சமூக மாற்றம் என்பது சாதாரனது அல்ல. அது தானாக நிகழும் நிகழ்வும் அல்ல.…
SUCCESS THROUGH SALAAHஇக்கால இளைய சமுதாயத்தை மனதில் கொண்டு அவர்களை, அனுதினமும் ஐந்து…
எம்.என்.இக்ராம் நளீமிஆன்மீகம் என்பது மனித வாழ்வின் அடிப்படையான ஒரு பகுதி. ஆனால், ஆன்மீகத்தையே…
உளவியல் என்ற இந்தப் படிப்பு மிகவும் பயனுள்ள படிப்பாகும். மனிதனை இயக்குவது அவனது…
தூத்துக்குடியில் 14 பேர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட சம்பவம் எதிர்பாராதவிதமாக நடந்ததென சித்தரிக்க தமிழக அரசு…
‘நான்கு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்வோம். ஐந்தாவது ஆண்டு அரசியல் செய்வோம்’ என்று பிரதமர்…
அலிகார் பல்கலை கழகத்தின் மாணவர் சங்க கட்டட வளாகத்தில் மாட்டப்பட்டிருந்த முகம்மது அலி…

 அ. முஹம்மது கான் பாகவி

பாகப் பிரிவினைச் சட்டம்
ஆருயிர் மாணவச் செல்வங்களே! நீங்கள் நன்கு கற்றுத் தேற வேண்டிய கலைகளில் பாகப்பிரிவினைச் சட்டம், அல்லது வாரிசுரிமைச் சட்டமும் ஒன்றாகும். இதுவும் ஷரீஆ சட்டங்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும், அதன் முக்கியத்துவத்தைக் கருதி தனிக் கலையாகவே இது மதிக்கப்படுகிறது.
பாகப்பிரிவினைச் சட்டவியல் என்பதை, இல்முல் ஃபராயிள் (Law of Distribution of Estate) என்பர். அல்லது ‘இல்முல் மவாரீஸ்’ (வாரிசுரிமைச் சட்டவியல் - Law of Succession) என்றும் கூறுவர். அதாவது இறந்துபோன ஒருவர் சொத்துகளை விட்டுச்சென்றிருந்தால், அவருடைய வாரிசுகளில் யார் யாருக்கு எவ்வளவு பங்கு அச்சொத்துகளில் கிடைக்கும் என்று வரையறுக்கப்பட்ட சட்டத் தொகுப்பே இக்கலையாகும்.
வாரிசுரிமை என்பது, இயல்பான ஒரு நடைமுறையாகும். முற்கால, பிற்கால மனித சமுதாயங்களில் பெரும்பாலோர் இதை ஏற்று நடந்தது மட்டுமன்றி, ரஷியா தவிரவுள்ள எல்லா நாடுகளும் இன்றும் இதை ஏற்றுள்ளன. வாழ்க்கையில் கடின உழைப்புக்கு ஒரு தூண்டுகோலாகவும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதற்கு ஒரு உந்துசக்தியாகவும் வாரிசுரிமை அமைந்துள்ளது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : நீங்கள் உங்கள் வாரிசுகளை, மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச்செல்வதைவிடத் தன்னிறைவு உடையவர்களாக விட்டுச்செல்வதே சாலச்சிறந்ததாகும். (புகாரீ, முஸ்லிம்)
ஆக, உயிரோடு வாழும்போது தன்னை நம்பியுள்ள குடும்பத்தாருக்காக உழைக்க வேண்டிய மனிதன், தன் மறைவுக்குப் பிறகு அவர்கள் தன்னிறைவோடு வாழ்வதற்கான முன்னேற்பாடுகளைச் செய்துவிட்டும் செல்ல வேண்டும். அப்போதுதான், வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி அவன் விட்டுச்செல்லும் செல்வத்தை வாரிசுகள் உடைமையாக்கிக்கொண்டு நிம்மதியாக வாழ வழிபிறக்கும்.
ஷரீஆ சட்டம்
உலகிலுள்ள பாகப்பிரிவினைச் சட்டங்களிலேயே இஸ்லாமிய ஷரீஆ சட்டமே வரையறுக்கப்பட்ட, தெளிவான, நியாயமான சட்டமாகும்; வாரிசுக்கும் சொத்தை விட்டுச்சென்றவருக்கும் இடையிலான அன்பு, உடன் வாழ்தல், உதவி, பொறுப்பு, இரக்கம் ஆகிய அம்சங்களை அளவுகோல்களாகக் கொண்டு வாரிசுரிமை வழங்குவதுடன், கிடைக்கும் பங்கின் விகிதத்தை நிர்ணயிக்கவும் செய்கிறது ஷரீஆ சட்டம்.
இந்த வகையில், உறவுகளில் குறிப்பிட்ட நான்கு குழுவினருக்குப் பாகப்பிரிவினையில் பங்கு ஒதுக்கியுள்ளது ஷரீஅத். 1. இறந்தவருடனான அன்பிலும் பாசத்திலும் அதிகப் பங்கு வகிப்போர். உதாரணம்: மகன்கள். 2. வாழ்நாளில் அதிகமாக அவருடனேயே கலந்து வாழ்ந்தவர். உதாரணம்: மனைவி. 3. அவர் வாழ்ந்தபோது தமக்குப் பலமாகவும் பாதுகாப்பாகவும் கருதிய உறவுகள். உதாரணம்: சகோதரர்கள். 4. அவருக்கு யாருடன் பரஸ்பர இளைப்பாறுதலும் பரிவும் இருந்ததோ அத்தகைய மற்ற உறவினர்.
