தொடர் கட்டுரைகள்

தொடர் கட்டுரைகள் (67)

செவ்வாய்க்கிழமை, 29 ஜனவரி 2019 07:04

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! 20

Written by

அ. முஹம்மது கான் பாகவி

இஸ்லாமிய ஆட்சிமுறை
இன்றைய உலகில் இரண்டு வகையான ஆட்சிமுறைகளே பெரும்பான்மையாகக் காணப்படுகின்றன.

1. முடியாட்சி (Monarchy). அரசர் அல்லது அரசியால் நடத்தப்படும் ஆட்சி. பிளவுபடாத இறையாண்மை, அல்லது ஒரு நாட்டின் நிரந்தரமான தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்ற தனிமனிதரின் ஆட்சி. இது இப்போது பரம்பரை வழியில் ஆட்சியுரிமை கொண்ட அரசுகளைக் குறிக்கவே பயன்படுத்தப்படுகிறது. அரசர்களின் தெய்வீக உரிமையாக ஆட்சி கருதப்பட்டது.

2. மக்களாட்சி, அல்லது ஜனநாயகம் (Democracy). வாக்களிக்கும் உரிமை பெற்ற மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் பங்கேற்று நடத்தும் ஆட்சிமுறை; உயர்ந்த அதிகாரம் மக்களிடம் குவிந்திருக்கும் அரசாங்க வடிவம். பொது வாக்களிப்பு, பதவிக்கான போட்டி, பேச்சு மற்றும் எழுத்துச் சுதந்திரம், சட்டத்தின் ஆட்சி ஆகியவற்றை இது வலியுறுத்துகிறது.

அ. இஸ்லாத்தில், நாட்டின் உயர்ந்த பதவியில் இருக்கும் ஆட்சித் தலைவருக்கு (கலீஃபா) மக்களிடமிருந்தே (உம்மா) அதிகாரம் வழங்கப்படும்; அவர் தம் பணிகளை மக்களின் திருப்தியுடனேயே மேற்கொள்ள வேண்டும். இதுவே இஸ்லாத்தின் அடிப்படையாகும்.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: உங்கள் தலைவர்களில் நல்லவர்கள் யாரெனில், அவர்களை நீங்கள் நேசிப்பீர்கள்; உங்களை அவர்கள் நேசிப்பார்கள். உங்களுக்காக அவர்கள் பிரார்த்திப்பார்கள்; அவர்களுக்காக நீங்கள் பிரார்த்திப்பீர்கள். உங்கள் தலைவர்களில் தீயவர்கள் யாரெனில், நீங்கள் அவர்களை வெறுப்பீர்கள்; உங்களை அவர்கள் வெறுப்பார்கள். நீங்கள் அவர்களைச் சபிப்பீர்கள்; அவர்கள் உங்களைச் சபிப்பார்கள். (முஸ்லிம்)
தனிமனிதன் தனிமனிதனையோ, மக்கள் மக்களையோ, ஆட்சியாளர்கள் குடிமக்களையோ எந்த வகையிலும் சுரண்டுவதற்கும் தவறாகப் பயன்படுத்துவற்கும் இஸ்லாத்தில் அனுமதி கிடையாது.

ஆ. ஆட்சியாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறை காலத்திற்குக் காலம், இடத்திற்கு இடம் வேறுபடலாம் என்பதால், இஸ்லாம் தேர்வு முறையைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லவில்லை. இஸ்லாத்தின் தொடக்கக் காலத்தில், ஆட்சியின் (கிலாஃபத்) தலைநகரில் உள்ள அறிவுஜீவிகள் (அஹ்லுஷ் ஷூரா) அளிக்கும் யோசனையின் பேரில் வேட்பாளர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் தலைநகர் மக்கள் வந்து அவருக்கு வாக்கு (பைஅத்) அளித்தனர். அதையடுத்து இதர நகரவாசிகள் தங்கள் வாக்குகளை அளித்தனர். எப்படியானாலும் ஆலோசனையாளர்களின் கருத்தைக் கேட்டே ஆட்சித் தலைமைக்கான வேட்பாளர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

இ. அடுத்து இஸ்லாமிய ஆட்சியின் சாசனம் திருக்குர்ஆனாகவே இருக்கும். அதுதான இறைமொழி; மாற்றம், திருத்தம், கூடுதல், குறைவு ஆகிய எந்த மாறுதலுக்கும் உட்படாத நிலையான சாசனம்.

ஈ. இஸ்லாமிய ஆட்சி, ஆலோசனை (ஷூரா) அடிப்படையில் அமைய வேண்டும்.

உ. அது கிலாஃபத்தாகவும் (அரசியல்) இமாமத்தாகவும் (ஆன்மிகம்) இருக்க வேண்டும். சர்வாதிகார ஆட்சியாகவோ குடும்ப மன்னராட்சியாகவோ கட்டுப்பாடற்ற குடியாட்சியாகவோ அது இருக்காது.

ஆட்சித் தலைவருக்கான இலக்கணம்
1. ஆட்சித் தலைவர் பருவமடைந்த இறைநம்பிக்கையாளராக இருக்க வேண்டும். கல்வி அறிவு, ஆட்சித் தகுதி, நிர்வாகத் திறமை, நேர்மை, உடல் ஆரோக்கியம் முதலான அம்சங்கள் உள்ளவராகவும் அவர் இருக்க வேண்டும்.
2. நீதியும் நேர்மையும் ஆட்சியாளரின் முதல்தரமான குணங்களில் அடங்கும். திருக்குர்ஆனில் இறைவன் ஆணையிடுகின்றான்: உங்களிடம் நம்பி ஒப்படைக்கப்பட்ட பொருட்களை, அவற்றுக்கு உரியவர்களிடம் நீங்கள் ஒப்படைத்துவிட வேண்டும் என்றும் மக்களிடையே நீங்கள் தீர்ப்பு வழங்கும்போது நீதியுடன் தீர்ப்பு வழங்க வேண்டும் என்றும் அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகின்றான். உங்களுக்கு அல்லாஹ் கூறும் இந்த அறிவுரை மிகவும் நல்லதாகும். (4:58)
பதவியும் நம்பி ஒப்படைக்கப்படும் ஒன்றுதான்; தீர்ப்புக்கு வேண்டிய நீதி ஆட்சிக்கும் பொருந்தும். ஒருவரோ ஒரு கூட்டமோ பிடிக்கவில்லை என்பதற்காக நீதி தவறிவிடக் கூடாது. இதனாலேயே மற்றொரு வசனத்தில், ‘‘ஒரு சமுதாயத்தார்மீது (உங்களுக்கு)ள்ள பகை (அவர்களுக்கு) நீங்கள் நீதி செலுத்தாமலிருக்க உங்களைத் தூண்டிவிட வேண்டாம். (எல்லாரிடமும்) நீங்கள் நீதி செலுத்துங்கள். அதுதான் இறையச்சத்திற்கு மிகவும் உகந்ததாகும்” (5:8) என்று அல்லாஹ் கட்டளையிடுகின்றான்.
3. சாமானியரும் நெருங்கும் தூரத்தில் ஆட்சியாளர் இருக்க வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: தேவையும் வறுமையும் இல்லாமையும் உள்ளவர்கள் அணுக முடியாதவாறு தமது வாயிற்கதவை ஓர் ஆட்சியாளர் அடைத்துக்கொள்வாராயின், அவருடைய தேவையின்போதும் இல்லாமையின்போதும் வறுமையின்போதும் (தன்னை) அணுக முடியாதவாறு அல்லாஹ் வானத்தின் வாயில்களை அடைக்காமல் இருக்கமாட்டான். (ஜாமிஉத் திர்மிதீ)
4. பகட்டும் படோடாபமும் ஆட்சிக்கு ஆபத்து. பதவி வரும்போதுதான் பணிவு வர வேண்டும்; எளிமை மிளிர வேண்டும். ஆட்சிக்கு மட்டும் அவர் தலைவர் அல்லர்; பண்பாட்டிற்கும் மனித நாகரிகத்திற்கும் தலைவராக, முன்மாதிரியாகத் திகழ வேண்டும்.
5. தவறு சுட்டிக்காட்டப்படும்போது, குறைகள் விமர்சிக்கப்படும்போது, அது உண்மைதானா என்பதை ஆட்சியாளர் பரிசீலிக்க வேண்டும்; உண்மை என்றால், மனப்பூர்வமாக அதை ஏற்றுத் தவறுகளைத் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்; குற்றம் சொல்வோரிடம் பகைமை பாராட்டக் கூடாது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அநீதியிழைக்கும் அரசனிடம் உண்மை உரைப்பதுதான் சிறந்த அறப்போராகும். (நஸயீ, முஸ்னது அஹ்மத்)
அநீதியிழைக்கப்பட்ட ஒருவன், அதை உரக்கச் சொல்ல உரிமையுண்டு. அந்த அப்பாவி தன் உரிமையைப் பயன்படுத்தும்போது, குரல்வளையை நெறிப்பது சர்வாதிகாரமாகும்.
திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது: அநீதியிழைக்கப்பட்டவர் தவிர வேறு யாரும் தீய சொல்லைப் பகிரங்கமாகக் கூறுவதை அல்லாஹ் விரும்பமாட்டான். (4:148)
6. சட்டத்திற்குமுன் அனைவரையும் சமமாக நடத்துவது ஆட்சியாளரின் முக்கியப் பொறுப்பாகும். தெரிந்தவனுக்கு ஒரு நீதி; தெரியாதவனுக்கு ஒரு நீதி இருக்கலாகாது. எளியவனுக்கு முன்னால் விரைப்பாக நிற்கும் சட்டம், வலியவனின் கண்சாடைக்கே வளைந்து சாஷ்டாங்கமாக விழக் கூடாது. ‘‘நீங்கள் பேசினால் நியாயமே பேசுங்கள்; உறவினராக இருந்தாலும் சரி” (6:152) என்று அல்லாஹ் அறிவுறுத்துகின்றான்.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் அவர்கள்தம் தோழர்களும் ஆட்சிப் பொறுப்பு வகித்தபோது இந்த இறையாணையைச் சிறப்பாகச் செயல்படுத்தினார்கள். இதற்கு வரலாற்றில் நிறைய எடுத்துக்காட்டுகளைக் கூற முடியும்.
‘‘என் அருமை மகள் ஃபாத்திமாவே திருடினாலும் அவரது கரத்தையும் நான் துண்டிப்பேன்” என்ற நபிமொழி பிரபலமானது. (புகாரீ)
கடமையில் கண்ணும் கருத்தும்
7. ஆட்சியாளர் தம் கடமையில் கண்ணும் கருத்துமாக இருந்து மக்கள் பணியாற்ற வேண்டும். அதற்கு இயலாதவர், அல்லது மனமில்லாதவர் ஆட்சிக் கட்டிலில் அமரவே கூடாது. மக்கள் நலனைப் புறக்கணிக்கும் ஆட்சியாளன் மாபெரும் பாவி ஆவான். ‘‘ஓர் அடியானுக்குக் குடிமக்களின் பொறுப்பை அல்லாஹ் வழங்கியிருக்க, அவன் அவர்களது நலனைக் காக்கத் தவறினால், சொர்க்கத்தின் வாடையைக்கூட அவன் பெறமாட்டான்” என்பது நபிமொழியாகும். (புகாரீ)
பொறுப்பை நிறைவேற்றத் தவறிய ஆட்சியாளனுக்கே இந்தக் கதி என்றால், அதிகாரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தி, சொந்த வளத்தைப் பெருக்கிக்கொள்ளும் ஊழல்வாதிகளைப் பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமா? நபி (ஸல்) அவர்களின் கடுமையான எச்சரிக்கையைப் பாருங்கள்: முஸ்லிம் குடிமக்களின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்கும் ஒருவர் அவர்களுக்கு மோசடி செய்த நிலையில் இறந்துவிடுவாரானால், சொர்க்கத்தை அவருக்கு அல்லாஹ் தடை செய்துவிடுகின்றான். (புகாரீ)
8. எல்லாவற்றையும்விட, ஆட்சியாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுபவர் பதவி ஆசை பிடித்தவராக இருக்கலாகாது. நபித்தோழர் அப்துர் ரஹ்மான் பின் சமுரா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘‘அப்துர் ரஹ்மான்! ஆட்சிப் பொறுப்பை கேட்டுப்பெறாதீர்கள். ஏனெனில், நீங்கள் கேட்டு அது உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டால், அதோடு நீங்கள் (தனியாக) விடப்படுவீர்கள். கேட்காமல் அது உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டால், அது தொடர்பாக உங்களுக்கு (இறை) உதவி கிடைக்கும்” என்று சொன்னார்கள். (முஸ்லிம்)
9. இந்த இலக்கணங்களும் உயர் பண்புகளும் ஆட்சியாளர்களிடம் அமைய வேண்டுமென்றால், அவர்களிடம் ‘இறையச்சம்’ (தக்வா), மறுமை நம்பிக்கை, நபிவழி (சுன்னத்) வாழ்க்கை ஆகியவை இருக்க வேண்டும். அத்தகைய ஆட்சியாளர்களுக்கு இறைவனிடம் உயர் தகுதியும் பெரிய பதவியும் நிச்சயமாகக் கிடைக்கும்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: நேர்மையான ஆட்சியாளர்கள், அளவற்ற அருளாளன் அல்லாஹ்வின் வலப்பக்கத்தில் ஒளி மேடைகளில் இருப்பார்கள். அவர்கள் தமது நிர்வாகத்திலும் குடும்பத்திலும் தாம் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டவற்றிலும் நியாயமாக நடந்துகொண்டனர் (என்பதே இச்சிறப்புக்குக் காரணம்). (முஸ்லிம்)
மற்றொரு ஹதீஸில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு பிரார்த்தனை செய்துள்ளார்கள்: இறைவா! என் சமுதாயத்தாரின் விவகாரங்களில் ஒன்றுக்குப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்ட ஒருவர், அவர்களைச் சிரமப்படுத்தினால், அவரை நீயும் சிரமப்படுத்துவாயாக! என் சமுதாயத்தாரின் விவகாரங்களில் ஒன்றுக்குப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்ட ஒருவர், அவர்களிடம் மென்மையாக நடந்துகொண்டால், நீயும் அவரிடம் மென்மையாக நடந்துகொள்வாயாக! (முஸ்லிம்)
குடிமக்களின் பொறுப்பு
இஸ்லாம் வகுத்த அரசியல் இலக்கணத்தில், நல்ல குடிமக்களுக்கான இலக்கணமும் அடங்கும். 1. ஆரம்பமாக, அவர்கள் நல்ல ஆட்சியாளர்களையே தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். 2. அடுத்து நன்மைகளில் மட்டுமே ஆட்சியாளர்களுக்குக் கட்டுப்பட வேண்டும்; பாவத்தில் கட்டுப்படக் கூடாது. 3. சட்டத்தை -இஸ்லாமிய அரசியல் சாசனத்தை- முஸ்லிம் குடிமக்கள் மதித்து நடக்க வேண்டும். 4. பொது அமைதி, சட்ட ஒழுங்கிற்குக் குந்தகம் விளைவிக்கக் கூடாது. 5. நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும் பொது நன்மைக்கும் உறுதுணையாகச் செயல்பட வேண்டும்.
(சந்திப்போம்)

செவ்வாய்க்கிழமை, 29 ஜனவரி 2019 06:55

முதல் தலைமுறை மனிதர்கள் 23

Written by

சேயன் இப்ராகிம்
பெரியாரின் தொண்டர் காயல்பட்டினம்
S.M. ஜக்கரிய்யா சாகிப்
‘புவனமதில் தமிழகமாம் பொன்மாலை நடுவில்
நவமணிகள் பொலிகின்ற நற்பதக்கம் காயல்
தமிழ் பிறந்த தென்பாண்டி நன் பொருணை யோடும்
தமிழ் கூறும் அறம் வளர்த்துத் தகுதிபெறும் காயல்
மறை நெறியிற் கோடாத மாசில்லா வாழ்வின்
இறைநேயர் பலர் வாழந்த இன்பதியிக் காயல்
பேர் மக்கா புகழ் மதினா பேரரான பேர்க்குச்
சீர் மொழியைப் பயிற்றுவித்த சிறு மக்கா காயல்
பேரா. கா. அப்துல் கபூர்

தமிழக முஸ்லிம்களின் பழம் பதியான காயல்பட்டினம் வரலாற்றுச் சிறப்பு கொண்ட ஒரு நகரமாகும். எண்ணற்ற இறை நேசச் செல்வர்களையும். புலவர்களையும், மார்க்கஅறிஞர்களையும், பரவலர்களையும், தொழிலதிபர்களையும், கல்வியாளர்களையும் தந்த இந்த நகரம், இன்றளவும் தனது பாரம்பர்ய பெருமைகளையும், மரபுகளையும் பேணிப் பாதுகாத்து வருகிறது.

இவ்வூரைச் சார்ந்தவர்கள் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் சென்று வணிகத்தில் கொடிகட்டிப் பறக்கின்றனர். இத்தகைய சீர்மிகு பதியில் பிறந்து பொதுச் சேவையில் தன்னை முற்றாக ஈடுபடுத்திக் கொண்ட பெரியாரின் தொண்டர் என அழைக்கப்பட்ட மர்ஹும் எஸ்.எம். ஜக்கரிய்யா சாகிப் அவர்களைப் பற்றி இந்த இதழில் பார்க்கவிருக்கிறோம்.

இளமைக் காலம்:

எஸ்.எம். ஜக்கரிய்யா, 8.11.1912 அன்று காயல்பட்டினத்தில் சாகுல் ஹமீது சாகிப் - ஆயிஷா பீவி தம்பதியினரின் மகனாகப் பிறந்தார். சாகுல் ஹமீது சாகிப் ஒரு ஆலிம். அன்றைய காலகட்டத்தில் சிறந்த மார்க்க அறிஞர்களில் ஒருவராக விளங்கியவர். ஜக்கரிய்யா தனது தொடக்கக் கல்வியை காயல்பட்டினத்திலேயே கற்றுக் தேறினார். இளமைப் பருவத்திலேயே தாயும், தந்தையும் அடுத்தடுத்து மரணமுற்றதால், தனது 13வது வயதில் 1925ம் ஆண்டு சென்னை சென்று தனது தாய்வழி மாமனார் அகமது சாலிஹ் சாகிபின் பராமரிப்பில் வளர்ந்து வந்தார்.

பள்ளிப் படிப்பை தொடராது மாமனார் நடத்தி வந்த மாணிக்க வியாபாரத்தில் அவருக்குத் துணையாக இருந்தார். சில காலம் இரும்பு வியாபராமும் செய்து வந்தார். இளம் வயதிலேயே பொதுச் சேவைகளில் ஆர்வம் ஏற்பட்டு அவற்றில் ஈடுபட்டு வந்தார். சென்னையில் வசித்து வந்த காயல்பட்டினத்தைச் சார்ந்த நண்பர்களுடன் இணைந்து ‘தமிழ் முஸ்லிம் சங்கத்தை’ நிறுவினார்.
அப்போது நாட்டில் சுதந்திரப் போராட்டம் உச்சக் கட்டத்தில் இருந்தது. இப்போராட்டங்கள் அவரை ஈர்த்தன. காங்கிரஸ் கட்சியில் சேர்ந்து அக்கட்சி நடத்திய இயக்கங்களில் பங்கு கொண்டார். 1927ஆம் ஆண்டு சென்னை சேத்துப்பட்டில் டாக்டர் அன்ஸாரி தலைமையில் நடைபெற்ற காங்கிரஸ் கட்சியின் அனைத்திந்திய மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். எனினும், அவரால் காங்கிரஸ் கட்சியில் தொடர்ந்து பணியாற்ற இயலவில்லை.

காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர்களின் உயர்சாதி ஆதரவுப் போக்கும், தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு கல்வியிலும். அரசு வேலை வாய்ப்புகளிலும் இட ஒதுக்கீடு வேண்டும் என்ற பெரியார் ஈவேராவின் கோரிக்கையை காங்கிரஸ் கட்சி ஏற்க மறுத்ததும் அவருக்கு அக்கட்சியின் பால் வெறுப்பை ஏற்படுத்தியது. பெரியார் ஈவேராவின் கொள்கைளிலும் கோட்பாடுகளிலும் அவருக்குப் படிப்படியாக ஈடுபாடு ஏற்படலாயிற்று. முஸ்லிம்களின் குறைந்தபட்சக் கோரிக்கைகளைக் காங்கிரஸ் கட்சி ஏற்க மறுத்ததால், அலி சகோதரர்கள், ஜின்னா உள்ளிட்ட அக்கட்சியிலிருந்த முஸ்லிம் தலைவர்கள் அதிருப்தியடைந்தனர். 1929 ஆண்டு மௌலான முகம்மது அலி சௌகர் காங்கிரஸிலிருந்து விலகினார். அவரைத் தொடர்ந்து பல முஸ்லிம் தலைவர்கள் அக் கட்சியிலிருந்த விலகி அகில இந்திய முஸ்லிம் லீகில் இணைந்தனர்.

இந்நிலையில், 1931ஆம் ஆண்டு லண்டனில் நடைபெற்ற இரண்டாவது வட்டமேஜை மாநாட்டில் வீர உரையாற்றிய மௌலான முகம்மது அலி சௌஹர் அம்மாநாடு முடிந்து சில நாட்களுக்குப் பின்னர் உடல் நலம் குன்றி மரணமுற்றார். இந்தியாவிலிருந்த பல்வேறு அரசியல் இயக்கங்களும், பொது நல அமைப்புகளும் அவரது மறைவிற்கு அனுதாபம் தெரிவித்துத் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றின.

ஆனால் எந்தக் கட்சியில் இணைந்து அவர் சுதந்திரப் போராட்டங்களில் தீவிரமாக ஈடுபட்டாரோ அந்தக் காங்கிரஸ் கட்சி அவரது மரணத்திற்கு சம்பிரதாயமான அனுதாபம் கூடத் தெரிவிக்கவில்லை. இது பல முஸ்லிம் தலைவர்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. இளைஞரான ஜக்கரிய்யாவின் உள்ளத்திலும் இது பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்து அவர் விலகினார். பெரியார் ஈவேராவின் இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். சில ஆண்டுகளிலேயே அவரது நம்பிக்கைக்குரிய சீடர்களில் ஒருவரானார். பெரியாரால் ‘நவாபுசாகிப்’என அழைக்கப்பட்டார்.

பெரியார் ஈவேராவுடன்… :

ஜக்கரிய்யா, பெரியார் ஈவேராவுடன் இணைந்து செயல்பட்டார். பெரியார் அறிவித்த அனைத்து இயக்கங்களிலும், போராட்டங்களிலும் கலந்து கொண்டு பலமுறை சிறைவாசம் அனுபவித்தார். சில பொதுக் காரியங்களை நிறைவேற்ற பெரியாரை அணுக முடியாதவர்கள் அல்லது அவருக்கு அறிமுகமில்லாதவர்கள் ஜக்கரிய்யாவை அணுகி அவர் மூலம் பெரியாருக்கு அந்த விஷயத்தின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைத்து அவற்றை நிறைவேற்றிக் கொண்டனர்.

1952ஆம் ஆண்டு இராஜகோபாலாச்சாரியார் தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சராகப் பொறுப்பு வகித்த போது, கடும் உணவுப் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. நெல்லை, ஒரு மாவட்டத்திலிருந்து இன்னொரு மாவட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்லக் கூடாது என்று அரசு தடை உத்தரவு போட்டிருந்தது. இதனால் வியாபாரிகள் நெல்லை பதுக்கி வைத்து செயற்கையான பஞ்சத்தை உருவாக்கினர். இதனால் மக்கள் பெரும் துயரத்திற்கு ஆளாயினர்.

இக்காலகட்டத்தில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைவர் ப.ஜீவானந்தம் அவர்கள் தமிழ் நாடெங்கும் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டு நிலைமையை நேரில் ஆய்வு செய்து மாவட்டங்களுக்கிடையில் நெல்லைக் கொண்டு செல்ல விதிக்கப்பட்டிருந்த தடையை நீக்க வேண்டுமென்று அரசிடம் கோரிக்கை வைத்தார். ஆனால் அதற்கு முதலமைச்சர் இராஜாஜி இணங்கவில்லை. எனவே அவர் தனது ஆய்வுக் குறிப்புகளை ஜக்கரிய்யா மூலம் பெரியாரிடம் கொடுத்தார். பெரியார், இராஜாஜியை நேரில் சந்தித்து இக் கோரிக்கையை வலியுறுத்தினார். கோரிக்கையின் நியாயத்தை உணர்ந்து கொண்ட இராஜாஜி, நெல்லுக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த தடையை நீக்கினார். இதன் பின்னர் நிலைமை ஓரளவு சீரடைந்தது.

டாக்டர் யூ.கிருஷ்ணாராவ் என்பவர் இராஜாஜி அமைச்சரவையில் தொழிலாளர் நல அமைச்சராகப் பதவி வகித்தார். 1957ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலில் இவர் சென்னை ஹார்பர் தொகுதியில் காங்கிரஸ் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டு வெற்றிபெற்றார். எனினும் இவரை தனது அமைச்சரவையில் பெருந்தலைவர் காமராஜ் சேர்த்துக் கொள்ளவில்லை. இவர் இராஜாஜியின் ஆதரவாளராக இருப்பார் என காமாராஜ் அவர்கள் சந்தேகித்ததே அதற்குக் காரணமாகும். பெரியார் பரிந்துரை செய்தார் தனக்கு அமைச்சரவையில் இடம் கிடைக்கும் என எண்ணிய டாக்டர் கிருஷ்ணாராவ், ஜக்கரிய்யாவையும், அவரது நண்பரான காயல்பட்டினம் பி.ஏ. காக்காவையும் அழைத்துக் கொண்டு அப்போது பெரியார் தங்கியிருந்த ஏற்காட்டிற்குச் சென்று அவரைச் சந்தித்து தனக்கு அமைச்சரவையில் இடம் கிடைக்க காமராஜரிடம் பரிந்துரை செய்யுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தார்.
1955ஆம் ஆண்டு (2.1.1955) பெரியார் சிங்கப்பூர், மலேசியா ஆகிய நாடுகளுக்குச் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டிருந்த போது, சென்னை மாவட்டத் திராவிடர் கழக நிர்வாகத்தைக் கலைத்து விட்டு ஜக்கரிய்யாவைத் தலைவராக நியமித்தார். இதனையறிந்து அதிர்ச்சியுற்ற அவர் பெரியாரிடம் ‘என்ன அய்யா இப்படிச் செய்து விட்டீர்கள்? நான் என்ன பெரிய படிப்பாளியா? எனக்கு என்ன தகுதியிருக்கிறது தலைவராக நியமிக்க? என்று கேட்டார். அதற்குப் பெரியார், ‘நீங்கள் இந்த நியமனம் குறித்து என்னிடம் சண்டைபோட வருவீர்கள் என்று தெரியும். உங்களிடத்தில் என்ன தகுதியில்லை என்று நீங்கள் குறைவாகக் கருதுகிறீர்களோ அவை தான் எனக்குத் தகுதிகளாகப்படுகின்றன.

எனக்கு வேண்டியதெல்லாம் நம்பிக்கையும், நாணயமும் தான். அது உங்களிடத்தில் நான் எதிர்பார்ப்பது போலவே இருக்கிறது. நான் எது சொன்னாலும் நம்பிக்கையோடு செய்து முடித்திருக்கிறீர்கள். படித்தவனை வைத்தால் பதவி, விளம்பரம் என்று போய்விடுவான்’ என்று பதிலளித்தார். பெரியார், ஜக்கரிய்யா மீது கொண்டிருந்த அளப்பரிய நம்பிக்கையை இந்தச் சம்பவம் எடுத்துக் காட்டுகிறது.

அதே நேரத்தில் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தில் பெரியார் சரிவர நடந்து கொள்வில்லை என்றால் அவரிடம் நேரில் சென்று அதனைச் சுட்டிக் காட்டவும் ஜக்கரிய்யா தயங்கியதில்லை. 1963ஆம் ஆண்டு, கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் ஜீவானந்தம் அவர்கள் மரணமுற்ற போது பெரியார் நேரில் சென்று அவரது உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்தவில்லை. இது ஜக்கரிய்யாவுக்கு பெருத்த மனவருத்தத்தையும், கோபத்தையும் ஏற்படுத்தியது. சில நாட்கள் கழித்து பெரியாரைச் சந்தித்த அவர் ‘ஜீவாவிற்கு அஞ்சலி செலுத்த நீங்கள் ஏன் நேரில் வரவில்லை, என்று வினவி தனது மன வருத்தத்தைத் தெரிவித்தார். பெரியாரும் தனது தவறை உணர்ந்து அவரிடம் வருத்தம் தெரிவித்தார்.

