணம்.
நன்றி:
பாஷா சாகிப் பற்றிய தகவல் அளித்திட்ட வாணியம்பாடி இஸ்லாமியா கல்லூரி வரலாற்றுத் துறைத் தலைவர் முனைவர் அபுல் பஃஸல் மற்றும் வேதியியல் துறை பேராசிரியர் முனைவர் அபூபக்கர் சித்தீக் ஆகியோருக்கு.
கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள ... 99767 35561

மே மாத சமூகநீதி முரசு இதழில் வெளியான “ஆசிபா எனும் அழுகுரல்” கட்டுரையை…
சுன்னத் வல் ஜமாஅத் என்றால் யார் என்று இவ்வளவு  நாட்களாக  தெளிவில்லாத  ஒரு…
துபாயில் நடந்து முடிந்த தமிழ் முஸ்லிம் வர்த்தக மாநாடு 2018 குறித்த செய்திகளையும்,…