இதனால்தான், வாரிசுகளை வரிசைப்படுத்துகையில், பின்வரும் நியதியை இஸ்லாம் கவனத்தில் கொள்கிறது: இறந்தவரின் இடத்தை வாரிசு வகித்தல்; குடும்பத்தின் பெயரைக் காத்தல். இந்த அம்சங்கள் உள்ள உறவினருக்கு அவர் கடமைப்பட்டிருக்கிறார் என்பது தெளிவு.
அறியாமைக் காலம்
இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அறியாமைக் காலத்தில் மக்களின் நிலை எப்படி இருந்தது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டால்தான், இஸ்லாத்தின் வருகை எவ்வளவு பெரிய வசந்தம் என்பது புலனாகும். அன்று அந்த இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டால், அவருடைய வாரிசுகளில் வயதுக்கு வந்த ஆண்களுக்கு மட்டுமே அவரது சொத்தில் பங்கு தருவார்களாம்!
இதற்கு அவர்கள் கற்பித்த காரணம்தான் விநோதமானது. ஆம்! ஆண்களில் பருவ வயதை அடைந்த பெரியவர்கள்தான் போரைச் சந்திப்பவர்கள்; வழிப்பறி மற்றும் கொள்ளையை எதிர்கொள்பவர்கள். இவ்வாறு சொல்லி பெண்கள், குழந்தைகள், பலவீனர்கள் ஆகியோருக்குச் சொத்துரிமையை மறுத்துவந்தனர்.

inheritance
ஆனால், இஸ்லாத்தில் உறவினர்களில் ஆண்களாகட்டும பெண்களாகட்டும், ஆண்களிலேயே பெரியவர்களாகட்டும் சிறுவர்களாகட்டும் அனைவருக்கும் வாரிசுரிமை உண்டு. அதே நேரத்தில், உறவின் நெருக்கம் மற்றும் தொலைவைப் பொறுத்து, கிடைக்கும் பங்கில் வாரிசுகளிடையே ஏற்றத்தாழ்வு உண்டு.
இந்தியாவில் கிறித்தவ வாரிசுரிமைச் சட்டம் 1925இல்தான் நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டமோ 1956இல்தான் பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆனால், முஸ்லிம் வாரிசுரிமைச் சட்டம் கி.பி. 625ஆம் ஆண்டுவாக்கில் திருக்குர்ஆன்மூலம் அருளப்பெற்றது. அதனை நபி (ஸல்) அவர்கள்தம் வாழ்நாளில் செயல்படுத்தினார்கள். பின்னர் நபித்தோழர்கள் தம் ஆட்சிகளில் நடைமுறைப்படுத்தினார்கள். இன்றுவரை உலக முஸ்லிம்கள் இச்சட்டத்தையே பின்பற்றிவருகிறார்கள்.
வாரிசுரிமை முதல் வசனம்
அன்சாரி நபித்தோழர் அவ்ஸ் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் ஹிஜ்ரீ 3ஆம் ஆண்டு (கி.பி. 625) நடந்த உஹுத் அறப்போரில் வீர மரணம் அடைந்தார்கள். அன்னாருக்கு உம்மு குஜ்ஜா (ரலி) என்ற துணைவியாரும் மூன்று மகள்களும் இருந்தனர். அவ்ஸ் அவர்கள் விட்டுச்சென்ற சொத்துகளை, அவருடைய தந்தையின் சகோதரர் புதல்வர்களான சுவைத், அர்ஃபஜா (ரலி) ஆகியோர் -அன்றைய வழக்கப்படி- கைப்பற்றிக்கொண்டனர். அவ்ஸின் துணைவியாருக்கோ மகள்களுக்கோ ஒன்றும் தரவில்லை.
இதுகுறித்து, உம்மு குஜ்ஜா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். உடனே அவ்விருவரையும் அழைத்து விசாரித்தபோது அவ்விருவரும், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! உம்மு குஜ்ஜாவின் குழந்தைகள் குதிரையில் ஏறப்போவதில்லை; பாரத்தைச் சுமக்கப்போவதில்லை; எதிரியைத் தாக்கப்போவதில்லை” என்று சொன்னார்கள்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “சரி! நீங்கள் செல்லலாம்! இப்பெண்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ் ஏதேனும் ஆணை பிறப்பிக்கின்றானா என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன்” என்று கூறி அனுப்பிவிட்டார்கள். அவ்வாறே அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அப்போது அருளினான்:
தாய் தந்தையும் உறவினர்களும் விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் ஆண்களுக்குப் பங்கு உண்டு. (அவ்வாறே) தாய் தந்தையும் உறவினர்களும் விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் பெண்களுக்கும் பங்கு உண்டு. அ(ந்தச் சொத்)து குறைவாகவோ, அல்லது அதிகமாகவோ இருந்தாலும் சரியே! இது, (அல்லாஹ்வால்) விதிக்கப்பட்ட பங்காகும். (4:7) (தஃப்சீர் வசீத்)
இதே காலகட்டத்தில் மற்றொரு நிகழ்ச்சி! நபித்தோழர் ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபித்தோழர் சஅத் பின் அர்ரபீஉ (ரலி) அவர்கள் ‘உஹுத்’ போரில் வீர மரணம் அடைந்த பிறகு, அவருடைய துணைவியார் இரு மகள்களை அழைத்துக்கொண்டு இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்.
“அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவ்விரு பெண்கள் சஅத் பின் அர்ரபீஉ அவர்களின் மகள்கள். சஅதோ, தங்களுடன் உஹுத் போரில் கலந்துகொண்டு வீர மரணம் அடைந்துவிட்டார். இவர்களின் தந்தையின் சகோதரர் (சஅதின் சகோதரர்) சஅத் விட்டுச்சென்ற சொத்துகளை எடுத்துக்கொண்டார். இவர்களுக்கு ஒன்றும் கொடுக்கவில்லை. (உரிய) பணம் இருந்தால்தான், இவ்விருவருக்கும் திருமணம் செய்துவைக்க முடியும்” என்று முறையிட்டார்.
அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், இதுதொடர்பாக அல்லாஹ் முடிவு செய்வான் என்று கூறிவிட்டார்கள். அப்போதுதான் பின்வரும் வசனம் அருளப்பெற்றது:
ஓர் ஆணுக்கு இரண்டு பெண்களின் பாகத்திற்கு சமமானது கிடைக்கும் என உங்கள் பிள்ளைகள் விஷயத்தில் உங்களுக்கு அல்லாஹ் அறிவுறுத்துகின்றான். (இரண்டு, அல்லது) இரண்டுக்கு மேற்பட்ட பெண்கள் இருந்தால், (பெற்றோர்) விட்டுச்சென்ற (சொத்)தில் மூன்றில் இரண்டு பாகங்கள் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். ஒரே ஒரு பெண் (மட்டும்) இருந்தால், (சொத்தில்) பாதி அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். (4:11)
உடனே இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், சஅத் (ரலி) அவர்களுடைய சகோதரருக்கு ஆளனுப்பி அவரை வரவழைத்தார்கள். அவர் வந்தவுடன், “நீர் சஅதுடைய இரு மகள்களுக்கும் அவரது சொத்தில் மூன்றில் இரு பாகங்களும் இப்பெண்களின் தாய்க்கு (சஅதின் மனைவிக்கு) எட்டில் ஒரு பாகமும் கொடுத்துவிடுவீராக! மீதிதான் உமக்குரியது” என்று தீர்ப்பளித்தார்கள். (திர்மிதீ)
அதாவது பின்வரும் விகிதப்படி பங்கிட வேண்டும்:
சஅத் (ரலி) (100%)
________________________________________
சகோதரர் மனைவி மகள்-2
20.83% 12.50% 66.67%
(மீதி) (1/8) (2/3)

சுருங்கக் கூறின், சஅத் (ரலி) அவர்கள் விட்டுச்சென்ற சொத்தில் சுமார் 21% மட்டுமே பெற வேண்டிய அவர் சகோதரர், ஆண் மகன் என்ற காரணத்திற்காக நூறு விழுக்காட்டையும் எடுத்துக்கொண்டார். அதில் சுமார் 79% பாகத்தைப் பெண்களாகிய மனைவிக்கும் மகள்களுக்கும் அவர் கொடுத்தாக வேண்டும் என அல்லாஹ் ஆணையிட்டான்.
மார்க்கத் தலையீடு ஏன்?
ஒருவர் தமக்குச் சொந்தமான சொத்தைத் தாம் விரும்பியவருக்கு, விரும்பிய அளவு கொடுத்துவிட்டுப்போகட்டும் என்று, பாகப்பிரிவைனை உரிமையை அவரிடமே விட்டுவிடலாமே! இதில் மார்க்கம் ஏன் தலையிட வேண்டும் என்று சிலர் எண்ணலாம்!
முதலில் ஓர் உண்மை. சொத்துக்காரருக்குச் சொத்தை அருளியது யார்? இறைவன்தானே! அப்படியானால், உண்மையான உரிமையாளன் அல்லாஹ்தான். அவன் சொல்வதன்படி நடப்பதுதான் தர்மம். அடுத்து மனிதன் வெளித்தோற்றத்தைப் பார்த்து ஏமாறும் இயல்பு உள்ளவன்; அந்தரங்கம் அறியாதவன். பாகப்பிரிவினை உரிமையை மனிதன்வசம் ஒப்படைத்தால், வெளிப்படையில் தனக்கு நெருக்கமான, விருப்பமான உறவுக்காரருக்கு முன்னுரிமை கொடுத்துவிட்டு, மற்றவர்களைப் புறந்தள்ளிவிட வாய்ப்பு அதிகம் உண்டு.
இவர் யாரை வெறுக்கிறாரோ அவர் உண்மையில் இவர்பால் அந்தரங்கத்தில் அதிக அன்பு கொண்டவராக இருந்துவிடலாம்! இவர் யாரை விரும்புகிறாரோ அந்த உறவினர் மறைமுகமாக இவருக்குப் பெரிய துரோகியாகக்கூட இருந்துவிடலாம். ஆக, யார் நமக்கு எதார்த்தத்தில் நன்மை பயப்பவர் என்பதை அறிவது எளிதன்று.
இதையே அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுவான்: உங்கள் பெற்றோர் மற்றும் உங்கள் பிள்ளைகளில் உங்களுக்குப் பலன் அளிப்பதில் யார் மிகவும் நெருக்கமானவர் என்பதை நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள். (இந்தப் பங்கீட்டு முறை) அல்லாஹ்வால் விதிக்கப்பட்டதாகும். (4:11)
பாகப்பிரிவினைக்குமுன்
இறந்துபோன ஒருவர் விட்டுச்சென்ற சொத்துக்களை, அவருடைய வாரிசுகளுக்கிடையே பங்கிடுவதற்குமுன், மேற்கொள்ள வேண்டிய பணிகள் சில உள்ளன. அக்கடன்கள், அவருடைய செல்வத்திலிருந்துதான் நிறைவேற்றப்படும்.