மொழிவாரி மாநிலங்கள் கோரிக்கையை ஆராய்வதற்காக மத்திய அரசால் நியமிக்கப்பட்ட தார்கமிஷன், சென்னை, பம்பாய், கல்கத்தா, டெல்லி போன்ற பெரு நகரங்கள் பல இன, சமய, மொழி பேசும் மக்கள் வாழ்கின்ற நகரங்கள், எனவே அவற்றை எந்த மாநிலங்களுடனும் சேர்க்காமல் தனி நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டு வரவேண்டுமென்று பரிந்துரை செய்திருந்தது. இந்தப் பரிந்துரையின்படி, சென்னை நகரம் தமிழ்நாட்டிற்குக் கிடைக்காத நிலை ஏற்பட்டது. தவிரவும், சென்னை நகரைத் தெலுங்கர்களிடமிருந்து தான் ஆங்கிலேயர்கள் பெற்றனர். எனவே அந்நகர் தங்களுக்கே உரியது என ஆந்திரமாநிலம் கேட்டுப் போராடியவர்கள் உரிமை கொண்டாடினர்.

இதனை எதிர்த்து சென்னை நகரம் தமிழகத்துடன்தான் இணைக்கப்பட வேண்டும் பல்வேறு அரசியல் கட்சிகளும், அமைப்புகளும் போராட்டங்கள் நடத்தின. ஜக்கரிய்யா சாகிபும் பெரியாரின் ஆலோசனையின் படி தமிழ் முஸ்லிம் சங்கத்தின் சார்பில் சென்னையில் மாபெரும் மாநாடு ஒன்றை நடத்தி சென்னை நகர் தமிழ் நாட்டுடனேயே இணைக்கப்பட வேண்டுமேன்று தீர்மானம் நிறைவேற்றினார். இம்மாநாட்டில் SIET யின் தலைவர் ஆடிட்டர் உபையதுல்லாசாகிப் தலைமையேற்க வரதராஜுலு நாயுடு, திருவி கல்யாண சுந்தரனார். ப.ஜீவானந்தம் உள்ளிட்ட பல தலைவர்கள் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினர்.
1949 ஆண்டு ஜனவரி 15, 16 தேதிகளில் சென்னை பிராட்வேயிலுள்ள செயின்ட் கப்ரியேல் பள்ளிக் கூடத்திற்கு எதிரேயிருந்த மைதானத்தில் திருக்குறள் மாநாட்டை மிகப்பெரிய அளவில் அவர் நடத்தினார். பல தமிழறிஞர்கள் இம் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினார். இம் மாநாட்டிற்காகப் பெரியார் ரூ1000/- நன்கொடை வழங்கினார். மாநாடு நடத்தியதில் செலவு போக மீந்த தொகையான ரூ.4300/-ஐ பெரியாரிடமே ஜக்கரிய்யா வழங்கினார்.

1952ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 12ம் நாள் சென்னையில் (உயர் நீதி மனற்றத்திற்கு பின்புறம் உள்ள கடற்கரையில்), தனது நண்பர் B.A. காக்காவுடன் இணைந்து மாபெரும் மீலாதுப் பொதுக்கூட்டம் ஒன்றை அவர் நடத்தினார். அரசியலில் எதிரும் புதிருமான கொள்கைகளைக் கொண்டிருந்த பெரியாரையும், இராஜாஜியையும் இக்கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு உரையாற்ற வைத்தார்.
சுமார் 14 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த இரு தலைவர்களும் கலந்து கொண்ட பொது நிகழ்ச்சியாக இரு அமைந்திருந்தது. பெருந்திரளான பொது மக்கள் இக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். இந்தப் பொதுக்கூட்டம் குறித்து ‘கல்கி’ வார இதழ் விரிவான செய்தியை வெளியிட்டது. முஸ்லிம் முரசு மாத இதழும் அதன் ஜனவரி 1957 இதழில் இவ்விரு தலைவர்களும் கலந்து கொண்ட இந்நிகழ்ச்சியின் படத்தை தனது அட்டையில் இடம்பெறச் செய்திருந்தது.

காயல்பட்டினத்திற்கு :

தனது வாழ்நாளின் பெரும் பகுதியை சென்னையிலேயே கழித்த போதும், ஜக்கரிய்யா சாகிபு, தனது சொந்த ஊரான காயல்பட்டினத்தை மறக்கவில்லை. தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி அந் நகருக்குப் பல நல்ல திட்டங்களைக் கொண்டு வந்தார். கால்நடை மருத்துவமனை, பத்திரப் பதிவு அலுவலகம் ஆகியன அவரது முயற்சியின் காரணமாகவே அந்நகரில் தொடங்கப்பட்டன.

அங்கு செயல்பட்டு வரும் எல்.கே உயர்நிலைப் பள்ளியை, மேல்நிலைப் பள்ளியாக தரம் உயர்த்திட அப்போதைய கல்வித் துறைச் செயலாளர் திரு. வேங்கட சுப்பிரமணியத்தைச் சந்தித்து கோரிக்கை வைத்தார். அவரின் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டு அப்பள்ளி மேல் நிலைப் பள்ளியாகியது. காயல்பட்டினம் பள்ளிகளில் படித்த பத்தாம் வகுப்பு மாணவர்கள் தங்களது இறுதித் தேர்வை திருச்செந்தூர் சென்று தான் எழுத வேண்டும் என்ற நிலையை மாற்றி காயல்பட்டினத்திற்கே தேர்வு மையம் செண்டுவர முயற்சிகள் மேற்கொண்டார்.

1945ஆம் ஆண்டு காயல்பட்டினத்தில் வள்ளல் சீதக்காதி விழாவினை நடத்தினார். அவ்விழாவில் அறிஞர் அண்ணா, சென்னைப் பல்கலைக் கழக அரபு, உருது மொழித் துறைகளின் தலைவர் போராசிரியர் ஹுஸைன் நெய்னாமுகம்மது ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர். விழாவிற்கு வருகை தந்த அண்ணா தமிழ் முஸ்லிம் சங்கத்தில் தங்கியிருந்தபோது, தண்ணீர்ப் பீப்பாய்கள் பொருத்தப்பட்ட மாட்டு வண்டிகள் சாலையில் போய்க் கொண்டிருப்பதைக் கண்ணுற்று அது குறித்து ஜக்கரிய்யாவிடம் விசாரிக்க அதற்கு அவர் ‘அந்தப் பீப்பாய்களில் குடிநீர் கொண்டு வரப்படுகிறது. இங்கிருந்து ஒரு மைல் தொலைவிலுள்ள அலவாய்க்கரையிலிருந்து தான் தண்ணீர்

கொண்டு வரப்படுகிறது. அதனை நாங்கள் காசு கொடுத்து வாங்குகிறோம்.’ என்று பதிலளித்தார்.
அப்படியா என்று வியப்படைந்த அண்ணா, அன்று நடைபெற்ற சீதக்காதி விழாவில் ‘வள்ளல் சீதக்காதி பிறந்த ஊரில் தண்ணீர்ப் பஞ்சமா?’ என்று பேசினார். பாதுகாக்கப்பட்ட குடிநீர்த் திட்டம் கொண்டுவர முயற்சிகள் மேற்கொள்ளுமாறு அவர் ஜக்கரிய்யாவிடம் வேண்டுகோள் விடுத்தார். அவர் மேற்கொண்ட முயற்சியின் பலனாக அந்நகருக்கு ரூபாய் 5லட்சம் செலவில் குடிநீர்த் திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

சீதக்காதி விழாவையும். கௌது நாயகம் விழாவையும் காயல்பட்டினத்தில் ஆண்டு தோறும் அவர் நடத்தி வந்தார். 1944 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இந்த இரு விழாக்களிலும் பெரியார் கலந்து கொண்டார். மேலும் குலசேகரப்பட்டினத்தில் நடைபெற்ற மீலாது நிகழ்ச்சிக்குப் பெரியாரின் துணைவி மணியம்மையாரை அழைத்து வந்து உரையாற்றச் செய்தார். இது தான் மணியம்மையார் கலந்து கொண்ட முதல் பொது நிகழ்ச்சியாகும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

கதிரவன் இதழ்:

1947ஆம் அண்டு ‘கதிரவன்’ என்ற மாத இதழைத் தொடங்கி நடத்திவந்தார். புலவர் மு.செல்வராஜ் என்பவர் இதன் ஆசிரியராகவும், ஜக்கரிய்யா உரிமையாளராகவும் இருந்தனர். இந்த இதழில், பாவேந்தர் பாரதிதாசன் உள்ளிட்ட பல திராவிட இயக்கத் தலைவர்களின் கட்டுரைகள் வெளிவந்தன. பெரும்பாலும் சுயமரியாதைக் கொள்கைகளைப் பேசும் கட்டுரைகளையே தாங்கிவந்த இந்த இதழில் இஸ்லாமிய சமயம் சார்ந்த கட்டுரைகளையும் இடம்பெறச் செய்தார். பண நெருக்கடி காரணமாக மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த இதழ் நின்று போனது. இதழைத் தொடர்ந்து நடத்திட பெரியார் ரூ.5000/- நிதிஉதவி அளிக்க முன்வந்தபோதும், ஜக்கரிய்யா அதனை ஏற்க மறுத்து விட்டார்.

பண்பு நலன்கள்:

அண்ணா, பாவேந்தர் பாரதிதாசன், தீரர் சத்தியமூர்த்தி, டாக்டர் லட்சுமணசாமி முதலியார், கல்வியாளர் நெ.து.சுந்தரவடிவேலு, டாக்டர் ஏ.கிருஷ்ணசாமி முதலியார், டாக்டர் தர்மாம்பாள், இராம அமிர்தம்மை, கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், நடிகவேள் எம்.ஆர். இராதா, நடிகர் கே.ஆர். இராமசாமி, பேராசிரியர் அன்பழகன், என்.வி.நடராஜன், நாவலர் நெடுஞ்செழியன் ஆகியோருடன் நெருங்கிய தோழமை உறவு கொண்டிருந்தார்.

இந்தத் தோழமையைப் பயன்படுத்தி பல ஏழை எளிய மாணவர்கள் உயர் கல்வி பெற கல்லூரிகளில் இடம் கிடைக்கவும், பல படித்த ஏழை மாணவர்கள் அரசுத் துறைகளில் வேலை வாய்ப்புகள் பெறவும் உதவி செய்தார். இதற்காக அவர் எந்த பிரதிபலனையும் எதிர்பார்க்கவில்லை. தனது சொந்தப் பணத்திலிருந்து பொதுச் சேவைகளுக்குச் செலவு செய்ய ஒரு போதும் தயங்கமாட்டார். எழுத்தாளர்களைப் பெரிதும் ஊக்குவிப்பார். அவர்களின் நல்ல எழுத்துக்களைப் பாராட்டத் தயங்கமாட்டார்.
1983ஆம் ஆண்டு, ‘திப்புவின் அரசியல்’ என்ற வரலாற்று நூலை முத்தியாலுப்பேட்டை உயர்நிலைப் பள்ளியின் தலைமையாசிரியர் ஜனாப் சுஜாவுதீன் சர்க்கார் என்பவர் எழுதி வெளியிட்டார். இந் நூலின் முன்னுரையில் ஜக்கரிய்யா குறித்து அவர் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிட்டிருந்தார். ‘ஆராய்ச்சி தொடங்கிய காலத்திலிருந்து நான் சோர்வடைந்து விடாமல் தொடர்ந்து செயல்படும் அளவிற்கு என்னைத் தூண்டி ஆர்வமூட்டிய பெருமை என் தந்தையை நிகர்த்த பெரியவர் தமிழ் முஸ்லிம் சங்க நிறுவனர். எஸ்.எம். ஜக்கரிய்யா அவர்களையே சாரும். அவர் ஊட்டிய ஆர்வமே இந்த ஆராய்ச்சிக்குத் தேவைப்பட்ட வேகத்தைத் தந்தது என்பதை என்னால் சொல்லாமல் இருக்க முடியாது.’

குடும்பம்:

ஜக்கரிய்யா சாகிபுக்கு 1935ஆம் ஆண்டு திருமணம் நடைபெற்றது. துணைவியார் பெயர் கதிஜா பீவி. இத்தம்பதியினருக்கு சாகுல் கமீது என்ற மகனும் ஒரு மகளும் உண்டு மகன் சாகுல் கமீது தற்போது சென்னையில் வசித்து வருகிறார்.

முடிவுரை:

ஜக்கரிய்யா சாகிபு தனது 92வது வயதில் 24.1.2004 அன்று மரணமுற்றார். தனது நீண்டகால வாழ்க்கையில் அவர் மக்களுக்காகவே பல்வேறு சேவைகளில் ஈடுபட்டார். ஆரவாரமில்லாது, ஆர்ப்பாட்டமில்லாது அவர் செய்திட்ட சேவைகளை காயல்பட்டினம் மக்கள் மட்டுமின்றி பிற பகுதி மக்களும் என்றும் நினைவில் வைத்திருப்பர். இத்தகைய சேவையாளர்களால் தான் இந்த உலகம் நிலைபெற்றிருக்கிறது.
ஆதார நூல்: வரலாற்றாசிரியர் க.திருநாவுக்கரசு எழுதியுள்ள ‘திராவிட இயக்கவேர்கள்’

காவிரி கடலோடு கலக்கும் முகத்துவாரம் காவிரிப்பூம்பட்டினம் என அழைக்கப்பட்டு பூம்புகார் எனப் பெயர் பெற்றுள்ளது. நாகப்பட்டின மாவட்டத்தின் வடக்கில் வங்காள விரிகுடாக் கடலில் அமைந்துள்ள இவ்வூர் தமிழரின் பழம்பெருமையைக் கூறாமல் கூறும் ஊராகும்.

இவ்வூர் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் ஓர் உயரிய நகராக விளங்கியதை பட்டினப்பாலை, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை ஆகிய இலக்கிய நூல்கள் தம் கவிவரிகளால் பேசுகின்றன.

இந்நகரின் துறைமுகத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த தோணிகளை பட்டினப்பாலை குதிரைகள் என வர்ணிக்கின்றன. இந்த மரக்குதிரைகள் கட்டப்பட்டிருந்த துறையில் அன்று நூற்றுக்கணாக்கான அரபுக் குதிரைகள் வந்து இறங்கியுள்ளன.
இந்நகர் ஒரு சிறந்த நகருக்கான அடையாளங்களுடன் விளங்கியுள்ளது. இரவு பகல் எனப் பாராமல் இயங்கியிருக்கிறது. அல்லங்காடி, நாளங்காடி என சந்தை நகராய் விளங்கிய பெருநகரம் பட்டினப்பாக்கம், மருவூர்ப்பாக்கம் என இரு பகுதிகளாக இருந்தது.

இங்கு வாழ்ந்தோரின் மிகச் சிறப்பான வாழ்க்கையைப் பற்றி சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும் வர்ணிக்கின்றன. பல்வேறு மக்களும் பன்னாட்டுக்காரர்களும் வாழ்ந்ததை தம் பழம் நூல்கள் பறைசாற்றுகின்றன.
இந்நகரம் சிலப்பதிகார காலத்துக்குப் பின் ஏற்பட்ட ஆழிப்பேரலையில் மூழ்கடிக்கப்பட இன்று ஒரு மீன்பிடித்துறைமுகமாக மாறி விட்டிருக்கிறது.
திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் ஆட்சிக்கட்டில் ஏறியபின் பூம்புகார் புனர் நிர்மாணம் அடைந்தது. பழையகால வரலாறுகளைக் கண்முன் கொண்டுவரும் வகையில் மாடங்களும் கூடங்களும் கட்டப்பட்டன. சிலப்பதிகாரம் கண்முன்காட்டும் இந்திரவிழா போல் ஆண்டுதோறும் அரசே விழா எடுத்தது. கவியரங்கம், பட்டிமன்றம், பாட்டு மன்றம் என பூம்புகாரில் கலைவிழா நடக்க நகரே விழாக்கோலம் கண்டது.
எல்லாம் சில ஆண்டுகளில் காணாமல் போக புதிய கட்டிடங்களும் சிதிலமடைய புத்தாக்கம் பெற்ற நகரம் மீண்டும் பழைய நகரமானது.

மீண்டும் அரசு விழாக்கள் எடுத்துக் கொண்டாட்டங்களைக் கொண்டு வருமானால் ஒதுக்குப்புறமாகக் கிடக்கும் பூம்புகார் உன்னத நகராக உருப்பெறும். பழையாறையிலிருந்து திருமுல்லை வாசல் வழியாக செயல்படத் தொடங்கியிருக்கும் கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை பூம்புகாரைத் தொட்டு தரங்கம்பாடி, காரைக்கால் செல்ல வேண்டும்.
பழையாறையிலிருந்து கிழக்குக் கரைச்சாலையில் நீண்டதூரம் ஊர்களே இல்லை. என்றாலும் அதன் கிழக்கில் கிடக்கும் நீண்ட கால்வாயும் அதற்குமேல் காணப்படும் சமூகவனமும் கருத்தில்கொள்ள வேண்டியவை. அவ்வனத்தில் நிமிர்ந்து நிற்கும் சவுக்குத்தோப்புகளும் பணிந்து கிடக்கும் முந்திரி மரங்களும் உருப்படியான காடு வளர்ப்புகள்.POOMBU 2
கடல்காற்று கட்டித்தழுவிப் பிரிய நிலக்காற்று சொந்தமுடன் உரசிச் செல்ல பிரியமான பயணத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு பிரியாவிடை பெறும் பகுதி இது. மீண்டும் பூம்புகாரை நினைவுகூறும்.

பெருந்துறைமுகமாக விளங்க வேண்டிய பூம்புகார் இன்று நாகை மாவட்ட சட்டமன்ற தொகுதிகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இந்த தொகுதியில் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக இல்லாவிட்டாலும் பரவலாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர்.
1970 - 80 களில் பூம்புகாரில் ஒருமுறை முஸ்லிம் லீக் வென்றுள்ளது. அப்போதைய பூம்புகார் சட்டமன்ற உறுப்பினர் சகோதரர் சித்தீக், அக்கால கட்டத்தில் தமிழக சட்டசபையில் முஸ்லிம் லீகின் எட்டு பேர் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களென எண்ணுகிறேன்.

அன்று ஒரே முஸ்லிம் கட்சி பனிரெண்டு இடங்களில் போட்டியிட்டது. புவனகிரியில் சகோதரர் அபுசாலி என்பார் சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தார். இன்று இயக்கங்கள் பலவாகி இரண்டு இடங்களைப் பெற போட்டி போட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

பூம்புகாரை அடுத்துள்ள பெருந்தோட்டத்திலும் மணிக்கிராமத்திலும் கணிசமாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர். இவ்விரு ஊர்களில் மணிக்கிராமம் வரலாற்று ஆவணங்களில் இடம்பெற்றுள்ள ஊர்.
கி.பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு மணிக்கிராமம் கல்வெட்டுகளிலும் வரலாறுகளிலும் காணப்படும் வணிகப் புகழ்மிக்க ஊர்.
பூம்புகாருக்கு அடுத்திருக்கும் மணிக்கிராமத்தில் முற்காலத்தில் பெரும் வணிகர்கள் வாழ்ந்து அயல்நாடுகளில் புகழ் பெற்றிருக்கின்றனர். அக்காலத்தில் கீழைத்தேசங்களில் தமிழக வணிகர்களைக் குறிப்பிட மணிக்கிராமத்தார் என்ற வார்த்தையே பயன்பட்டிருக்கிறது.

தாய்லாந்து என வழங்கும் கயாம் நாட்டிலுள்ள தாக்குவாபா எனுமிடத்தில் கிடைத்துள்ள தமிழ்க் கல்வெட்டு ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்ததெனக் கருதப்படுகிறது. அக்கல்வெட்டில் ‘அவனிநாரணம்’ எனும் நீர்நிலையைத் தஞ்சை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த நாங்கூர்வேள் என்பான் அமைத்து மணிக்கிராமத்தார் என்ற வணிகக் குழுவினரின் பாதுகாப்பில் வைத்தான் என்று கூறப்பெற்றுள்ளது.

“அவனிநாரணம்” யாரைக் குறிப்பிடுகிறது ‘ஆட்குலாம் கடற்படை அவனிநாரனம்’ என நந்திக் கலம்பகம் குறிப்பிடும் மூன்றாம் நந்தி வர்மனின் பெயரால் நீர் நிலை அமைத்திருக்கின்றனர். நந்திவர்மனின் கடற்படை தென் கிழக்காசிய நாடுகளிலும் கால்பதித்திருக்கிறது. (ஆதாரம் : தமிழ்நாட்டு வரலாறு - பல்லவர் பாண்டியர் காலம் - முதல் பகுதி பக்கம் 202)
பூம்புகாருக்கு வடக்கே அமைந்துள்ள திருமுல்லைவாசல் கூட பழம்பெருமைமிக்க கடற்கரைப்பட்டினமாகும். இதன் முகத்துவாரம் கொள்ளிடத்திலிருந்து கிளை பிரிந்து வரும் சிற்றாற்றின் கரையில் அமைந்துள்ளது. நூற்றுக்கணக்கான படகுகள் தினந்தோறும் பாடாற்றுகின்றன. ஆயிரக்கணக்கான மீனவர்கள் கடலை அளக்கின்றனர். கோடிகோடியாய் மீன்கள் குவிகின்றன.
வடக்குப் பக்கத்தில் மீனவர்களின் குடியிருப்புகள் அமைந்திருக்க தெற்குப்பக்கத்தில் இருபகுதிகளில் கிழக்கும் மேற்குமாய் முஸ்லிம்களின் குடியிருப்புகள் அமைந்துள்ளன.

கிழக்கு மஹல்லத்தில் குத்பா பள்ளியைச் சுற்றி கணிசமாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர். மேற்கு மஹல்லத்தில் கிழக்குப் பகுதியை விட மிக அதிகமாக முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர்.

இங்குள்ள பள்ளிவாசலின் பெயர் ஜாமிஆ மஸ்ஜித் இதுவே நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்திலுள்ள பள்ளிவாசல்களில் மிகப்பெரியது எனச் சொல்லப்படுகிறது. இதன் மேற்கே பழைய ஜாமிஆ மஸ்ஜித் இடிக்கப்படாமல் பாதுகாப்புடன் உள்ளது. பழைய பள்ளிவாசல் ஆற்காடு நவாப் காலத்தில் கட்டப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது.
பழைய பள்ளிவாசலின் முன்னிருந்த முன்பு அகழாகப் பயன்படுத்திய பெரிய குளத்தைத் தூர்க்காமல் அதன்மேல் மிக உயரமான சிமெண்ட் தூண்களை எழுப்பி புதிய பள்ளிவாசலைக் கட்டியுள்ளனர். இது தமிழகத்தில் உள்ள பள்ளிவாசல்களில் எங்குமே இல்லாத ஏற்பாடு

.POOMBU 6
புதிய பள்ளிவாசலுக்கு 1982 இல் கால்கோல் விழாவும் 1991 இல் திறப்பு விழாவும் நடத்தியுள்ளனர். இதனை முஸ்லிம் லீகின் பெருந் தலைவர் அல்ஹாஜ் G.M.பனாத்வாலா MP திறந்து வைத்துள்ளார். இப்பள்ளியின் மினாரா குதுப்மினார் போல உயர்ந்து நிற்கிறது. இம்மினாரா மீனவர்களுக்குக் கலங்கரை விளக்கு போல் பயன்படுவதாக ஊர் மக்கள் சொல்கிறார்கள்.
ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை கணக்கில் இருந்தும் மிகச் சிலரே ஊரில் வாழ்கிறார்கள். ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்டோர் வெளிநாடுகளில் பொருளீட்டி ஊருக்கு வளம் சேர்க்கிறார்கள். மிகச் சிலரே சீர்காழி, சிதம்பரம், சென்னை என தொழில்புரிகிறார்கள். அரசு தனியார் தனியார் அலுவலகங்களிலும் பணி செய்கிறார்கள். உழைப்பாளிகளின் ஊர்.

திருமுல்லைவாசல் என்றாலே வரலாற்று ஏடுகளில் முல்லைமனம் வீசும், இவ்வூரின் வரலாறு ஆயிரங்காலத்துக்கு முன் என்றாலும் எல்லா முஸ்லிம்களின் ஊர்களைப் போலவே இதுவும் பதிவு பெறாத ஊர். வாய்மொழி வரலாறு கூட இல்லாத ஊர்.
ஏழாம் நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் அரபுக்களாய் வந்தவர்கள் ஏழாம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் அரபு முஸ்லிம்களாய் வந்து குடியேறி வணிகம் செய்த தமிழக ஊர்களில் முக்கியமான ஊர் திருமுல்லைவாசல். சிலராய் வந்த முஸ்லிம்கள் கி.பி.1269 - இல் அரபுலக ஆட்சியில் நடந்த முரண்பாட்டால் கப்பல் கப்பலாய் குடும்பத்தோடு வந்திறங்கிய ஊர்களில் ஒன்று திருமுல்லைவாசல்.

காயல்பட்டினம், கீழக்கரை, தேவிப்பட்டினம், தொண்டி, அதிராம்பட்டினம், நாகை - நாகூர் என அரபுக்கப்பல்கள் நங்கூரமிட்ட போது அக்கப்பல்களில் ஒன்று திருமுல்லைவாசலிலும் தரை பிடித்தது. அக்கப்பல்களில் வந்தவர்களின் வாரிசுகளே தற்போதைய திருமுல்லைவாசல் மக்கள்.

நெய்தல் கடற்கரையில் முல்லையின் பெயர் கொண்ட ஊர். ஆராயப்பட வேண்டிய அழகிய பெயர்.
1269 - இல் வந்த அரபு முஸ்லிம்களில் பலரின் மணவழக்கம் மாப்பிள்ளை வீட்டோடு செல்லுதல், பெண்களுக்கே சொத்துரிமை. இப்பழக்கம் காயல்பட்டினம், கீழக்கரை போன்ற ஊர்களிலும் தொடர திருமுல்லைவாசலில் மாறியுள்ளதாகத் தெரிகிறது. பெருந்தொகையாக இருக்கும் முஸ்லிம்கள் அனைவருமே - ஷாஃபி மத்ஹபைப் பின்பற்றுபவர்கள் - வாப்பா வீட்டுக்காரர்கள்.
கடற்கரைப் பட்டினங்களில் பெரும்பாலும் வாப்பா வீட்டுக்காரர்களே வாழ்வர் என்ற என் கணிப்பை அண்மையில் நான் பயணம் செய்த புதுமடமும், கோட்டைப்பட்டினமும் பொய்யாக்கின. இவ்வூர்களில் பெரும்பாலும் ராவுத்தர்களே வாழ்கின்றனர். குதிரை வணிகம், பயிற்சி, வீரர் என வாழ்ந்த அவர்கள் மிருக வைத்தியர்களாகவும் திகழ்ந்துள்ளனர். சில ஊர்களில் வாப்பா - அத்தா வீட்டினர் என இரு தரப்பாரும் வாழ்கின்றனர். பிரிவினைகள் கிடையாது.

திருமுல்லைவாசலில் வாப்பா வீட்டுக்காரர்களே இருந்தாலும் அவர்களிடையே மிகச் சிலராக மாலிமார்கள் உள்ளனர். வழிகாட்டி, பேராசான் எனப் பொருள்படும் முஅல்லிம் (MUALLIM) என்பதே மாலிமார் எனத் தமிழ்ப் படுத்தப்பட்டுள்ளது.
நாகூரில் மாலிமார் தெருவென்றே ஒரு நடுத்தெரு இருக்கிறது. நாகூரிலும் நாகப்பட்டினத்திலும் காணாப்படும் மாலிமார் வகையறா திருமுல்லைவாசலிலும் உள்ளனர். மாலிமார் எனக் குறிப்பிட்டாலும் மற்ற முஸ்லிம்களோடு கொள்வினை - கொடுப்பினை செய்து சேர்ந்தே வாழ்கிறார்கள்.
தொடக்க காலத்தில் கப்பல்காரர்களாய் விளங்கிய நாகூர் - நாகப்பட்டின மரக்காயர்கள் போலவே திருமுல்லைவாசல் மரக்காயரும் கப்பல்காரர்களாகவும் வணிகர்களாகவும் விளங்கியுள்ளனர். அவர்களில் திருமுல்லைவாசல் சுல்தான் மரக்காயர் பேரும் புகழோடும் வாழ்ந்திருக்கிறார்.

பூம்புகார் பொலிவிழந்து போன பின் திருமுல்லைவாசல் ஏற்றுமதி இறக்குமதிகளில் கொடி கட்டிப் பறந்திருக்கிறது. கடலோர கப்பல் போக்குவரத்துகள் உச்சகட்டத்தில் இருந்த போது கல்கத்தாவுக்கும் தொண்டிக் கடற்கரைக்கும் மத்தியில் இடையில் தங்க்மிடமாக இவ்வூர் விளங்கியிருக்கிறது. மீண்டும் உள்நாட்டு கடல் போக்குவரத்து தொடங்குமாயின் பழவேற்காட்டுக்கும் தூத்துக்குடிக்கும் இடையே திருமுல்லைவாசல் முக்கிய இடத்தை வகிக்கும்.
சீர்காழியிலிருந்து கிழக்கே இருபது கல் தொலைவிலிருக்கும் திருமுல்லைவாசலுக்கு வடக்கேயுள்ள பெரிய முஸ்லிம் ஊர் புதுப்பட்டினம்.