இவ்வகையில் நான்கு வகையான முன்கடமைகள் உள்ளன. அவையாவன:
1. ஸகாத், அடைமானம், குற்றப் பரிகாரம் போன்ற, செல்வத்தோடு நேரடி தொடர்புள்ள கடமைகள். அதாவது சொத்தை விட்டு இறந்துபோனவர், தம் வாழ்நாளில் நிறைவேற்றத் தவறிய ஸகாத், அடைமானத்தைத் திரும்பக் கொடுத்தல், குற்றத்திற்கான அபராதம் போன்றவற்றை அவருடைய சொத்திலிருந்து முதலில் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
2. அடக்கம் செய்வதற்கான செலவினம். கஃபன் (பிரேத ஆடை), அடக்கக் குழி தோண்டுவதற்கான கூலி, குளிப்பாட்டுவதற்கான செலவு ஆகியவை அவர் பணத்திலிருந்தே மேற்கொள்ளப்படும்.
3. அவர் பொறுப்பில் உள்ள நேரடிக் கடன்கள். அடைமானம் இல்லாமல் அவர் பெற்ற கடன்வகை இதில் அடங்கும்.
4. வாரிசு அல்லாத எவருக்கேனும், அல்லது எதற்கேனும் மொத்த சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பாகத்திற்குள்ளாக அவர் செய்துவிட்டுச் சென்ற ‘வஸிய்யத்’ எனும் இறுதி விருப்பம்.
இத்தனை கடமைகளையும் அவர் விட்டுச்சென்ற சொத்திலிருந்து நிறைவேற்றிய பிறகே வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி உரியவர்களுக்கு அவர்களின் பாகங்களைப் பிரித்து அளிக்க வேண்டும்.
அவ்வாறு பங்கிடுவதற்குமுன் மூன்று விஷயங்களை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். 1. சொத்துக்குரியவர் இறந்துவிட்டார் என்பது உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். 2. அவர் இறக்கும்போது வாரிசு உயிருடன் இருந்தார் என்பது உறுதியாக வேண்டும். 3. இறந்துபோன அவர் சொத்து ஏதேனும் விட்டுச்சென்றிருக்க வேண்டும்.
அத்தோடு வாரிசாக இருப்பவர், எந்த இனத்தில் வாரிசு என்பது தெளிவாக வேண்டும். 1. திருமண உறவு. இதற்குத் திருமண ஒப்பந்தம் நடந்து முடிந்திருந்தாலே போதும். 2. பெற்றோர், பிள்ளைகள், சகோதரர்கள், தந்தையின் சகோதரர்கள் ஆகிய நான்கு இனங்களில் ஒன்றாக வாரிசின் உறவு இருக்க வேண்டும்.
வாரிசுரிமை தடை
மூன்று காரணிகளில் ஒன்று இருந்தாலும் வாரிசுரிமை மறுக்கப்படும்.
1. அடிமை. (அக்கால முறைப்படியான) அடிமை ஒருவர், சுதந்திரமான தம் துணையிடமிருந்தும் உறவுகளிடமிருந்தும் வாரிசுரிமை பெற முடியாது. காரணம், அடிமைக்குச் சேரும் செல்வம் அனைத்தும் உரிமையாளரான எசமானுக்கே சொந்தமாகிவிடும்.
2. கொலை. வேண்டுமென்றோ (திட்டமிட்டோ), தவறுதலாகவோ கொலை செய்த ஒருவன், கொல்லப்பட்டவரின் சொத்துக்கு வாரிசாக முடியாது. இல்லாவிட்டால், சொத்துக்காகக் கொலை செய்யும் போக்கு அதிகமாகிவிடும்.
3. சமய வேறுபாடு. முஸ்லிமின் செல்வத்திற்கு முஸ்லிமல்லாதவர், அல்லது முஸ்லிமல்லாதவரின் சொத்துக்கு முஸ்லிம் வாரிசாக முடியாது. வாரிசுரிமைச் சட்டம் மதத்திற்கு மதம் வேறுபடலாம்; சொத்துச் சேர்க்கும் முறை, பணப் பரிவர்த்தனை போன்ற நடைமுறைகளும் வித்தியாசப்படலாம்.
முஸ்லிம் வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி சொத்தைப் பெறுவதானாலும் கொடுப்பதானாலும் இரு பக்கமும் அச்சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்டிருக்க வேண்டும். அப்படியானால், இருவரும் முஸ்லிம்களாக இருக்க வேண்டும்.

(சந்திப்போம்)

பல்வேறுவகை கடல்கள் உள்ளன. அவை மாக்கடல், வளைகுடா, விரிகுடா, நீரிணை (ஜலசந்தி) என பல்வேறு பெயர்களைப் பெற்றுள்ளன. தமிழகக் கடல்களில் இவை நான்கும் உள்ளன. தெற்கெல்லையில் கிடக்கும் இந்துமாக்கடல் மிகப் பெரும் நீர்பரப்பு. அதற்கு வடக்கில் கிடக்கும் மன்னார் வளைகுடா வளைவான குடாக்கடல். குடாக்கடலைத் தாண்டி ஆழமின்றி ஆர்ப்பரிப்பு இல்லாமல் படுத்துக்கிடப்பது பாக் ஜலசந்தி, ஜலசந்தியைத் தாண்டி வடக்கில் ஆர்ப்பாட்டப் போர்ப்பாட்டுப்பாடி அலையெழுப்பிக் கொண்டிருப்பது வங்காள விரிகுடா, இது சோழமண்டலக் கடற்கரை எனவும் கூறப்படுகிறது.

இந்த நான்கு கடல் சகோதரிகளின் கரையிலிருக்கும் முக்கியபட்டினங்கள் பழம்பெரும் வரலாறுகளைப் பேசாமல் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றன. பல்லவர்களின் கோநகரான மாமல்லபுரம், சோழர்களின் முக்கிய பட்டினமான காவிரிப்பூம்பட்டினம், பாண்டியர்களின் பழம்பெரும் துறைமுகமான தொண்டிமாநகர், கொற்கை, காயல், சேரர்களின் கடற்கரைப் பட்டினங்களாகன குளச்சல், தேங்காய்ப்பட்டினம் எனத் தமிழகக் கடலோரங்கள் பல்லாயிரமாண்டுகளின் கதைகளைச் சுமந்து நிற்பவை.
இவற்றில் நாம் இப்போது தொண்டித் துறைமுகத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவிருக்கிறோம். அது நம் கருத்தில் பதியவைக்கும் சங்கதிகளைப் பற்றி புரிந்துகொள்ள விருக்கிறோம்.
இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் திருவாடானை வட்டத்திலுள்ள துறைமுகப் பட்டினமாகும் இது. தொண்டி என்பதற்கு துறை, துவாரம் என்று பொருள். ஐம்பதாண்டுகளுக்கு முன் வெளியிடப்பட்ட துளையுள்ள காலணா நாணயத்தை வடமாவட்டங்களில் தொண்டிக் காலணா என்றனர். கடலுக்கு துவாரம் போல துறைமுகம் அமைந்ததால் அதை தொண்டி என்றனர். எனவே கடல் துறையை முகத்துவாரம் எனவும் அழைத்தனர்.
கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பே கீர்த்தியோடு விளங்கிய கிழக்குக் கரையோரப்பட்டினங்களின் ராணி நகர் இது. கி.மு.மூன்றாம் நூற்றாண்டில் இங்கு சமண மதம் சம்மணம் போட்டு உட்கார்ந்திருந்தது. இலவோன் எனும் சமண மன்னன் தொண்டியைத் தலைநகராக்கி ஆண்டபோது மதுரையிலுள்ள மலைக்குகைகளில் சமணத் துறவிகளுக்கு படுக்கைகள் அமைத்துக் கொடுத்துள்ளான். இதைப் பற்றிய கல்வெட்டுகள் மதுரை கீழவளவு குகைப் பகுதியில் உள்ளன.
1800 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட சிலப்பதிகாரத்தில் தொண்டியைப் பற்றிய பதிவுகள் உள்ளன. அதிலுள்ள ஊர்காண் காதையில் காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் நடந்த இந்திர விழாவிற்கு தொண்டியை ஆண்ட அரசரால் அகிற்கட்டைகளும் துணிமணிகளும் வாசனைப் பொருட்களும் மரக்கலங்களில் அனுப்பப்பட்ட சங்கதி பாடலாக பதிவாகியுள்ளது. ‘வங்க வீட்டத்து தொண்டியோரிட்ட அகிலும் துகிலும் ஆரமும் வாசமும்’ என்ற சொற்றொடர் தொண்டியின் பழம்பெருமையைப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது.
வரலாற்று ஏடுகளிலும் இலக்கிய ஏடுகளிலும் பதிவாகியுள்ள மிகப்பழமையான துறைமுகப்பட்டினமான தொண்டிமாநகர் ஒரு நல்ல பெண்ணின் இலக்கணத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக கூறப்பட்டுள்ளது. எட்டுத் தொகை நூல்களில் ஒன்றான குறுந்தொகையின் கீழ்க்கண்ட பாடலைப் பாருங்கள்.
“வான்கடல் பரப்பில் தூவதற்கு எதிரிய
மீன்கண் டன்ன மெல்லரும்பு ஊழ்த்த முடவுமுதிர் புன்னை தடவுநிலை மாச்சினைப்
புள்ளிறை கூரும் மெல்லம் புலம்ப
நெய்தல் உன்கண் பைதல் கலுழப்
பிரிதல் எண்ணினை யாயின் நன்றும்
அரிது துற்றனையால் பெரும் உரிதினில்
கொண்டாங்குப் பெயர்தல் கொண்டலொடு
குரூ உத்திரைப் புணரி உடைதரும் எக்கர்ப்
பழந்திமில் கொன்ற புதுவலைப் பரதவர்
மோட்டுமணல் அடைகரைக் கோட்டுமீன் கொண்டி
மணங்கமழ் பாக்கத்துப் பகுக்கும்
வளங்கெழு தொண்டி யன்ன இவள் நலனே!”
(குறு, நெய்தல் – பா10)
புலவர் அம்மூவனார் கூறுகையில், அழகான உவமையைக் கையாண்டுள்ளார். அதாவது, தலைவியின் அழகுக்கு சிறுசிறு உவமைகள் கூறாமல், தொண்டி என்னும் ஊரின் மொத்த அழகையும் உவமிக்கிறார். இதன்மூலம் தலைவியின் அன்பு யாராலும் அளவிட முடியாத அளவு மிகப் பரந்துபட்டது என்பதை நுட்பமாகவும் மிக அழகாகவும் கூறியுள்ளார் (தினமணி). இது போன்ற உவமைகள் சங்கப் பாடல்களுக்கே உரிய சிறப்புகளாகும்.
பாடியவர் யாரெனத் தெரியாத நற்றினைப் பாடல் சொல்லும் தொண்டியின் சீர்த்தியைக் கேளுங்கள்.
‘கல்லென் புள்ளின் கானல்அம் தொண்டி
நெல்அரி தொழுவர் கூர்வாள் உற்றென
பல்இதழ் தயங்கிய கூம்பா நெய்தல்’
’கல்’ என ஒலிக்கும் பறவைக் கூட்டத்தையுடைய கடற்கரைச் சோலையாற் சூழ்ந்தது தொண்டு எனும் ஊர். அவ்வூர் வயலிலே நெற்கதிர் அறுக்கும் உழவரின் கூர்மையான அரிவாளால் நெய்தல் மலரும் அறுபடும்.