தமிழகத்தில் நான்கு புதுப்பட்டினக்கள் உள்ளன. நான்கும் கடற்கரைக் கிராமங்கள். நான்கிலும் கணிசமாக வாழும் முஸ்லிம் பெருமக்கள்.

புதிதாக அமைந்த முஸ்லிம்களின் கடற்கரைப் பட்டினங்களுக்கு தானாக வந்த பெயர்தான் புதுப்பட்டினமாக இருக்க வேண்டும். தெற்கே ராமநாதபுரத்து தொண்டிக்கு அடுத்து அமைந்திருக்கும் புதியபட்டினம் புதுப்பட்டினம். பாண்டியரின் வாரிசுப் போரில் சுந்தரபாண்டியனுக்கு உதவ வந்த இலங்கைப் படை பாளையம் அமைத்த பட்டினமே பிற்காலத்தில் ஒரு புதிய பட்டினமாக வளர்ந்திருக்கிறது.

இன்னொரு புதுப்பட்டினம், தஞ்சாவூர் மாவட்டத்து மல்லிப்பட்டினத்துக்கு பக்கத்தில் அமைந்துள்ளது. மூன்றாவது புதுப்பட்டினம் காஞ்சிபுர மாவட்டம் கல்பாக்கத்துக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.

நாம் காணவிருப்பது நான்காவது புதுப்பட்டினம். இது நாகை மாவட்டம் சீர்காழி தொகுதியிலுள்ளது. திருமுல்லைவாசலுக்கு வடக்கே பத்துக்கல் தொலைவிலிருக்கும் புதுப்பட்டினம் கூட வாப்பா வீட்டுக்காரர்களைக் கொண்டது. இங்கு ஒரேயொரு பள்ளிவாசல் இருந்தாலும் முன்னூறு முஸ்லிம் குடும்பங்கள் வாழ்கின்றன.

கொள்ளிடத்தின் பாய்ச்சலால் வளம் கொழிக்கும் சீர்காழியின் கடைமடைப் பகுதி புதுப்பட்டினம். கொள்ளிட நீர்வழித் தடங்கள் கடலைத் தழுவுமுன் புதுப்பட்டினம் பகுதியில் பரந்த நீர்பரப்பாய் விரிந்திருக்கிறது. பார்ப்பதற்கு கண் கொள்ள காட்சி. கழுநீர் வண்ணத்தைச் சுற்றி சுற்றி பச்சை மரகதங்கள் பசுமை வயல்கள்.

POOMBU 10

கழுநீரைக் காணாமல் செய்யவும் மரகதப்பச்சையை மாற்றும் எண்ணத்தோடும் புதுப்பட்டினத்தில் பிரமாண்டமாய், டெல்லி ஏகாதிபத்தியத்தின் சதியால் எழுந்து நிற்கும் பிரமாண்டமான உலைகளும் கட்டிடத் தொகுதிகளும் வடவரின் வன்மத்தால் தஞ்சை - நாகை மாவட்டங்கள் தரிசாகிப் போய் விடுமா? கண்களால் பார்க்கும் நீர் நிலைகளும் கணகளைக் கவரும் மரகதப் பச்சை நிலங்களும் கடந்த கால காட்சிகளாகி விடுமா?

புதுப்பட்டின எரிவாயுத் திட்ட வானுயரக் குழாய்களிலிருந்து தீப்பற்றி எரிகிறது. எம்மைப் போன்றவர்கள் இதயங்களில் வேறொரு தீ பற்றி எரிகிறது. நாளை அனைவர் வயிறுகளிலும் எரியும். நஞ்சை - புஞ்சை வயல்கள் எண்ணெய் வயல்களாகியிருக்கும் சூழலில் நம் வருங்கால சந்ததிகள் என்ன ஆவர்?
கனத்த இதயத்தோடு புதுப்பட்டினம் கடற்கரைப் பக்கம் சென்று விட்டு வடக்கால் எனும் ஊர்ப்பக்கம் சென்றேன். வடகால் கூட முஸ்லிம்கள் பெருமளவில் வாழும் ஊரே.

இதற்கு வடக்கே அமைந்துள்ள நாகப்பட்டின மாவடத்து வட எல்லையில் உள்ள பழையாறை. பழையாறையில் முழுமையாக மீனவர்களே வாழ்கின்றனர். இங்கு மிக அதிகளவில் மீன்பாடு நடைபெறுகிறது. கடல்பருபொருளை குஞ்சு குருவிய்யொடு வாரியள்ளிக் கொண்டு வரும் மடிவலையால் இங்குள்ளவர்களுக்கும் கடலூர் தேவனாம்பட்டின மீனவர்களுக்கும் அவ்வப்போது கடல்போரும் தரை போரும் நடைபெறும் அவலம் மாறி வருகிறது.

கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை வெறும் பெயருக்குத்தான் கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை தமிழகத்தின் வடக்கு மாவட்டமான திருவாரூரின் கடற்கரைப்பட்டினமான பழவேற்காட்டிலிருந்து சென்னை வர கடற்கரைச் சாலையில்லை. ஆங்காங்கு துண்டு துண்டாய்க் கிடக்கிறது.

பழவேற்காட்டிலிருந்து சென்னை வர மேற்கே பொன்னேரி வந்து செங்குன்றம் சென்று தலைநகர் வர வேண்டும். தலையைச் சுற்றி மூக்கு..!
சென்னையிலிருந்து கடலூர் வர நேரான கடற்கரைச் சாலை உள்ளது. கடலூரைத் தாண்டும் போதே கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை மேலேறிச் சென்று சிதம்பரத்தை அடைய கடற்கரை கிழக்கே மிகத் தொலைவில் இருக்கும்.
மிகப்பெரிய பட்டினமான பரங்கிப்பேட்டை கிழக்கில் கிடக்க பிச்சாவரம் தாண்டி பெருந்தண்ணீர் தேசம். தண்ணீர்த் தேசத்தைத் தாண்டி பழையாறை - புதுப்பட்டினம் - திருமுல்லைவாசல் - பூம்புகார் - தரங்கம்பாடி வரை கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை எனச் சொல்லும் நீண்ட அகல தடைபடாத சாலையில்லை.

சிதம்பரம் - சீர்காழி என பயணித்து தரங்கம்பாடிக்குள் செல்லாமல் காரைக்காலை அடையும் வகையிலே சாலைப் பயன்பாடு உள்ளது.
கடலூரிலிருந்து கடற்கரைப் பகுதியிலேயே பயணித்து பரங்கிப்பேட்டையடைந்து பழையாறை தொடங்கி தரங்கம்பாடி வரும் உண்மையான கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை கட்டாயம் அமையும் காலம் வர வேண்டும். இப்போது அச்சாலையில் பயணிக்க முடியாவிட்டாலும் வருங்காலத்தில் நீங்கள் பயணிக்க முன் வாருங்கள்.
மண் வலம் தொடரும்…

செவ்வாய்க்கிழமை, 18 டிசம்பர் 2018 08:15

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! 18

Written by

பொருளியல்
அ. முஹம்மது கான் பாகவி

ஒரு நாட்டின் பொருள் உற்பத்தி, சேவைகள் ஆகியவை ஒட்டுமொத்தமாக உருவாக்கும் வளமே பொருளாதாரம் (Economy) எனப்படுகிறது. பொருளாதாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட படிப்பே ‘பொருளியல்’ (Economics) ஆகும். நாட்டின் நிதிநிலை, பொருள் உற்பத்தி, வணிகம் முதலியவற்றைப் பற்றியும் அவற்றுக்கிடையே காணப்படும் தொடர்பைப் பற்றியும் இக்கலை விவரிக்கிறது.

இன்னும் விளக்கமாகக் கூற வேண்டுமானால், அரிதான உற்பத்தி ஆதாரங்களைத் தேர்வு செய்து விளக்க முற்படும் சமூக அறிவியல்தான் பொருளியல். பொருளாதார வளங்களைத் தனிநபர்களும் சமூகங்களும் எப்படிப் பயன்படுத்தலாம் என்று தேர்வு செய்வதை இத்துறை ஆராய்கிறது; அவற்றை எப்படி உற்பத்தி செய்யலாம்; சமூகத்தில் எப்படிப் பகிர்ந்தளிக்கலாம் என்பவை பற்றியும் இது ஆராய்கிறது.

ஆக, பொருளாதாரம் என்பது, மனிதனின் வாழ்க்கையிலிருந்து பிரிக்க முடியாத ஓர் அங்கமாகும். பொருளாதாரத்தைக்கொண்டே ஒருவரது முன்னேற்றம் அளவிடப்படுகிறது. வாழ்வின் உயிர்நாடியான பொருளாதாரம் வளமாக இருந்தால் மட்டும் போதாது; நலமாகவும் இருக்க வேண்டும். பொருளை ஈட்டும் வழியும் செலவிடும் வழியும் நல்ல வழியாக அமைய வேண்டும்.

மனிதகுல முன்னேற்றத்திற்குப் படிகளாக அமைகின்ற அனைத்துத் துறைகளுக்கும் வழிகாட்டியுள்ள தூய இஸ்லாம், முக்கியத் துறையான பொருளாதாரத்திற்கு நல்வழி காட்டாமல் இருக்குமா? அப்படியானால், இஸ்லாமியப் பொருளாதாரக் கொள்கை என்ன? அதற்கும் மற்றப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமை, வேற்றுமை யாவை என்பவை பற்றியெல்லாம் நீங்கள் கற்றுத் தெரிந்திருக்க வேண்டுமா? இல்லையா?

ஆடம் ஸ்மித்

ஸ்காட்லாந்து நாட்டு அரசியல் மற்றும் பொருளாதார வல்லுநராக மதிக்கப்படுபவர் ஆடம் ஸ்மித் (Adam Smith - 1723-1790) என்ற தத்துவஞானி. இவர் ‘வெல்த் ஆஃப் நேஷன்ஸ்’ எனும் நூலை எழுதினார். செவ்விய பொருளியலுக்கு ஓர் ஆரம்பம் என அந்நூல் போற்றப்பட்டது. அது மட்டுமன்றி, ‘முதலாளித்துவத்தின் விவிலியம்’ எனும் அளவுக்கு அது கொண்டாடப்பட்டது.
பொருளியலை ‘செல்வக்கலை’ என்றழைக்கும் ஆடம் ஸ்மித், மனித சமூகங்களைச் செல்வச் செழிப்புமிக்கவர்களாக மாற்றத் தேவையான வழிகளை விவரிக்கும் இயலே ‘பொருளியல்’ என்கிறார்; வளமான வாழ்க்கைக்குத் தேவைப்படுகிற அடிப்படை உபாயங்களைக் கண்டறிவதே இந்த இயலின் இலக்காகும் என்பார். இதற்கு, தொழில் மற்றும் வேளாண்மைத் துறைகளில் உற்பத்தியைப் பெருக்குவதை உதாரணமாக அவர் குறிப்பிடுவார்.

பொருளியலுக்கு இவர் கூறியுள்ள இலக்கணம், பொருளியலின் அனைத்துப் பிரிவுகளையும் உள்ளடக்கியதாக இல்லை. கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளை எடுத்துக்காட்டுகளாகக் கூறலாம். இவற்றால் பொருள் சார்ந்த வசதிகளுக்கு நேரடித் தொடர்பு இல்லையானாலும், பொருளியலுக்கும் இவற்றுக்கும் உள்ள நெருங்கிய தொடர்பை மறுக்க முடியாது. இதைவிட, ‘செல்வக்கலை’ என இவர் பொருளியலை அழைப்பது பெரிய அபத்தமாகும். காரணம், பொருளியலின் கருப்பொருளான மனிதன், இதனால் அடிபட்டுப்போகிறான். மனிதனுக்காகத்தான் செல்வமே தவிர, செல்வத்திற்காக மனிதன் அல்ல.

இஸ்லாமியப் பொருளாதாரம்

‘இஸ்லாமியப் பொருளாதாரம்’ என்றால் என்ன என்பதை விவரிக்க முனைந்த அறிஞர்கள் பலரும் பல்வேறு இலக்கணங்களைக் கூறுகின்றனர். டாக்டர் ரஹ்மத் முஹம்மத் அப்துல்லாஹ் அரபீ என்ற அறிஞர், ‘அல்அஸ்ஹர்’ பல்கலைக் கழகத்தில் நடந்த கருத்தரங்கு ஒன்றில் கூறியதாவது:

குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸிலிருந்து கண்டறியப்பட்ட பொருளாதாரம் தொடர்பான வரைவுகளின் தொகுப்பே ‘இஸ்லாமியப் பொருளியல்’ ஆகும். இந்தப் பொது வரைவுகளின்கீழ் அந்தந்தக் காலத்திற்கும் சூழ்நிலைகளுக்கும் ஏற்ப நாம் வகுத்துக்கொள்கிற பொருளாதார அமைப்பே இஸ்லாமியப் பொருளாதாரம் ஆகும்.

கொடுக்கல்வாங்கல், முதலீடு, உற்பத்தி, வினியோகம், நுகர்வு, சந்தை, விலை நிர்ணயம், இலாபம் முதலான பொருளாதாரக் கூறுகள் காலத்திற்குக் காலம் வடிவம் மாறக்கூடியவையாகும். ஆனால், மனிதர்களான முதலீட்டாளர்கள் எனப்படும் முதலாளிகள், உற்பத்தி செய்யும் தொழிலாளர்கள், வியாபாரிகளுக்கான முகவர்கள், விற்கும் வியாபாரிகள், வாங்கும் நுகர்வோர் முதலானோரின் உணர்வுகள் எங்கும் எப்போதும் ஒரேவிதமாகத்தான் இருக்கும்.

பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் சம்பந்தப்படும் யாரும் யாராலும் பாதிப்புக்குள்ளாகிவிடக் கூடாது என்பதே ஆரோக்கியமான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வழிகாட்டும் சரியான கொள்கையாகும். இந்த அடிப்படைக் கோட்பாட்டில் இஸ்லாமியப் பொருளியல் கொள்கை உறுதியாக இருக்கிறது. இறைவனும் இறைத்தூதரும் இற்கு மிகச் சிறந்த கட்டுப்பாடுகளை விதித்து வழிகாட்டியுள்ளார்கள்.

அவன்தான் பூமியிலுள்ள அனைத்தையும் உங்களுக்காகப் படைத்தான் (2:29) என்கிறது திருமறை.
வானங்களில் உள்ளவற்றையும் பூமியில் உள்ளவற்றையும் அல்லாஹ் உங்களுக்கு வசதிப்படுத்திக் கொடுத்திருப்பதையும், வெளிப்படையாகவும் மறைமுகமாகவும் அவன் தன் அருட்கொடைகளை உங்களுக்கு நிறைவாக வழங்கியிருப்பதையும் நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா? (31:20) என்று வினவுகின்றான் இறைவன்.

இவைபோன்ற வசனங்கள், ஒரு முக்கியமான பொருளாதார அடிப்படையை நமக்கு அளிக்கின்றன. பொருளீட்டல் அனுமதிக்கப்பட்ட -வலியுறுத்தப்பட்ட- செயலாகும் என்பதே அந்த அடிப்படையின் சாரம்.
அல்லாஹ் வணிகத்தை அனுமதித்து, வட்டியைத் தடை செய்துள்ளான் (2:275) என்கிறது மற்றொரு வசனம்.
இத்திருவசனம் பொருளாதாரத்தின் ஒரு முக்கிய கோட்பாட்டை நமக்கு உணர்த்துகின்றது. எதில் பணத்தை முதலீடு செய்யலாம்; எதில் முதலீடு செய்யக் கூடாது என்பதே அது.
ஆண்களுக்கு, அவர்கள் தேடிக்கொண்டதில் (உரிய) பங்கு உண்டு. பெண்களுக்கும், அவர்கள் தேடிக்கொண்டதில் (உரிய) பங்கு உண்டு. (4:32)
உழைப்பின் பலன் உழைத்தவருக்குக் கிடைத்தே ஆக வேண்டும். இதில் ஆண்-பெண் வேறுபாடு இல்லாமல், அவரவர் உழைப்புக்கான பலனைக் கொடுத்தாக வேண்டும் என்பதற்கு இவ்வசனம் சான்று. மறுமை, இம்மை இருமைக்கும் இது பொருந்தும்.

புரட்சிகரமான அடிப்படை

அ(ச்செல்வமான)து, உங்களில் செல்வர்களிடையே (மட்டும்) கைமாறக்கூடியதாக இருக்கலாகாது என்பதற்காகவே (இவ்வாறு அவன் பங்கீடு செய்கிறான்). (59:7)
இவ்வசனம், பொருளியல் கொள்கையில் ஒரு புரட்சிகரமான அம்சத்தை எடுத்தியம்புகிறது. குடிமக்களிடையே பொருளாதாரப் பகிர்வில் சமன்பாட்டைக் காப்பது அரசின் கடமையாகும். இதற்காக, தேசிய வளங்களை மக்களிடையே விநியோகிக்கிற பொறுப்பை ஆட்சித் தலைவர் எடுத்துக்கொள்ளலாம் என இவ்வசனம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

முஸ்லிமின் ஒவ்வோர் அங்கமும் அடுத்த முஸ்லிமுக்குப் புனிதமானதாகும். அவரது உயிர், மானம், பொருள் ஆகிய அனைத்தும் புனிதமானவை ஆகும். (முஸ்லிம், திர்மிதீ)

இன்னும் இதுபோன்ற ஏராளமான திருவசனங்களும் நபிமொழிகளும் இஸ்லாமியப் பொருளியல் கொள்கையின் அடிப்படை விதிகளை வகுத்தளித்துள்ளன. இவற்றின் தனிச் சிறப்பே, இவை எல்லாக் காலத்திற்கும் எல்லா இடத்திற்கும் பொதுவானவை என்பதுதான். இவற்றில் மாற்றத்திற்கோ திருத்தத்திற்கோ அவசியம் இல்லை.

இருவேறு கொள்கைகள்

இன்று உலக அளவில், இரு வேறு பொருளாதாரக் கொள்கைகளே பிரபலமாகப் பேசப்படுகின்றன. ஒன்றுக்கொன்று நேரெதிரான கோட்பாடுகளைக் கொண்டுள்ள இவ்விரு கொள்கைகளில் ஒவ்வொன்றும், தான் மட்டுமே தன்னிறைவானது என்றும் உலகை உய்விக்கத் தன்னால் மட்டுமே இயலும் என்றும் பறைசாட்டிக்கொள்கின்றன.
உண்மையில் இவ்விரண்டுமே பிழைகளைவிட்டுத் தப்பவில்லை; உலக மக்களின் பொருளாதாரத் தேவைகளைச் சண்டைசச்சரவுகள் இல்லாமல் நிவர்த்திக்கவுமில்லை.

ஒன்று, முதலாளித்துவம். ஒரு நாட்டின் உற்பத்திச் சாதனங்கள் பெருமளவில் தனியார் உடைமையாக இருக்கும் பொருளாதார அமைப்பே முதலாளித்துவம், அல்லது முதலாளியம் (Capitalism) எனப்படுகிறது. இதற்கு, தடையற்ற சந்தைப் பொருளாதாரம், அல்லது தடையற்ற சந்தை அமைப்பு என்றும் கூறுவர்.

இந்த அமைப்பில், சந்தைமூலமாகவே உற்பத்தி நெறிப்படுத்தப்படும்; வருமானம் பகிர்மானம் பெறும். நுகர்வைவிட உற்பத்தி கூடுதலாகிவிட்டால், மேலும் உற்பத்தித் திறனை அதிகப்படுத்துவதற்கே அதைப் பயன்படுத்துவர். பொருளாதார ரீதியாக இலாபம் தராத ஆலயங்கள் போன்றவற்றில் செலவிடமாட்டார்கள்.
அமெரிக்கா, ஐரோப்பா போன்ற மேற்கத்திய நாடுகளிலும் சில ஆசிய நாடுகளிலும் முதலாளித்துவமே கோலோச்சுகிறது. உற்பத்தி என்றைக்குத் தனியார் உடைமையாகிவிடுகிறதோ, சந்தையின் கட்டுப்பாடு முழுக்க அந்தத் தனியார் கைவசம் போய்விடும்.

எதை உற்பத்தி செய்வது, எவ்வளவு உற்பத்தி செய்வது, உற்பத்தி செய்யும் தொழிலாளர்களின் வேலைவாய்ப்பு, அவர்களின் ஊதியம், பொருளின் விலை நிர்ணயம், விநியோக உரிமை, விளம்பர உத்தி, இருப்பு வைத்தல், இருப்பைக் குறைத்து செயற்கை பற்றாக்குறையை உருவாக்குதல், அதையடுத்து விலையை உயர்த்துவது, ஆட்சியாளர்களையும் அதிகார வர்க்கத்தையும் விலைக்கு வாங்குவது… என எல்லா துஷ்பிரயோகங்களையும் செய்து தங்களை மட்டுமே வளப்படுத்திக்கொள்ள தனியாருக்கு எல்லா வாய்ப்புகளையும் வழங்குகிறது முதலாளித்துவக் கொள்கை.
இறுதியில், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த சொத்தில் பெரும்பகுதி ஒருசில பணக்காரர்கள் வசம் முடங்கிப்போகும். அவர்கள் வைத்ததுதான் சட்டமாகிவிடும். பாராளுமன்றமும் நீதிமன்றமும்கூட, அந்தச் சிலபேரின் கண்ணசைவுக்கேற்ப முடிவெடுக்க வேண்டிய அவலம் நேரும்.

இதையெல்லாம்விடக் கொடுமை, ஒருவேளை உணவுக்கே கோடிக்கணக்கானோர் திண்டாடிக்கொண்டிருக்கையில், வெகுசிலர் மட்டும் பன்னீரில் வாய் கொப்புளித்துக்கொண்டிருப்பார்கள். சிலர் வாழ, பலர் வாடிக்கொண்டிருப்பார்கள். இதுதான் முதலாளித்துவத்தின் கோர முகம்.

இந்தக் கொடுமைகளை எதிர்த்து ஏற்பட்ட புரட்சியின் விளைவாகத் தோன்றியதே பொதுவுடைமைத் தத்துவம் என்ற மற்றொரு கொள்கை. 1789ஆம் ஆண்டு வெடித்த பிரான்ஸ் புரட்சியும் 1917ஆம் ஆண்டு நடந்த ரஷியப் புரட்சியும் இவ்வகையிலானவையே.

பொதுவுடைமை (கம்யூனிஸம்)

உற்பத்திச் சாதனங்கள் மக்களின் உடைமையாக, அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்; திறமைக்கு ஏற்ற உழைப்பும் (வேலை), தேவைக்கு ஏற்ற பங்கீடும் (ஊதியம்), கிடைக்கச் செய்ய வேண்டும்; வர்க்க பேதம் (முதலாளி-தொழிலாளி) இல்லாத சமுதாயம் அமைய வேண்டும் என்பனவற்றை வலியுறுத்தும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரக் கோட்பாடே ‘பொதுவுடைமை’ (Communism) எனப்படும்.

அதாவது நாட்டிலுள்ள அனைத்து உடைமைகளும் சமூகத்துக்குச் சொந்தம். அதிலிருந்து கிடைக்கும் பலன்களை ஒவ்வொருவரின் தேவைக்கேற்றாற்போல் பிரித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்கிற அரசியல் கோட்பாடுதான் பொதுவுடைமை ஆகும். இக்கோட்பாட்டின் அடிப்படை, கார்ல் மார்க்ஸ், ஃபிரெட்ரிக் எங்கல்ஸ் ஆகியோரின் நூல்களிலிருந்து பிறந்தது. சோவியத் ரஷியா, சீனா போன்ற நாடுகளில் கம்யூனிஸம் உள்ளது.

பொதுவுடைமைக் கோட்பாட்டின்படி, தனிநபர் யாருக்கும் வீடு, வாகனம், சொத்து, பெரிய தொகையிலான சேமிப்பு போன்ற எந்த உடைமைகளும் இருக்க முடியாது. தகுதிக்கேற்ற வேலையை அரசு உங்களுக்கு ஒதுக்கும், சம்பளமும் ஒதுக்கும். வீடு, வாகனம் போன்ற தேவைகளையும் அரசே வழங்கும். நீங்கள் இறந்துவிட்டால், அவற்றையெல்லாம் அரசு திரும்பப் பெறும். உங்கள் வாரிசுகள் அரசின் வாரிசுகளாகிவிடுவார்கள்.

சொந்த வீடு, சொந்த வாகனம், சொத்து ஆகியவை இல்லாத வாழ்க்கை என்ன வாழ்க்கை என்று கம்யூனிஸ நாட்டுக் குடிமக்கள் விரக்தியடைய ஆரபித்தனர். நான் விரும்பும் தொழிலை, கலாசாரத்தை, கல்வியை, வீடுவாசலைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை எனக்கு இல்லை எனும்போது, என் உழைப்பின் பலனை யாருக்கோ தாரைவார்த்துவிட்டுப் போகவா, நான் வாழ்நாளெல்லாம் கஷ்டப்பட வேண்டும்? என்ற சாதாரண மனித எதிர்பார்ப்பு அவர்களைப் போட்டு வாட்டியது.

ஊழியர்களிடம் உற்சாகம் குன்றியது; ஊக்கம் விடைபெற்றது; வேலையில் கவனம் சிதறியது; வாழ்க்கையே சூனியமானது. இதையடுத்து, உற்பத்திகள் குறைந்தன; நுகர்வு தடைபட்டது; வருமானம் இல்லை. அரசாங்கமே நிலைகுலைந்து நின்றது.
சோவியத் யூனியன் (ரஷியா), 15 குடியரசுகளாகப் பிரிந்தது. கம்யூனிஸம் தொடரவில்லை. சீனாவிலும் தனிநபர் உடைமைக்கு அனுமதி வழங்கி, பொதுவுடைமையின் இரும்புக் கரத்தை தளர்த்த வேண்டியதானது.

சோஷலிஸம்

இதற்கிடையே இந்தியா போன்ற நாடுகள் சோஷலிஸம் என்றொரு கோட்பாட்டிற்காகக் குரல் கொடுத்தன. தனியார் சொத்துரிமை, வருமானப் பகிர்மானம் ஆகியவற்றைச் சமூகக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரும் ஒரு சமூக அமைப்புமுறைதான் சோஷலிஸம் எனப்படுகிறது.
ஆனால், சமூகக் கட்டுப்பாடு என்பதைப் பல்வேறு விதங்களில் விளக்க முடியும் என்பதால், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிலையிலிருந்து உரிமை நிலைவரை, மார்க்ஸியத்திலிருந்து தாராளமயம்வரை, சோஷலிஸமும் அதைப் பற்றிய புரிதலும் வேறுபடுகின்றன.

சுருங்கக்கூறின், சோஷலிஸம் என்பதற்கு, வரையறுக்கப்பட்ட, எல்லாருக்கும் பொதுவான ஓர் இலக்கணம் பொருளியல் மற்றும் அரசியல் அறிஞர்களால் கூறப்படவில்லை. முதலாளித்துவம், நாட்டையே தனிநபர்கள் சிலரிடம் அடைமானம் வைக்கிறது என்றால், கம்யூனிஸம் நாட்டையே ஒருசில (ஆளும்) கும்பலிடம் ஒப்படைத்துவிடுகிறது. இரண்டிலும் சேதம் உண்டு; பிழை உண்டு.

கலப்புடைமை

முதலாளித்துவத்தின் அச்சாணி தனியார்வுடைமை; கம்யூனிஸத்தின் ஆன்மா பொதுவுடைமை. இஸ்லாமியப் பொருளியல் கொள்கை கலப்புடைமை (Intermixing) ஆகும்.
அதாவது தனிநபர் உடைமையை அடிப்படை விதியாகவும் பொதுவுடைமையை ஒரு விதிவிலக்காகவும் கொள்கிறது முதலாளித்துவம். கம்யூனிஸமோ பொதுவுடைமையை அடிப்படையாகவும் தனியார் உடைமையை விதிவிலக்காகவும் கொள்கிறது.

ஆனால், இஸ்லாம் இவ்விரண்டையும் அடிப்படை விதிகளாகக் கொள்கிறது; எதையும் விதிவிலக்கு என்று சொல்லி, இரண்டாம் தரத்திற்குத் தள்ளவில்லை. இவ்விரு உடைமைகளில் ஒவ்வொன்றும் செயல்படுகின்ற துறைகளைத் தனித்தனியாக ஒதுக்கியும் உள்ளது.