இலக்கியங்களிலும் வரலாற்று நூல்களிலும் ஆங்காங்கு காணப்படும் சங்கதிகள் தொண்டிமாநகரை முதன்மையான பட்டினமாக நமக்குக் காட்டுகின்றன. கிரேக்கர், ரோமர், யவனர் என மேலைநாட்டினரும் சீனர், சாவகர், சிங்களர் என கீழை நாட்டினரும் கால்பதித்த துறைமுகப்பட்டினம் தொண்டிமாநகர். இதன் கடற்கரைத் தெருவுக்குப் பெயர் ‘பன்னாட்டார் தெரு’ என்பதாகும். பல நாட்டவரும் வந்து தங்கி வணிகம் செய்த தெரு.
வாசனைப் பொருட்களும் துணிமணிகளும் ஏற்றுமதியான தொண்டிச் சீமையில்தான் கீழைத்தேச பொருட்களும் தேக்கு மரங்களும் அரபுக் குதிரைகளும் வந்திறங்கியதாக வரலாறு கூறுகின்றது. ஆண்டொன்றுக்கு 25,000 குதிரைகள் வந்திறங்கியதாக ஆவணங்கள் கூறுகின்றன.
மிடுக்காக நடைபயிலும் பெண்ணை இன்றும் தஞ்சைப் பகுதியில் தொண்டிக் குதிரை போல் நடக்கிறாள் எனக் கூறும் பழக்கம் உண்டு. இங்கு வந்து கரையேறிய பர்மாவின் தேக்கு மரங்கள்தான் செட்டிநாட்டு பங்களாக்களை அரண்மனையாக்கியுள்ளன.
தொண்டியிலிருந்து புறப்பட்ட மரக்கலங்கள் கிழக்கையும் மேற்கையும் இணைத்தன. 1940 – களில் இங்கிருந்து கப்பலில் இலங்கை செல்ல வெறும் இரண்டு ரூபாய் தான் கட்டணம். விடுதலை பெற்றபின் கள்ளத் தோணியில் பயணம் செய்ய இருபத்தைந்து ரூபாய்தான் கட்டணம். இலங்கையில் கள்ளத்தோணியருக்கு ‘மரக்கல மினுசு’ எனப் பெயர்.
தொண்டிக்கும் யாழ்ப்பாணத்துக்கும் இடையே முப்பது கல் தொலைவே உள்ளது. இவ்வூர் மக்கள் முற்காலத்தில் பாய்மரக்கப்பலேறி வைகறையில் சென்று வாணிபம் செய்து விட்டு மாலையில் ஊர் திரும்பி விடுவாராம். பயணக் கட்டணம் கால்ரூபாயாம். 1890 முதல் 1915 வரை தொண்டிக்கும் கொழும்புக்கும் நீராவிக் கப்பல் போக்குவரத்து இருந்ததாம்.
காலாதிகாலமாக இங்கு வந்து சென்று கொண்டிருந்த அரபுக்கள் இஸ்லாத்தின் வருகைக்குப் பின் – முஸ்லிம்களான பின் தொண்டித் துறைமுகத்தை வசிப்பிடமாகவும் கொண்டனர். இதை உறுதிப்படுத்துவது போல் அலைவாய்க்கரையை அடுத்து ஓடாவித் தெரு, சோனகர் தெரு, மரைக்காயர் தெரு, லெப்பைத் தெரு என தெருக்கள் பெயர் பெற்றுள்ளன.
2500 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக வெளிநாட்டினரின் விருப்பமுள்ள நகராக விளங்கிய தொண்டி மாநகரில் கால் வைத்துத்தான் பலரும் மதுரையை அடைந்துள்ளனர்.
பூர்வீகக் குடிகளின் கணக்கோடு இங்குள்ள மீனவப் படையாட்சிகளும் உள்ளனர். பனிரெண்டாவது நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இங்கு சோழ நாட்டுப் படைக்கும் சிங்களப் படைக்கும் போர் நடந்தனத ஆர்ப்பாக்கத்தில் காணப்படும் கல்வெட்டு ஒன்றால் அறியக்கிடைக்கிறது. போர் நடந்த போது சிங்களர் வந்து பாளையம் இறங்கிய இடமே பிற்காலத்தில் ‘புதுப்பட்டினம்’ ஆனது.
போராளிகளாய் படைகளில் ஆட்சி செய்த படையாட்சிகளே பிற்காலத்தில் போரில்லா காலத்தில் மீன்பிடித் தொழிலில் இறங்கியுள்ளனர். வாள் பிடித்த கைகள் வாள் போன்ற வாளை மீன் பிடித்துள்ளன.
ஆதிக்குடிகளோடு கடந்த 200 ஆண்டுகளுக்கு முன் இங்கு குடியேறியவர்களை அவர்களின் வீட்டுப் பெயர்கள் அடையாளம் காட்டுகின்றன. எக்க குடியார் வீடு, தெக்கத்தியார் வீடு, சேர் வாய்க்கால் வீடு, கண்ணங்குடியார் வீடு, அனுமந்தங்குடியார் வீடு, குணங்குடியார் வீடு என ஊர்ப் பெயர்களை அடையாளம் காட்டும் வீட்டுப் பெயர்கள்.
குணங்குடி மஸ்தான் எனப் பேசப்படும் ஞானியின் தந்தையின் ஊர் குணங்குடி; தாயாரின் ஊர் தொண்டி. இங்கு பிறந்து வளர்ந்து கீழைக்கரை அரூஸியா மதரசாவில் ஓதியவரே குணங்குடி மஸ்தான் எனும் சுல்தான் அப்துல் காதர்.
தொண்டித் துறைமுகத்தின் விரிவான வரலாறு பதிவாகாமல் இருந்தாலும் துணுக்குகளாக பல சங்கதிகள் கிடைக்கின்றன. இங்கு வந்து குடியேறிய அரபிகளில் மொரோக்காவிலிருந்து வந்து குடியேறிய சையிது லப்பை குடும்பத்தினரைப் பற்றி பன்னூலாசிரியர் தம் இஸ்லாமியக் கலை களஞ்சியத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்.