இறைவுடைமை

இஸ்லாமியப் பொருளியலின் அடிப்படை அம்சம் ஒன்று உண்டு. அதுதான், பொருட்கள் அனைத்தும் ‘இறைவுடைமை’ எனும் தத்துவம். செல்வங்களின் உண்மையான உரிமையாளன் இறைவன் ஆவான்; மனிதன் அவற்றைப் பயன்படுத்தும் தாற்காலிக முகவர் ஆவான். உரிமையாளனின் ஆணைகளுக்கேற்ப நடப்பதே முகவர்களின் கடமை. இதை மீறுவது அறம் ஆகாது.
“வானங்களில் உள்ளவையும் பூமியில் உள்ளவையும் அவ்விரண்டுக்கும் இடையே உள்ளவையும் மண்ணுக்கடியில் (புதைந்து) கிடப்பவையும் அவனுக்கே சொந்தம்” (20:6) எனப் பிரகனப்படுத்துகிறது இறைமறை.
தனியார் உடைமை அங்கீகரிக்கப்படும். சொத்து சேர்க்கலாம், வாங்கலாம், விற்கலாம். ஆனால், இறைவன் அனுமதித்த வழியில் மட்டுமே அது அமைய வேண்டும். சேர்த்த சொத்தைச் செலவிடலாம். ஆனால், அனுமதிக்கப்பட்ட துறைகளில் மட்டுமே செலவிட வேண்டும்.

சொத்துச் சேர்ப்பதற்கு உச்சவரம்பு இல்லை. ஆனால், அதற்குச் செலுத்த வேண்டிய ‘ஸகாத்’ எனும் கட்டாயத் தர்மம், ‘ஸதகா’ எனும் விருப்ப தர்மம், பரிகாரங்கள், நேர்ச்சைகள் முதலான நிதிப் பகிர்வுகளைச் செய்தாக வேண்டும். இறைக் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து பணத்தை நேர்மையாக ஈட்டி, நேர்மையாகச் செலவிட்டு, கொடைகள் கொடுத்துவந்தால், குறுகிய காலத்தில் அளவுக்கதிகமான பணம் சேராது என்பது கவனிக்கத் தக்கது.
அவ்வாறே, நாட்டின் பொதுநலனைக் கருதி தனியார் உடைமையில் முறையாகத் தலையிட அரசுக்கு உரிமை உண்டு. நாட்டின் நீர்நிலைகள், சாலைகள், போக்குவரத்துகள், மருத்துவமனைகள், கல்விக்கூடங்கள், கனிமங்கள், புறம்போக்கு நிலங்கள், வழிபாட்டுத் தலங்கள், வேலைவாய்ப்புகள் போன்ற பொதுச் சேவைகளை, அவசியத்தை முன்னிட்டுப் பொதுவுடைமை ஆக்க அரசுக்கு அதிகாரம் உண்டு.

சுருங்கக்கூறின், எந்தத் துறைகளையெல்லாம் தனியார் வசம் விடுவதால் பொதுநலன் பாதிக்கப்படுமோ, அல்லது தனியாரால் அவற்றை மேற்கொள்ள இயலாதோ அவற்றையெல்லாம் பொதுவுடைமை வரிசையில் சேர்ப்பதை மார்க்கம் தடுக்கவில்லை.
(சந்திப்போம்)

செவ்வாய்க்கிழமை, 11 டிசம்பர் 2018 07:45

முதல் தலைமுறை மனிதர்கள் 21

Written by

 சேயன் இப்ராகிம்

மக்கள் தலைவர் வந்தவாசி கே.ஏ. வகாப் சாகிப்

வடஆற்காடு மாவட்டத்திலுள்ள (தற்போது திருவண்ணாமலை மாவட்டம்) வந்தவாசிக்கு இந்திய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான இடம் உண்டு. 22.01.1760 அன்று இங்கு நடைபெற்ற மூன்றாவது கர்நாடகப்போரில் அயர்புட் தலைமையிலான ஆங்கிலேயக் கம்பெனிப்படை, தாமஸ் ஆர்தர் தலைமையிலான பிரெஞ்சுப் படையைத் தோற்கடித்தது.
இப்போரின் மூலம் இந்தியாவில் பிரான்ஸ் நாட்டின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. ஆங்கிலேயர்களின் கை ஓங்கியது. அவர்கள் படிப்படியாக இந்தியாவிலிருந்த அனைத்து பெரிய, சிரிய அரசர்களை வென்று முழு இந்தியாவையும் தங்களது குடையின் கீழ் கொண்டு வந்தனர். இத்தகைய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வந்தவாசி நகரில் முஸ்லிம்கள் கணிசமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். இந்த நகரைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட முஸ்லிம்கள் தவிர, தமிழ் நாட்டின் தென்பகுதியிலிருந்தும் முஸ்லிம்கள் இந்நகருக்குப் பல்வேறு காலகட்டங்களில் வந்து குடியேறியுள்ளனர். இந்நகரில் பிறந்த சமூதாயச் சேவையாளர் ஜனாப் கே.ஏ. வகாப் அவர்களைப்பற்றி இந்த இதழில் பார்க்கவிருக்கிறோம்.
கே.ஏ.வகாப் 12.06.1932 அன்று வந்தவாசியில் அப்துல் ஹமீது சாகிப் - ருக்கையா பீவி தம்பதியினரின் மகனாகப் பிறந்தார். தந்தையார் அப்துல் ஹமீது சாகிப் வந்தவாசியில் பாத்திர வியாபாரம் செய்து வந்தார். அனைத்துத் தரப்பு மக்களாலும் மதிக்கப்பட்டவராகத் திகழ்ந்தார். வந்தவாசி பெரிய பள்ளிவாசலின் முத்தவல்லியாகப் பல ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார். அன்றையக் காலகட்டத்தில் வந்தவாசியிலிருந்து மக்கா சென்று புனித ஹஜ் கடமையை நிறைவேற்றித் திரும்பிய இரண்டாவது முஸ்லிம் இவர் என்றது குறிப்பிடத்ததக்கது.

வகாப் சாகிப் தனது தொடக்க மற்றும் இடைநிலைக் கல்வியை வந்தவாசி அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் பயின்றார். அப்போது பள்ளியின் மாணவர் சங்கத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் சென்னை சென்று அங்குள்ள அரசினர் கலைக் கல்லூரியில் சேர்ந்து இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். கல்லூரியில் பயின்று கொண்டிருந்த அந்தக் காலகட்டத்தில் சென்னை புதுக்கல்லூரியில் பயின்று கொண்டிருந்த சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமது சாகிப் மற்றும் நீடூர் சயீது ஆகியோருடன் அவருக்கு நட்பு ஏற்பட்டது. கல்லூரியில், தமிழ்ச் சங்கச் செயலாளராகப் பொறுப்பு வகித்தார். தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக அறிஞர் அண்ணாவை அழைத்துச் சிறப்புக் கூட்டம் நடத்தினார்.
கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்த பின்னர் அவர் அரசுப் பணியில் சேர ஆர்வம் காட்டவில்லை. சட்டக் கல்லூரியில் சேர்ந்து சில மாதங்களே அங்கு பயின்று விட்டு இடையிலேயே ஊர் திரும்பினார். தனது தந்தையார் நடத்தி வந்த பாத்திரக் கடையில் அவருக்கு உதவியாக இருந்தார். தந்தையாரின் மறைவிற்றுப் பின்னர், கடையின் முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொண்டார். பாத்திரங்கள் தயாரிக்கும் சிறிய தொழிற்சாலை ஒன்றையும் தொடங்கினார். நகரின் முன்னணி வர்த்தகர்களில் ஒருவராக உயர்ந்தார். நகர வர்த்தக சங்கத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு சிறப்பான முறையில் பணியாற்றினார்.
வந்தவாசியில், பெரும்பான்மையான மக்கள் குறிப்பாக முஸ்லிம்கள் கோரைப்பாய் நெய்யும் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தனர். சுமார் 7000க்கும் மேற்பட்ட நெசவாளர்கள் இருந்தனர். இந்த நெசவாளர்களுக்கு கட்டுபடியாகின்ற விலை கிடைக்க வேண்டு மென்பதற்காகவும். அரசு வழங்குகின்ற உதவிகளை முறையாகப் பெறவேண்டு மென்பதற்காகவும், அவர்களை ஒன்று திரட்டி கூட்டுறவு சங்கம் ஒன்றை அமைத்தார். அந்த சங்கத்தின் இயக்குநர்களில் ஒருவராகவும் தலைவராகவும் பல ஆண்டுகள் பதவிவகித்தார்.
அரசியல் ஈடுபாடு :
சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமது சாகிபுடன் ஏற்பட்ட நட்புறவு காரணமாக மாணவப் பருவத்திலேயே முஸ்லிம் லீகில் சேர்ந்தார். கல்லூரிப் படிப்பு முடிந்து ஊர் திரும்பியதும் தீவிர அரசியலில் ஈடுபட்டார். விரைவிலேயே நகர முஸ்லிம் லீக் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்தப் பொறுப்பில் பல ஆண்டுகள் இருந்தார். திருவண்ணாமலை மாவட்டத் தலைவராகவும் பதவி வகித்தார். நாளடைவில் தனது ஈடுபாடு காரணமாக மாநில முஸ்லிம் லீக் முன்னணித் தலைவர்களில் ஒருவராக உருவெடுத்தார். மாநில அளவிலும் பல பொறுப்புகள் இவரைத் தேடிவந்தன.
1977 ஆம் ஆண்டு முதல் கட்சியின் தலைமை நிலையச் செயலாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமது சாகிபின் மறைவிற்குப் பின்னர், 19.05.1999 அன்று சென்னையில் நடைபெற்ற மாநில முஸ்லிம் லீக் பொதுக் குழுக் கூட்டத்தில் கட்சியின் மாநிலப் பொதுச் செயலாளராகயிருந்த பேராசிரியர் காதர் முகையதீன் சாகிப் மாநிலத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். வகாப் சாகிப் பொதுச் செயலாளராகத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டார். மரணிக்கும் வரை அவர் அப் பொறுப்பில் இருந்து திறம்படப் பணியாற்றினார். 1995 ஆம் ஆண்டு வந்தவாசி நகரில் மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் மாநாட்டை வெற்றிகரமாக நடத்தினார். இக் கூட்டத்தில் சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமது உள்ளிட்ட பல தலைவர்கள் கலந்து கொண்டனர்.

உள்ளாட்சி அமைப்புகளிலும் அவர் பல்வேறு பொறுப்புகள் வகித்தார். 1958ஆம் ஆண்டு தனது 26வது வயதிலேயே வந்தவாசி பேரூராட்சி உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1968 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற உள்ளாட்சித் தேர்தலில் பேரூராட்சித் தலைவர் பதவிக்குப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். 1978ஆம் ஆண்டு வரை அந்தப் பதவியில் இருந்தார். பின்னர். 1986ஆம் ஆண்டு நகராட்சித் தலைவர் தேர்தலில் போட்டியிட்டு (இந்தத் தேர்தலில் மக்கள் நேரடியாக வாக்களித்து தலைவரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.) அ.தி.மு.க வேட்பாளரான பாலு முதலியாரைத் தோற்கடித்து வெற்றி பெற்றார். ஐந்து ஆண்டுகள் வந்தவாசி ஊராட்சி ஒன்றியத்தின் துணைத் தலைவராகவும் பொறுப்பு வகித்தார்.
பேரூராட்சித் தலைவராகவும், நகராட்சித் தலைவராகவும் அவர் பணியாற்றிய காலத்தில் வந்தவாசி நகரில் பல்வேறு திட்டங்களை நிறைவேற்றினார். குறிப்பாக மக்களின் நீண்ட காலப் பிரச்னையான குடிநீர்ப் பிரச்னையை தீர்ப்பதற்காக செய்யாறு நகரிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வரும் திட்டத்தை நிறைவேற்றி மக்களின் தாகம் தீர்த்தார்.

தேர்தல் அரசியலில் :
சட்ட மன்றத் தேர்தல்களிலும், பாராளுமன்றத் தேர்தலிலும் போட்டியிட கட்சி இவருக்கு பல முறை வாய்ப்பளித்தது. 1971ஆம் ஆண்டு இராணிப் பேட்டை தொகுதியிலும், 1977 ஆம் ஆண்டு அதே தொகுதியிலும். 1980ஆம் ஆண்டு குடியாத்தம் தொகுதியிலும், 1989ஆம் ஆண்டு துறைமுகம் தொகுதியிலும், 1996ஆம் ஆண்டு திருவல்லிக்கேணி தொகுதியிலும் முஸ்லிம் லீகின் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார். 1999 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பாராளுமன்ற பொதுத்தேர்தலில் வந்தவாசித் தொகுதியில் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டார். இவற்றுள் 1971ஆம் ஆண்டு ராணிப்பேட்டை தொகுதியில் மட்டுமே வெற்றிபெற்றார். பிற தேர்தல்களில் இவருக்கு வெற்றி வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. 1980ஆம் ஆண்டு குடியாத்தம் தொகுதியில் 940 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் தோல்வியுற்றார்.

muthaal1muthal 2

1971ஆம் ஆண்டு ராணிப்பேட்டை தொகுதியில் தி.மு.க ஆதரவுடன் போட்டியிட்ட இவர், ஸ்தாபன காங்கிரஸ் வேட்பாளர் ஏ.ஜி. ரங்கநாத நாயக்கரை விட 5385 வாக்குகள் அதிகம் பெற்று வெற்றிபெற்றார். அவ்வாண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் இவருடன் மேலும் ஐந்து முஸ்லிம் லீக் உறுப்பினர்கள் சட்டசபைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டிருந்தனர்.
1. சென்னை துறைமுகம் - திருப்பூர் மைதீன்
2. புவனகிரி - எம்.ஏ. அபூ சாலிஹ்
3. அரவாக்குறிச்சி - வி.எம். அப்துல் ஜப்பார், பி.ஏ.
4. வாணியம்பாடி - எம்.ஏ. அப்துல் லத்தீப்
5. மேலப்பாளையம் - எஸ். கோதர் முகையதீன்
இந்த அறுவர் கொண்ட முஸ்லிம் லீக் சட்டமன்றக் கட்சிக்கு திருப்பூர் முகையதீன் தலைவராக இருந்தார். இந்த சட்டமன்றத்தில் தான் முஸ்லிம் லீக் உறுப்பினர்கள் ஆறுபேர் இருந்தனர். அதற்கு முன்னரும் இல்லை பின்னரும் இது வரை இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
1977ஆம் ஆண்டு முஸ்லிம் லீக் அ.இ.அ.தி.மு.க கூட்டணியிலும் 1980ஆம் ஆண்டு தி.மு.க கூட்டணியிலும், 1989ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் கூட்டணியிலும், 1996ம் ஆண்டு அ.தி.மு.க கூட்டணியிலும் 1999ஆம் ஆண்டு தமிழ் மாநில காங்கிரஸ் கூட்டணியிலும் இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. 1989ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தலில் இவர் சென்னை துறைமுகம் தொகுதியில் தி.மு.க தலைவர் கலைஞர் கருணாநிதியை எதிர்த்தும், 1996 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் சென்னை திருவல்லிக் கேணியில் தி.மு.க வின் நாஞ்சில் மனோகரனை எதிர்த்தும் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராகக் களத்தில் இருந்தார்.

சட்டமன்ற உறுப்பினர் :
1971-1976 ஆம் ஆண்டுகளில் இராணிப் பேட்டை தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினராகப் பதவிவகித்த வகாப் சாகிப், சட்டமன்ற நடவடிக்கைகளில் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் ஈடுபட்டார். முஸ்லிம்களின் நலன்கள், உரிமைகள் சார்ந்த பிரச்னைகள் குறித்தும், தொகுதியின் பிரச்னைகள் குறித்தும் மற்றும் மக்களைப் பாதித்த பல்வேறு பொதுப் பிரச்னைகள் குறித்தும் சட்டமன்றத்தில் பேசினார். இராணிப்பேட்டையில் கூட்டுறவு தொழிற்பேட்டை அமைந்திடப் பாடுபட்டார்.

சட்டமன்றத்தில் பல்வேறு மானியக் கோரிக்கைகளில் கலந்து கொண்டு பேசிய வகாப் சாகிப், தனது பதவிக் காலத்தில் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட கேள்விகளைக் கேட்டு, சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சர்களிடமிருந்து பதில்களைப் பெற்றுள்ளார். வக்ப் போர்டு சார்பில் சென்னை நகரில் கல்லூரி நிறுவப்பட வேண்டுமென்றும், மாணவிகளின் கிளர்ச்சி காரணமாக அப்போது மூடப்பட்டிருந்த சென்னை எஸ்.ஐ.ஈ.டி மகளிர் கல்லூரியைத் திறப்பதற்கு அரசு முயற்சிகள் மேற்கொள்ள வேண்டுமென்றும், வடஆற்காடு மாவட்டத்திலுள்ள பீடித் தொழிலாளர்களின் பிரச்னை குறித்தும், வந்தவாசியில் கூட்டுக் குடிநீர்த் திட்டத்தை நிறைவேற்றக் கோரியும், வக்ப் போர்டின் சார்பில் மருத்துவக் கல்லூரியும், தொழில் நுட்பக் கல்லூரியும் தொடங்கப்பட வேண்டுமென்றும், வந்வாசி கோரைப்பாய் நெசவாளர்களின் பிரச்னைகள் குறித்தும். உருது மொழி பேசும் முஸ்லிம்களைப் பிற்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டுமென்றும், மதுவின் தீமைகள் குறித்த செய்திகள் பள்ளிப் பாடப் புத்தகங்களில் இடம் பெறவேண்டுமென்றும், தனித் தொகுதிகளாக உள்ள வந்தவாசி, ஆம்பூர், பேர்ணாம்பட்டுத் தொகுதிகளைப் பொதுத் தொகுதிகளாக மாற்ற வேண்டுமென்றும் தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையத்தின் தலைவராக தகுதி படைத்த முஸ்லிம் அதிகாரிகளை நியமிக்க வேண்டுமென்றும், இப்படிப் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்து சட்டமன்றத்தில் உரையாற்றியுள்ளார். இவரது சட்டமன்றப் பணிகள் அனைத்துத் தரப்பு மக்களாலும் பாராட்டப்பட்டன.
11.08.1973 அன்று காவல்துறை மானியக் கோரிக்கையின் மீது உரையாற்றிய சட்டமன்றக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர் ‘நாடெல்லாம் கள்வர் கூட்டம்’ என்று தொடங்கும் ஒரு பாடலைப் பாடினார் அவருக்குப் பின் உரையாற்றிய வகாப் சாகிப் அதேபோல் ‘நாடெல்லாம் கள்வர் கூட்டம்’ என்று தொடங்கும் கீழ்க்கண்ட பாடலைப் பாடி தனது உரையை நிறைவு செய்தார்.
நாடெல்லாம் கள்வர் கூட்டம்
நல்லவர் இல்லை என்று
பாடலை ஏற்றுக் கொண்டால்
நாமெல்லாம் கள்வராவோம்
வீடெல்லாம் இன்பம் வேண்டும்
வேதனை தொலைய வேண்டும்
நாடெல்லாம் செழிக்க வேண்டும்
நல்லவர் பெருக வேண்டும்
காடெல்லாம் திருத்தி நல்ல
கழனியாய் ஆக்க வேண்டும்
பாட்டாளி வாழ வேண்டும்
பண்புகள் பெருக வேண்டும் என்று
பாடெல்லாம் பட்டு வரும்
பண்பட்ட தமிழராட்சி
வாழவே கை கொடுப்போம்
வளரவே ஒத்துழைப்போம்
சட்டமன்ற உறுதி மொழிக் குழுவின் தலைவராகப் பொறுப்பு வகித்த வகாப் சாகிப் 1974ஆம் ஆண்டு டெல்லி சென்று அப்போதையப் பாரதப் பிரதமர் திருமதி இந்திராகாந்தி அவர்களைச் சந்தித்து வந்தவாசி கோரைப் பாய் நெசவாளர்களின் பிரச்னைகளை எடுத்துரைத்தார். கோரைப் புல்லை விவசாய விளைபொருளாக அறிவிக்க வேண்டும் என்ற கோரைப்பாய் நெசவாளர்களின் கோரிக்கையை அப்போது வலியுறுத்தினார்.

சமயப் பணிகள் :
பல்வேறு அரசியல் பணிகளுக்கிடையிலேயும், சமயப் பணிகளிலும் வகாப் சாகிப் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். 1960ஆம் ஆண்டு தி.மு.க பொதுச் செயலாளர் அறிஞர் அண்ணாவையும். முஸ்லிம் லீக் தலைவர் சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமது சாகிபையும் அழைத்து வந்து வந்த வாசியில் மிகப் பெரும் மீலாது மாநாடு ஒன்றை நடத்தினார். தனது தந்தையாரைப் போலவே வந்தவாசி பெரிய பள்ளிவாசலை நிர்வகிக்கும் பணிகளிலும் ஆர்வத்துடன் ஈடுபட்டார். 1963ஆம் ஆண்டு முதல் தொடர்ந்து மரணிக்கும் வரை அந்தப் பள்ளி வாசலின் நிர்வாகத்தில் ஏழாவது ஒரு பொறுப்பிலிருந்து பணியாற்றினார். பள்ளிவாசலின் பொருளாளராக இருந்த போது வந்தவாசி நகரப் பேருந்து நிலையத்தில் பள்ளிவாசலுக்குச் சொந்தமான காலியிடத்தில் 10க்கும் மேற்பட்ட கடைகளைக் கட்டி வாடகைக்கு விட்டார். அதன் மூலம் பள்ளிவாசலின் வருமானம் பெருகியது.
பின்னர் அந்தப் பள்ளி வாசலின் முத்த வல்லியாகத் தேர்ந்தெடுக்கபடப்டார். தனது பதவிக் காலத்தில் வந்தவாசி நகரின் புறநகர்ப் பகுதிகளான காயிதே மில்லத் நகரிலும், சீதக்காதி நகரிலும் புதிய பள்ளிவாசல்கள் கட்டி அவற்றை சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமதை சாகிபைக் கொண்டு திறப்பு விழா நடத்தினார். பெரிய பள்ளி வாசலுக்கு எதிர்புறத்தில் ஒரு திருமண மண்டபம் கட்டினார். (அவரது மறைவிற்குப் பின்னர் இந்த கல்யாண மண்டபத்திற்கு அவரது பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது) மேலும் அல்ஹஸனதுல் ஜாரியா என்ற அரபிக் கல்லூரியையும் ஜமாத் சார்பில் தொடங்கி நடத்தி வந்தார்.

எழுத்து :
மாணவப் பருவத்திலேயே மணிவிளக்கு, பிறை, முஸ்லிம் முரசு ஆகிய இதழ்களில் சமயம், அரசியல் சார்ந்த கட்டுரைகள் எழுதினார். பின்னர் தெடர்ந்து ‘வந்தவாசி வகாப்’ என்ற தலைப்பில் முஸ்லிம்லீக் இதழ்களில் கட்டுரைகள் எழுதினார். சிறந்த கவிஞராகவும் திகழ்ந்தார். அமீரக நாடுகளில் பயணம் மேற்கொண்ட போது எற்பட்ட அனுபவங்கள் குறித்து ஐக்கிய அரபு நாடுகளில் மறக்க முடியாத பயணம் என்ற தலைப்பிலும், தனது ஹஜ் பயண அனுபவங்களைத் தொகுத்து ‘ புனித ஹஜ் பயண அனுபவங்கள்’ என்ற தலைப்பிலும் நூல்கள் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.
பண்பு நலன்கள் :
வகாப் சாகிப், அனைத்து சமய மக்களாலும் மதிக்கப்பட்டவராகத் திகழ்ந்தார். சாதி, சமய பேதமின்றி தன்னை நாடி வந்தவர்களுக்கு உதவி செய்வார். பல படித்த இளைஞர்கள் அரசு மற்றும் தனியார் துறைகளில் வேலை வாய்ப்புகள் பெற உதவியுள்ளார். அதன் காரணமாகவே இந்து சமய மக்கள் பெரும்பான்மையினராக வசிக்கும் வந்தவாசியின் பேரூராட்சி/நகராட்சித் தலைவராக மூன்று முறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
சிராஜுல் மில்லத் அப்துஸ் ஸமது சாகிபுடன் அவருக்கு கல்லூரி நாட்களில் ஏற்பட்ட உறவு தொடர்ந்து பல்லாண்டுகள் நீடித்தது. அவரின் நம்பிக்கைக்குரிய நண்பராக இருந்தார். ஜப்பான், சிங்கப்பூர், தைவான், மலேசியா, பர்மா, ஹாங்காங், அரேபியா, அமீரக நாடுகள் ஆகியவற்றுக்குச் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டார்.
குடும்பம் :
வகாப் சாகிபிற்கு 1953 ஆம் ஆண்டு திருமணம் நடைபெற்றது. மனைவி பெயர் ஹஜ்ஜா பீவி. இத்தம்பதியினருக்கு ரஜியா சுல்தானா என்ற மகளும், அப்துல் காதர் ஷெரீப் என்ற மகனும் உண்டு. மகன் தற்போது சென்னையில் ரியல் எஸ்டேட் வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்.
இறுதி நாட்கள்:
2004ம் ஆண்டு மே மாதம் நடைபெற்ற பாராளுமன்றத் தேர்தலில் வேலூர் பாராளுமன்றத் தொகுதியில் போட்டியிட்ட முஸ்லிம் லீகின் மாநிலத் தலைவர் பேராசிரியர் கே.எம். காதர் முகையதீனை ஆதரித்து வகாப் சாகிப் தீவிரப் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டார். 5.5.2004 அன்று தேர்தல் பணி நிமித்தம் சென்னை சென்ற அவர் தி.மு.க பிரமுகர் முஸ்தபா என்பவரின் இல்லத் திருமண விழாவில் கலந்து கொண்டு வாழ்த்துரை வழங்கிக் கொண்டிருந்த போது மாரடைப்பு ஏற்பட்டு அப்பல்லோ மருத்துவமனையில் சேர்த்து சிகிட்சை அளித்தும் பலனின்றி மரணமடைந்தார்.
வகாப் சாகிப் தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் சமூகப் பணிக்கும் சமுதாயப் பணிக்குமே செலவிட்டார். அவர் ஒரு மிகச் சிறந்த சேவையாளராக, மக்கள் தலைவராக விளங்கினார். அவரது அரிய பணிகள் வந்தவாசி நகர மக்களாலும் அந்த மாவட்ட மக்களாலும் என்றென்றும் நினைவு கூரப்படும் என்பது திண்ணம்.
குறிப்பு:
வகாப் சாகிப் குறித்த தகவல்களைத் தந்திட்ட திருவண்ணாமலை மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் கௌரவத் தலைவர் டி.எம். பீர்முகம்மது அவர்களுக்கும் வகாப் சாகிபின் மகனார் அப்துல் காதர் ஷெரீப்புக்கும் எனது நன்றி

கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள .... 99767 35561

திங்கட்கிழமை, 26 நவம்பர் 2018 14:00

முதல் தலைமுறை மனிதர்கள் -20

Written by

                                                                                                                                                                                                            - சேயன் இப்ராகிம்
சமுதாயப் புரவலர்
மதுரை முஸ்தபா ஹாஜியார்

கூடல் மாநகர் என அழைக்கப்படும் மதுரை இந்தியாவிலுள்ள பழம் பெரும் நகரங்களில் ஒன்றாகும். பாண்டிய மன்னர்களின் தலைநகராக விளங்கிய இந்நகரில் நான்கு தமிழ்ச் சங்கங்கள் பல்வேறு கால கட்டங்களில் தோன்றிச் செயல்பட்டு தமிழ்ப்பணி ஆற்றியுள்ளன. பாண்டிய மன்னர்களின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் இந்நகரை சுமார் 75 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக முஸ்லிம் சுல்தான்கள் ஆட்சி புரிந்துள்ளனர்.
ஆங்கிலேய கம்பெனி ஆட்சியை எதிர்த்துப் போராடிய வீரர் கான்சாகிப் இந்த நகரில் தான் வீர மரணம் எய்தினார். இந்தியச் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் முன்னணிப் பங்கு வகித்த முகம்மது மௌலானா சாகிப், நாட்டு விடுதலைக்குப் பின்னர் முஸ்லிம் லீகின் முதல் பாராளுமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு சிறப்புடன் பணியாற்றிய எஸ்.எம். ஷெரீப் சாகிப் ஆகிய பெருமக்களைத் தந்த பெருமை மதுரை நகருக்குண்டு. அந்த நன்மக்களின் வரிசையில் சிறப்பானதொரு இடத்தைப் பெற்றிருந்த ‘எட்டெழுத்து முஸ்தபா ஹாஜியார்’ என மக்களால் அன்புடன் அழைக்கப்பட்ட முஸ்தபா அவர்களைப் பற்றித்தான் இந்த இதழில் பார்க்க விருக்கிறோம்.
பிறப்பு - சிறப்பு:
முஸ்தபா ஹாஜியாரின் பூர்வீகம் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்திலுள்ள கடற்கரை நகரமான தொண்டியாகும். இவ்வூர் முஸ்லிம்கள் கப்பல் வணிகத்தில் சிறப்புற்று விளங்கினர். பல மார்க்க அறிஞர்களையும், எழுத்தாளர்களையும் தமிழ் கூறும் உலகிற்குத் தந்த பெருமை இந்த ஊருக்குண்டு. முஸ்தபா ஹாஜியாரின் மூதாதையர்கள் இந்த ஊரிலிருந்து இடம் பெயர்ந்து வந்து மதுரை கீழ வெளிப் பகுதியில் குடியேறி வாழ்ந்து வந்தனர். அந்த மரபில் வந்த மதார் முகைதீன் - முகம்மது பாத்திமா பீவி தம்பதியினரின் மகனாக 15.03.1928 அன்று முஸ்தபா பிறந்தார். இவரது விலாசம் (இனிசியல்) T.S.N.M.S.A.P.M. என எட்டு எழுத்துகளைக் கொண்டிருந்ததால், இவர் ‘எட்டெழுத்து முஸ்தபா’ என அழைக்கப்பட்டார். இந்த விலாசத்தின் விளக்கம் பின்வருமாறு.
T - என்பது தொண்டி இராவுத்தர்
S - என்பது சிக்கந்தர் இராவுத்தர்
N - என்பது நைனாமுகம்மது இராவுத்தர்
M - என்பது மதார் முகம்மது இராவுத்தர்
S - என்பது ஷேக் இராவுத்தர்
A - என்பது அஹமது இராவுத்தர்
P - என்பது பீர் இராவுத்தர்
M - என்பது முகம்மது இராவுத்தர்
இவரது முழுப்பெயர் ஷேக் அகமது பீர் முகம்மது முஸ்தபா ஆகும். இக் குடும்பத்தினர் மிகப்பெரிய நிலச்சுவான்தார்களாக விளங்கினர். இவர்களுக்கு மதுரை நகரை ஒட்டிய கிராமங்களிலும் தேனி, உத்தமபாளையம் ஆகிய வைகை ஆற்றுப் பாசனப் பகுதிகளிலும் பன்னூற்றுக்கணக்கான நன்செய் மற்றும் புன்செய் நிலங்கள் இருந்தன. இன்றைக்கும் இருக்கின்றன.
எனவே முஸ்தபா ஒரு செல்வச் செழிப்பான குடும்பத்தில் தான் பிறந்தார். அவர் தனது தொடக்க மற்றும் இடை நிலைக் கல்வியை மதுரையிலுள்ள செயின்ட் மேரீஸ் உயர்நிலைப் பள்ளியில் கற்றுத் தேறினார். மார்க்கக் கல்வியிலும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். விவசாயப் பணிகளைக் கவனிக்க வேண்டியதிருந்ததால் இவர் உயர்கல்வி கற்கச் செல்லவில்லை.
சமயப் பணிகள்:
முஸ்தபா ஹாஜியார் இளமையிலேயே சமுதாயப்பற்றும், மார்க்கப்பற்றும் மிக்கொண்டவராகத் திகழ்ந்தார். அவர் தனது வருமானத்தின் ஒரு பகுதியை சமயப் பணிகளுக்கு வாரி வழங்கினார். புதிய பள்ளிவாசல் கட்டிடவும், ஏற்கனவே இருக்கும் பள்ளிவாசல்களை விரிவுபடுத்திடவும், மத்ரஸாக்களுக்கும் தாராளமாக நிதி உதவி செய்தார்.
மதுரை திருப்பரங்குன்றம் பகுதியில் ‘ஜாமிஆ மஹ்ஸனுத் தாரைனி’ என்ற மத்ரஸாவை நிறுவி சில ஆண்டுகள் நடத்தி வந்தார்.
அந்தப் பகுதியில் பேருந்து நிலையத்திற்கு அருகில் 1902 ஆம் ஆண்டு தனது தந்தையாரால் கட்டப்பட்டு நடத்தப்பட்டு வந்த தொ.சி. பள்ளிவாசல் என்ற இறையில்லத்தைத் தொடர்ந்து நிர்வகித்து வந்தார். மதுரை தாசில்தார் பள்ளிவாசலின் முத்தவல்லியாக நாற்பது ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார். குழந்தைகள் சீர்திருத்தப் பள்ளியின் பொருளாளராகவும் சில ஆண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார்.
அல் அமீன் கைத் தொழில் கல்விச் சங்கம்:
முஸ்தபா ஹாஜியாரும், மதுரையின் பிரபல கண் மருத்துவர் டாக்டர் சத்தாரும் பிற சமுதாயப் பிரமுகர்களுடன் இணைந்து 1960 ஆம் ஆண்டு ‘அல்அமீன் கைத்தொழில் கல்விச் சங்கம்’ என்ற அமைப்பை நிறுவினர்.
மதுரை நகரிலுள்ள முஸ்லிம்கள் கல்வி பயில பள்ளிக் கூடமும் ஆதரவற்ற முஸ்லிம் ஏழைச் சிறுவர்களின் பராமரிப்பிற்காக ஒரு அனாதை நிலையமும் தொடங்க வேண்டுமென்பது தான் இந்தச் சங்கத்தின் செயல்திட்டமாக இருந்தது. 1957ஆம் ஆண்டு பாளையங்கோட்டையில் தொடங்கப்பட்டு செயல்பட்டு வந்த முஸ்லிம் அனாதை நிலையத்தைப் பார்வையிட்டு வந்த முஸ்தபா ஹாஜியாருக்கு மதுரையிலும் அது போன்ற ஒரு அனாதை நிலையத்தைத் தொடங்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் தோன்றியது.
அந்த எண்ணத்தை இந்த அல் அமீன் கைத் தொழில் கல்விச் சங்கம் மூலமாக செயல்படுத்த விழைந்தார். புறநகர் பகுதியிலுள்ள கொடிக்குளம் என்ற கிராமத்தில் தனக்குச் சொந்தமான ஐந்து ஏக்கர் நிலத்தை இதற்கென வழங்கினார். 1962ஆம் ஆண்டு அல் அமீன் அனாதை நிலையம் தொடங்கப்பட்டது. அதன் அருகிலேயே அல் அமீன் தொடக்கப் பள்ளியும் தொடங்கப்பட்டது.
அல் அமீன் அனாதை நிலையம் :
1962 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட ‘அல் அமீன் அனாதை நிலையம்’ இன்றைக்கு மிகப்பெரிய அளவில் வளர்ச்சி கண்டுள்ளது. இங்கு தற்போது 250க்கும் மேற்பட்ட ஏழை எளிய, பெற்றோர்களால் கைவிடப்பட்ட முஸ்லிம் சிறுவர்கள் தங்கியிருக்கின்றனர். அவர்களுக்கான உணவு, உடை, தங்குமிடம், கல்வி, மருத்துவச் செலவு என அனைத்தும் இலவசமாக வழங்கப்படுகிறது. நன்கொடையாளர்கள் வழங்கும் நிதியினைக் கொண்டே இந்தச் செலவுகள் செய்யப்படுகின்றன.
இங்கு அரபி மத்ரஸா ஒன்றும் செயல்பட்டு வருகிறது. அலுவலகக் கட்டிடம். மாணவர்கள் தங்குவதற்கான விடுதி, விருந்தினர் அறை. உணவுக் கூடம், பள்ளிவாசல் என பல கட்டிடங்கள் பெரும் பொருட் செலவில் கட்டப்பட்டுள்ளன. இதுவரை ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் இந்த நிலையத்தில் தங்கிப் படித்து உயர் கல்வி கற்றுப் பல்வேறு துறைகளில் பணியாற்றி வருகின்றனர். மாணவர்களின் உயர்கல்விக்கான செலவையும் இந்த நிலையமே ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. இந்த நிலையத்திற்கு தமிழக அரசு அங்கீகாரம் வழங்கியுள்ளது. இது ஒரு மிகச் சிறந்த அனாதை நிலையமென இதனைப் பார்வையிட்டுச் சென்ற பல பொது நல அமைப்புகளின் தலைவர்கள் பாராட்டியுள்ளனர். இந்த நிலையத்தின் முக்கிய நிர்வாகிகளில் ஒருவராக முஸ்தபா சாகிப் பல்லாண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார். தற்போது அவரது மகன் முகம்மது இத்ரீஸ் இதன் நிர்வாகியாகப் பொறுப்பு வகிக்கிறார்.
அல் அமீன் உயர்நிலைப் பள்ளி:
தொடக்கப் பள்ளியாகத் தொடங்கப்பட்ட இந்தப் பள்ளிக்கூடம் 1966 ஆம் ஆண்டு உயர்நிலைப் பள்ளியாகத் தரம் உயர்த்தப்பட்ட பிறகு நகரிலுள்ள கோசகுளம் புதூருக்கு மாற்றப்பட்டது. இந்தப் பள்ளிக்கூடம் செயல்படத் தேவையான அளவுக்குரிய நிலைத்தையும் முஸ்தபா ஹாஜியாரே வழங்கினார். (டாக்டர் சத்தார் சாகிபும் வழங்கினார்) சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பள்ளியில் விளையாட்டுத் திடல் அமைத்திட மேலும் தனக்குச் சொந்தமான ஐந்து ஏக்கர் நிலத்தை வழங்கினார். 1978ஆம் ஆண்டு இந்தப் பள்ளிக் கூடம் மேல் நிலைப் பள்ளியாகத் தரம் உயர்த்தப்பட்டது. தற்போது இந்தப் பள்ளியில் 1000க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் பயின்று வருகின்றனர். இதில் பிற சமயங்களைச் சார்ந்த மாணவர்களும் அடங்குவர். மதுரை நகரில் முஸ்லிம்களால் நடத்தப்படும் ஒரே மேல் நிலைப் பள்ளி இது தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இப் பள்ளியின் தாளாளராக முஸ்தபா ஹாஜியார் பல்லாண்டுகள் பொறுப்பு வகித்தார். தற்போது அவரது மகன் முகம்மது இத்ரீஸ் பொறுப்பு வகிக்கிறார்.
ஜமா அத்துல் உலமா சபை :
நகரில் தனக்குச் சொந்தமான பல ஏக்கர் நிலங்களை அவர் பல்வேறு பொது நல அமைப்புகளுக்கு வழங்கியுள்ளார். அனாதை நிலையத்திற்கு அருகில் தனக்குச் சொந்தமாக இருந்த 11 சென்ட் நிலத்தை 1974 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு ஜமாஅத்துல் உலமா சபைக்கு வழங்கினார். இந்த வக்ப்பை காலம் சென்ற தனது மருமகன் (சகோதரியின் மகன்) வழக்கறிஞர் என்.அப்துல் ரஸாக் அவர்களின் ஈஸால் தவாபிற்காக அமைத்துக் கொண்டார். அவரது மனைவிக்குப் பின்னர் அவரது புதல்வர்கள் 2013 ஆம் ஆண்டு மேலும் இரண்டு சென்ட் நிலத்தை மாநில ஜமாஅத்துல் உலமா சபைக்கு வழங்கினர். இந்த வக்ப்பை தங்களது தாய், தந்தையருக்காக அமைத்துக் கொடுத்தனர். இந்த இடத்தில் தான் ஜமாஅத்துல் உலமா சபை தனது மாநில அலுவலகத்தை அண்மையில் கட்டி முடித்துள்ளது. மூன்று மாடிகள் கொண்ட இந்த எழிலார் கட்டிடத்தின் திறப்பு விழா சென்ற 12, 13.05.2018 ஆகிய தேதிகளில் மிகச் சிறப்பான முறையில் நடைபெற்றது. இந்தக் கட்டிடம் முஸ்தபா ஹாஜியாரின் பெயரை காலமெல்லாம் தாங்கி நிற்கும் என்பது திண்ணம்.
திருமணம் - சுன்னத்:
முஸ்தபா ஹாஜியார் பல ஏழைக் குமருகளின் திருமணம் நடந்தேறிட நிதி உதவி செய்துள்ளார். எந்த விதமான ஆடம்பரமுமின்றி இஸ்லாமிய வழியில் இந்தத் திருமணங்களை நடத்தி வைத்தார். அது போல் ஆயிரக்கணக்கான ஏழைச் சிறுவர்களின் ‘சுன்னத்’தையும் தனது சொந்த செலவில் நடத்தி வைத்தார். அன்றைய நாட்களில் (60, 70 களில்) ‘சுன்னத்’ ஒரு ஆடம்பர வைபவமாகவே சமுதாய மக்களால் நடத்தப்பட்டது. அழைப்பிதழ் அடித்து உறவினர்களையும் நண்பர்களையும் நிகழ்ச்சிக்கு அழைத்தல், விருந்து வைத்தல் என ஆடம்பரம் அனைத்து நிலைகளிலும் தலை தூக்கியிருந்தது. இதனால் போதிய பண வசதியில்லாத ஏழைக் குடும்பத்தினர் தங்கள் வீட்டுச் சிறுவர்களின் ‘சுன்னத்’தை தள்ளிப் போட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். இந்த நிலையம் முஸ்தபா ஹாஜியார் தமிழகத்திலுள்ள முஸ்லிம்கள் நிறைந்து வாழுகின்ற பல்வேறு ஊர்களுக்கும் சென்று ஏழை எளிய சிறுவர்களைக் கண்டறிந்து ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் அவர்கள் அனைவரையும் ஒரே இடத்தில் ஒன்று கூடச் செய்து ஒரு ‘பெருந்திரள் சுன்னத்’ வைபவங்களை நடத்தினார். இதற்கான அனைத்துச் செலவுகளையும் அவரே ஏற்றுக் கொண்டார் (மருத்துவச் செலவு உட்பட) நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் நடைபெற்ற இந்த வைபவங்களில் ஆயிரக்கணக்கான சிறுவர்களுக்குச் சுன்னத் செய்யப்பட்டது.
முஸ்லிம்கள் தங்களது இல்லத் திருமண நிகழ்ச்சிகளைப் பள்ளி வாசலில் வைத்துத்தான் நடத்திட வேண்டுமென்பது அவரது எண்ணமாகும். வீடுகளிலோ அல்லது மண்டபங்களிலோ நடைபெறும் திருமணங்களில் கலந்து கொள்ள மாட்டேன் என்றும், பள்ளிவாசல்களில் நடைபெறும் திருமணங்களில் மட்டுமே கலந்து கொள்வேன் என்றும் அவர் வெளிப்படையாக அறிவித்தார். இதன் காரணமாக தங்களது வீட்டுத் திருமணங்களில் முஸ்தபா ஹாஜியார் கலந்து கொள்ள வேண்டுமென விரும்பியவர்கள் பள்ளிவாசல்களிலேயே அதனை நடத்தினர்.
அரசியல் ஈடுபாடு:
முஸ்தபா ஹாஜியார் காங்கிரஸ் கட்சியின் அனுதாபியாக இருந்தார். எனினும் நேரடி கட்சி அரசியலில் அவர் ஈடுபடவில்லை. தேர்தல்கள் எதிலும் போட்டியிடவில்லை. அன்றையத் தமிழக முதல்வர் பெருந்தலைவர் காமராஜ், உள்துறை அமைச்சர் கக்கன். உள்ளாட்சித்துறை அமைச்சர் கடையநல்லூர் அப்துல் மஜீத் சாகிப், மதுரை சுப்பாராமன் உள்ளிட்ட காங்கிரஸ் தலைவர்களுடன் நெருங்கிய நட்புறவு கொண்டிருந்தார். காங்கிரஸ் தலைவர்கள் மதுரைக்கு வரும் போதெல்லாம் இவரது இல்லத்திற்கு வருவதை வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தனர். மதுரை நகரில் கக்கன் கும்பத்தினருக்கு வீடு ஒன்று கட்டிக் கொடுத்தார்.
குடும்பம்:
முஸ்தபா ஹாஜியாருக்கு 1958 ஆம் ஆண்டு திருமணம் நடைபெற்றது. துணைவியார் பெயர் சிக்கந்தர் பீவி. இத் தம்பதியினருக்கு அப்துல் லத்தீப், முகம்மது இல்யாஸ். முகம்மது இத்ரீஸ், முகம்மது அப்துல்லாஹ் என்ற நான்கு புதல்வர்களும் ஒரு புதல்வியும் உண்டு. வழக்கறிஞரான மூத்த மகன் அப்துல் லத்தீப் சாகிப் மரணமடைந்து விட்டார். இவர் அல் அமீன் கைத் தொழில் கல்விச் சங்கம் மற்றும் அல் அமீன் மேல் நிலைப் பள்ளியின் தலைவராகப் பல ஆண்டுகள் பதவி வகித்தார். மற்றப் புதல்வர்களும் தந்தையின் வழியைப் பின்பற்றி மதுரை நகரில் பல்வேறு பொதுப் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.
முடிவுரை:
தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் பொதுப் பணிகளுக்கே அர்ப்பணித்துக் கொண்ட முஸ்தபா ஹாஜியார் தனது 63வது வயதில் 12.02.1991அன்று (ரஜப் மாதம் 27ம் நாள் மிஹ்ராஜ் இரவில்) மரணமடைந்தார். ‘நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் வயதாகிய 63 வயது வரை நான் வாழ்ந்தால் போதும், அதற்கு மேல் வாழ வேண்டியதில்லை’ என்று தனது நண்பர்களிடம் அவர் கூறுவது வழக்கமாம். அதன்படியே அவர் தனது 63வது வயதில் மரணமுற்றார். அவரது ஜனாஸா மதுரை சுங்கம் பள்ளிவாசல் கபருஸ்தானில் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டது.
இஸ்லாமியக் கடமைகளை வழுவாது கடைப்பிடித்து ஒழுகிய முஸ்தபா ஹாஜியார், கண் மணி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பால் மிகுந்த நேசம் கொண்டிருந்தார். ஆலிம் பெருமக்கள் மீது மிகுந்த நேசம் கொண்டிருந்தார். அதனால் ‘முஹிப்புல் உலமா’ என ஆலிம்களால் மரியாதையுடன் அழைக்கப்பட்டார்.
தனது தன்னலமற்ற பொதுச் சேவைகளின் காரணமாக மதுரை எட்டெழுத்து முஸ்தபா ஹாஜியார் மதுரை முஸ்லிம் மக்களால் மட்டுமின்றி பிற ஊர்களிலுள்ள முஸ்லிம்களாலும் என்றும் நினைவு கூறப்படுவார். அவரது சேவையினை இறைவன் அங்கீகரிப்பானாக.
ஆதார நூல்கள்:
1. மலரும் நினைவுகள் - மாநில ஜமாஅத்துல் உலமா சபை வெளியீடு
2. அல் அமீன் மேல் நிலைப் பள்ளி 50 வது ஆண்டு மலர்.
கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள ....
99767 35561

திங்கட்கிழமை, 26 நவம்பர் 2018 13:33

இளம் ஆலிம்களே! உங்களைத்தான்! தத்துவம் (Philosophy) 17

Written by

அ. முஹம்மது கான் பாகவி

அன்பார்ந்த அரபிக் கல்லூரி மாணவர்களே! மரபுவழி மத்ரசாக்களின் பாடத்திட்டத்தில் ‘தத்துவம்’ ஒரு பாடமாக வைக்கப்பட்டிருப்பதை அறிந்திருப்பீர்கள். ‘தத்துவம்’ என்பதை ‘ஃபல்ஸஃபா’ அல்லது ‘ஹிக்மத்’ என்றழைப்பர். இதைப் போதிப்பதற்காக அல்ஹதிய்யத்துஸ் ஸஅதிய்யா, அல்மைபதீ, ஸத்ரா போன்ற பாடப் புத்தகங்கள் உள்ளன.
பிரபஞ்சத்திற்கும் மனிதருக்கும் உள்ள உறவு, மனித வாழ்வின் பொருள் மற்றும் குறிக்கோள் ஆகியவை பற்றிச் சிந்தனை ரீதியாக ஆராயும் துறையே ‘தத்துவம்’ (Philosophy) எனப்படுகிறது. தத்துவக் கோட்பாடுகளை உருவாக்குபவர் ‘தத்துவ ஞானி’ (Philosopher) எனப்படுவார்.
எனினும், ‘தத்துவம்’ என்றால் என்ன என்று அனைவராலும் ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு வரையறை இலக்கணத்தைக் காண்பதில் சிக்கல் உண்டு. அடிப்படையான நம்பிக்கைகளை வெளிப்படுத்தப் பயன்படும் அடிப்படையான கருதுகோள்களைத் தர்க்கபூர்வமாக அலசி ஆராயும் துறையே ‘தத்துவ இயல்’ என்கிறார்கள் சிலர்.
மனிதனுடைய பல்வேறுபட்ட அனுபவங்களின் பிரதிபலிப்பே ‘தத்துவம்’ என்று சிலரும், மனித குலத்தின் கவனத்தை ஈர்க்கும் விஷயங்களைப் பகுத்தறிவுபூர்வமாகவும் ஒழுங்காகவும் முறையான திட்டமிட்ட வழியிலும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்துவதே ‘தத்துவம்’ என்று வேறுசிலரும் கூறுகின்றனர்.
உலகின் அனைத்துப் பெரிய சமயங்களும் தமக்குச் சார்பான சிந்தனை மரபுகளைத் தத்துவங்களாகக் கொண்டுள்ளன.
முஸ்லிம் அறிஞர்களின் விளக்கம்
எல்லாப் பொருட்களின் உருவாக்கத்திற்கும் மூல காரணமான முதல் மெய்ப்பொருளை அறிவதே ‘தத்துவம்’ (ஹிக்மத்) ஆகும். இதனால், ஒரு முழுமையான தத்துவ ஞானி (ஹகீம்) என்பவர், இந்தச் சிறப்பான கலையை நன்கு அறிந்த மனிதராக இருத்தல் அவசியம். ஏனெனில், படைப்பை அறிவதைவிட, அதற்குக் காரணமான படைப்பாளனை அறிவதே மேலான அறிவாகும். ஆக, நிறைவான அறிவு என்பது, காரணியைப் படிப்பதுதான்.
இவ்வாறு தத்துவ அறிஞர் யஅகூப் பின் இஸ்ஹாக் அல்கின்தீ (இறப்பு: ஹி-260; கி.பி. 873) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார். பிரபல தத்துவ மேதையும் பல்கலை அறிஞருமான அபூநஸ்ர் அல்ஃபாராபி (இறப்பு: ஹி-339; கி.பி. 950) அவர்கள் பின்வருமாறு இலக்கணம் கூறுவார் :
படைப்புகளைப் பற்றி உள்ளது உள்ளபடி அறிவதே ‘தத்துவம்’ ஆகும். இது நான்கு வகைப்படும். 1. இறையியல் தத்துவம் 2. இயற்பியல் தத்துவம் 3. கணக்கியல் தத்துவம் 4. தர்க்கவியல் தத்துவம்.
ஆனால், மத்ரசா பாடத்திட்டத்தில் இடம்பெறும் தத்துவம் (ஃபல்ஸஃபா) பண்டைய கிரேக்கத் தத்துவமாகும் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. கிரேக்கத் தத்துவத்தை இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். 1. சிந்தனைபூர்வமான தத்துவம் 2. செயல்பூர்வமான தத்துவம்.இரணடவத படம நயகளயர ஃபசன இளம  1
பொருட்கள் ஒவ்வொன்றின் மெய்மைகளை உள்ளபடி அறிவதற்கான கலையே சிந்தனைசார் தத்துவமாகும். பயிற்சிமூலம் ஆன்மாவை ஒளிரச்செய்வது தொடர்பான கலையே செயல்சார் தத்துவமாகும். பிளேட்டோ, அவர் மாணவர் அரிஸ்டாட்டில் முதலானோர் முதல்வகை தத்துவத்தைச் சார்ந்தவர்கள் ஆவர். பிளேட்டோ மாணவர்களான அவருடைய ஆதரவாளர்களின் கொள்கைதான் இரண்டாவது வகை தத்துவமாகும்.
கிரேக்கத் தத்துவங்கள்
கிரேக்கத் தத்துவத்தின் அடிப்படையே அறிவுதான். எதையும் அறிவால் மட்டுமே அணுகி, தர்க்கரீதியாக மட்டுமே நிறுவுவதுதான் அந்தத் தத்துவம். அதாவது வேதச் சான்றுகளோ மரபுக் கருத்துகளோ தத்துவம் ஆகாது; ஒரு தத்துவத்திற்குச் சான்றும் ஆகாது. அவ்வாறே, ஒரு தத்துவத்தைச் செயல்பூர்வமாக நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; வெறும் வாதப் பிரதிவாதத்தைக் கொண்டு நிரூபித்தாலே போதும் -என்பதே கிரேக்கத் தத்துவத்தின் அடிப்படை.
உதாரணமாக, “கடவுள் உண்டு” எனும் தத்துவத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். இதற்கு வேதங்கள், ஞானிகள், சமய அறிஞர்கள் ஆகியோரின் கருத்துகள் சான்றாகா. மாறாக, தர்க்கரீதியாக நிரூபிக்க வேண்டும். ‘கடவுள்’ (God) என்றுகூட அவர்கள் குறிப்பிடுவதில்லை. ‘கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய ஒன்று’ (வாஜிபுல் வுஜூத்) என்றே கடவுளைக் குறிப்பிடுவார்கள்.
அனைத்தும் -கட்டாயம் இருக்க வேண்டிய பொருளல்ல; அதாவது இருக்கவும் செய்யலாம்; இல்லாமலும் இருக்கலாம் (மும்கினுல் வுஜூது)- என்ற நிலையிலேயே அனைத்துப் பொருட்களும் உள்ளன என்று வாதிட்டால், சமமான இவ்விரு நிலைகளில் ஒன்றைத் தீர்மானிக்கும் சக்தி எது? தீர்மானிக்கும் சக்தியும் இதே சமநிலையில் இருப்பின், அந்தச் சக்தியின் இருப்பை முடிவு செய்தது யார்? அதுவும் அதேபோல் இருந்தால்…? முடிவில்லாமல் போகும்.
எனவே, கட்டாயம் -எப்போதும்- இருக்க வேண்டியது என்று ஒன்று இருக்க வேண்டும். அந்தச் சக்தியே மற்ற பொருட்களின் நிலையை - அதாவது இருப்பை, அல்லது இல்லாமையை- தீர்மானிக்கும் அதிகாரம் படைத்ததாக இருக்கும். அதுதான் கடவுள்.
இந்த அதிகாரம் படைத்த சக்தி (கடவுள்), ஒன்றுக்கு மேல் இருக்கக் கூடாதா என்று கேட்டால், இருக்கலாம் என்பர் கிரேக்க அறிஞர்கள். அதாவது பல தெய்வங்கள் இருக்கலாம். பல தெய்வங்களும் ஒன்றுசேர்ந்தோ சேராமலோ ஒரே மாதிரி சிந்தித்து, ஒரே மாதிரி செயல்படுவது சாத்தியம்தானே! அப்போது பல கடவுள்களிடையே மோதலுக்கு வழி இல்லைதானே! என்று திருப்பிக் கேட்கும் கிரேக்கத் தத்துவம்! ஆக, ஓரிறைக் கோட்பாடெல்லாம் அதில் இல்லை.
இப்படி எதை எடுத்தாலும் வாதப்பிரதிவாத வழியிலேயே நிறுவ முனைவர் கிரேக்கத் தத்துவ ஞானிகள். வேதமோ, செயல்பூர்வ நிரூபணமோ அவர்களுக்குக் கிடையாது. சுய சிந்தனை வழியில்தான் மெய்ப்பொருள் ஒளிரும் என்பர். இதுதான், கிரேக்க - பண்டைய தத்துவமாகும்.
இதே சிந்தனைப் போக்குதான், மீண்டும் ஒருமுறை மாக்ஸ்மில்லர், ஹார்பர்ட் ஸ்பென்ஸர், ரெனிடேகார் போன்ற கிரேக்கத் தத்துவவாதிகளிடமிருந்து வெளிப்பட்டது. இதையே ‘பகுத்தறிவு வாதம்’ (Rationality) என்றும் கூறலாம். நம்பிக்கை சாராமல் அறிவால் மட்டுமே உண்மைகளை அறிய முயலும் முறை. சாக்ரடீஸ், அரிஸ்டாட்டில் ஆகியோரால் இது தோன்றியது. பின்னர் டேகார்ட் (1596-1658) போன்றோரால் திரும்பவும் இக்கோட்பாடு உயிர்பெற்றது.
கிரேக்கர்களின் கடவுள் கொள்கை
கிரேக்கர்களைப் பொறுத்த வரையில், கடவுள் நம்பிக்கை உண்டு. ஆனால், பல தெய்வக் கொள்கை கொண்டவர்கள் அவர்கள். கி.மு. 2ஆம் ஆயிரத்தாண்டு, வானத்தின் கடவுள் என அவர்கள் நம்பிய ஸீயஸை வணங்கும் முறை இருந்தது. கி.மு. 750வாக்கில்தான், கிரேக்க மதம் முறையாகத் தொடங்கியதாம்!
கடலுக்கென ஒரு கடவுள் வைத்துள்ளனர் கிரேக்கர்கள். அதன் பெயர் பொசைடன்; அவ்வாறே, அறுவடைக்கென ஒரு கடவுள்; அதன் பெயர் டெமிட்டர். திருமணத்திற்கான கடவுள் பெயர் ஹீரா.
பண்டைய கால வீரர்களும் மன்னர்களுமான ஹிரக்ளீஸ், அங்க்ளீப்பியஸ் போன்றவர்களும் அந்த மக்களால் வணங்கப்பட்டுவந்தனர்.
அணுவைப் பிளக்க முடியாதா?இரணடவத படம நயகளயர ஃபசன இளம  2
ஒரு பொருளை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு சிறியதாகப் பகுப்பதால் கிடைக்கக்கூடிய கூறுதான் ‘அணு’ (Atom) எனப்படுகிறது. மேலும், ஒரு தனிமத்தின் தனித்தன்மையை அப்படியே தக்கவைத்திருக்கும் அடிப்படைக் கூறுக்கும் ‘அணு’ என்பர்.
‘அணு’ என்பதைக் குறிக்கும் ‘Atom’ (ஆட்டம்) எனும் ஆங்கிலச் சொல், கிரேக்கச் சொல்லான ‘அட்டோமஸ்’ என்பதிலிருந்து வந்தது. ‘பிளக்க முடியாதது’ என்பது இதன் பொருள். மின்னணு (எலக்ட்ரான்), உட்கரு (Nucleus) போன்றவை கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்புவரை -அதாவது 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிவரை- அணுவைப் பிளக்க முடியாது என்றே நம்பப்பட்டுவந்தது.
ஆனால், அணுவானது, நேர் மின்னூட்டம் (Positive Charge) கொண்ட உட்கரு ஒன்றைப் பெற்றுள்ளது என்பது தற்போது தெரியவந்துள்ளது. மேலும் உட்கருவானது, அணுவின் நிறையில் 99.9% கொண்டுள்ளது. ஆனால், கன அளவில் 1014அளவே (நூறாயிரம் கோடிக் கூறுகளில் ஒன்று) உள்ளது.
உட்கருவுக்குள், நேர் மின்னூட்டம் கொண்ட புரோட்டான்கள், மின்னூட்டமில்லாத நியூட்ரான்கள் ஆகியவை காணப்படுகின்றன.