பல்வேறு கால கட்டங்களில் அரபு முஸ்லிம்கள் தொண்டியில் வந்து குடியேறியிருந்தாலும் 13 – ஆம் நூற்றாண்டில் அரபகத்திலிருந்து கப்பல் கப்பல்களாக கிழக்குக் கடற்கரைப் பட்டினங்களில் வந்து குடும்பங்களோடு குடியேறினர். அவற்றில் தொண்டியும் ஒன்று. இவர்களின் அடையாளத்தை நாம் நன்கறிவோம். இவர்கள் தம் மாப்பிள்ளைகளை வீட்டோடு வைத்துக் கொள்வர். சொத்துக்கள் யாவையும் பெண்களுக்கு மட்டும் உரியவை. பழவேற்காட்டிலிருந்து காயல்பட்டினம் வரை பனிரெண்டு பட்டினங்களில் இன்றும் அவர்கள் தனித்த அடையாளத்துடன் வாழ்கின்றனர்.
வெளிநாட்டுத் தொடர்புகள் உள்ள ஊர்களில் பர்மாக்காரர் வீடு, சிங்கப்பூரார் வீடு, பினாங்கார் வீடு, கொழும்பார் வீடு என குடும்பங்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இவற்றில் ‘சீயத்தார் வீடு’ என வீட்டுப் பெயர் இருப்பதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?
தொண்டியில் சீயத்தார் வீடு என ஒரு குடும்பத்தார் உண்டு. அதென்ன சீயத்தார். சயாம்தான் சீயமாக மாறியுள்ளது. சயாம் நாட்டில் வணிகம் செய்தவர்கள் சீயத்தார் என அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றனர். சயாமின் இன்றைய பெயர் தாய்லாந்து.
இஸ்லாமியத் தமிழ்க் கவிஞர் மன்றத்தின் செயலாளராக இருந்த மதிப்பிற்குரிய கவிஞர் ‘தண்ணன்’ மூஸா அவர்களும் ஆயிஷா சித்தீகா மதரஸாவின் தாளாளர் அ.அஜ்மல்கான் அவர்களும் சீயத்தார் குடும்பத்தவரே.
சீயத்தார் வீட்டினரின் சம்பந்திகளே பிரபல குடும்பமான மு.நா.வகையறா. இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியத்தை வழங்கியவரும் பன்னூலாசிரியருமான மு.றா.மு.அப்துற்றஹீம் இலக்கியத் தொண்டின் அடையாளம்; தொண்டியின் அடையாளம்.
மு.றா.குடும்பத்தினர் அன்று முதல் இன்று வரை கல்வியில் சிறந்தவர்கள். ‘ஆசிரியர்’ என அழைக்கப்பட்ட அப்துற்-றஹீம் தம்பி முகம்மது முஸ்தபாவு எழுத்தாளரே. பிரபல வழக்கறிஞராகத் திகழ்ந்தவர் மு.றா.மு.அப்துல் கரீம். ‘கான்சாகிப்’ என அழைக்கப்பட்ட மு.றா.பீ.சையத் முகம்மது மதராஸ் ராஜதானியின் இடைக்கால சட்டமன்றத்தில் உறுப்பினராக விளங்கியவர்.
தொண்டி ஊராட்சியின் தலைவராகவும் விளங்கிய கான்சாகிப் காலத்தில் கட்டிய ஆற்றுப் பாலம் இன்றும் வலுவோடு விளங்குகின்றது. இவர் அரசு பயணியர் விடுதி கடற்கரையின் தென்பகுதியில் தொலைவில் இருந்ததால் பயணிக்க வசதியாக கடலோரச் சாலை அமைக்க ஆவன செய்தார். பிற்காலத்தில் இச்சாலைக்கு ‘பிரபாகரன் பீச்’ எனப் பெயரிடப்பட்டிருந்தது. மாண்பமை பிரபாகரன் அன்றைய முகவை மாவட்ட ஆட்சியராய் இருந்து நற்பணியாற்றியவர். இவர் கூட யாழ்ப்பாண உறவினரே.
கான்சாகிப் தம் சொந்தச் செலவில் 13 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி அமைக்கப்பட்டதே செய்யது முகம்மது மேனிலைப் பள்ளி. கிலாபத் இயக்கம், முஸ்லிம் லீக் என அரசியல் பணியாற்றிய ‘கான்சாகிப் தொண்டியின் வரலாற்றோடு பின்னிப் பிணைத்தவர்.’
மாவட்ட நூலக ஆணைக் குழுவின் உறுப்பினராக விளங்கிய மு.றா.மு.சையது இபுறாகீம் தனியாக ஒரு நூலகத்தை அமைத்தார். அது இன்று “வளர்பிறை நூலகம்” என்ற பெயரில் பெரும் நூலகமாக விளங்கி வருகிறது. நூலகம் கண்டவரின் புதல்வர்களில் ஒருவரான எம்.எஸ்.அப்துல் சலாம் 1960 – களில் ஊராட்சித் தலைவராக விளங்கினார்.
கல்வியைக் கண்ணெனப் போற்றிய மு.றா.வகையறா கல்வியாளர்களின் பாசறை என்றால் மிகையாகாது.
மு.றா.குடும்பத்தைப் போல் புலமைப் பெற்ற குடும்பம் கிழக்குத் தெருவிலுள்ள புலவர் குடும்பம். பாண்டித்யம் மிக்க வா.மு. முகம்மது நெய்னார் சாகிபு அவர்களின் புதல்வர்கள் ஹைதர் அலி, ஜமால் முகம்மது (கவிஞர் குணங்குடிதாசன்) ரசூல் முகைதீன், ஒய்சுல் கர்ணை வணிகம், அலுவல், அரசியல், இலக்கியம் என உயர்ந்தவர்கள். இவர்களின் வாரிசுகளும் இன்றும் கல்வியாளர்களாய்த் திகழ்கின்றனர்.