முதல் படம் : நியூக்ளியர்

அணுப்பிளப்பு (Nuclear Fission) என்பது, கனமான அணுக்கரு ஒன்று ஏறத்தாழ சம நிலையுள்ள இரு கூறுகளாகப் பிளக்கப்படும் நிகழ்வே ஆகும். அணுப்பிளவில், இரண்டு அல்லது மூன்று தனி நியூட்ரான்கள் வெளியிடப்படுகின்றன. இந்தத் தனி நியூட்ரான்கள் மற்ற அணுக்கருக்களைத் தாக்குவதால், சங்கிலித் தொடர் வினை எனும் அணுக்கருப் பிளவு ஏற்படுகிறது.
இந்த அணுக்கருப் பிளவால் வெளியிடப்படும் ஆற்றல், மின்சார உற்பத்திக்கும், கப்பல்கள் மற்றும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை முன்னோக்கிச் செலுத்துவதற்கும் பயன்படுகிறது. பெரிய அழிவிற்கு வழிவகுக்கும் அணு ஆயுதங்களின் ஆற்றலுக்கும் இதுவே மூலகாரணமாகிறது.

இரண்டாவது படம் நியூக்ளியர் ஃபிசன்

வாதப் பிரதிவாதம் எதற்கு?
ஆக, அணுவைப் பிளக்க முடியும் என்பது மட்டுமல்ல, பிளந்தாகிவிட்டது; பேரழிவு அணு ஆயுதங்கள்வரை அணுப் பிளவால் தயாரிக்கப்பட்டும்வருகிறது என்பது அறிவியல் அரங்கில் செயல்பூர்வமாக நிரூபணமாகிவிட்டது.
இந்நிலையில், இன்றும் மத்ரசா பாடத்திட்டத்தில் உள்ள தத்துவப் பாடப் புத்தகங்கள் சிலவற்றில், அணுவைப் பிளக்க முடியும் என்று ஒரு கட்சியும், பிளக்க முடியாது என்று ஒரு கட்சியும் விவாதம் செய்துகொண்டிருப்பதில் என்ன புண்ணியம் சொல்லுங்கள்!
பண்டைய கிரேக்கத் தத்துவத்தின்படி, அணுவைப் பிளக்க முடியாது. அதாவது இனிமேல் பகுக்க முடியாத இறுதி அணு (அல்ஜுஸ்உல்லதீ லா யத்தஜஸ்ஸா) உண்டு எனக் கிரேக்கர்கள் வாதிடுவார்கள். இதனால் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை சார்ந்த ஓர் ஆதாயம் உண்டு. உலகம் அழியாது; மறுமை வராது என்பதே அது.
ஆம்! ஒவ்வொரு பொருளையும் அழிக்க அழிக்க கடைசி அணு இருந்துகொண்டே இருக்கும். பிறகெப்படி உலகம் அடியோடு அழியும்? மறுமை நிகழும்?
இதற்கு மறுப்பாக, முஸ்லிம்கள் இஸ்லாமிய நம்பிக்கை சார்ந்து, உலகத்தை ஒரு நொடியில் முற்றாக அழித்துப்போட இறைவனால் முடியும் என்பதை தர்க்கரீதியாகப் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். தர்க்கமே தேவை இல்லை; செயல்பூர்வமான முடிவைக் காட்டினாலே போதுமல்லவா? அதையும் மறுத்தால் அணுகுண்டைக் காட்டலாமல்லவா?
இதையெல்லாம்விடப் பெரிய கொடுமை என்ன தெரியுமா? ஷியாக்களில் ‘இமாமிய்யா’ பிரிவைச் சேர்ந்தவர் ஹிஷாம் பின் ஹகம் என்பார். இவர் பல்வேறு அபத்தமான கொள்கைகள் கொண்டவர். நபிமார்கள் பாவம் செய்யலாம் -என்பது அவற்றில் ஒன்று.
அவ்வாறே, ஒரு பொருளைப் பகுத்தால், முற்றுப்பெறாதவாறு பகுப்பு போய்க்கொண்டே இருக்கும் -என்ற கொள்கையும் கொண்டிருந்தார் ஹிஷாம். இக்கொள்கையை அவர், முஅதஸிலியான இப்ராஹீம் அந்நழ்ழாம் என்பாரிடமிருந்து கற்றுக்கெண்டாராம்!
ஒரு காலத்தில், கிரேக்கத் தத்துவம் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தது. சிலர் அதைப் படித்துவிட்டு, இஸ்லாத்திற்குள் குழப்பம் விளைவிக்கத் தலைப்பட்டனர். அதனால் அவர்களுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியிருந்தது. எனவே, ஹிஜ்ரீ 7ஆம் நூற்றாண்டுவாக்கில் எழுதப்பட்ட இஸ்லாமிய நூல்களும் தர்க்கரீதியாகவும் கிரேக்கத் தத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டும் எழுதப்பட்டன.
ஆனால், இன்று கிரேக்கத் தத்துவம் செயலிழந்து பல நூறு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இன்னும் அந்தக் காலாவதியான தத்துவத்தைக் கட்டி அழ வேண்டுமா?
இன்று அரசியல், பொருளியல், இயற்பியல், அறிவியல், ஊடகவியல், மருத்துவம்… எனப் பல்துறைகளில் இஸ்லாத்திற்கெதிரான தத்துவங்கள் பல நம்மை மிரட்டும் அளவிற்குச் செல்வாக்குப் பெற்றுவிட்டன. அவற்றை இனங்காட்டி, அவற்றுக்கு மாற்றாக இஸ்லாம் கூறும் தத்துவங்களை மாணவர்களுக்குக் கற்பித்தால், இன்றைய இளம் தலைமுறை ஆலிம்கள் ஆக்கபூர்வமாகச் செயல்பட இயலுமல்லவா?
எடுத்துக்காட்டாக :
Ø அரசியலில் : மக்களாட்சி - மன்னராட்சி - இராணுவ ஆட்சி - பரம்பரை ஆட்சி…
Ø பொருளியலில்: முதலாளித்துவம் - பொதுவுடைமை - தனியார்வுடைமை - முதலீடு - உற்பத்தி - விநியோகம் - வட்டி வங்கி...
Ø இயற்பியலில் : டார்வினின் பரிணாம வளர்ச்சி தத்துவம் - வேதியியல் பொருட்கள் - தனிமங்கள் - இயற்கைப் பாதுகாப்பு…
Ø அறிவியலில் : புவி வெடிப்பு - பேரண்டக் கொள்கை - மூன்றாம் பாலினம் - தன்பாலுறவு - இயற்கை உணவுமுறை…
Ø மருத்துவம் : உறுப்பு மாற்று அறுவை சிகிச்சை - செயற்கை குழாய் குழந்தை பிறப்பு - கருணைக்கொலை…
(சந்திப்போம்)

                                                                                                                                                                                                         தாழை மதியவன்
இராமநாதபுர மாவட்டத்தில் தொண்டித் துறை முகத்தின் தெற்கே ஒரு கல் தொலைவில் உள்ள மீன்பிடிக் கிராமம் நம்புதாழை.இதன் பூர்வீகப் பெயர் நம்பூந்தாழை. நறும்பூந்தாழை என்பதே மருவியுள்ளதாக ஆய்வாளர் கள் கூறுகின்றனர். “இங்கு தாழை பூத்துக் குலுங்கியதால், இது நல்ல பூந்தாழை எனப் பெயர் பெற்று அதுவே நம்புதாளை என்று மருவிற்று’’ என இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியம் பேசுகிறது.
இராமநாதபுர சேதுபதிகளின் ஆவணங்களி லும், முகவை ஆய்வாளர் டாக்டர் எஸ்.எம்.கமால் எழுதிய ‘முஸ்லிம்களும் தமிழகமும்’ எனும் நூலிலும் கச்சத் தீவு பற்றிய வரலாற்றுப் பதிவுகளிலும் ‘நம்புதாழை’ பதிவாகியுள்ளது.
தாழங்குடா, தாழங்குப்பம், தாழையூத்து, பூந்தாழை, தழுதாழை எனப் பல ஊர்கள் தாழையை அடிப்படையாகக் கொண்டு உள்ளன. அவற்றைப் போலவே நம்புதாழையும். தொண்டித்துறை முகத்தின் தென் பகுதியே நம்புதாழை. தொண்டியின் தெற்கிலுள்ள ஓடாவித் தெரு, மீனவர் தெருக்களின் நீட்சியே நம்புதாழை. இரு கிராமங்களுக்கு இடையே இரு சிற்றாறுகள் பாய்ந்து ஊரைப் பிரிக்கிறது.
தொண்டித் துறைமுகத்தின் தொடர்ச்சியாகவே நம்புதாழையின் முத்துபஜாரும் பன்னாட்டார் தெருவும் விளங்குகின்றன. முத்துக்கள் சந்தைப்படுத்தப்பட்ட பகுதி முத்துபஜார் என இன்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பல வெளிநாட்டவரும் வந்து இருந்து வாழ்ந்த பகுதி பன்னாட்டார் தெரு. இரு ஊர்களையும் இணைக்க மூன்று பாதை கள் உள்ளன. ஒன்று கடலோரப் பாதை, இரண்டு தோப்புகள் வழியாகத் தொடரும் பாதை, மூன்று மிகப் பிரபலமான கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலை, மூன்றாவதாகவுள்ள பழைய சாலையின் பழைய பெயர் சேது ரஸ்தா. இது இராமநாதபுரம் வரை சென்று ராமேஸ்வரமும் தெற்கில் நீண்டு சென்று குமரி முனையையும் அடைகின்றது.
நம்புதாழையின் வடக்கு எல்லையில் உள்ள புதிய பள்ளி மஸ்ஜித் கூபா. ஊருக்கு உள்ளே மேற்கில் மஸ்ஜித் தஃவா கிழக்கில் பலாஹ் என மொத்தம் மூன்று பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன. இங்கு சிறிய பெரிய தர்காக்கள் நான்கு உள்ளன. மஸ்தான் சாகிபு, ஷைகு சாகிபு, வெள்ளை லெப்பை அப்பா, மலையாளத்தார் அப்பா ஆகிய இறைநேசர்களின் அடக்கத்தலங்கள் இவை. மலையாள அப்பா பெயர் சேகு அப்துல் காதர் வலி. இங்கேயுள்ள சகோதரர்கள் பல்வேறு காலகட்டங்களின் பல சங்கங்களை நிறுவியுள் ளனர். 1922 - இல் மஜ்மவுல் முஸ்லிமீன், 1925 இல் ஹிதாயா சங்கம், 1932 - இல் நஜாத்துல் முஸ்லிமீன், 1950 களில் பூரண சந்திரன் புட்பால் கிளப், 1960 - களில் ஹாஜஹான் கல்விக் கழகம், மாணவர் மன்றம், நம்புதாழை முற்போக்கு இளைஞர் மன்றம், 1992 - இல் ஸபீலுல் உலமா, இஸ்லாமிய இளந்தென்றல், சென்னை வாழ் முஸ்லிம்கள் நல அமைப்பு என நம்புதாழை மக்களின் நலத்தைப் பேணிட பல அமைப்புகள் உருவானாலும் மூன்று அமைப்புகளே தொடர்ந்து செயல்படுகின்றன.
1992இல் நம்புதாழை வந்த கீழக்கரை பல்லாக்கு வலியுல்லாஹ் அமைத்த ஹிதாயா சங்கம் ஆண்டு தோறும் அன்னாருக்கு விழா கொண் டாடி சிறப்பான விருந்தளித்து தொய்வின்றி செயல்பட்டு வருகிறது. மார்க்கத்தை முன் னெடுத்து செயல்படும் ஸபீலுல் உலமா மதரஸாக்களை உருவாக்கி ஏறத்தாழ நூறு உலமாக்களை உறுப்பினராகக் கொண்டு இயங்கி வருகிறது. இந்த இரு அமைப்புகளோடு சென்னை வாழ் நம்புதாழை மக்கள் நலச் சங்கம் சென்னையில் பதினைந்து ஆண்டுகளாக பாடாற்றி வருகிறது.
பன்னாட்டார் தெரு, முத்து பஜார் ஆகிய இடங்கள் சில சங்கதிகளைக் கூறுவது போல மேலும் சில இடங்கள் பழைய சங்கதிகளைக் கூறுகின்றன. ‘பாவோடி’ எனும் ஊரின் மையப் பகுதி. இங்கு நெசவுத் தொழில் இருந்தது பற்றிக் கூறுகிறது. ‘புகையிலைக் கொல்லை’ எனும் பகுதி இங்கு புகையிலைப் பயிரிட்டக் கதையைக் கூறுகிறது. ‘சோனகர்தெரு’ அரபு வம்சா வழியினர் வாழ்ந்த பகுதி எனக் கட்டியம் கூறுகிறது. ‘தைக்கா’ முந்தைய காலத்தில் ஊரில் முஹர்ரம் பண்டிகை கொண்டாடிய வரலாற்றைக் கூறுகிறது. ‘உதுமான் ஜப்பார் கப்ர்ஸ்தான்’ இவ்வூரின் பூர்வகுடிகளான தெக்கத்தி உதுமான்- ஜப்பார் (தெ.உ) வந்து வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து இன்றும் பேர் சொல்லி வாழ்வதை பறைசாற்றுகிறது. ‘பல்லாக்கு வலியுல்லாஹ் வளாகம்’- வலியுல்லாஹ் 1925 - இல் வருகை தந்து ஊரைத் தத்தெடுத் ததையும் அத் தத்தெடுப்பு தொடர்வதையும் உரைக்கிறது.
தெக்கத்தி உதுமான் குடும்பத்தார் தெற்கிலி ருந்து நம்புதாழை வந்து குடியேறியது போல் பல குடும்பங்களும் இங்கு குடியேறியவையே. முத்திக்கிலும் இருந்து வந்து குடியேறியவர் களின் வரலாறு சுவையானவை. பெரும்பாலும் இவர்கள் இங்கு கிடைத்திட்ட மீன்களைப் பிடிக்கவோ சுவைக்கவோ வந்தவர்கள். கிழக்கு கடலோரத்திலுள்ள மிக முக்கியமான மீனவக் கிராமம் நம்புதாழை. இராமநாத புரத்தில் நடக்கும் வாரச் சந்தையில் விற்கப் படும் கருவாடுகளுக்கு மொத்தப் பெயர்கள் இரண்டு. ஒன்று ராமேஸ்வர கருவாடு, இரண்டு நம்புதாழைக் கருவாடு. நம்புதாழைக் கருவாடு நன்கு காய்ந்து மஞ்சள் பூசி சிரிக்கும். இராமேஸ்வரக் கருவாடு ஈரமுடன், ஈனஸ்வரத்தில் இருக்கும்.
பெரும்பாலான ஊர்களில் குடும்பங்களைக் கண்டறிய குடும்பப் பெயர்கள் இருப்பது போல் நம்புதாழையிலும் பல பெயர்கள் உள்ளன. அவற்றில் காரணப் பெயர் காரியப் பெயர், விலாசங்களைத் தாண்டி ஊர்ப் பெயர் களே அதிகமாக இருக்கும்.தோப்புத்துறை, முத்துப்பேட்டை, அதிராம்பட்டினம், அம்மாபட்டினம், கோட்டைப் பட்டினம், பொம்பேத்தி, அஞ்சங்குடி, அஞ்சுக்கோட்டை, ஆனந்தூர், இருமதி, இடைக் காட்டூர் வட்டானம், கவலை வென்றான், கமுதி, காக்கூர், குஞ்சங்குளம், கீழக்கரை, சித்தார் கோட்டை, பாசிப்பட்டினம், மாவூர், வல்லம், வலசைப்பட்டினம், வெண்ணத்தூர், திருப் பாலைக்குடி, வெள்ளையபுரம் என உள்ளூர் பெயர்களோடு கொழும்பு, மட்டக் கொழும்பு, கண்டி என அயல்நாட்டு ஊர்ப்பெயர்களைக் கொண்ட குடும்பங்கள் காலாதிகாலமாக வாழ்ந்து வருகின்றன.nambuthalai 7
வணிகர்களும் உழைப்பாளிகளும் கல்வியாளர்களும் வழிவழியாய் வாழ்ந்து வரும் நம்பு தாழை ஆன்மீக மேதைகளின் ஊருமாகும். மௌலானா மௌலவி ஷைகு அப்துல் காதிர் ஆலிம் சாகிபு 1885இல் நம்புதாழையில் பிறந்தார். தொண்டியிலுள்ள மத்ரஸத்துல் இஸ்லாமியாவில் மௌலவி நெய்னா முகம்மது ஆலிம் சாகிபிடம் மார்க்கக் கல்விபயின்றார். ஆலிமாகிய நம்புதாழை பேராசான் அதிராம்பட்டினம், தொண்டி, கீழக்கரை, பண்டார வடை ஆகிய ஊர்களில் ஆசிரியப் பணி புரிந்தார். பண்டாரவடையில் பணியாற்றிய போது கிலாஃபத் இயக்கத்தில் முக்கியப் பிரமுகராய் விளங்கிய மௌலானா 12.11.1920இல் மேலப்பள்ளிவாசல் சதுக்கத்தில் நடந்த கூட்டத்திற்கு தலைமை வகித்தார். 1500 பேர்களுக்கு மேல் கூடியிருந்த கூட்டத்தில் திருவாளர்கள் அனுமந்தராவ், ராமச் சத்திர செட்டியார், திருவையாறு, சி.சுப்ரமணிய முதலியாரோடு ஷனாப்கள் ஆ.அப்துல் மஜீது சாகிப், எச்.முகம்மது இபுறாகீம், கோ.அ.பக்கீர் முகம்மது சாகிப் போன்றோரும் கலந்து கொண்டு உரையாற்றினர். (‘சுதேசமித்திரன்’ வெளியிட்ட செய்தியைத் தருபவர் வரலாற்று ஆய்வாளர் செ.திவான் - நூல் : விடுதலைப் போரில் தமிழக முஸ்லிம்கள்) மௌலவி அவர்கள் அரபு இலக்கியத்தில் சிறந்த புலமை பெற்றிருந்தார். அவர் அல்லகாத், மகாமாத் ஆகிய நூல்களைப் பயிற்று விக்கும்போது கூட ஒரு முறையேனும் அகராதியை எடுத்துப் பார்த்ததில்லை. கி.பி.1947 மற்றும் 1948 இல் மௌலவி அவர்கள் சென்னைப் பல்கலைக் கழக அரபி -உர்து பார்ஸிப் பிரிவின் தூண்டுதலின் பேரில் அரபி - தமிழ் அகராதி ஒன்றைத் தயாரித்தார். (இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியம் பாகம் : 4) பல்லாக்கு வலியுல்லாஹ்வால் மதிக்கப்பட்ட மௌலானா 1955இல் நம்புதாழையில் காலமானார். இவருடைய புதல்வர்களில் ஒருவர் அன்புக்குரிய ராஜ்முகம்மது. பேரர்களில் ஒருவர் ‘சொக்கரா’ அக்பரலி.
ஆலிம்களும் மார்க்க மேதைகளும் உலா வரும் நம்புதாழையில் முத்துபஜார் வீதியில் சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய கால கட்டத்தில் குப்பை ராவுத்தர் - மீரா நாச்சியார் தம்பதிக் குப் பிறந்த சேகுநெய்னா முகம்மது சூஃபி ஞானியான வரலாறு மெஞ்ஞான ரத ஊர்வலமாகும். நாகூர் - முத்துப்பேட்டை என ஒற்றையடிப் பாதையில் பயணித்த சேகு நெய்னா முகம்மது இலங்கை சென்று ராஜபாட்டையில் தம் ஞான ரதத்தைச் செலுத்தி தாழையான் பாவா ஆனார். கொழும்பிலிருந்த அரசியல் பிரமுகர்கள், யாழ்பாணத் தமிழர்கள், ஞானிகள் என எல்லோரையும் கவர்ந்த தாழையான் பாவா 1955- களில் மரணமாகி கொழும்பு ரத்மலானையில் ஓய்வு றக்கம். இன்று அவரின் கபர் இருக்குமிடம் தர்காவாக. தாழையான் பாவா போலவே சூஃபி ஞானியாக விளங்கிய முள்ளாம் வீட்டு மஸ்தான் எனும் பக்கீர் மஸ்தானைத் தேடி 1940களில் வந்த மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில்.- திருப்பாலைக் குடி -நம்புதாழை என உலவிய மஸ்தானை திருப்பாலைக்குடி மஸ்தான் எனவே அழைத் தனர். அவருடைய சமாதி திருப்பாலைக்குடி மையவாடியில் உள்ளது. மூன்றாவதாக உலா வந்த ஒரு சூஃபி புளி ஊத்தி வீட்டு மஸ்தான் என அழைக்கப்பட்ட ஞானக்கொடி பாவா, ‘கல்வத்தியா தபோவனம்’ என ஆன்ம இல்லம் அமைத்து சீடர் சூழ வாழ்ந்த ஞானக்கொடி பாவா இயற்றிய கவிதை நூல் ‘மெய்ஞ்ஞானத் திறவுகோல்’ வெளிவந்தது. வியப்பான செய்தியல்ல. நம்புதாழைக்காரரின் ‘தையார் சுல்தான்’ நாடகம் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வெளிவந்ததுதான் வியப்பு. ஊர்தோறும் நடிக்கப்பட்ட நாடகம் மட்டு மல்ல ‘தையார் சுல்தான்’ ராகம், தாளக் குறிப் போடு வந்த நாட்டாரியல் நாடக நூல் இது. இதை எழுதியவர் நம்புதாழையைச் சேர்ந்த சின்ன வாப்பு என்பார்.
இதன் இரண்டாம் பதிப்பு 1881 - லும் மூன்றாம் பதிப்பு 1990லும் வெளியாகியுள்ளது.இந்த இசை நாடக நூலுக்குப் பின் இதே நம்புதாழையைச் சேர்ந்த நல்ல தம்பி பாவலர் எனும் கிதுர் முகம்மது ‘இசைத்தேன்’ இசைப்பாடல் நூலை வெளியிட்டுள்ளார். நம்புதாழை யில் பிறந்து தொண்டியில் வாழ்ந்து கண்டியை அடுத்த கம்பளையில் கிளை பரப்பிய பாவலர் தெ.உ.குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இதே தெ.உ. குடும்பத்தின் தாய்வழியில் பிறந்த செ.முகம்மதலி சாகிபு எனும் தாழை மதியவன் ஒரு பன்னூலாசிரியர். சின்ன ஊர் என்றாலும் பல்வேறு சிறப்புகள் கொண்ட ஊர் பலவுண்டு என்பதற்கு நம்பு தாழை எடுத்துக்காட்டு. இராமநாதபுர சமஸ்தானத்துக்கு உட்பட்ட கச்சத்தீவின் உரிமை நம்புதாழை மேல வீட்டுக் காரர்களுக்கு இருந்துள்ளது. அது மட்டுமல்ல அத்தீவில் மீன் காயப்போட கொட்டகையைக் கட்டியவரும் நம்புதாழைக்காரரே. அவரு டைய பெயர் சீனிக்குப்பு, படையாட்சித் தெருக்காரர். காலப்போக்கில் சீனிக்குப்புப் படையாட்சி கட்டிய கொட்டகையை தேவாலயம் ஆக்கியவர்கள் ராமேஸ்வரம் ஓலக்குடாக் காரர்கள். கடைசியில் கையாலாகாத அரசுகள் கச்சத்தீவை இலங்கைக்குத் தாரை வார்த்து விட்டன.
நம்புதாழை மக்களில் 90 விழுக்காடு மக்கள் இலங்கையை நம்பியிருந்தனர். மிகச் சிலரே மலேசியா, தமிழக நகரங்களில் கால்பதித்தனர். இலங்கை கொழும்பு மாநகரில் அவர்களில் சிலர் சம்பாத்யத்தோடு பொதுப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டனர். திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து 1950களில் அதன் கிளையை கொழும்புவில் தொடங்கமுக்கியப் பங்கு வகித்தவர்கள் நம்புதாழை வாசிகள். நா.மீ. சதகத்துல்லா எனும் தாழை தாசனும் சேகுதாவூது எனும் செல்வத் தம்பியும் நாவலர் நெடுஞ்செழியனை கொழும்புக்குக் கூட்டிச் சென்று தொடக்க விழா நடத்தினர்.
கல்வியைக் கொண்டாட மறுத்த போதும் சிலர் கல்வியைக் கண்ணெனப் போற்றினர். அப்போது கொழும்பு சாஹிரா கல்லூரியில் படித்தவர்களில் வ.மு.வாஹிது காக்கா முக்கி யமானவர். எழுத்தார்வம் கொண்ட அவர் கொழும்பில் மேடையேற்றிய ‘மாப்பிள்ளை மரைக்கார்’ எனும் நாடகம் பரவலாகப் பேசப் பட்டது. பின்னாட்களில் அவர் நம்புதாழை ஊராட்சித் தலைவராகக் கூட இருந்தார். காக்காவின் தம்பி கிதுர் முகம்மது ‘மாணவர் மன்றம்’ அமைத்து இளைஞர்களை ஒருங்கி ணைத்தார். தியாக தீபம், சிந்தியதேன், மரகதச் சிலை போன்ற நாடகங்களை அரங்கேற்றத் துணை புரிந்தார்.
இலங்கையிலும் தமிழகத்திலும் மிகப் பெரும் வணிகப் புள்ளியாகத் திகழ்ந்தவர் அல்ஹாஜ் மன்சூர். இவர் நட்டியெழுப்பியதே மதுரையி லுள்ள ‘ஜூலைஹா’ ஏற்றுமதி இறக்குமதி தொழில்களோடு சினிமா விநியோகமும் ‘சேயன்னா பிலிம்ஸ்’ மூலம் செய்த ஹாஜியார் தான் மதுரை விஜயராஜை நடிகர் விஜயகாந்த் ஆக்கியவர். நம்புதாழையின் முதல் பட்டதாரி அல்ஹாஜ் S.R.M. ஜக்கரியா. இவர் இளையாங்குடி, கீழக்கரைப் பள்ளிகளில் ஆசிரியப் பணி புரிந்தார். கப்பல்காரர் வீட்டு ஹிதாயத்துல்லா இளையான்குடி ஜாகிர் உசேன் கல்லூரியில் பேராசிரியராக இருந்தார். வ.மு. குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் காதர் மஸ்தான் மதுரை வக்ஃப் போர்டு காலேஜின் முதல்வராக இருந்தார். இவர்களே தொடக்கக் கால கல்வியாளர்கள்.nambuthalai 12
மலேசியாவின் வணிகம் செய்து சென்னையில் அச்சகம் நடத்திய இன்னாஞ்சி வீட்டு காசிம் நம்புதாழை பிரமுகர்களில் முக்கியமானவர். இவர் தயாரித்த திரைப்படம் ‘அர்த்தமுள்ள ஆசைகள்’ இவரின் புதல்வர்களில் ஒருவரே நடிகர் ரவிராகுல்.
நம்புதாழையின் பூனைவீட்டு அகமது அவர் கள் தான் ஏர்வாடி தர்ஹா அருகிலுள்ள பள்ளிவாசலைக் கட்டியவர். அவர் மரணித்து விட்டாலும் அவருடைய துணைவியார் ஹாஜியானி ஆசியம்மா கணவரின் கொடைத் திறத்தைக் கொண்டாடி வருகிறார். நம்புதாழையிலுள்ள பெரும் குடும்பங்களில் ஒன்று கா.மீ. குடும்பம். இக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஜனாப் கா.மீ.அகமது ஜலால்தீன் சுதந்திர போராட்டக் காலத்தவர். பெருந்தலைவர் காமராஜரின் நண்பர். இராமநாத புரம் மாவட்டத்தின் முற்கால ஜில்ல போர்டு உறுப்பினராக இருந்தவர். கதர் சட்டைக்காரர்.
கொழும்பு நகரில் இருந்த மு.மு.காசிம் சாகிப் & சன்ஸ் அத்தர்கடையும் மு.அ.மு.மகமுதீன் நூல் கடையும் வியாங்கொடையில் இருந்த இருந்த கா.சி.குடும்பத்தாரின் தேங்காய் எண்ணெய் ஆலையும் செல்வங்கொழிக்கும் இடங்களாக இருந்தன. கண்டிப்பகுதியில் செயல்பட்ட ரா.ம.சி. குடும்பத்தின் தேயிலை ஏற்றுமதி நிறுவனம் குறிப்பிடத்தக்க வணிகத் தலமாக விளங்கியது. மு.வா.குடும்பத்தாருக்கு நீர் கொழும்பில் வணிக நிறுவனம் இருந்தது. எளிமையான விருந்துக்கான சாப்பாடு என்றாலும் நம்புதாழை உணவுத் தயாரிப்பு நீண்ட கரைப் போக்கில் மிகச் சுவையானது. சோறு, கறியாணம், கலியா, புளியாணம் தான் நம்மையறியாமல் நாவூறும். இங்கு புழங்கும் தனித் தமிழ்ச் சொற்களும் கவனிக்கத்தக்கவை. வாழ்வரசி, புலாத் தண்ணீர், இழைவாங்கி, ஆழவாங்கி, உடுப்புப் பெட்டி, பசியாறுதல், பெட்டகம், தைலா எனச் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். கடைசியாக ஒரு செய்தி இந்தியா- இலங்கை யின் கடுமையான கட்டங்களுக்குப் பின் சட்டத்தை மீறிய போக்குவரத்து நடத்திய ஊர் நம்புதாழை. 1960 வரை இங்கிருந்துதான் பெரும் பாலும் ‘கள்ளத் தோணிகள்’ வல்வெட்டித் துறைக்குப் பயணித்தன.

தொடரும்....

புதன்கிழமை, 10 அக்டோபர் 2018 06:17

முதல் தலைமுறை மனிதர்கள் 19

Written by

 சேயன் இப்ராகிம்
சமுதாயப் போராளி தென்காசி சாகுல் கமீது சாகிப்

‘இன்றைக்கு மைனாரிட்டி சமூகத்திற்குப் பல இடங்களில் பாதுகாப்பற்ற நிலைமை ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. உதாரணமாக, சென்னையில் இந்து மத விழா ஒன்று நடைபெற்றது. நல்லது தான். வரவேற்கிறேன். பாராட்டுகிறேன் பலரும் கலந்து கொண்டு அதிலே பேசினார்கள். எல்லாம் சரி. இந்து மதம் ஒரு உயர்வான மதம்தான். மனுதர்ம ஆட்சி பற்றி அவர்கள் புகழ்ந்து பேசுவது பற்றி எங்களுக்கு ஆட்சேபனை இல்லை.
ஆனால் அதற்கு முன்னர் நடைபெற்ற ஊர்வலத்தில் ‘பத்து பைசா முறுக்கு, பள்ளிவாசலை நொறுக்கு’ என்று கோஷங்களை எழுப்பிக் கொண்டு சென்றார்கள். இது தேவையா? இது இந்து மத விழாவா அல்லது இஸ்லாமிய மதத்தைத் துவேசிக்கும் விழாவா என்று சந்தேகம் ஏற்பட்டு விடுகிறது. பெரியவர் சங்கராச்சாரியார் இந்து மதத்தைப் பரப்பட்டும், அதிலே எங்களுக்கு ஒன்றும் ஆட்சேபனை இல்லை.
ஆனால் அந்த ஊர்வலத்தில் இஸ்லாமிய மதத்தைப் பற்றி துவேஷமான முழக்கஙக்ள் எழுப்பப்படுவதை அவர் அனுமதித்திருக்கிறாரா? ஊர்வலத்தில் பாதுகாவலாகச் சென்ற போலீசாரும் அதனை அனுமதித்திருக்கிறார்களா? அரசும் அனுமதிக்கிறதா? என்று தான் கேட்க விரும்பகிறேன்.’
இந்த பேச்சு : 8.3.1983 அன்று தமிழக சட்டமன்றத்தில் காவல்துறை மானியக் கோரிக்கை மீது நடைபெற்ற விவாதத்தில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றுகின்ற போது தான் இந்து முன்னணி போன்ற இந்துத்துவ அமைப்புகள் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகத் தமிழகத்தில் செய்து வருகின்ற வெறுப்புப் பிரச்சாரம் குறித்து கடையநல்லூர் சட்ட மன்ற உறுப்பினரான முஸ்லிம் லீகைச் சார்ந்த தென்காசி ஏ.சாகுல் கமீது சாகிப் மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டார்.
முஸ்லிம் லீகின் முன்னணித் தலைவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்த அவரைப் பற்றித்தான் இந்த இதழில் பார்க்க விருக்கிறோம்.
இளமைப் பருவம்:mla
‘தென்காசி மேடை முதலாளி’ என தென் தமிழக முஸ்லிம்களால் அன்புடன் அழைக்கப்பட்ட மு.ந. அப்துல் ரகுமான் சாகிபின் இரண்டாவது புதல்வர் தான் சாகுல் கமீது. இவர் முஸ்லிம் லீகின் முன்னணித் தலைவராகவும் மாநிலங்களவை உறுப்பினராகவுமிருந்த பன்னூலாசிரியர் ஏ.கே. ரிபாயி சாகிபின் தம்பியாவார். தென்காசி மேடை முதலாளி மு.ந.அப்துல் ரகுமானும், காயிதே மில்லத்தும் சகலர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மு.ந.அ - பாத்திமா பீவி தம்பதியினரின் மகனாக சாகுல் கமீது 8.4.1927 அன்று ஆடுதுறையில் பிறந்தார்.
தனது குழந்தைப் பருவத்தை ஆடுதுறையிலேயே கழித்த அவர் பின்னர் தென்காசியிலும், திருநெல்வேலியிலும் தொடக்கக் கல்வியையும், இடைநிலைக் கல்வியையும் கற்றுத் தேறினார். பாரம்பர்யமிக்க முஸ்லிம் லீக் குடும்பத்தில் பிறந்த அவர் இளமையிலேயே அக்கட்சியின் செயல்பாடுகளில் தன்னையும் இணைத்துக் கொண்டார். தென்காசி நகரில் மட்டுமின்றி மாவட்டத்தின் பிற பகுதிகளிலும் நடைபெற்ற முஸ்லிம் லீக் கூட்டங்களிலும், மாநாடுகளிலும், ஊர்வலங்களிலும் ஆர்வமாகக் கலந்து கொண்டார். படிப்படியாக கட்சியில் பல பொறுப்புகள் இவரைத் தேடி வந்தன.
1969ஆம் ஆண்டு இவரது தந்தையார் மு.ந.அ மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் தலைவர் பொறுப்பிலிருந்து விலகியதும், இவரே மாவட்டத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கபட்டார். மாவட்டமெங்கும் சுற்றுப் பயணங்கள் மேற்கொண்டு கட்சியை வலுப்படுத்தும் பணிகளில் ஈடுபட்டார். 1983ஆம் ஆண்டு ஜுலை மாதம் 4, 5 தேதிகளில் மாவட்ட முஸ்லிம் லீகின் மாநாட்டை மேலப்பாளையம் நகரில் வெற்றிகரமாக நடத்தினார்.
இம் மாநாட்டின் போது காயிதேமில்லத் அவர்களின் பாராளுமன்ற உரைகளைத் தொகுத்து ‘காயிதே மில்லத் பேசுகிறார்’ என்ற தலைப்பில் நூலாக வெளியிட்டார். மாவட்ட முஸ்லிம் லீகில் மட்டுமின்றி மாநில லீகிலும் துணைத்தலைவராகவும், பொருளாளராகவும் பொறுப்பு வகித்தார்.
1945ஆம் ஆண்டு இவரது தந்தையாரால் தொடங்கப்பட்ட தென்னிந்திய இஷாஅத்துல் இஸ்லாம் சபையின் தலைவராகவும் 1969ஆம் ஆண்டு இவர் பொறுப்பேற்றார். 1986ஆம் ஆண்டு வரை அப்பொறுப்பில் நீடித்தார்.
நகர் மன்றத் தலைவர் : 2
1968ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற உள்ளாட்சித் தேர்தலில் இவர் முஸ்லிம் லீக் வேட்பாளராக தென்காசியில் தனது சொந்த வார்டில் நின்று வெற்றி பெற்றார். இத் தேர்தலில் தி.மு.கவும், முஸ்லிம்லீகும் கூட்டணி அமைத்துப் போட்டியிட்டன. தென்காசி நகர் மன்றத்தில் பெரும்பான்மையான இடங்களைக் கைப்பற்றிய தி.மு.க மற்றும் முஸ்லிம் லீக் உறுப்பினர்கள் சாகுல் கமீது சாகிபை நகர் மன்றத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுத்தனர். நகரப் பஞ்சாயத்தாக இருந்த தென்காசி 1966ஆம் ஆண்டு நகர சபையாக தரம் உயர்த்தப்பட்ட பிறகு நடந்த தேர்தலில் வெற்றி பெற்று இவர் நகரசபைத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதால், தென்காசி நகர சபையின் முதல் தலைவர் என்ற சிறப்பினைப் பெற்றார். (தென்காசிப் பஞ்சாயத்தின் முதல் தலைவராக இவரது தந்தையார் மு.ந.அ. 1923ஆம் ஆண்டு முதல் 1926ஆம் ஆண்டு வரை பதவி வகித்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது)
சாகுல் கமீது சாகிப் தனது பதவிக்காலத்தில் தென்காசி நகரில் பல்வேறு மக்கள் நலத்திட்டங்களை நிறைவேற்றினார். தென்காசி நகரப் பேருந்து நிலையத்தைப் புதுப்பித்துக் கட்டியது, புகை வண்டி நிலையத்திற்கு செல்லும் சாலையை தரம் வாய்ந்ததாக அமைத்துக் கொடுத்தது ஆகியன இவரது பதவிக் காலத்தில் நடைபெற்ற குறிப்பிடத்தக்க பணிகளாகும்.

சட்டமன்ற உறுப்பினர் :
1979ஆம் ஆண்டு மத்தியில் மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையிலான ஜனதாக் கட்சி ஆட்சி கவிழ்ந்து அதன் பின்னர் பொறுப்பேற்ற சரண்சிங் ஆட்சியும் சில மாதங்களிலேயே கவிழ்ந்து அதன் பின்னர் அடுத்த ஆண்டு(1980) ஜனவரி மாதம் பாராளுமன்றத்திற்கு நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சி வெற்றி பெற்று மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடித்தது. இந்திரா காந்தி மீண்டும் பிரதமரானார். shahulஇந்தத் தேர்தலில், தமிழகத்தில் தி.மு.க, காங்கிரஸ், முஸ்லிம் லீக் ஆகிய கட்சிகள் கூட்டணி அமைத்துப் போட்டியிட்டு 39 பாராளுமன்றத் தொகுதிகளில் 37 ஐக் கைப்பற்றின. எம்.ஜி.ஆர் தலைமையில் அப்போது தமிழகத்தின் ஆட்சிப் பொறுப்பிலிருந்த அ.தி.மு.கவுக்கு இரண்டு இடங்களே கிடைத்தன.
1980 பொதுத் தேர்தலின் போது பல மாநிலங்களில் ஆட்சிப் பொறுப்பிலிருந்த ஜனதாக் கட்சியும், தமிழகத்தில் ஆட்சிப் பொறுப்பிலிருந்த அ.தி.மு.கவும் பெரும் தோல்வியைச் சந்தித்த காரணத்தால் அவை மக்களின் நம்பிக்கையை இழந்து விட்டன என்று கூறி மத்திய அரசு அரசியல் சட்டத்தில் 356வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி தமிழகம் உள்ளிட்ட ஒன்பது மாநில அரசுகளைக் கலைத்து உத்தரவிட்டது. (1977ஆம் ஆண்டு மத்தியில் ஜனதாக் கட்சி கூட்டணி வெற்றி பெற்று மொரார்ஜி தேசாய் பிரதமரானதும் பல மாநிலங்களில் ஆட்சிப் பொறுப்பிலிருந்த காங்கிர° கட்சி பெரும் தோல்வியைச் சந்தித்ததைக் காரணம் காட்டி அந்த அரசுகளைக் கலைத்து உத்தரவிட்டார். அதற்குப் பதிலடி கொடுக்கும் விதத்திலேயே இந்திராகாந்தியும் செயல்பட்டார்) கலைக்கபட்ட தமிழக சட்டமன்றத்திற்கு 1980ம் ஆண்டு மே மாதம் தேர்தல் நடைபெற்றது.
இத் தேர்தலிலும் தி.மு.க, காங்கிரஸ் கூட்டணியில் முஸ்லிம் லீகும் இடம் பெற்றிருந்தது. லீகிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட எட்டுத் தொகுதிகளில் ஒன்றான கடையநல்லூரில் அக்கட்சியின் வேட்பாளராக சாகுல் கமீது சாகிப் நிறுத்தப்பட்டார். அ.தி.மு.க சார்பில் எம்.கனி என்ற முஸ்லிம் வேட்பாளர் களத்தில் இருந்தார். கடும் போட்டியில் லீகின் வேட்பாளரான சாகுல் கமீது சாகிப் அ.தி.மு.க வேட்பாளரை விட 1880 வாக்குகள் அதிகம் பெற்று வெற்றிபெற்றார். (வாக்குகள் விபரம் சாகுல் கமீது சாகிப் 38,225 - எம் கனி 36,345) இத் தேர்தலில் எட்டு தொகுதிகளில் போட்டியிட்ட முஸ்லிம் லீக் கடையநல்லூர் தொகுதியில் மட்டுமே வெற்றிபெற்றது.
முஸ்லிம் லீகின் முக்கியத் தலைவர்களான லத்தீப் சாகிப், பேரா. காதர் முகையதின் சாகிப், வந்தவாசி கே.ஏ. வகாப் சாகிப் ஆகியோர் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்தனர். (அனைவரும் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக, இத் தேர்தலில் தி.மு.க காங்கிரஸ் கூட்டணி பெரும் தோல்வியைச் சந்தித்து அ.தி.மு.க கூட்டணி வெற்றி பெற்று எம்.ஜி.ஆர் மீண்டும் தமிழக முதல்வரானார்) சட்டமன்றத்தில் முஸ்லிம் லீகின் ஒற்றை உறுப்பினராகயிருந்த சாகுல் கமீது சாகிப் சமுதாயப் பிரச்னைகளுக்காக உரக்கக் குரல் கொடுத்தார்.
அநேகமாக அனைத்து மானியக் கோரிக்கைகளிலும் கலந்து கொண்டு உரையாற்றுகின்ற வாய்ப்பு அவருக்குக் கிடைத்தது. அந்த வாய்ப்பை நன்முறையில் பயன்படுத்தி முஸ்லிம்களின் பிரச்னைகளுக்காக மட்டுமின்றி பட்டியலின மக்களின் பிரச்னைகளுக்காகவும் குரல் கொடுத்தார்.
அவர் பதவிப் பொறுப்பிலிருந்த போது தான் மீனாட்சிபுரம் மதமாற்றமும், புளியங்குடி கலவரமும் ஏற்பட்டன. அவை குறித்தும் சட்டசபையில் உரையாற்றினார். குறிப்பாகப் புளியங்குடி கலவரத்தில் பெரிதும் பாதிக்கபட்ட பட்டியலின மக்களுக்கு ஆதரவாகச் சட்டமன்றத்தில் பேசினார். ஏழை எளிய மக்களுக்கு வீட்டு மனைப் பட்டா வழங்குதல், குடிநீர்ப் பிரச்னை, கடையநல்லூர் நெசவாளர்கள் பிரச்னை, இலங்கைத் தமிழர் பிரச்னை எனப் பல்வேறு பிரச்னைகள் குறித்தும் சட்ட சபையில் மிக விரிவாகப் பேசியுள்ளார். அவரது சட்ட மன்றப் பணி அனைத்துத் தரப்பு மக்களாலும் பாராட்டப்பட்டது.
மீனாட்சிபுரம் மதமாற்றம்:
19.02.1981 அன்று திருநெல்வேலி மாவட்டம் செங்கோட்டைத் தாலுகாவிலுள்ள மீனாட்சிபுரம் என்ற கிராமத்தைச் சார்ந்த நூற்றுக்கணக்கான பட்டியலின மக்கள் (180 குடும்பத்தினர்) ஆதிக்க சாதியினரின் கொடுமைகளைத் தாங்கவொண்ணாது இஸ்லாத்தில் இணைந்தனர். இம் மக்கள் அப் போது தென்னிந்திய இஷா அத்துல் இஸ்லாம்சபையின் தலைவராக இருந்த சாகுல் கமீது சாகிப்பை அணுகித்தான் தாங்கள் இஸ்லாத்தில் இணைவதற்கான நடைமுறைகளை மேற்கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். ஆனால், இதன் காரணமாக பிரச்னைகள் ஏற்படக் கூடும் எனக் கருதிய அவர் முதலில் அம்மக்களின் வேண்டுகோளை ஏற்கத் தயங்கினார். எனினும் அம்மக்கள் தங்களது நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருக்கவே, அவர்களை இஸ்லாத்தில் சேர்த்துக் கொள்வதற்குரிய நடைமுறைகளை நிறைவேற்றினார். அம்
மக்கள் முஸ்லிம்களாயினர்.
எனினும் அவர் எதிர்பார்த்தது போவே இந்துத்துவ அமைப்புகள் இந்த மதமாற்றத்தை ‘இந்து மதத்தை அழிக்கும் சதி’ என்ற ரீதியில் தமிழகமெங்கும் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டு சட்டம், ஒழுங்குப் பிரச்னையை ஏற்படுத்தின. முஸ்லிம் அமைப்புகள் பட்டியலின மக்களை வற்புறுத்தியும், பணம் கொடுத்தும், வெளிநாட்டு வேலை வாய்ப்புக் கிடைக்கும் என்ற ஆசை வார்த்தைகளைக் கூறியும் மதம் மாற்றியதாகப் பிரச்சாரம் செய்தனர்.
பிஜேபியின் அகில இந்தியத் தலைவர்கள், தமிழக பிஜேபி மற்றும் இந்து முன்னணித் தலைவர்கள் என அனைவரும் மீனாட்சிபுரம் கிராமத்திற்கு வருகை தந்து பரபரப்பான அறிக்கைகளை வெளியிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். இதனால் இது ஒரு தேசியப் பிரச்னையாக உருவெடுத்தது. தமிழகத்தில் அப்போதிருந்த எம்.ஜி.ஆர் தலைமையிலான அ.தி.மு.க அரசும் இந்த மதமாற்றத்தைக் கட்டாய மதமாற்றம் என்றும், இந்து மதத்தை அழிக்கும் சதி என்றும் கருதியது.
எனவே இந்த மதம் மாறிய மக்களுக்குப் பல்வேறு வழிகளிலும் உதவி செய்து கொண்டிருந்த தென்னிந்திய இஷா அத்துல் இஸ்லாம் சபையின் நடவடிக்கைகளையும் அதன் தலைவர் சாகுல் கமீது சாகிபையும் கண்காணிக்கத் தொடங்கியது. இந்துத்துவா அமைப்புகளைத் திருப்திப்படுத்த அவரைத் தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யவும் தமிழக அரசு திட்டமிட்டிருந்தது.
இதனை முன்கூட்டியே அறிந்து கொண்ட மாநில முஸ்லிம் லீக் தலைவர் அப்துஸ்ஸமது சாகிப் கேரளத் தலைவர் சி.ஹெச்.முகம்மது கோயா சாகிபை அழைத்துக் கொண்டு அப்போதையப் பிரதமர் இந்திரா காந்தியை நேரில் சந்தித்து வேண்டுகோள் விடுத்து தமிழக அரசின் கைது முயற்சியைத் தடுத்து நிறுத்தினார். இந்த நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியிலும்
சாகுல் கமீது சாகிப் தனது சகோதரர் ரிபாய் சாகிபுடன் இணைந்து மீனாட்சிபுரத்தில் இஸ்லாத்தில் இணைந்த மக்கள் மார்க்கக் கல்விபெறவும். அங்கு மதரஸா, பள்ளிவாசல் கட்டப்படவும், வேறு பல இஸ்லாமியப் பணிகள் நடைபெறவும் தொடர்ந்து துணை நின்றார்.
சமத்துவ சகோதரத்துவ சங்கம் (எஸ்.எஸ்.எஸ்)
மீனாட்சிபுரம் மதமாற்ற நிகழ்வுக்குப் பின்னர், தமிழகத்தின் தென் மாவட்டங்களில் சமூகப் பதற்றம் அதிகரித்தது. இந்துத்துவா அமைப்புளின் தூண்டுதல் காரணமாக சாதி இந்து அமைப்புகள் முஸ்லிம்கள் மீதும், பட்டியலின மக்கள் மீதும் வெறுப்பும் பகைமையும் கொள்ள ஆரம்பித்தன. இந்து முன்னணித் தலைவரான இராம கோபாலன் அந்தக் காலகட்டத்தில் தமிழகமெங்கும் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டு ‘இந்துக்களே முஸ்லிம்கள் நடத்தும் வணிக நிறுவனங்களில் பொருட்களை வாங்காதீர்கள், அவர்களை புறக்கணியுங்கள்’ என்று பிரச்சாரம் செய்து வந்தார்.
இந்து முன்னணியின் ‘ஞானரதம் தென் தமிழகத்தை வலம் வரப்போவதாகவும் செய்திகள் வெளிவந்தன. இந்நிலையில் முஸ்லிம்களும், பட்டியலின மக்களும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டியதன் தேவையை உணர்ந்த இரு தரப்பைச் சார்ந்த இளைஞர்களும், படித்தவர்களும் சாகுல் கமீது சாகிபை அணுகி ஒரு பொது அமைப்புத் தொடங்க வேண்டுமென வலியுறுத்தினர். இது சம்பந்தமான ஆலோசனைக் கூட்டம் அவரின் தலைமையின் கீழ் 10.01.1982அன்று கடையநல்லூர் கலந்தர் மஸ்தான் தெருவிலுள்ள ஜக்கரியா முஸ்லிம் சங்கத்தில் நடைபெற்றது.