நால்வரின் மருமகனார் பந்தே நவாஸ் பள்ளியாசிரியர், ஒய்சுல் கருணையின் புதல்வி நசீமா பானு எஸ்.ஐ.இ.டி. கல்லூரியின் தமிழ்ப் பேராசிரியை. இவர்கள் குணங்குடி மஸ்தானின் தாயாதிகள்.
இடையே ஒரு பதிவு, அக்காலத்தில் தொண்டிக்கு மீலாது விழாவுக்கு வந்து சொற்பெருக்காற்றிய சதாவதானி சேகுத் தம்பி பாவலருக்கு ‘கலைக் கடல்’ – என்ற பட்டத்தை வழங்கியவர்கள் தொண்டிப் பெருங்குடி மக்களே.
தொண்டித் துறைமுகத்திலிருந்து சென்று இலங்கை திருக்கோணமலை துறைமுகத்தில் தொழில் செய்த அலித் தம்பி மரைக்காயரின் மகன் சுல்தான் அபூபக்கர் அங்கு இரண்டு பள்ளிவாசல்களைன் நிர்மாணித்து வக்பு செய்துள்ளார். கி.பி.1770 – இல் இவர் கட்டிய பெரிய திருக்கோணமலை சோனகத் தெருவில் உள்ளது. 1781 – இல் கட்டிய சிறிய பள்ளி மரைக்காயர் பள்ளி எனும் பெயரில் என்.சி.சாலையில் உள்ளது. இரு பள்ளிகளுக்கும் வருவாய் பெற சில கடைகளையும் தோட்டங்களையும் வக்பு செய்துள்ளார். இவரின் மகன் சீனித் தம்பி மரைக்காயரும் மைத்துனர் முகம்மது அலீ மரைக்காயரும் பல நல்லறங்கள் செய்துள்ளனர். பல்வேறு பகுதி மக்கள் தொண்டியில் வந்து வாழ வழி வகுத்துள்ளனர்.
தொண்டியின் சகோதர ஊரான நம்புதாழையைச் சேர்ந்த கிதுர் முகம்மது எனும் நல்லத் தம்பிப் பாவலர் தொண்டி அரசும் பொது மருத்துவமனைக்கு எதிரில் பேரும் புகழோடு வாழ்ந்தார். இலங்கை கண்டியை அடுத்த கம்பளையில் பெரும் வணிகராகத் திகழ்ந்த பாவலர் ‘இசைத்தேன்’ எனும் இசைப்பாடல் நூலை வெளியிட்டுள்ளார். ‘இசைமுரசு’ நாகூர் அனிபா தன் முதலடிகளை இவர் மூலம்தான் வைத்துள்ளார். கம்பளை, மதுரை, தொண்டி, சென்னை என பாவலரின் வாரிசுகள் வாழ்கின்றனர். பாவலரின் புதல்வர்களில் இருவர் சென்னையில் டாக்டர்களாக உள்ளனர். அவர்கள் டாக்டர் காதர் மஸ்தான், டாக்டர் அக்பர் அலீ. பாவலரின் பேரர் லியாக்கத்தலி ‘பாவலர்’ என்ற பெயருடனேயே தொண்டியில் வாழ்கின்றார்.
இன்றுள்ள மதுரை துணிக்கடைகளில் கணிசமானவை தொண்டிக்காரர்களுடையவை. தொண்டியின் ஊராட்சித் தலைவராக விளங்கிய ‘பாம்பாட்டி வீட்டு’ செய்யது அகமதுவின் புதல்வர்கள் துணி வணிகத்தில் பெரும் புள்ளிகள்.
குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபின் மாமா கட்டை ஷைகின் கோரி இங்குள்ள வாழைத் தோப்பில் உள்ளது. இவர்களின் வழியில் தோன்றிய முகம்மது அப்துல் காதர் மதுரை ‘காஜியுல் குலாத்’ ஆக அரசால் நியமிக்கப்பட்டு அங்கேயே மறைந்தார். இவரின் மகன் முகம்மது இபுறாஹீம் சாகிபு தொண்டியில் காஜியாக இருந்தார். அடுத்தும் தொண்டிக்கு காஜியாக வந்தவர் முந்தைய காஜியின் புதல்வரான முகம்மது இஸ்மாயில் சாகிபே. இவர் மாபெரும் மார்க்க மேதையுமாவார்.
நாகூரை புலவர் கோட்டை என்பர். தொண்டி புலவர் பேட்டை. இங்கு பல்வேறு எழுத்தாளுமைகள் வாழ்ந்துள்ளனர்.
உலக மாந்தர்கள் தம் பெயருக்கு முன் தந்தையின் பெயரிலுள்ள முதல் எழுத்தை விலாசமாக பதிவிடுகின்றனர். பிரான்ஸ் போன்ற சில நாடுகளில் தாயின் பெயரிலுள்ள முதல் எழுத்தைப் பதிவிடுகின்றனர். பெரும்பாலோர் ஓரெழுத்தையே பதிவிட நாட்டுக்கோட்டைச் செட்டியார்கள் ஈரெழுத்தையும் சிலர் சித.கண.பழ. என மூன்று தலைமுறையையும் பதிவிடுகின்றனர். இவற்றைப் பின்னுக்கு கொண்டு போன ஒரு விலாசத்தை அண்மையில் நான் கண்டேன்.
(அடுத்த இதழிலும் ‘தொண்டி’ தொடரும்)
தொடர்புக்கு ; 9710266971