இக் கூட்டத்தில் இருதரப்பு மக்களும் இணைந்த ‘சமத்துவ சகோதரத்துவ சங்கம்’ தொடங்குவதென முடிவு செய்யப்பட்டது. இதன் அமைப்பாளராக சாகுல் கமீது சாகிபும், தலைவராக முஸ்லிம் லீக் பிரமுகர் வி.எஸ். கமருத்தீனும், செயலாளராகப் பட்டியலின வகுப்பைச் சார்ந்த இராமநாதனும் கொள்கை பரப்பு செயலாளராக அதே வகுப்பைச் சார்ந்த இராஜாவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இந்த அமைப்பு சிறப்பான முறையில் செயல்படத் தொடங்கியது. எனினும் இந்துத்துவா அமைப்புகளால் இதனைப் பொறுத்துக் கொள்ள இயலவில்லை. ஏதாவது ஒரு பிரச்னையைக் கிளப்பிக் கலவரத்தைத் தூண்டுவதற்கு தக்க தருணத்தை அவர்கள் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தனர்.
8.06.1982 அன்று சமத்துவ சகோதரத்துவச் சங்கத்தின் சார்பில் கடையநல்லூரில் நடந்த சிறப்பு கூட்டத்தில் முஸ்லிம்லீகின் தமிழ் மாநிலத் தலைவர் சிராஜுல் மில்லத் அப்துல் ஸமது சாகிப், அகில இந்தியத் தலைவர் இப்ராகிம் சுலைமான் சேட் சாகிப் மற்றும் சாகுல் கமீது சாகிப் ஆகியோர் உரையாற்றினார். இதில் கலந்து கொள்வதற்காக புளியங்குடி பகுதியிலிருந்து வேன்கள் மூலம் கடையநல்லூர் வந்து கொண்டிருந்த பட்டியலின மக்கள் மீது சொக்கம்பட்டி என்ற ஊரில் கூடியிருந்த தேவரின இளைஞர்கள் கற்களை வீசித் தாக்குதல் நடத்தினர். இதில் பட்டியலின மக்கள் பலருக்குக் காயமேற்பட்டது. இங்கு தான் கலவரத்திற்கான வித்து ஊன்றப்பட்டது. இக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு உரையாற்றிய முஸ்லிம்லீக் தலைவர் இப்ராகிம் சுலைமான் சேட் சாகிப் ‘ முஸ்லிம்களும் பட்டியலின மக்களும் அரசியல் ரீதியில் ஒன்றுபட்டுச் செயல்பட்டால் இந்த நாட்டின் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிவிடமுடியும்’ என்று
கூறியிருந்தார்.
இந்தக் கூட்டம் நடந்த மறு நாள் 9.6.82 அன்று புளியங்குடியில் பட்டியலின மக்களுக்கும், தேவரின மக்களுக்குமிடையே மோதல்கள் ஏற்பட்டன. இதில் தேவரின மக்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். இதற்குப் பதிலடி கொடுக்கும் வகையில் அதற்கு மறுநாள் 10.06.1982 அன்று புளியங்குடி சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளைச் சார்ந்த தேவரின மக்கள் ஒன்று திரண்டு அருகிலிருந்த அய்யாபுரம் என்ற பட்டியலின மக்கள் நிறைந்து வாழ்கின்ற கிராமத்திற்குச் சென்று திடீர்த் தாக்குதலில் ஈடுபட்டனர். இத்தாக்குதலில் எட்டு பட்டியலின மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இதனைத் தொடர்ந்து புளியங்குடிசுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளுக்கும் கலவரம் பரவியது. புளியங்குடியில் பட்டியின மக்கள் மீது காவல்துறையின் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர். இதில் இருவர் உயிரிழந்தனர். புளியங்குடியிலும் வாசுதேவநல்லூரிலும் முஸ்லிம்களுக்குச் சொந்தமான வணிக நிறுவனங்கள் தாக்கப்பட்டுச் சேதமுற்றன. வாசுதேவநல்லூரில் ஒரு முஸ்லிம் கொல்லப்பட்டார்.
கடையநல்லூர் பொதுக் கூட்டத்தில் சுலைமான் சேட் பேசியது தான் கலவரத்திற்குக் காரணம் என இந்துத்துவ அமைப்புகள் குற்றம் சாட்டின. குமுதம், துக்ளக் ஆகிய இதழ்களும் இதே ரீதியில் கருத்துக்களைத் தெரிவித்திருந்தன. கலவரம் நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே சாகுல் கமீது சாகிப் தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். மூன்றுமாதகால சிறை வாசத்திற்குப் பின் அவர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.
இதன் பின்னர் இச்சங்கத்தின் செயல்பாடுகள் படிப்படியாகக் குறைந்து ஒரு கட்டத்தில் நின்று போனது.
இஸ்லாமியப் பேரவை:
1983ஆம் ஆண்டு சாகுல் கமீது சாகிப் சென்னையில் தமிழ் நாடு இஸ்லாமியப் பேரவை என்ற புதிய அமைப்பு ஒன்றைத் தொடங்கினார். இது கட்சி சார்பற்ற தொண்டு இயக்கம் என்றும் இதில் முஸ்லிம்கள் அனைவரும் சேர்ந்து பணியாற்றலாம் என்று அறிவித்தார்.
முஸ்லிம்லீகின் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும், மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் தலைவராகவும் இருக்கும் அவர், இது போன்ற தனி அமைப்பு ஒன்றைத் தொடங்கியதை முஸ்லிம் லீகின் மாநிலத் தலைமை ஏற்கவில்லை. அதனை ஒழுங்கீனமான செயலாகக் கருதியது. முஸ்லிம்களுக்காக முஸ்லிம் லீக் இருக்கும் போது இன்னொரு அமைப்பு ஏன் என்று கேள்வி எழுப்பிது. இந்த அமைப்பைக் கலைத்து விடவேண்டுமென்றும் இல்லையெனில் ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என மாநிலத் தலைமை அவரை எச்சரித்தது. ஆனால் அவர் இந்த அமைப்பைக் கலைக்க மறுத்து விட்டார்.
இதன் காரணமாக 1984ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் நடைபெற்ற கட்சியின் மாநில பொதுக் அவரை முஸ்லிம் லீகின் அடிப்படை உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து நீக்கியது. அப்போது அவர் சட்டமன்ற உறுப்பினராகவும், நெல்லை மாவட்ட முஸ்லிம் லீக் தலைவராகவும் இருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
பொதுப்பணிகள்:
கட்சியிலிருந்து நீக்கப்பட்ட பின்பு, அவர் பல்வேறு பொதுப்பணிகளில் ஈடுபட்டார். ‘இஸ்லாமிய இதயக்குரல்’என்ற மாத இதழைத் தொடங்கி அதில் தனது எண்ணங்களையும், கருத்துக்களையும் எழுதி வந்தார். நாட்டு நடப்புகளை விமர்சிக்கும் கேலிச் சித்திரங்களையும் அதில் இடம்பெறச் செய்தார். 1993 ஆம் ஆண்டு ‘இஸ்லாமிய சகோதரத்துவ அமைப்பு’ என்ற அமைப்பு ஒன்றைத் தொடங்கினார். அவ்வமைப்பின் தலைவராக அவரும், செயலாளர் பேராசியர் ஏ.அஷ்ரப் அலியும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். பாபரி மஸ்ஜித் இடிப்பிற்குப் பின்னர் தொடங்கப்பட்ட இந்த அமைப்பு முஸ்லிம்களிடையே அரசியல் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த முயற்சித்தது. அவர் மாவட்டமெங்கும் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டு பல ஊர்களில் இதன் கிளைகளை நிறுவினார். இந்த அமைப்பின் சார்பாக ‘இஸ்லாமிய சகோதரத்துவக் குரல்’என்ற மாத இதழைத் தொடங்கி நடத்தி வந்தார். அதில் பெரும்பாலான அரசியல் சார்ந்த கட்டுரைகளை அவரே எழுதினார்.
24.09.1994, 25.09.1994 ஆகிய நாட்களில் முஸ்லிம் அனாதை நிலைய ஆதரவில் பாளையங்கோட்டையில் கல்வி விழிப்புணர்வு மாநாடு ஒன்று நடைபெற்றது. தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் வந்த கல்வியாளர்கள் இம்மாநாட்டில் கலந்து கொண்டனர். இம் மாநாட்டின் வரவேற்புக் குழுத் தலைவராக இருந்த அவர் மாநாடு வெற்றிகரமாக நடைபெறப் பாடுபட்டார்.
மேலும் சிறுபான்மையினர் கல்வி விழிப்புணர்வுக் கூட்டங்களை சென்னை, திருச்சி, மதுரை, கோவை, பாளையங்கோட்டை ஆகிய நகரங்களில் நடத்தினார். தனது சிறிய தந்தையாரால் தென்காசியில் தொடங்கப்பட்டு செயல்பட்டு வந்த காட்டுபாவா நடுநிலைப் பள்ளியின் தாளாளராகவும் பொறுப்புவகித்தார். நெல்லை மாவட்டத்திலுள்ள சில முஸ்லிம் ஜமாஅத்துகளில் பிரச்னைகள் ஏற்பட்டபோது அதில் தலையிட்டு சுமூகமாகத் தீர்த்து வைத்தார். இளமையிலேயே அவர் கவிதை எழுதும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தார். நினைத்த மாத்திரத்தில் கவிதை எழுதி விடுவார். பொதிகைக் கவிஞர் என்ற சிறப்புப் பெயரும் அவருக்குண்டு.
அவரது கவிதைகள் இஸ்லாமிய இதயக்குரல் இதழிலும். பிற இஸ்லாமிய இதழ்களிலும் வெளிவந்தன. எனினும் அவை நூல் வடிவம் பெறவில்லை.
பண்பு நலன்கள்:
சாகுல் கமீது சாகிப் மிகுந்த நெஞ்சுரம் மிக்கவராகத் திகழ்ந்தார். யாருக்கும் அஞ்சாமல் தனது கருத்துக்களை எடுத்துரைத்து வந்தார். அவரது சில செயல்பாடுகள் விமர்சனங்களுக்கு உள்ளான போதிலும் அதனைப் பொருட்படுத்தாது தனது வழியில் சென்றார். எப்போதும் பச்சை நிற ஆடைகளையே உடுத்துவார். பச்சை நிறத் தொப்பி, பச்சைத் துண்டு, பச்சைப் பேனா என இஸ்லாமிய நிறமான பச்சை மீது இச்சை கொண்டிருந்தார்.
முடிவுரை:
சாகுல் கமீது சாகிப்பிற்கு 1951 ஆம் ஆண்டு திருமணம் நடைபெற்றது. துணைவியார் பெயர் சாராபீவி.
இத்தம்பதியினருக்கு முகம்மது இப்ராகிம், முகம்மது இஸ்மாயில் ஆகிய இரு புதல்வர்களும், ரபக் ஜமால் பாத்திமா, ஜமால் ஹமீதா பானு ஆகிய இரு மகள்களும் உண்டு. மூத்த புதல்வர் இப்ராகிம் பாளையங்கோட்டை சதக்கத்துல்லா அப்பா கல்லூரியில் பணியாற்றுகிறார். தென்காசி காட்டுபாவா உயர்நிலைப் பள்ளியின் தாளாளராகவும் பொறுப்பு வகிக்கிறார். இளையவர் அப்பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியராகப் தற்போது பணியாற்றி வருகிறார்.
தனது வாழ்க்கையின் பிந்தியக் காலகட்டத்தில் சாகுல் கமீது சாகிப் தென்காசியிலேயே வசித்து வந்தார். அந்நகரில் பல்வேறு பொதுப்பணிகளிலும் ஈடுபட்டு வந்தார். சில காலம் உடல் நலிவுற்றிருந்த அவர் 14.04.2002 அன்று மரணமுற்றார். அவரது வாழ்க்கையே போராட்டமாக இருந்தது. அவரை ஒரு சமுதாயப் போராளி என்று அழைப்பதே பொருத்தமானது.
நன்றி: தகவல்கள் அளித்திட்ட சாகுல் கமீது சாகிபின் புதல்வர் முகம்மது இப்ராகிம் மற்றும் சமத்துவ சகோதரத்துவ சங்கத்தின் கொள்கைப் பரப்புச் செயலாளராயிருந்த கடையநல்லூர் இராஜா ஆகியோருக்கு.
கட்டுரையாளருடன் தொடர்பு கொள்ள ... 99767 35561

அ. முஹம்மது கான் பாகவி
அரபி மத்ரசா மாணவச் செல்வங்களே! அரபிமொழி சொல் இலக்கணம் (ஸர்ஃப்), பொருள் இலக்கணம் (நஹ்வு), இலக்கியம் (பலாஃகத்), மொழி (லுஃகா), கிராஅத் மற்றும் தஜ்வீத் (குர்ஆனைச் சீராக ஓதும் கலை), திருக்குர்ஆன் மனனம் (தஹ்ஃபீள்), திருக்குர்ஆன் விரிவுரை (தஃப்சீர்), திருக்குர்ஆன் அறிவியல் (உலூமுல் குர்ஆன்), நபிமொழி தரவியல் (உஸூலுல் ஹதீஸ்), நபிமொழி (ஹதீஸ்), சட்டக்கலை (ஃபிக்ஹ்), நவீனப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு (ஃபதாவா), கொள்கை (அகீதா), பாகப்பிரினை மற்றும் வாரிசுரிமைச் சட்டம் (மீராஸ்) ஆகிய கலைகள் குறித்தும் அவற்றின் அவசியம் மற்றும் நெளிவுசுளிவுகள் குறித்தும் இதுவரை விவரித்தோம்.
இக்கலைகள் எல்லாம் அரபிக் கல்லூரிகளில் ஓரளவு கற்பிக்கப்படுகின்றன. அரபிக் கல்லூரிகள் முழுக் கவனம் செலுத்தியாக வேண்டிய அதிமுக்கியமான சில கலைகள் உள்ளன. இவை பெயரளவுக்கு நடத்தப்படும்; அல்லது அடியோடு கவனிக்கப்படாமல் இருக்கும்.
அவற்றில் ஒன்றுதான், சீரத்துந் நபி மற்றும் இஸ்லாமிய வரலாறு. முந்தியதைச் சுருக்கமாக ‘சீரா’ என்பர். இது, அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறைக் குறிக்கும். நபிகளாரின் பிறப்பு முதல் இறப்புவரை ஆண்டுவாரியாக அவர்களது வாழ்க்கையை அலசுகின்ற அருமையான சுவைமிக்க கலையாகும் இது.
சீரா - என்றால் என்ன?
‘சீரத்’ எனும் சொல்லுக்கு நடத்தை, வழி, போக்கு, முன்மாதிரி முதலான பொருள்கள் உண்டு. ‘சீரத்துந் நபி’ என்றால், நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை முறை, நடத்தை, நடவடிக்கை எனப் பொருள். இறுதித் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் நிலைமைகள், குணங்கள், நடவடிக்கைகள், தன்மைகள், வழிகாட்டல்கள் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய தகவல் களஞ்சியமே சீரா ஆகும்.
சிலர் இப்படியும் இலக்கணம் கூறுவதுண்டு : திருக்குர்ஆனுக்கு, அதன் எல்லா விளக்கங்களுடன் கூடிய முழுமையான முன்னுதாரணமாக விளங்கும் நடமாடும் விரிவுரையே ‘சீரா’ ஆகும். ஆம்! இறைமறையாம் திருக்குர்ஆனை வானவரிடமிருந்து செவிவழியாகக் கேட்டு, நினைவில் நிறுத்தி, தோழர்கள் வாயிலாகப் பதிவு செய்து, சொல்லாலும் செயலாலும் விளக்கமளித்து, வாழ்ந்துகாட்டிய செம்மல்தான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்.
அண்ணலாரின் வாழ்க்கை வரலாறு (சீரா) எல்லா மொழிகளிலும் பதிவு செய்யப்பட்டு, சமுதாயத்தாரால் பாதுகாக்கப்பட்டுவருகிறது. அரபியில் ‘ஷாமிலா’ எனும் குறுந்தகட்டில் பதிவான சீரா நூல்கள் மட்டும் 200-க்கும் அதிகமாக இருக்கும். நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றை முதன்முதலாக எழுத்தில் பதிவு செய்தவர் உர்வா பின் அஸ்ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-92) ஆவார்கள். நபித்தோழர் ஸுபைர் பின் அல்அவ்வாம் (ரலி) அவர்களுடைய புதல்வர்தான் உர்வா (ரஹ்) அவர்கள்.
அடுத்து கலீஃபா உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களுடைய மகனார் அபான் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-105) பதிவிட்டார்கள். அடுத்து யமனியரான வஹ்ப் பின் முனப்பிஹ் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-110). அடுத்து ஷுரஹ்பீல் பின் சஅத் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-123). அடுத்ததாக இப்னு ஷிஹாப் அஸ்ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-124).
இவர்களில் வஹ்ப் (ரஹ்) அவர்கள் எழுதிய ‘சீரா’ நூல், ஜெர்மனியிலுள்ள ஹைடில்பர்க் (Heidelberg) நகரில் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறது.
மேற்கண்ட அனைவருமே நபிமொழி அறிவிப்பாளர்களில் ‘தாபிஉ’கள் தலைமுறையைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பின்னர் சீராவை எழுதிப் பதிவு செய்யும் பணியின் முக்கியத்துவம் வளரத் தொடங்கியது. சீராவின் அனைத்துக் கூறுகளையும் உள்ளடக்கிய, தெளிவும் உறுதியும் வாய்ந்த தரத்தை சீரா எட்டியது.
இந்தத் தலைமுறையின் முதன்மையான ஆசிரியராக விளங்கியவர், ஃபிக்ஹ் கலை மேதை முஹம்மத் இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-152). அன்னாரை அடுத்து இப்னு ஹிஷாம் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-213) ஆவார்கள்.
சீரா இப்னு ஹிஷாம் - நூலாசிரியரின் முழுப் பெயர் அப்துல் மலிக் பின் ஹிஷாம் பின் அய்யூப் அல்ஹிம்யரீ (ரஹ்), முஸ்தஃபா அஸ்ஸகா, இப்ராஹீம் அல்அப்யாரீ, அப்துல் ஹஃபீழ் அஷ்ஷலபீ ஆகிய மூன்று அறிஞர்களின் ஆய்வுடன் சிரியா பதிப்பகம் ஒன்று இந்நூலை வெளியிட்டது. 1955இல் அதன் இரண்டாம் பதிப்பு வெளியானது. இரு பாகங்களில் வெளிவந்துள்ள இந்நூலில் அடிக்குறிப்பு விளக்கமும் இடம்பெறுகிறது.
அவ்வாறே, சீராவின் முன்னோடியான முஹம்மத் பின் இஸ்ஹாக் பின் யசார் அல்மதனீ (ரஹ்) அவர்கள் எழுதிய ‘சீரா இப்னு இஸ்ஹாக்’ நூலில் நபி வரலாறும் போர்கள் குறித்த தகவல்களும் இடம்பெறுகின்றன. சுஹைல் ஸகார் அவர்களின் ஆய்வோடு பைரூத் (லிபியா) தாருல் ஃபிக்ர் பதிப்பகம் இந்நூலை வெளியிட்டது. ஒரே பாகத்தில் வெளியாகியுள்ள இதன் முதல் பதிப்பு 1978இல் வெளிவந்தது.
வரலாறு - தாரீக்
ஏதேனும் ஒரு படைப்பு கடந்துவந்த நிகழ்வுகளும் சந்தித்த நிலைகளும் கொண்ட மொத்தத் தகவலுக்கே வரலாறு (History) என்பர். கடந்த காலத்தில் நடைபெற்ற முக்கிய நிகழ்வுகளே வரலாறு, அல்லது சரித்திரம் எனப்படுகிறது.
இதில் தனிமனிதனோ ஒரு சமூகமோ கடந்துவந்த பாதையும், இயற்கை மற்றும் மனிதகுல நடப்புகளும் அடங்கும். கடந்தகால சமுதாயங்களின் நிலைகளை அறிவதே வரலாற்று அறிவு எனப்படுகிறது. அவர்களின் பண்பாடுகள், பழக்கவழக்கங்கள், தொழில்கள், வமிசாவளி, சாதனைகள் ஆகியவற்றை அறிவதுதான் அது.
வரலாற்றைக் கற்பதால் நமக்குக் கிடைக்கும் மிகப்பெரும் பயன் பாடம்; வாழ்க்கைப் பாடம். முற்கால மனிதர்களின் நிலைகளைக் கொண்டு படிப்பினை பெற்று, அதன்மூலம் நல்லறிவை வளர்த்துக்கெள்வது; உலகப் படைப்புகளின் இயல்புகளையும் காலத்தின் மாற்றங்கள் மற்றும் வளர்ச்சிகளையும் அறிந்து நம் அனுபவ ஆற்றலை வளர்த்துக்கொள்வது வரலாற்றால் கிடைக்கும் விலைமதிப்பற்ற வெகுமதியாகும்.
இஸ்லாத்தைப் பொறுத்தமட்டில், வரலாற்று நூல்கள் ஏராளம் உள்ளன. ‘அஷ்ஷாமிலா’ எனும் குறுந்தகட்டில் பதிவான வரலாற்று நூல்களின் (அரபி) எண்ணிக்கை மட்டும் சுமார் 250 இருக்கும். வரலாற்றுக் கலையின் பிதா மகன் இப்னு கல்தூன் ஆவார். அவர்தான் இக்கலையை நிறுவியவர் என்பர்.
இருப்பினும், இப்னு கல்தூன் (ரஹ்) அவர்களுக்கு முன்பே அறிஞர்கள் பலர் வரலாறு எழுதியுள்ளனர். இந்த வகையில் ஹைஸம் பின் அதீ (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ - 207) எழுதிய வரலாறு முதலிடத்தைப் பெறுகிறது. அடுத்து முஹம்மத் பின் சஅத் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-236) எழுதிய தபகாத்து இப்னு சஅத்; அதற்கடுத்தது, கலீஃபா பின் கய்யாத் (ரஹ்) அவர்கள் (இறப்பு: ஹிஜ்ரீ-240) எழுதிய தாரீகு - வரலாறு ஆகும்.
வரலாற்றியல் (Historiography):
வரலாற்று ஆதாரங்களை ஆய்வுக் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகி, அவற்றிலிருந்து தேர்ந்தெடுத்த தகவல்களைத் தொகுத்து, திறனாய்வுக்கு ஈடுகொடுக்கும் வகையில் கோவையாக எழுதுவதே ‘வரலாற்றியல்’ எனப்படும் என்கிறது Britannica Encyclopedia.
வரலாறு எழுதுவதில் மேனாட்டு மரபில் இரு வழிமுறைகள் உள்ளன. 1. ஆவணங்களைக் குவித்தலே வரலாற்றியல் என்பதாகும். 2. காரணகாரியங்களை விளக்கிக் கதையாகப் புனைவது மற்றொன்று. கி.மு. 5ஆம் நூற்றாண்டில் ஹெரோடோட்டஸ், பிற்காலத்தில் துஸிடெடீஸ் ஆகியோர் சமகால நிகழ்ச்சிகளை விவரிக்கும் தங்கள் முயற்சியின்போது நேரடி விசாரணையின் அவசியத்தை வலியுறுத்தினர்.
நான்காம் நூற்றாண்டில் கிறித்தவ வரலாற்றியல் கோலோச்சியது. மனித வாழ்க்கையில் தெய்வம் ஏற்படுத்திவரும் மாற்றங்களே உலக வரலாற்றுக்குக் காரணம் எனும் கருத்தை அது உருவாக்கியது. இக்கொள்கை, இடைக்காலம் முழுவதும் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்தது. நவீன ஐரோப்பிய வரலாற்றியலின் தொடக்கத்தில், மனிதத் தன்மை, திறனாய்வுக் கருத்தில் உருவான சமதர்ம நோக்கு ஆகியவை தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
19 மற்றும் 20ஆம் நூற்றாண்டுகளில், முக்கிய ஆதாரங்களின் அடிப்படையிலான நவீன வரலாற்று ஆய்வு முறைகள் உருவாயின. கடந்த காலத்தின் முழு நிலையையும் அறியும் நோக்கத்தோடு, நவீன வரலாற்றாசிரியர்கள், சாதாரண மனித நடவடிக்கைகள், பழக்கங்கள் ஆகியவற்றின் பதிவுகளை மறு உருவாக்கம் செய்ய முயன்றுள்ளனர். அந்த மறு உருவாக்கத்தின்போதுதான், சமயம், அரசியல், ஆட்சி முறை, கலாசாரம் ஆகியவை தொடர்பான வரலாற்றுத் தகவல்களில் விருப்பு வெறுப்பு, ஒரு சார்பு, மனஅரிப்பு ஆகிய குறுகிய கண்ணோட்டத்திற்கு மேற்கத்திய வரலாற்றாசிரியர்கள் அடிமைகளாயினர்.
முஸ்லிம் வரலாற்றியலைப் பொறுத்தவரையில், பெரும்பாலும் தகுந்த ஆதாரங்கள், செவிவழி தகவல்கள், கள ஆய்வு போன்ற நியாயமான அடிப்படைகளைக் கொண்டதாகவே அமைந்துள்ளது. மிகைப்பற்று காரணமாகத் தனி மனிதர்கள் வரலாற்றில் சிலர், ஆய்வு செய்து உறுதிப்படுத்தாமலேயே காதில் கேட்டதை எல்லாம் பதிவு செய்துவிட்டுப் போயுள்ளனர் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அந்தக் கதைகளைக்கூட ஆய்வாளர்கள் திறனாய்வு செய்து உண்மையை வெளிக்கொண்டுவரத் தவறவில்லை. அவை கட்டுக்கதைகள் என்பதை நிறுவியுள்ளனர்.
இதனாலேயே, வரலாற்றியல் (இல்முத் தாரீக்) பற்றி முஸ்லிம் மேதைகள் இவ்வாறு குறிப்பிடுவர்:
வரலாற்றியல் என்பது, வலுவான கருத்தியல் கலையாகும்; பெரிய பயன்களும் சிறந்த இலக்கும் கொண்டதாகும். ஆம்! அது முந்தைய சமுதாயங்களின் பண்பாட்டு நிலைகளை நமக்குப் படம்பிடித்துக் காட்டும். நபிமார்களின் வாழ்க்கைமுறையைக் கூறும். மன்னர்களின் அரசியல் மற்றும் ஆட்சி முறையை விளக்கும்.
இதனாலெல்லாம், இம்மை, மறுமை விஷயங்களில் யாரைப் பின்பற்ற நாம் நாடுகிறோமோ அவரைப் பின்பற்றிப் பயனடைகின்ற வாய்ப்பு நமக்குக் கிடைக்கும்.
வான் மறையில் வரலாறு
திருக்குர்ஆன் ஓர் இறைமறை. அதில் மனித குலத்தை நல்வழிப்படுத்துவதற்கான இறைக்கட்டளை, இம்மை-மறுமை நிலைகள், பாவம்-புண்ணியம், இறைவழிபாடு, மனித உரிமைகள்… என எண்ணம், சொல், செயல் சார்ந்த வழிகாட்டல்களே நிறைந்திருக்கும்.
திருக்குர்ஆன் ஒரு வரலாற்று நூல் கிடையாது. இருந்தாலும், முந்தைய சமூகங்களின் ஆக்கம்-அழிவு, வாழ்வு-சாவு, ஏற்றம்-இறக்கம், ஏழ்மை-செழுமை, இறை ஆணைகளை ஏற்றல்-மறுத்தல், இறைத்தூதர்கள் சந்தித்த ஆதரவு-எதிர்ப்பு… எனப் பண்டைய காலத்தின் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் அதில் நிறைந்து காணப்படுகின்றன.
இவற்றால் இறுதி சமுதாயமான நாம் படிப்பினை பெறலாம்; எண்ணிப்பார்த்து நம்மை நாமே திருத்திக்கொள்ளலாம்; நம்மைவிடப் பலத்தாலும் படையாலும் கொடிகட்டிப் பறந்தவர்களெல்லாம், இறைவனுக்கும் இறைத்தூதர்களுக்கும் விரோதமாக நடந்துகொண்டபோது, கண் இமைக்கும் நேரத்தில் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டனர்; அவர்களில் சிலர் விட்டுச்சென்ற மிச்சசொச்சங்கள் எங்கேனும் உள்ளனவா? அதுகூட இல்லாமல் முற்றாகத் துடைத்தெறியப்பட்டவர்கள் யார்?
இதையெல்லாம் சீர்தூக்கிப் பார்த்து, இறுதி சமுதாயம் பாடம் கற்கலாம்; தவறுகளையும் பாவங்களையும் களைந்து நல்லவர்களாக மாறலாம்; இனிமேலாவது இருக்கும் எஞ்சிய நாட்களில் பாவமன்னிப்புக் கோரி திருந்தலாம் என்பதற்காகவே குர்ஆனில் முந்தைய மக்களின் வரலாறுகளை அல்லாஹ் திரும்பத்திரும்ப எடுத்துரைப்பான்.
இதனால்தான், நபி நூஹ் (அலை) அவர்களின் வரலாற்றை எடுத்துரைத்துவிட்டு ஒரு வசனத்தில் இவ்வாறு கூறுவான் அல்லாஹ் : (நபியே!) இவை மறைவான செய்திகளில் அடங்கும். இவற்றை நாம்(தான்) உமக்கு அறிவிக்கிறோம். இதற்கு முன்னர் நீரும் உம்முடைய சமூகத்தாரும் இவற்றை அறிந்திருக்கவில்லை. எனவே, பொறுமை காப்பீராக! நிச்சயமாக இறையச்சம் உடையோருக்கே முடிவு (சாதகமாக) இருக்கும். (11:49)
இந்த வகையில் திருக்குர்ஆனில் ஆதித்தூதர் ஆதம் (அலை) அவர்கள் முதல் இறுதித்தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் வரை 25 நபிமார்கள் பற்றிய குறிப்புகள் இடம்பெறுகின்றன.
அவர்களில் நோய்நொடியால் வாடிய அய்யூப் (அலை) அவர்கள், மீன் வயிற்றில் சிக்கி அவதியுற்ற யூனுஸ் (அலை) அவர்கள், சர்வாதிகாரி பாரோவிடமிருந்து தம் மக்களான இஸ்ரவேலர்களின் விடுதலைக்காகக் குரல் கொடுத்த போராளி மூசா (அலை) அவர்கள், உலகம் முழுவதையும் ஆண்ட பேரரசர் சுலைமான் (அலை) அவர்கள், ஓரிறைக் கொள்கையின் தந்தை இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், சகோதரர்களின் சூழ்ச்சியிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டு, எகிப்தின் அமைச்சரவையில் முக்கியப் பங்கு வகித்த பேரழகர் யூசுஃப் (அலை) அவர்கள், அநாதையாகப் பிறந்து உறவினர்களால் வளர்க்கப்பட்டு, சொந்த மக்களாலேயே பிறந்த மண்ணிலிருந்து விரட்டப்பட்டு, இறுதியில் உலகத்தையே திரும்பிப் பார்க்கவைத்த இறுதித் தூதர் முத்திரை நபி முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் முதலானோர் அடங்குவர்.
அதிகார வர்க்கத்தில் பிறந்து, செருக்கின் உச்சிக்கே சென்ற ஃபாரோ, ஹாமான், நம்ரூத் போன்ற சர்வாதிகாரிகள், பணத் திமிரால் கர்வம் கொண்டு திரிந்த காரூன் போன்றவர்கள், உடல் வலிமைக்கும் ஆடம்பர வாழ்க்கைக்கும் பெயர்போன, ஆத், ஸமூத், கிணற்றுவாசிகள், தோப்புக்காரர்கள், துப்பஉ ஆகியோர், பாலியல் குற்றத்தில் மூழ்கி அழிந்துபோன லூத் சமூகத்தார், சட்டவிரோத வணிகத்தில் ஈடுபட்ட மத்யன்வாசிகள்… என எல்லா வகை மனிதர்களைப் பற்றியும் எடுத்துக்கூறி, நமக்குப் பாடம் புகட்டுகிறான் இறைவன்.
வேதத்தின் பெயரால் பொய்யும் புரட்டும் பேசிவந்த பழைய வேதக்காரர்களின் முகத்திரையைக் கிழித்து, அவர்களை அடையாளம் காட்டுவதற்காக அந்த வேதங்களின் உண்மை நிலையைப் பல வசனங்களில் அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்துகின்றான்.
இவை எல்லாமே வரலாற்றின் பகுதிகள்தான், அறிவுரைக்காகவும் உண்மைகளை வெளிப்படுத்தவும் இந்த வரலாற்றுத் தரவுகள் மட்டும் நமக்குச் சொல்லப்படாமல் இருந்திருக்குமானால், நாம் இந்தத் துறையில் அநாதைகளாக்கப்பட்டிருப்போம். குர்ஆனுக்கு நன்றி! அதை அருளிய ஏகனுக்குக் கோடி நன்றி!
சுய வாசிப்பு
மாணவச் செல்லங்களே! அரபிக் கல்லூரிகளில் அறிஞர் பெருமகனார் அபுல் ஹசன் அலீ நத்வீ (ரஹ்) அவர்கள் எழுதிய ‘நபிமார்கள் வரலாறு’ (கஸஸுந் நபிய்யீன்) சில இடங்களில் பாடத்திட்டத்தில் உள்ளது. நூருல் யகீன் போன்ற சீரா நூல்கள் வெகுசில இடங்களில் அமலில் உள்ளது.
ஆனால், பல கல்லூரிகளில் சீராவுக்கோ பொதுவான இஸ்லாமிய வரலாறுகளுக்கோ போதிய இடமில்லை என்பதுதான் உண்மை. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் முழு வரலாறே சொல்லிக் கொடுக்கப்படுவதில்லை எனும்போது, கலீஃபாக்கள் வரலாறு, உமய்யாக்கள் ஆட்சி, அப்பாசிய்யாக்கள் ஆட்சி, ஃபாத்திமிய்யாக்கள் ஆட்சி, இந்தியாவில் முஸ்லிம் மன்னர்களின் ஆட்சி, இந்திய வரலாறு ஆகியவை பற்றிச் சொல்லவும் வேண்டுமா?
எனவே, சுய வாசிப்பு வாயிலாக இவற்றையெல்லாம் கற்று, வரலாற்று அறிவை வளர்த்துக்கொள்வது உங்கள் கையில்தான் உள்ளது!
(சந்திப்போம்)